Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Radar Türkiye
Ανακαλύψτε εκδηλώσεις στην εφαρμογή
Άνοιγμα
Στο Döşemealtı, βρίσκονται τα Σελτζουκικά Χάνια και η Πύλη της Πισιδίας.
Πολιτιστικός4 Στάση

Στο Döşemealtı, βρίσκονται τα Σελτζουκικά Χάνια και η Πύλη της Πισιδίας.

Δεν υπάρχουν ακόμη βαθμολογίες

Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις

Από την Αντάλεια προς τα βόρεια, προς την Μπούρτουρ, και από εκεί προς το εσωτερικό της Ανατολίας, η αρχαία διαδρομή των καραβανιών περνάει ακόμα και σήμερα από την ίδια κοιλάδα. Αυτή η διαδρομή ακολουθεί το μονοπάτι και συνδέει τέσσερα σημεία ενδιαφέροντος: δύο Σελτζουκικά καραβάν-σεράι (ξενοδοχεία για ταξιδιώτες) κατά μήκος της διαδρομής, ένα από τα παλαιότερα καταφύγια της ανθρώπινης ιστορίας ανάμεσα στα δύο καραβάν-σεράι, και η ορεινή πόλη της Πισιδίας, όπου η διαδρομή ανηφορίζει προς τα Ταύρους. Και τα τέσσερα βρίσκονται εντός των ορίων της επαρχίας Ντοσμέαλατι και είναι προσβάσιμα με μια μικρή απόκλιση από τον δρόμο Αντάλεια-Μπούρτουρ. Η σειρά των σημείων καθορίζεται από τη γεωγραφία. Περίπου 18 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης, βρίσκεται το Καραβάν-σεράι Εβντίρ. Σύμφωνα με την Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια, το καραβάν-σεράι χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιζεντίν Κεϊκαβούς, μεταξύ 1211 και 1220. Έχει ένα σχέδιο με εσωτερική αυλή και τέσσερις αψίδες, ένα είδος που γνωρίζουμε μόνο σε δύο άλλα κτίρια στην Ανατολία. Σήμερα, το κτίριο είναι σε ερειπωμένη κατάσταση, με μέρος της κορυφής της εισόδου να έχει καταρρεύσει. Συνεχίζοντας τη διαδρομή, ακολουθώντας μια παράκαμψη από τον κεντρικό δρόμο, φτάνουμε στη Σπηλιά Καραίν. Δεν θα μείνουμε πολύ εκεί, καθώς η διαδρομή του Radar περιγράφει λεπτομερώς τη σπηλιά και το Τερμέσσο και τους καταρράκτες. Σε αυτή τη διαδρομή, η στάση στην Καραίν ανάμεσα στα δύο καραβάν-σεράι, η θέα από την πλαγιά του Όρους Κατραν προς την πεδιάδα, και η κατανόηση της διαδρομής του καραβανιού είναι σημαντικά σημεία. Το τρίτο σημείο είναι το Καραβάν-σεράι Κιρκγκόζ, που βρίσκεται κοντά στις πηγές Κιρκγκόζ, 30 χιλιόμετρα από την Αντάλεια. Χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Γκιγιασετίν Κεϊχουσρέβ, μεταξύ 1237 και 1246, και ανακαινίστηκε το 2009. Η θέα του Καραβάν-σεράι Εβντίρ στην αρχική του μορφή και του Καραβάν-σεράι Κιρκγκόζ μετά την ανακαίνιση, επιτρέπει την κατανόηση του τι ήταν ένα Σελτζουκικό καρα Η καλύτερη εποχή: Άνοιξη και φθινόπωρο, τις καθημερινές, ξεκινώντας νωρίς το πρωί. Τα Evdir Han και Ariassos είναι ανοιχτοί χώροι χωρίς σκιά, ενώ τα μεσημεριανά του καλοκαιριού είναι καλύτερο να τα αφιερώσετε στο Μουσείο Karain και στην σκεπαστή περιοχή του Kırkgöz Han.
Μετακίνηση: Η διαδρομή διανύεται με αυτοκίνητο. Και οι τέσσερις τοποθεσίες βρίσκονται κατά μήκος ή κοντά στην εθνική οδό Antalya-Burdur και απέχουν περίπου 18, 27-30, 30 και 50 χιλιόμετρα αντίστοιχα από το κέντρο της πόλης. Δεν υπάρχουν τακτικές γραμμές δημόσιων συγκοινωνιών προς τις τοποθεσίες, επομένως απαιτείται ιδιωτικό αυτοκίνητο ή ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο.
Πηγές:

Döşemealtı, Antalya
Πολιτιστικός
4 Στάση
~4 ώ 15 λ στα σημεία
Διαδρομή ~26,6 χλμ · 44 λ
Σύνολο ~4 ώ 59 λ
15 Οκτωβρίου 2026

Στάσεις διαδρομής

1
Evdir Han

Evdir Χάν.

