Από το συγκρότημα κατοικιών στην Bornova, μέχρι το μουσείο, και από την οδό Levanten μέχρι την πανεπιστημιούπολη.

Ξεκινήστε το δρομολόγιο από τον σταθμό του μετρό Bornova και κατευθυνθείτε βόρεια, προς την οδό Mustafa Kemal. Καθώς περπατάτε κατά μήκος της οδού, θα δείτε διαδοχικά ψηλά τοιχώματα κήπων γύρω από διάφορα κτίρια. Το κτίριο Paterson είναι το μεγαλύτερο από αυτά και πίσω από τον τοίχο του κρύβεται ένας κήπος που ξεπερνά τα 25.000 τετραγωνικά μέτρα. Η κατασκευή του κτιρίου ξεκίνησε το 1859 από τον John Paterson, έναν έμπορο από την πόλη Leith της Σκωτίας. Η οικογένεια ασχολούνταν με το εμπόριο δημητριακών, την εξαγωγή αγροτικών προϊόντων και την εξόρυξη χρωμίου. Τα δωμάτια ήταν διακοσμημένα με τζάκια και έπιπλα που είχαν εισαχθεί από την Αγγλία, και είναι γνωστό ότι στην έπαυλη εργάζονταν περίπου εξήντα υπηρέτες. Το κτίριο είχε 38 δωμάτια, τα περισσότερα υλικά των οποίων είχαν εισαχθεί από την ηπειρωτική Ευρώπη και την Αγγλία, και η πρόσοψη είχε τροποποιηθεί επτά φορές από τους ιδιοκτήτες. Τότε, ο κήπος εκτεινόταν σε 133 στρέμματα και περιείχε ιπποδρόμους, αγροτικά ζώα, θερμοκήπια και καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Σήμερα, η έκταση που καλύπτει το κτίριο είναι 25.400 τετραγωνικά μέτρα, δηλαδή λιγότερο από το ένα πέμπτο της αρχικής έκτασης. Αυτά τα στοιχεία σας δίνουν μια ιδέα για το πόσο μικρό τμήμα του αρχικού κτήματος βλέπετε καθώς περπατάτε κατά μήκος του τοίχου. Το κτίριο βρίσκεται σε διαδικασία ανακαίνισης εδώ και καιρό, οπότε θα πρέπει να το παρατηρήσετε από έξω. Κοιτάζοντας από την πύλη, θα διακρίνετε ένα κτίριο με πύργους τριών ορόφων και το κύριο τμήμα του. Στις εργασίες που ξεκίνησαν στα τέλη του 2016, πρώτα ανακαινίστηκε το κτίριο με τους πύργους και το εσωτερικό του, ενώ η ανακατασκευή του κύριου κτιρίου θα γίνει αργότερα. Στην αρχή των εργασιών, μεγάλο μέρος των πρόσθετων τμημάτων που δεν ανήκαν στην αρχική κατασκευή απομακρύνθηκαν. Στον κήπο, κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών, ανακαλύφθηκαν τρία βοηθητικά κτίρια, δύο διακοσμητικές λίμνες με σιντριβάνια και μια δεξαμενή νερού, τα οποία ενσωματώθηκαν στο σχέδιο. Επειδή η ολοκλήρωση της ανακαίνισης έχει αναβληθεί αρκετές φορές, καλό είναι να ρωτήσετε αν μπορείτε να μπείτε Πολλά από τα άλλα τοιχώματα που βλέπετε κατά μήκος του δρόμου ανήκουν επίσης σε βίλες της ίδιας εποχής, και έτσι διαβάζεται η ιστορία της περιοχής Bornova, σε επίπεδο δρόμου. Πηγή: Wikipedia, Βίλα Paterson; BirGün, Ανακαίνιση της Βίλας Paterson.

