
Περίπατος στην όχθη του ποταμού Yeşilırmak στην Αμάσια.
Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις
Αυτή η διαδρομή συνδυάζει τις δύο όχθες της κοιλάδας του ποταμού Yeşilırmak σε μια ημερήσια πεζοπορία. Η Αμάσια, χτισμένη σε μια βαθιά κοιλάδα που σχηματίζει ο ποταμός Yeşilırmak, βρίσκεται στο σημείο όπου οι δρόμοι που συνδέουν την παραλιακή περιοχή του Εύξεινου Πόντου με τις υπόλοιπες περιοχές της Ανατολίας συναντιούνται. Η ιστορία της πόλης διαβάζεται και στις δύο πλευρές αυτής της κοιλάδας. Η διαδρομή ξεκινά από το Μουσείο της Αμάσιας, στην νότια όχθη. Το μουσείο παρουσιάζει τα στρώματα που θα συναντήσετε στα επόμενα σημεία, δηλαδή την χρονική περίοδο από την Νεολιθική Εποχή έως την Οθωμανική περίοδο, ενώ τα λίθινα έργα στον κήπο του παρουσιάζουν μια σειρά που εκτείνεται από τους Χετσίτες έως τους Οθωμανούς. Μετά το μουσείο, διασχίζετε τον ποταμό και φτάνετε στην βόρεια όχθη, στους πρόποδες του Όρους Harşena. Σύμφωνα με τη Γενική Διεύθυνση Πολιτιστικών Αγαθών και Μουσείων, η ογκόλιθος ασβεστόλιθου ύψους 272 μέτρων που υψώνεται βόρεια της κοιλάδας ονομάζεται Όρος Harşena. Η ίδια πηγή αναφέρει ότι τμήματα αυτού του χώρου περιλαμβάνουν τμήματα των τειχών της Ελληνιστικής περιόδου, τα μνημειακά κτισίματα των δεξαμενών του 1ου αιώνα π.Χ. και τα σπίτια της παραλίας. Το βόρειο τμήμα της διαδρομής διασχίζει αυτό το σύνολο. Εδώ, μέσω των σκαλοπατιών που ξεκινούν από την περιοχή Hatuniye, ανεβαίνετε στους Βασιλικούς Βράχους. Αυτά τα μνημειακά κατασκευάσματα από βράχο, που χρονολογούνται από την εποχή των βασιλέων του Πόντου, είναι το πιο απαιτητικό και ταυτόχρονα το πιο εντυπωσιακό σημείο της διαδρομής, και για αυτό έχει τοποθετηθεί στο μέσο της πεζοπορίας. Οι τάφοι, μαζί με το Κάστρο της Αμάσια, συμπεριλήφθηκαν στη Προσωρινή Λίστα Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2015. Καθώς κατεβαίνετε από την πλαγιά, κατά μήκος του ποταμού, ξεκινούν τα σπίτια της παραλίας, που είναι χτισμένα πάνω στα ιστορικά τείχη. Αυτά τα σπίτια, με ξύλινα δοκάρια και τούβλα, ανήκουν κυρίως στον 19ο αιώνα και έχουν προστατευτεί από το 1992. Έτσι, η διαδρομή σας επιτρέπει να μεταβείτε από την αρχαία πέτρινη αρχιτεκτονική στην πολιτική Πηγές:
- Διοίκηση Επαρχίας Αμάσειας, Μουσείο Αμάσειας, https://www.amasya.gov.tr/amasya-muzesi
- Διοίκηση Επαρχίας Αμάσειας, Παραδοσιακά Σπίτια της Αμάσειας, https://www.amasya.gov.tr/amasya-evleri
- Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Βασιλικά Βράχια, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/amasya/gezilecekyer/kralkaya-mezarlari
- Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Σπίτια κατά μήκος της παραλίας, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/amasya/gezilecekyer/yaliboyu-evler
- KVMGM, Όρος Χαρσένα και Βασιλικά Βράχια του Πόντου, https://kvmgm.ktb.gov.tr/TR-137900/harsena-dagi-ve-pontus-kral-kaya-mezarlari-amasya-2015.html
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της Επαρχίας Αμάσειας, Βασιλικά Βράχια, https://amasya.ktb.gov.tr/TR-59519/kral-kaya-mezarlari.html
- Εγκυκλοπαίδεια TDV για το Ισλάμ, Νοσοκομείο Darüşşifa της Αμάσειας, https://islamansiklopedisi.org.tr/amasya-darussifasi
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της Επαρχίας Αμάσειας, Μουσείο Ιστορίας Ιατρικής και Χειρουργικής Σαμπούντζογλου, https://amasya.ktb.gov.tr/tr-59522/sabuncuoglu-tip-ve-cerrahi-tarihi-muzesi.html
Στάσεις διαδρομής

Το Μουσείο της Αμάσειας.