~45 λ εδώ
Yeşilbayır, Döşemealtı, Antalya

Στην εθνική οδό που οδηγεί από την Αντάλεια προς το βορρά, περίπου 18 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης, κοντά στο Yeşilbayır, θα φτάσετε μπροστά από το Evdir Han. Το συγκρότημα βρίσκεται περίπου 1 χιλιόμετρο ανατολικά της εθνικής οδού Αντάλεια-Κορκούτελι. Ακολουθήστε τις πινακίδες και σταθμεύστε το όχημά σας στο άνοιγμα που βλέπει στην νότια πλευρά του συγκροτήματος. Αυτό το συγκρότημα είναι το παλαιότερο στην διαδρομή: αν και η μαρμάρινη επιγραφή του, η οποία αποτελείται από τρεις γραμμές, δεν βρίσκεται πλέον στην αρχική της θέση, η "Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια" (TDV) αναφέρει, βασιζόμενη στην ανάγνωση του Riefstahl το 1928, ότι το συγκρότημα χτίστηκε κατά τη διάρκεια της εποχής του Ιζεντίν Κεϊκάβους, μεταξύ των ετών 1211-1220. Η περιφέρεια Döşemealtı αναφέρει το ίδιο όνομα του σουλτάνου και χρονολογεί την περίοδο μεταξύ 1210-1219. Και οι δύο πηγές συμφωνούν ότι το συγκρότημα χτίστηκε στις αρχές του 13ου αιώνα. Πριν πλησιάσετε την είσοδο, κάντε έναν γύρο γύρω από το συγκρότημα. Το συγκρότημα έχει σχήμα ορθογωνίου, με διαστάσεις 54 επί 67,6 μέτρα, και περιβάλλεται από δεκατέσσερις εξωτερικούς τοίχους στήριξης: τρεις στις ανατολικές και δυτικές πλευρές και δύο στις άλλες δύο. Οι τοίχοι είναι κατασκευασμένοι από λείο πέτρινο επένδυση πάνω σε μπάζα. Στην επιφάνεια των λίθων υπάρχουν πολλά σημάδια εργασίας και, αν το παρατηρήσετε προσεκτικά, θα δείτε ότι το ίδιο σημάδι επαναλαμβάνεται σε αρκετούς λίθους. Στη συνέχεια, κατευθυνθείτε προς την κεντρική είσοδο στη νότια πλευρά. Η πόρτα προεξέχει από τον κύριο τοίχο. Παρόλο που το πάνω μέρος της είναι εν μέρει κατεστραμμένο, τα υπόλοιπα τμήματα είναι η πιο διακοσμημένη πλευρά του συγκροτήματος. Το θόλωμα της εισόδου είναι διακοσμημένο με επτά σειρές κοχυλιών. Δίπλα υπάρχουν δύο κυλινδρικοί κολώνες και, στο πάνω μέρος, ένα αιχμηρό τόξο που στηρίζεται σε διακοσμητικά στηρίγματα. Η διακόσμηση είναι από μάρμαρο και εντελώς γεωμετρική: αναζητήστε αστερόσκια με οκτώ ακτίνες σε μια φαρδιά λωρίδα που περιβάλλει το θόλωμα, κύκλους που συνδυάζονται με μοτίβα κόμπων στο τό Το συγκεκριμένο χάνι αναφέρεται ως το τελευταίο σημείο στάσης κατά μήκος της εμπορικής οδού, πριν την άφιξη στην Τερμέσσο. Θα θυμηθείτε αυτή την πληροφορία στο τέλος της ημέρας, όταν βρίσκεστε στο Αριάσσο. Τριάντα πέντε λεπτά είναι αρκετός χρόνος για να εξερευνήσετε το εξωτερικό του, την κεντρική πύλη και την αυλή. Επιστρέψτε στο όχημά σας και συνεχίστε προς την Μπούρτουρ. Το επόμενο σημείο θα σας απομακρύνει από τον κεντρικό δρόμο και θα σας οδηγήσει στους πρόποδες του Όρους Κατραν. Πηγή: TDV Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια, Χάνι Εβντίρ; Διεύθυνση Κυβερνήτη Δοσμέααλτί.