Η οδός Gençlik οδηγεί σε μια επιβλητική πύλη με καμάρα, η οποία σας καλωσορίζει. Τα πέτρινα παγκάκια εκατέρωθεν αποτελούν τα παραδοσιακά καθιστικά των βιλών της Bornova και είναι από τα παλαιότερα στοιχεία του κτήματος, με θέα στον κήπο. Τον εαρινό μήνα, η πύλη καλύπτεται από μωβ κισσούς. Εάν επισκεφθείτε νωρίς το πρωί, θα μπορέσετε να απολαύσετε τα λουλούδια και τον άδειο κήπο. Η βίλα Mattheys χτίστηκε πιθανότατα το 1780, αν και ορισμένες πηγές αναφέρουν το 1860, καθώς το κτήμα υπέστη σημαντικές αλλαγές στα μέσα του 19ου αιώνα. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, ήταν γνωστή ως Wood-Paterson House. Το κτήμα, το οποίο ανακαινίστηκε ως εξοχική κατοικία από τον John Maltas, πέρασε στην κόρη του, Eugenie Wood, το 1840. Η κόρη της Eugenie, Hortense Wood, ήταν ζωγράφος, ποιήτρια και συνθέτρια. Είχε πάρει μαθήματα πιάνου από τον Franz Liszt και φιλοξένησε τον Mustafa Kemal Paşa σε αυτό το σπίτι στις 16 Σεπτεμβρίου 1922. Εκείνη την ημέρα, μεταξύ των καλεσμένων ήταν οι Fevzi, İsmet και Asım Paşa, καθώς και η Halide Edip. Λέγεται ότι κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, η ανιψιά της Hortense, η Fernand de Cramer, έπαιξε σκάκι. Επίσης, αναφέρεται ότι ο Liszt έπαιξε το πιάνο στην αίθουσα που ονομάζεται "Αίθουσα του Καΐρου" στο κτήμα. Ο Tony Mattheys, ο οποίος έδωσε το όνομά του στη βίλα, ήταν ο πατέρας των μετέπειτα ιδιοκτητών, Renee Steinbüchel και Sonia Whittall. Το 2018, το κτήμα αγοράστηκε από τους απογόνους τους και ξεκίνησαν εργασίες ανακαίνισης. Χάρη στον τοίχο του κήπου, κατασκευασμένο από πέτρες, και την καμαρόμορφη πύλη, η βίλα είναι ένα από τα λίγα κτήματα της Bornova που έχουν διατηρηθεί μέχρι σήμερα. Αφού αγοράσετε το εισιτήριό σας, κάντε μια βόλτα στον κήπο. Στις βίλες της Bornova, η είσοδος γίνεται μέσω μιας πύλης που ονομάζεται "πύλη της προτίμησης". Ο κήπος ήταν εξίσου σημαντικός με το ίδιο το σπίτι, και τα σύμβολα αυτού του κήπου είναι τα κυπαρίσσια. Στον κήπο, δημιουργήθηκε ένα μικρό γήπεδο μίνι γκολφ με εννέα τρύπες, σε ανάμνηση του Bornova Golf Club, ο οποίος έκλεισε το 1970. Σε κάθε τρύπα, υπάρχει ένα μακέτα μιας β Κατά την έξοδο, στρίψτε δεξιά στην οδό Gençlik και περπατήστε για λίγα εκατοντάδες μέτρα. Όταν φτάσετε απέναντι από την Αγγλικανική εκκλησία, θα έχετε φτάσει στο κτίριο La Fontaine. Πηγή: Wikipedia, Mattheys Köşkü; Visit İzmir, Arkas Sanat Bornova.