Η πρώτη στάση της διαδρομής είναι το Μουσείο Αμάσια, και είναι λογικό να ξεκινήσετε την περιήγησή σας εδώ, στον κήπο του. Το μουσείο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, στην απέναντι όχθη του ποταμού Yeşilırmak, σε σχέση με τους Βασιλικούς Βράχους. Σύμφωνα με τη σελίδα της περιφέρειας, το ίδρυμα δημιουργήθηκε ως αποθήκη, συγκεντρώνοντας λίγα αρχαιολογικά αντικείμενα και μουμιοποιημένα σώματα. Η ημερομηνία ίδρυσης αναφέρεται διαφορετικά στις πηγές, επομένως η πιο ασφαλής αναφορά είναι η δεκαετία του 1920. Καθώς αυξήθηκε ο αριθμός των εκθεμάτων, η συλλογή μεταφέρθηκε αρχικά σε ένα άλλο ιστορικό κτίριο, και στις 22 Μαρτίου 1977 μεταφέρθηκε στο σημερινό κτίριο. Το μουσείο άνοιξε για το κοινό στις 14 Ιουνίου 1980.
Η συλλογή εκτείνεται από την Παλαιολιθική Εποχή έως την Οθωμανική περίοδο. Στη σελίδα της περιφέρειας αναφέρονται αρχαιολογικά και εθνογραφικά αντικείμενα, καθώς και συλλογές νομισμάτων, σφραγίδων, χειρογράφων και μουμιοποιημένων σωμάτων. Στην ίδια σελίδα αναφέρεται ότι ο συνολικός αριθμός των εκθεμάτων υπερβαίνει τις είκοσι τρεις χιλιάδες. Είναι καλή ιδέα να περιηγηθείτε στον κήπο πριν μπείτε στις αίθουσες και στη συνέχεια να επιστρέψετε στο εσωτερικό. Η υπαίθρια έκθεση βρίσκεται στον κήπο, στη δυτική πλευρά του κτιρίου. Εκεί εκτίθενται λίθινα αντικείμενα από την Εποχή των Χετταίων, την Ελληνιστική, τη Ρωμαϊκή, τη Βυζαντινή, την Ιλχανιδική, τη Σελτζουκική και την Οθωμανική περίοδο. Για να δείτε τις επιγραφές, τις ανάγλυφες παραστάσεις και τις διακοσμητικές λεπτομέρειες στις πέτρες, είναι χρήσιμο να τις επισκεφθείτε με φως που έρχεται από το πλάι, δηλαδή το πρωί ή το απόγευμα. Διαβάστε την ετικέτα της περιόδου δίπλα σε κάθε πέτρα για να προσπαθήσετε να διακρίνετε τους διαδοχικούς πολιτισμούς.