Το Evdir Han είναι το πρώτο σταθμό της παλιάς οδικής αρτηρίας που οδηγούσε από την Ανταλία προς τα βόρεια και είναι το παλαιότερο συγκρότημα του είδους του στην πόλη. Σύμφωνα με την "Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια", βρίσκεται περίπου 18 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ανταλίας, κοντά στο χωριό Yeşilbayır. Η Υπηρεσία Ανάπτυξης τοποθετεί το συγκρότημα περίπου ένα χιλιόμετρο ανατολικά της σημερινής οδικής αρτηρίας Ανταλίας-Κορκούτελι. Από το πλάι της οδού, διακρίνονται οι ψηλοί τοίχοι που περιβάλλουν μια ευρεία αυλή και η κεντρική πύλη. Ενώ το Kırkgöz Han έχει αποκατασταθεί, παρουσιάζοντας την τελική του μορφή, το Evdir Han βρίσκεται στην αρχική του κατάσταση. Η μη αποκατεστημένη πέτρα, τα σημάδια των εργατών και η κατεστραμμένη κορυφή της πύλης μαρτυρούν την αυθεντική του μορφή. Η μαρμάρινη επιγραφή του συγκροτήματος, η οποία αποτελείται από τρεις γραμμές, δεν βρίσκεται πλέον στην αρχική της θέση. Η επιγραφή, η οποία διαβάστηκε από τον R. Riefstahl το 1928, παρά την έλλειψη της ημερομηνίας, αποκαλύπτει ότι το συγκρότημα χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σουλτάνου I. İzzeddin Keykavus. Η Εγκυκλοπαίδεια αναφέρει ότι αυτή η περίοδος ήταν μεταξύ 1211-1220, ενώ η Διοίκηση αναφέρει 1210-1219. Επομένως, το συγκρότημα χτίστηκε τη δεκαετία του 1210, αμέσως μετά την ενσωμάτωση της Ανταλίας στην αυτοκρατορία των Σελευκιδών. Καθώς η Ανταλίας μετατρεπόταν σε εμπορικό κέντρο εκείνη την εποχή, αυτό ήταν το πρώτο κατάλυμα για τις καραβάνες. Αυτό που κάνει το Evdir Han μοναδικό είναι το σχέδιό του. Όπως αναφέρει η Υπηρεσία Ανάπτυξης, μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, οι μεταφορές γίνονταν με άλογα και καμήλες, και τα εμπορεύματα μεταφέρονταν με αυτά τα ζώα. Οι καραβάνες διανυκτερεύουν σε συγκροτήματα όπως το Evdir Han κατά μήκος της διαδρομής. Το σχέδιο με την ανοιχτή αυλή και τις τέσσερις κύριες στοές, που συναντάται στα συγκροτήματα των Σελευκιδών, εφαρμόστηκε μόνο σε δύο κατασκευές στην Ανατολία. Το ένα είναι το Evdir Han και το άλλο είναι το Han el-Barur, που βρίσκεται 30 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Χαράν και χτίστηκε το 1215. Η Εγκυκλοπαίδεια αναφέρει ότι αυτό το σχέδιο Η περιοχή γύρω από τις δύο εισόδων διακοσμείται με τρεις σειρές καμπύλων στοιχείων και οδηγεί σε ένα εσωτερικό δωμάτιο μέσω μιας χαμηλής αψιδωτής πόρτας. Αυτό το τμήμα, κατασκευασμένο κυρίως από μάρμαρο, είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου διακοσμημένο. Μια ευρεία λωρίδα στο εξωτερικό περιβάλλει τις εσοχές, διακοσμημένη με σειρές από δύο δαντέλες, καθώς και με πεντάκτινες και δεκακτινες αστερίες. Στην επιφάνεια του τόξου, διακρίνονται κύκλοι και σχέδια που θυμίζουν φύλλα, ενώ στα καμπύλες διακοσμήσεις εμφανίζονται σχέδια που μοιάζουν με ανεμιστήρες και οστρακοειδή. Η Αναπτυξιακή Υπηρεσία αναφέρει ότι η κύρια αψιδωτή πόρτα είναι το πιο εντυπωσιακό τμήμα του κτιρίου. Η εγκυκλοπαίδεια τονίζει ότι το Evdir Han κατέχει σημαντική θέση στην τέχνη των Σελευκιδών, λόγω του σχεδίου και των διακοσμήσεων στην κύρια πύλη. Το μεσημεριανό φως εξομαλύνει τις γλυπτές παραστάσεις, ενώ το φως του πρωινού ή του απογεύματος αναδεικνύει την ομορφιά των μαρμάρινων λεπτομερειών. Στο άρθρο της εγκυκλοπαίδειας σημειώνεται ότι το κτίριο βρίσκεται σε πολύ κακή κατάσταση και παραμένει αχρησιμοποίητο μέχρι σήμερα. Η Περιφέρεια αναφέρει ότι η Διοίκηση της Περιφέρειας, ο Δήμος Döşemealtı και η Σχολή Καλών Τεχνών του Μεσογειακού Πανεπιστηρίου συνεργάζονται για την αναβίωση του κτιρίου, με σχέδια για τη φιλοξενία πολιτιστικών εκδηλώσεων και τη δημιουργία ενός μουσείου μετά την ανακαίνιση. Γι' αυτό, την ημέρα που θα επισκεφθείτε, ένα μέρος της περιοχής ενδέχεται να είναι κλειστό λόγω εργασιών. Ελέγξτε την τρέχουσα κατάσταση από τις ανακοινώσεις της Περιφέρειας ή του Δήμου. Το κτίριο βρίσκεται σε ανοιχτό χώρο, ακριβώς δίπλα στο δρόμο. Δεν υπάρχει εισιτήριο, αλλά μην ανεβαίνετε στα ερείπια των τοίχων και μην αφήνετε παιδιά κάτω από τα ερείπια της πύλης. Μπορείτε να φτάσετε με αυτοκίνητο σε περίπου μισή ώρα ακολουθώντας τον αυτοκινητόδρομο προς Korkuteli από την Ανταλιά. Για τα δρομολόγια των δημόσιων συγκοινωνιών προς Yeşilbayır, ανατρέξτε στη σελίδα μεταφορών της Μεγάλης Πόλης. Η Περιφέρεια αναφέρει ότι το Evdir, το οποίο θεωρείται το τελευταίο χάνι πριν φτάσετε στο Termessos, μπορεί να επισκεφθεί την ίδια μέρα με τη Σπηλ
2
Karain Mağarası

Σπηλιά Καράιν.