Διαβάστε για το La Fontaine Köşkü μαζί με τους δύο γείτονές του: απέναντί του βρίσκεται η Αγγλικανική εκκλησία, ενώ δίπλα του βρίσκεται το Murat Köşkü, το οποίο χτίστηκε το 1880 από την αγγλική οικογένεια Edwards. Αυτά τα τρία κτίρια αποτελούσαν το κέντρο της περιοχής όπου ζούσαν οι Λεβαντίνοι της Bornova, και λίγο πιο πέρα, το Büyük Ev, το οποίο σήμερα είναι η πρυτανεία του Πανεπιστημίου της Αιγείου, ανήκε στις ίδιες οικογένειες. Ο πρώτος ιδιοκτήτης του La Fontaine Köşkü, σύμφωνα με τα αρχεία, ήταν ο James La Fontaine, εγγονός του Charlton Whittall, ο οποίος αγόρασε το Büyük Ev το 1836. Σύμφωνα με τα αρχεία του Πανεπιστημίου της Αιγείου, η οικογένεια La Fontaine ήταν μια αγγλική οικογένεια ελβετικής καταγωγής, και το αρχοντικό βρισκόταν στα χέρια τους στις αρχές του 20ού αιώνα. Η Αγγλικανική εκκλησία που βρίσκεται απέναντι ονομάζεται Saint Mary Magdalene. Το Büyük Ev, από την άλλη πλευρά, χτίστηκε στις αρχές του 18ου αιώνα ως μοναστήρι για Ολλανδές μοναχές. Το 1948 μεταφέρθηκε στο Υπουργείο Οικονομικών και σήμερα, με τα νέα κτίρια που έχουν προστεθεί δίπλα του, στεγάζει την πρυτανεία. Η ημερομηνία κατασκευής και ο αρχιτέκτονας είναι άγνωστοι, γεγονός που, από μόνο του, λέει πολλά για το αρχοντικό, καθώς, όπως και πολλά άλλα αρχοντικά στη Bornova, είναι ένα σπίτι που έχει επεκταθεί με την πάροδο του χρόνου. Πρώτα, θαυμάστε την πρόσοψη από τον αντίθετο δρόμο. Το κτίριο αποτελείται από ένα υπόγειο και δύο ορόφους, με τους δύο ορόφους να διαχωρίζονται έντονα. Στον δεύτερο όροφο υπάρχει ένα μπαλκόνι από χυτοσίδηρο που βλέπει στον κεντρικό δρόμο. Η κύρια είσοδος τονίζεται από μια αψιδωτή πόρτα, και η πρόσοψη είναι απλή. Αν τη συγκρίνετε με το γειτονικό Murat Köşkü, θα δείτε δύο διαφορετικά στιλ στην ίδια περιοχή. Φωτογραφίστε τη διακόσμηση του σιδήρου του μπαλκονιού το απόγευμα, καθώς το πρωί η πρόσοψη είναι στη σκιά. Η ιστορία των ιδιοκτητών του αρχοντικού είναι σύντομη, αλλά συνοψίζει τον 20ό αιώνα της Bornova. Μετά τον θάνατο του James La Fontaine, το σπίτι πέρασε στη σύζυγό του, Clara, και τα παιδιά της. Το 1941, η ανιψιά της Clara, η Ruby Gladys Whittall, αγόρασε το σπίτι από την οικογένεια. Το 1963, το Πανεπιστήμιο της Α Το "Kuyulu Ev", το οποίο παλαιότερα αποτελούσε μέρος της έκτασης των Whittall, ήταν κάποτε το κτίριο του συλλόγου της αγγλικής κοινότητας στη Bornova και σήμερα είναι ένα ερευνητικό κέντρο που ασχολείται με θέματα γυναικών. Για να συνεχίσετε προς την επόμενη στάση, εισέλθετε από την πύλη του πανεπιστημίου και ακολουθήστε τις οδούς του campus προς τη νοτιοδυτική κατεύθυνση. Η επιβλητική πρόσοψη του "Sirkehane", κατασκευασμένη από πέτρα και τούβλα, θα εμφανιστεί μπροστά σας περίπου σε δέκα λεπτά, στο κέντρο του πράσινου χώρου. Πηγή: Wikipedia, Βίλα La Fontaine; Visit İzmir, Βίλα La Fontaine; Βίλες του Πανεπιστημίου της Αιγαίου.