~1 ώ εδώ
Yağca Mahallesi, Döşemealtı

Καθώς συνεχίζετε από το Evdir Han προς την Burdur, στα δυτικά, ο όγκος του όρους Katran αυξάνεται. Το Karain βρίσκεται στην ανατολική πλευρά αυτού του βουνού, στα σύνορα της περιοχής Yağca, σε απόσταση 27-30 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης. Οι πηγές δίνουν διαφορετικές αποστάσεις: το Kültür Portalı αναφέρει 30 χιλιόμετρα, ενώ η Wikipedia 27 χιλιόμετρα. Το σημαντικό είναι ότι πρέπει να απομακρυνθείτε περίπου 5-6 χιλιόμετρα από τον κεντρικό δρόμο και να ακολουθήσετε τις πινακίδες για το Karain. Σε αυτό το σημείο, δεν θα περιγράψουμε λεπτομερώς το σπήλαιο. Η διαδρομή από το Termessos προς το Karain και η περιγραφή του χώρου το κάνουν αυτό αναλυτικά. Εδώ, το Karain είναι ένα σημείο στάσης μεταξύ δύο Σελτζουκικών καραβανσεραίων και ένα σημείο θέας. Αφήστε το όχημα στο χώρο υποδοχής των επισκεπτών. Να θυμάστε ότι η είσοδος είναι επί πληρωμή και ότι οι ώρες λειτουργίας, οι τιμές και οι ημέρες κλεισίματος ενδέχεται να αλλάζουν, οπότε ελέγξτε τις πιο πρόσφατες πληροφορίες στον επίσημο ιστότοπο. Σύμφωνα με το Kültür Portalı, η είσοδος του σπηλαίου βρίσκεται σε υψόμετρο που φτάνει τα 470 σκαλοπάτια από το σημείο υποδοχής, περίπου 150 μέτρα πάνω από την πεδιάδα που βρίσκεται μπροστά του, και σε υψόμετρο 430-450 μέτρα από τη θάλασσα. Ανεβείτε τα σκαλοπάτια χωρίς να βιάζεστε, πάρτε μαζί σας νερό και επιλέξτε τις πρωινές ώρες για την επίσκεψή σας. Καθώς ανεβαίνετε, σταματήστε για λίγο και κοιτάξτε πίσω σας: η πεδιάδα που απλώνεται κάτω σας οδηγεί προς την πλευρά της Antalya, όπου βρίσκεται το Evdir Han, και από εδώ μπορείτε να κατανοήσετε την πορεία του δρόμου των καραβανιών. Τα καραβάνσερα είναι χτισμένα σε αυτό το σημείο, κατά μήκος της πεδιάδας, ακολουθώντας τη βάση του βουνού προς το βορρά. Στο πάνω μέρος, στις εξωτερικές επιφάνειες του σπηλαίου, υπάρχουν μια επιγραφή γραμμένη σε αρχαία ελληνική γλώσσα και ορισμένες εσοχές. Σύμφωνα με το Kültύρ Portalı, το σπήλαιο χρησιμοποιήθηκε ως τόπος θυσιών. Επομένως, αυτό το βράχο χρησιμοποιήθηκε ως καταφύγιο και από ταλάντευα πριν από χιλιάδες χρόνια, ακόμη και πριν από την εποχή των καραβανσεραίων. Στο εσωτερικό, υπάρχουν τρεις κύριες στοές που συνδέονται μεταξύ τους με διαδρόμους και στενά περάσματα

Στην περιοχή της Yağca Mahallesi, περίπου 30 χιλιόμετρα βόρεια της Ανταλιάς, και στους πρόποδες του όρους Katran, βρίσκεται η σπηλιά Karain, ένα από τα μέρη όπου η προϊστορία της Ανατολίας έχει καταγραφεί για τον μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες φυσικές σπηλιές της Τουρκίας. Σύμφωνα με τη σελίδα του υπουργείου για τα μουσεία, εδώ βρέθηκαν ίχνη των πρώτων ανθρώπινων προγόνων, οι οποίοι ζούσαν πριν από περίπου 500.000 χρόνια, ασχολούμενοι με το κυνήγι και τη συλλογή τροφής και κατασκευάζοντας απλά εργαλεία. Η σπηλιά προσφέρει μια συνεχόμενη καταγραφή των περιόδων του Παλαιολιθικού, του Μεσαίου και του Υψηλού Παλαιολιθικού, καθιστώντας την ένα σπάνιο μέρος σε παγκόσμιο επίπεδο. Η σπηλιά βρίσκεται σε ύψος περίπου 150 μέτρων από την πεδιάδα των τραβέρτινων που βρίσκεται μπροστά της, και σε υψόμετρο 430-450 μέτρων από τη θάλασσα. Σύμφωνα με την Τουρκική Εγκυκλοπαίδεια του Τουρισμού, η σπηλιά έχει δημιουργηθεί σε ιζηματογενείς ασβεστόλιθους της Μεσοζωικής περιόδου και αποτελείται από κενά που συνδέονται με στενές εισόδους και διαδρόμους, με βάθος που υπερβαίνει τα 50 μέτρα. Οι αίθουσες και οι γκαλερί είναι διακοσμημένες με σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Οι άνθρωποι χρησιμοποίησαν τη σπηλιά από την Παλαιολιθική περίοδο, διαμέσου της Νεολιθικής, της Καλολιθικής και της Χάλκινης εποχής, και στη συνέχεια κατά την Κλασική εποχή. Αυτή η συνεχής χρήση άφησε πίσω της ένα στρώμα ιζημάτων πάχους περίπου έντεκα μέτρων στο εσωτερικό. Οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 1946 υπό την ηγεσία του Καθηγητή Dr. Kılıç Kökten και συνεχίστηκαν υπό την καθοδήγησή του μέχρι το 1973. Η δεύτερη φάση των ανασκαφών πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1985 και 2015 υπό την ηγεσία του Καθηγητή Dr. Işın Yalçınkaya, και από το 2015 και έπειτα υπό την ηγεσία του Καθηγητή Dr. Harun Taşkıran. Ο Kökten διαίρεσε τα ιζήματα της σπηλιάς σε οκτώ στρώματα και δεκατρείς φάσεις. Από το στρώμα του Μεσαίου Παλαιολιθικού, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της ηλεκτρονικής φασματοσκοπίας, αποκτήθηκαν ημερολογιακές αναφορές που χρονολογούνται από σήμερα πριν από Μέρος των αρχαιολογικών ευρημάτων εκτίθενται στο Μουσείο Karain, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στη σπηλιά, ενώ ένα άλλο μέρος εκτίθεται στην προϊστορική ενότητα του Μουσείου της Ανταλιάς. Είναι προτιμότερο να ξεκινήσετε την επίσκεψή σας από το μουσείο, καθώς αυτό θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε τα στρώματα που θα δείτε μέσα στη σπηλιά. Η σπηλιά ανακηρύχθηκε αρχαιολογικός και φυσικός χώρος πρώτης τάξης το 1997. Μαζί με τις υπόλοιπες σπηλιές της περιοχής, λόγω των φυσικών και πολιτιστικών της αξιών, βρίσκεται από το 1994 στην Προσωρινή Λίστα Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Στην ευρύτερη περιοχή βρίσκονται επίσης άλλες σπηλιές, όπως οι Öküzini και Çakırini, καθώς και η αρχαία πόλη της Termessos. Η πρόσβαση στη σπηλιά γίνεται μέσω μιας σκάλας 470 σκαλοπατιών που ξεκινά από το σημείο υποδοχής των επισκεπτών, οπότε ανεβείτε αργά και πάρτε μαζί σας νερό. Μέσα στη σπηλιά κάνει κρύο και σε ορισμένα σημεία είναι σκοτεινά, οπότε φορέστε παπούτσια με αντιολισθητική σόλα. Σύμφωνα με το Culture Portal, η σπηλιά είναι προσβάσιμη με ιδιωτικό αυτοκίνητο: ακολουθήστε την εθνική οδό Antalya-Burdur και στρίψτε δυτικά προς την πινακίδα Karain. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του χώρου, ο αρχαιολογικός χώρος είναι ανοιχτός καθημερινά και η κάρτα μουσείου (MüzeKart) ισχύει για τους πολίτες της Τουρκικής Δημοκρατίας. Για τις τρέχουσες ώρες λειτουργίας και τις τιμές εισιτηρίων, ελέγξτε την επίσημη ιστοσελίδα.
3
Kırkgöz Han

Κιργκόζ Χαν.

~1 ώ εδώ
Bıyıklı Mahallesi, 07190 Döşemealtı, Antalya

Το Κιργκόζ Χαν βρίσκεται στην περιοχή Κιργκόζ, κατά μήκος της διαδρομής Άνταλεια-Μπουρντούρ, στην περιοχή Μπιγικλί, σε απόσταση 30 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης. Η BAKA το αναφέρει ως το δεύτερο σημείο στάσης της παλιάς διαδρομής Άνταλεια-Αφιόν. Δηλαδή, ήταν το επόμενο κατάλυμα για μια καραβάνι που διανυκτέρευε στο Εβντίρ. Η απόσταση μεταξύ των δύο χανα μπορεί να εκτιμηθεί εύκολα. Δίπλα στο χαν βρίσκεται η πηγή Πιναρμπάσι, δηλαδή οι πηγές του Κιργκόζ. Αφού αφήσετε το όχημά σας, κατευθυνθείτε προς την πηγή και θα καταλάβετε αμέσως γιατί το χαν χτίστηκε ακριβώς εδώ. Στη συνέχεια, κατευθυνθείτε προς την νότια πλευρά και την κύρια είσοδο. Η είσοδος είναι προεξέχουσα και επιβλητική. Ενώ στο Εβντίρ υπάρχουν διακοσμητικά στοιχεία από μάρμαρο, εδώ θα δείτε απλά περίγραμμα και ένα αψιδωτό αέτωμα. Η επιγραφή με έξι γραμμές ονομάζει το κτίριο "ριμπάτ". Η ιδρύτρια είναι η Ισμέτουλ-Ντούνγια βέ Ντιν Χατούν, και το Κέντρο Πολιτισμού την αναφέρει ως κόρη του Μουγκισεττίν Τουγκρούλ Σαχ και εγγονή του Κιλίτζαρσλάν Β'. Το κτίριο χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Γκιγιασεττίν Κεϊχουσρέβ Β', μεταξύ 1237 και 1246. Στην τελευταία γραμμή της επιγραφής διαβάζεται μόνο η λέξη "δεκατρία". Το Κέντρο Πολιτισμού αναφέρει επίσης ότι το όνομα της ιδρύτριας εμφανίζεται σε ένα άλλο κείμενο κατασκευής που χρονολογείται από το 1232 και προέρχεται από την Ουλουμπόρλου. Υπάρχει μια απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου μεταξύ των δύο χανα. Στο Εβντίρ, το χάνι χτίστηκε από τον ίδιο τον σουλτάνο, ενώ στο Κιργκόζ, από μια γυναίκα της οικογένειας. Κάντε έναν γύρο γύρω από το εξωτερικό, μετρώντας τις κιονοφόρους βάσεις και τους γωνιακούς πύργους. Οι τοίχοι είναι πολύ πιο στιβαροί από ότι στο Εβντίρ, και η BAKA περιγράφει το κτίριο ως "σε πολύ καλή κατάσταση". Από το 2009, όταν ολοκληρώθηκαν οι εργασίες αποκατάστασης, το χάν χρησιμοποιείται ως τουριστικό κατάλυμα. Πριν μπείτε στην αυλή, ενημερώστε τον υπάλληλο που βρίσκεται στο εσωτερικό και σεβαστείτε τους χώρους. Η αυλή καταλαμβάνει το νότιο μισό ενός ο Η λειτουργία του χάνι ως σταθμός μπορεί να αλλάξει την πορεία του ταξιδιού σας. Ελέγξτε αν είναι ανοιχτό πριν ξεκινήσετε. Μια στάση στο χάνι είναι αρκετή για να ξεκουραστείτε, να ανεφοδιαστείτε και να κάνετε ένα σύντομο διάλειμμα. Από εδώ, ο δρόμος προς την Ariassos ξεκινά την ανάβαση στα Ταύρους. Ελέγξτε τα επίπεδα νερού και καυσίμων εδώ, καθώς ο επόμενος σταθμός είναι ένα αρχαιολογικό χώρο δίπλα σε ένα ορεινό πέρασμα. Πηγή: Διεύθυνση Κυβερνήτη Δοσμεάλτι, Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Χάνι Κιρκγκόζ, BAKA.