Το κτίριο, που ονομάζεται "Sirkehane", πήρε το όνομά του από τη δεκαετία του 1960, όταν το Τμήμα Τεχνολογίας Τροφίμων και Ζυμώσεων της Γεωπονικής Σχολής παρήγαγε ξύδι και τουρσιά στο πίσω μέρος του κτιρίου, ενώ το μπροστινό μέρος χρησιμοποιούνταν ως κατάλυμα. Το κτίριο χτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα. Παρά τις εκτεταμένες έρευνες, δεν βρέθηκαν πληροφορίες σχετικά με τους πρώτους ιδιοκτήτες του. Το 1943, το κτίριο περιήλθε στο Υπουργείο Οικονομικών και το 1990 μεταφέρθηκε στο Πανεπιστήμιο της Αιγαίου με ανταλλαγή. Το κτίριο χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία μέχρι τη δεκαετία του 1990. Σύμφωνα με τα αρχεία του πανεπιστημίου, ένα έργο ανακαίνισης είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει το 2007. Μετά από εκτεταμένες εργασίες, κατά τη διάρκεια των οποίων μεγάλο μέρος του κτιρίου ανακατασκευάστηκε, ολοκληρώθηκε στις 22 Ιουνίου 2010 και τον Νοέμβριο του ίδιου έτους απέκτησε την ιδιότητα του ιδιωτικού μουσείου με έγκριση από το Υπουργείο Πολιτισμού. Όταν ολοκληρώθηκαν οι εργασίες ανακαίνισης, το κτίριο άνοιξε ως το Μουσείο Παραδοσιακών Ενδυμάτων των Βαλκανίων και της Ανατολίας. Η σημερινή ονομασία, Μουσείο Εθνογραφίας, δόθηκε μετά την έγκριση. Η αναφορά στα ενδύματα στην αρχική ονομασία εξακολουθεί να υποδηλώνει τον πυρήνα της συλλογής, καθώς από τα 2.499 εκθέματα, τα 2.100 είναι ενδύματα. Η πέτρινη πρόσοψη και ο κήπος, μετά από τις περίτεχνες προσόψεις των νεοκλασικών βιλών, προσφέρουν μια αίσθηση ηρεμίας. Το κτίριο μοιάζει με ένα αγροτικό σπίτι στο κέντρο του πανεπιστημιακού campus. Πριν επισκεφθείτε το μουσείο, ελέγξτε την επίσημη ιστοσελίδα του πανεπιστημίου για τις ημέρες και τις ώρες λειτουργίας, καθώς και για τυχόν ειδικούς όρους εισόδου. Στο εσωτερικό, εκτίθενται 2.100 παραδοσιακά ενδύματα από τις βαλκανικές χώρες και τον τουρκικό κόσμο, καθώς και 110 λαϊκά μουσικά όργανα, κοσμήματα, αξεσουάρ, όπλα, σεντούκια και ντουλάπια, συνολικά 2.499 αντικείμενα. Ξεκινήστε την περιήγησή σας από την ενότητα των ενδυμάτων. Η παρατήρηση των διαφορών στα ρούχα και τα αξεσουάρ ανά περιοχή, απε Ένα από τα κτίρια που ανακαινίστηκαν από το πανεπιστήμιο, το οποίο χτίστηκε το 1880 από την οικογένεια Pandespanian της Γαλλίας, λειτουργεί ως καφέ-εστιατόριο για τους φοιτητές και τους εργαζόμενους. Μπορείτε να ρωτήσετε τους υπαλλήλους του πανεπιστημίου για το πού βρίσκεται. Το κτίριο του μουσείου είναι ακόμα πιο γνωστό με το όνομα "Sirkehane", οπότε η χρήση αυτού του ονόματος θα σας διευκολύνει όταν ρωτάτε για την τοποθεσία του. Για να φτάσετε στον τελικό προορισμό, βγείτε από την δυτική πύλη του πανεπιστημίου και κατευθυνθείτε προς τον σταθμό Bornova. Η διαδρομή μέχρι την είσοδο του πάρκου αναψυχής Aşık Veysel διαρκεί περίπου είκοσι λεπτά. Εάν κουραστείτε, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα λεωφορεία που αναχωρούν από τη στάση του Πρυτάνιου για να πλησιάσετε.

Πηγές: Πανεπιστήμιο της Αιγαίου, Μουσείο Εθνογραφίας; Visit İzmir, Sirkehane; Κτίρια του Πανεπιστημίου της Αιγαίου.