Στο δρόμο Ανταλίας-Μπουρντούρ, στην περιοχή Κιρκγκόζ, βρίσκεται το Κιρκγκόζ Χαν, ένα από τα πιο καλοδιατηρημένα καραβανσεράι που χρονολογούνται από την περίοδο των Σελετζούκιδων. Σύμφωνα με την Περιφερειακή Ανάπτυξης της Δυτικής Μεσογείου, βρίσκεται 30 χιλιόμετρα από την Ανταλία, στην περιοχή Πιναρμπάσι, και αποτελεί το δεύτερο σταθμό της παλιάς διαδρομής Ανταλίας-Αφιόν, μετά από το πρώτο σταθμό, το Εβντιρ Χαν, που βρίσκεται πιο νότια. Η διεύθυνση που αναφέρεται στην Πύλη Πολιτισμού είναι η συνοικία Μπιγίκλι. Μετά από μια ανακαίνιση που ολοκληρώθηκε το 2009, το καραβανσεράι χρησιμοποιείται ως τουριστική εγκατάσταση. Η περιφέρεια το παρουσιάζει ως ένα σημαντικό σταθμό της ιστορικής διαδρομής του Δρόμου του Μεταξιού. Η ταυτότητα του κτιρίου αναγράφεται σε μια επιγραφή που βρίσκεται στην κάτω πλευρά της κεντρικής πύλης, σε έξι γραμμές. Η επιγραφή περιγράφει το κτίριο ως "ριμπάτ" και αναφέρει ότι η ιδρύτριά του ήταν μια γυναίκα με το όνομα Ισμέτουλ-Ντουίνγια βέ Ντιν. Σύμφωνα με την Πύλη Πολιτισμού, αυτή η γυναίκα ήταν κόρη του Μουγκισετίν Τουγκρούλ Σαχ, γιου του Σουλτάνου των Σελετζούκιδων Β' Κιλίτζαρσλάν, και το όνομά της αναφέρεται ως ιδρύτρια σε μια επιγραφή σε ένα τζαμί που χτίστηκε το 1232 στην Ουλουμπόρλου. Η επιγραφή αναφέρει ότι το κτίριο χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σουλτάνου των Σελετζούκιδων Β' Γκιασεντίν Κεϊχουσρέβ, δηλαδή μεταξύ των ετών 1237 και 1246. Η ακριβής χρονολογία είναι άγνωστη, καθώς στην γραμμή που αναγράφει την χρονολογία διαβάζεται μόνο "δεκατρία". Η Πύλη Πολιτισμού θεωρεί αυτή την επιγραφή μοναδική σε δύο σημεία: περιγράφει τον ηγεμόνα ως κάτοχο της κορώνας, του σημαίας και της ζώνης, σύμβολα που δεν εμφανίζονται σε άλλες επιγραφές της περιόδου των Σελετζούκιδων, και για πρώτη φορά αναφέρει ρητά τη λειτουργία του ριμπάτ ως χώρου υποδοχής για ταξιδιώτες που ταξιδεύουν από την Ανατολή προς τη Δύση. Το καραβανσεράι έχει ορθογώνιο σχέδιο, με κατεύθυνση βορρά-νότου, και αποτελείται από δύο τμήματα: ένα μεγάλο εσωτερικό προαύλιο περιτριγυρισμένο από χώρους και Αυτό είναι ένας ενιαίος χώρος που εκτείνεται από ανατολή προς δύση, καλυμμένος με μια αψιδωτή οροφή, η οποία στηρίζεται από έξι αψίδες που κατευθύνονται από βορρά προς νότο. Τα ζώα και τα φορτία των καραβανιών φιλοξενούνταν εδώ κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ οι ταξιδιώτες διέμεναν στα δωμάτια γύρω από την αυλή. Η θέα προς τις αψίδες κάτω από την ατμοσφαιρική οροφή αποτελεί την πιο απλή έκφραση της τέχνης της πέτρας της Σελτζουκικής περιόδου. Το όνομα του χάν προέρχεται από το νερό που βρίσκεται κοντά του. Σύμφωνα με τη σελίδα της περιοχής στην Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού, η περιοχή Döşemealtı πήρε το όνομά της από τη λίμνη Kırkgöz, η οποία τροφοδοτεί τους καταρράκτες Düden. Ο οικισμός, που ιδρύθηκε το 1934 με την άφιξη οικογενειών από την περιοχή Korkuteli και ονομάστηκε Kırkgöz-Yeniköy, βρίσκεται 20 χιλιόμετρα από την Ανταλία και βρίσκεται κατά μήκος της εθνικής οδού Ανταλία-Μπούρτουρ. Σύμφωνα με την ίδια σελίδα, ο τότε κυβερνήτης, Haşim İşcan, έχτισε 60 σπίτια στον οικισμό και σε αυτά εγκαταστάθηκαν οικογένειες από την Κύπρο. Τα νερά της πηγής δημιουργούν μια μεγάλη λίμνη μπροστά από το χάν. Η βόλτα κατά μήκος της όχθης της λίμνης είναι αναπόσπαστο μέρος της επίσκεψης στο χάν. Η λίμνη και οι πηγές της αποτελούν την πηγή πόσιμου νερού της πόλης. Κατά την προσέγγιση της ακτής, προσέχετε τις πινακίδες και τα προστατευτικά φράχτες και μην εισέλθετε στο νερό. Επειδή το χάν λειτουργεί ως εγκατάσταση, η είσοδος στην αυλή είναι συνήθως ελεύθερη, αλλά οι ώρες λειτουργίας και οι εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στην αυλή εξαρτώνται από τη διοίκηση. Επικοινωνήστε για να μάθετε την τρέχουσα κατάσταση πριν την επίσκεψη. Για να φτάσετε εκεί, ακολουθήστε την εθνική οδό Ανταλία-Μπούρτουρ προς τα βόρεια. Ελέγξτε τη σελίδα μεταφορών του δήμου για πληροφορίες σχετικά με τα δρομολόγια και τις γραμμές δημόσιας συγκοινωνίας που οδηγούν στο Döşemealtı. Επειδή το Evdir Han βρίσκεται στην ίδια ευθεία με τη σπηλιά Karain και την Ariassos, είναι δυνατόν να ακολουθήσετε τη Σελτζουκική οδό των καραβανιών προς την περιοχή της Pisidia σε μία μόνο ημέρα.
4
Ariassos Antik Kenti

Η αρχαία πόλη Αριάσσος.

~1 ώ 30 λ εδώ
Akkoç, Döşemealtı, Antalya

Μετά το Kırkgöz, ο δρόμος προς την Burdur ανηφορίζει προς τα Ταύρους και φτάνει στο πέρασμα που συνδέει την ακτή της Ανταλίας με την Ανατολική πεδιάδα. Το Ariassos βρίσκεται δυτικά του περάσματος, περίπου 50 χιλιόμετρα από την Ανταλιά, και λίγο πιο πέρα από το χωριό Akkoç, σε μια απότομη πλαγιά πάνω από τα 900 μέτρα. Σύμφωνα με το "Κέντρο Πολιτισμού", η πόλη είναι προσβάσιμη ακολουθώντας τον δρόμο Ανταλιά-Bucak και κατεβαίνοντας στο σημείο διακλάδωσης. Προσέξτε να μην χάσετε την πινακίδα και επιβραδύνετε. Αφήστε το όχημα στο κάτω μέρος της πλαγιάς και συνεχίστε με τα πόδια. Το αρχαιολογικό χώρος ανήκει στο Μουσείο της Ανταλιάς και η διαδικασία εισόδου ενδέχεται να έχει αλλάξει, οπότε ελέγξτε την επίσημη ιστοσελίδα πριν ξεκινήσετε. Το πρώτο πράγμα που θα δείτε είναι η μνημειακή πόλη με τρεις αψίδες. Η πύλη χρονολογείται από την ρωμαϊκή περίοδο. Σύμφωνα με το "Κέντρο Πολιτισμού", χτίστηκε κατά τη διάρκεια της εποχής του Σεβήρου Αλεξάνδρου, ενώ η Βικιπαίδεια αναφέρει τον 3ο αιώνα και προσθέτει ότι κάποτε φιλοξενούσε τέσσερα αγάλματα. Η πύλη είναι σχεδόν άθικτη. Περπατήστε κάτω από τις αψίδες και γυρίστε για να δείτε την κοιλάδα. Αυτό είναι το σημείο όπου άρχιζε το δρόμο για την Πισιδία. Η πόλη ιδρύθηκε κατά την ελληνιστική περίοδο, τον 3ο αιώνα π.Χ., και συνέχισε να κατοικείται μέχρι τον 7ο αιώνα μ.Χ. κατά την βυζαντινή περίοδο. Σύμφωνα με το "Κέντρο Πολιτισμού", η ίδρυση της πόλης συνδέεται με την περίοδο 189-188 π.Χ., την εκστρατεία του Μανίου Βούλσου και την Ειρήνη της Απάμειας. Το όνομα "Aarassos" αναφέρεται από τον Στράβωνα, ο οποίος το αποδίδει στον Αρτεμίδωρο. Νομίσματα έχουν εκδοθεί από τον 1ο αιώνα π.Χ. μέχρι την εποχή του Γαλλιάνου (253-267 μ.Χ.). Το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού περιγράφει την πόλη ως ένα στρατηγικό σημείο κοντά σε δρόμους που συνδέουν την ορεινή Πισιδία με την πεδινή Παμφυλία. Μετά την πύλη, ακολουθήστε την κεντρική οδό. Το ίδιο τμήμα αναφέρει ότι αυτή η οδός συνδέεται με τον ρωμαϊκό δρόμο που οδηγεί στην Τερμέ Η επιστροφή γίνεται από την ίδια διαδρομή προς την Ανταλία και διαρκεί περίπου μία ώρα. Στην πορεία, μπορείτε να σταματήσετε για δεύτερη φορά στο Κιρκγκόζ και να ξεκουραστείτε δίπλα στις πηγές, απολαμβάνοντας το φως του δειλινού. Πηγή: Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Ariassos; Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Ανταλίας.