Η τελευταία στάση αυτού του δρομολογίου δεν είναι αρχιτεκτονική, αλλά ένας χώρος για να αναπνεύσετε. Το Πάρκο Αναψυχής Aşık Veysel είναι ένα πάρκο έκτασης 231.000 τετραγωνικών μέτρων. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 2008 και εγκαινιάστηκε από τον Δήμο της Μερσίνης στις 25 Σεπτεμβρίου 2010, και από τότε αποτελεί τον μεγαλύτερο πράσινο χώρο της Μερσίνης. Το πάρκο πήρε το όνομά του από τον λαϊκό τραγουδιστή Aşık Veysel. Ο πραγματικός του όνομα ήταν Veysel Şatıroğlu, γεννήθηκε το 1894 στο χωριό Sivrialan, που ανήκει στην επαρχία Şarkışla της Σίβας, και έχασε και τα δύο του μάτια από ευλογιά σε ηλικία επτά ετών. Αρχικά, έπαιζε τραγούδια άλλων τραγουδιστών με το μπουζούκι που του έδωσε ο πατέρας του για να τον απασχολήσει. Το 1930, έγινε γνωστός σε μια βραδιά ποιητών που διοργανώθηκε από τον Ahmet Kutsi Tecer στη Σίβας, και αργότερα εργάστηκε ως δάσκαλος μουσικής σε αγροτικά σχολεία. Μερικά από τα πιο γνωστά του έργα είναι τα "Uzun İnce Bir Yoldayım", "Dostlar Beni Hatırlasın" και "Kara Toprak". Το 2023, το έτος που συμπλήρωνε τα πενήντα χρόνια από τον θάνατό του, ανακηρύχθηκε "Έτος Aşık Veysel" στην Τουρκία. Αφού περάσετε από τους ψηλούς τοίχους των κατοικιών, ο ορίζοντας ανοίγει ξαφνικά εδώ. Μπαίνοντας στην κύρια είσοδο του πάρκου, ακολουθήστε το μονοπάτι προς τα δεξιά και θα φτάσετε στη τεχνητή λίμνη έκτασης 1.500 τετραγωνικών μέτρων. Οι κλίμακες γύρω από τη λίμνη είναι το καλύτερο μέρος για να καθίσετε στο πάρκο. Το απόγευμα, το φως έρχεται πάνω από το νερό, και από εδώ μπορείτε να τραβήξετε φωτογραφίες της λίμνης. Μετά τη λίμνη, περπατήστε προς το νότο του πάρκου. Εκεί βρίσκεται το Κλειστό Γυμναστήριο Παγοδρομίας έκτασης 12.000 τετραγωνικών μέτρων και η ημι-ολυμπιακή πισίνα. Η πισίνα είναι η πιο πρόσφατη μεγάλη προσθήκη, η οποία ξεκίνησε το 5019 και τέθηκε σε λειτουργία το 5021. Και τα δύο είναι κλειστοί χώροι, οπότε ενημερωθείτε για τους κανόνες χρήσης και τα ωράρια από τη σελίδα του δήμου. Δίπλα βρίσκονται και οι αθλητικές εγκαταστάσεις: τρία γήπεδα μπάσκετ, δύο γήπεδα Για όσους έρχονται με αυτοκίνητο, υπάρχει χώρος στάθμευσης στο πάρκο, αλλά επειδή η διαδρομή γίνεται με το μετρό, δεν θα τον χρειαστείτε. Καθώς δύει ο ήλιος, επιστρέψτε στις κερκίδες του αμφιθεάτρου και απολαύστε την τελευταία φωτογραφία της ημέρας με τη λίμνη και τα δέντρα στο βάθος. Για την επιστροφή, βγείτε από την νότια πύλη του πάρκου και περπατήστε προς τον σταθμό του μετρό Bornova. Από εκεί, η γραμμή M1 συνεχίζει απευθείας προς τα Konak και Üçyol.
Πηγή: Wikipedia, Περιοχή Αναψυχής Aşık Veysel; Wikipedia, Aşık Veysel; Karar, ανακαίνιση υπαίθριου θεάτρου.