Στην εθνική οδό που συνδέει την Ανταλία με την Μπούρντουρ, αμέσως μετά τη διάβαση του σημείου "Τσουμπουκ Μπελί", διακρίνεται στην αριστερή πλευρά της κοιλάδας μια επιβλητική πύλη με τρεις αψίδες. Η Αριάσος ήταν μια πόλη της Πισιδίας, η οποία απέκτησε σημασία λόγω της θέσης της στα δρομολόγια που συνέδεαν την ορεινή Πισιδία με την πεδινή Παμφυλία. Σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Πόρταλ", βρίσκεται περίπου 50 χιλιόμετρα βόρεια της Ανταλίας, δυτικά του "Τσουμπουκ Μπελί" και σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από το χωριό Άκκοτς. Η Βικιπαίδεια αναφέρει ότι η πόλη βρίσκεται σε υψόμετρο 900 έως 1.100 μέτρων, στις πλαγιές των Ταύρων, στον 45ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Ανταλίας-Μπούρντουρ, και είναι προσβάσιμη μέσω μιας παράκαμψης από το Άκκοτς. Σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, η πόλη κατοικήθηκε από την Ελληνιστική περίοδο (3ος αιώνας π.Χ.) έως την Ανατολική Ρωμαϊκή περίοδο (7ος αιώνας μ.Χ.), όπως προκύπτει από τα υπάρχοντα ερείπια. Το "Πολιτιστικό Πόρταλ" την συνδέει με την εκστρατεία του Μάνλιους Βούλσου και την Ειρήνη της Απάμειας, τοποθετώντας την χρονολογικά στο 189-188 π.Χ. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, αρχικά ανήκε στην Αυτοκρατορία των Σελευκιδών, το 189 π.Χ. πέρασε στο Βασίλειο της Περγάμου και το 133 π.Χ., μαζί με το βασίλειο, προσαρτήθηκε στη Ρώμη. Την εποχή του Αυγούστου, εντάχθηκε στην επαρχία της Γαλατίας. Η πόλη διέκοψε νομίσματα από τον 1ο αιώνα π.Χ. έως την εποχή του Γαλλιένο. Λόγω της θέσης της σε σημαντικούς δρόμους, ζούσε από τους δασμούς και τους φόρους, και ήταν ενωμένη με άλλες πόλεις της Πισιδίας. Την Βυζαντινή περίοδο, ανήκε στην επαρχία της Παμφυλίας, και στα εκκλησιαστικά έγγραφα αναφέρεται ως κέντρο επισκοπής μέχρι τον 12ο αιώνα, οπότε και η ζωή στην πόλη έπαψε. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, στην περιοχή αυτή καλλιεργούνταν αμπέλια και παράγονταν ελαιόλαδο. Η Αριάσος είναι μια πόλη χτισμένη σε μια πλαγιά. Η κύρια Αυτά είναι μνημεία με διπλό θόλο, τοποθετημένα σε μια πλατφόρμα δύο βαθμίδων, και η πρόσβαση στο δωμάτιο όπου βρίσκεται ο τάφος γίνεται μέσω μιας σκάλας έξι βαθμίδων. Στο ίδιο νεκροταφείο, υπάρχουν περίπου σαράντα απλά κτίρια τάφων, ενώ στην ανατολική νεκρόπολη καταγράφηκαν εννέα μνημεία. Επίσης, συναντώνται τάφοι από ασβεστόλιθο με διακοσμητικά στοιχεία και σχήματα ασπίδας τύπου Pisidia, καθώς και θαμνώνες που είναι σκαλισμένοι απευθείας στον βράχο. Στην δυτική πλαγιά της πόλης, η αρχαία ρωμαϊκή οδός, στρωμένη με μεγάλες πέτρες, η οποία διασχίζει την σημερινή διαδρομή προς το χωριό Akkoç, είναι ακόμα ορατή. Για μια βολική επίσκεψη, συνιστάται να φτάσετε με το αυτοκίνητο μέχρι την είσοδο της κοιλάδας και να σταθμεύσετε. Στη συνέχεια, ακολουθήστε την κεντρική οδό κατά μήκος της πλαγιάς, για να δείτε τις πλατφόρμες και τα δημόσια κτίρια. Κατά την επιστροφή, αφιερώστε χρόνο για να εξερευνήσετε τα νεκροταφεία. Λόγω της διασποράς των αρχαιολογικών χώρων σε μια κοιλάδα και σε απότομες πλαγιές, είναι απαραίτητο να φοράτε άνετα παπούτσια και να έχετε μαζί σας νερό. Η σκιά είναι περιορισμένη κατά τη διάρκεια της μεσημεριανής ώρας του καλοκαιριού, οπότε είναι προτιμότερο να επισκεφθείτε το μέρος νωρίς το πρωί ή το φθινόπωρο. Η Περιφέρεια της Ανταλίας κατατάσσει την Ariassos μεταξύ των αρχαιολογικών χώρων που συνδέονται με το Αρχαιολογικό Μουσείο της Ανταλίας. Για πληροφορίες σχετικά με την είσοδο και τα ωράρια λειτουργίας, ελέγξτε την ιστοσελίδα του μουσείου ή του Υπουργείου. Η επίσκεψη στην Ariassos σε συνδυασμό με την Termessos θα σας προσφέρει μια ολοκληρωμένη εμπειρία στην περιοχή της Pisidia. Η αρχαία οδός που συνδέει τις δύο πόλεις αποτελεί από μόνη της ένα σημαντικό αξιοθέατο. Σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Πύλη", η πρόσβαση γίνεται από το σημείο διακλάδωσης της οδού Antalya-Bucak. Η μετακίνηση με μέσα μαζικής μεταφοράς είναι δύσκολη, οπότε το πιο πρακτικό είναι να χρησιμοποιήσετε το δικό σας αυτοκίνητο ή να συμμετάσχετε σε μια οργαν

Χάρτης διαδρομής

Πληροφορίες διαδρομής
ΠόληDöşemealtı, Antalya
ΤύποςΠολιτιστικός
Στάση4
Ημερομηνία15 Οκτωβρίου 2026
Radar TürkiyeΣυγγραφέαςRadar TürkiyeΈναρξη διαδρομής