Η στρατηγική θέση της Αμάσια είναι ένας από τους λόγους για αυτή τη ποικιλομορφία. Σύμφωνα με τη Γενική Διεύθυνση Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Μουσείων, η νότια πλευρά του Όρους Harşena έχει κατοικηθεί από δεκάδες πολιτισμούς από την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού έως το τέλος της Οθωμανικής περιόδου. Γι' αυτό μπορείτε να θεωρήσετε το μουσείο ως ένα είδος "μνήμης" της πόλης. Σε ένα ξεχωριστό

Βασιλικοί Τάφοι.
Η δεύτερη στάση είναι οι Βασιλικοί Λαξευτοί Τάφοι, οι οποίοι είναι σκαλισμένοι στην νότια πλαγιά του Όρους Χαρσένα. Η πρόσβαση γίνεται μέσω σκαλοπατιών που ξεκινούν από τη σιδηροδρομική γραμμή στην περιοχή Χατούνιε, όπως περιγράφεται από την Πύλη Πολιτισμού. Καθώς ανεβαίνετε, προσέξτε το περιβάλλον σας. Η ανάβαση σας οδηγεί τόσο στους τάφους όσο και σε ένα σημείο θέας με πανοραμική εικόνα της πόλης. Πρώτα, κάντε μια παύση και θαυμάστε την κοιλάδα που απλώνεται κάτω σας.
Η Αμάσια είναι χτισμένη σε μια βαθιά κοιλάδα που σχηματίζει ο ποταμός Γιασιλίρμακ. Σύμφωνα με τη Γενική Διεύθυνση Πολιτιστικών Αγαθών και Μουσείων, η κορυφή των 272 μέτρων, με σχήμα αιχμής, που υψώνεται βόρεια της κοιλάδας, ονομάζεται Όρος Χαρσένα. Οι τάφοι είναι σκαλισμένοι σε αυτούς τους ασβεστολιθικούς βράχους, οι οποίοι υψώνονται σαν ένας συνεχής τοίχος. Τα κτίρια ανήκουν στην εποχή των βασιλέων της Ποντίας, οι οποίοι κατέστησαν την Αμάσια πρωτεύουσα από τις αρχές του 3ου αιώνα π.Χ. Οι πηγές δίνουν κοντινές, αλλά διαφορετικές ημερομηνίες για την έναρξη της πρωτεύουσας, γύρω στο 302 και 301 π.Χ. Ο ιδρυτής του Βασιλείου της Ποντίας ήταν ο Μιθριδάτης Α', και οι τάφοι θεωρούνται ότι ανήκουν σε πέντε βασιλιάδες, μεταξύ των οποίων και ο Μιθριδάτης και ο Φαρνάκης Α'.
Οι θαλαμοι των τάφων είναι διαχωρισμένοι από γκαλερί με σχήμα "U", σκαλισμένες στον κύριο βράχο. Έτσι, κάθε θάλαμος φαίνεται σαν ένα ανεξάρτητο μπλοκ, αποκομμένο από τη γύρω γκαλερί και τον κύριο βραχώδη όγκο. Οι θαλάμοι, με τις καμάρες στην οροφή, και οι γκαλερί που τους περιβάλλουν, δημιουργούν μια μοναδική αρχιτεκτονική με κυκλικές καμάρες. Η Γενική Διεύθυνση αναφέρει ότι η ελληνική επιρροή, που κυριαρχούσε στα αρχιτεκτονικά στυλ, εξαφανίζεται εντελώς στον 5ο τάφο, και εμφανίζεται ένα νέο στυλ, χαρακτηριστικό της περιοχής. Ο 5ος τάφος αποδίδεται στον Φαρνάκη Α' και έχει διαστάσεις 15x8x6 μέτρα. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, αυτός είναι ο τελευταίος τάφος που κατασκευάστηκε στην περιοχή κατά την περίοδο του Βασιλείου της Ποντίας.

Σπίτια της παραλίας της Αμάσειας.
Η τρίτη στάση είναι τα παραθαλάσσια σπίτια κατά μήκος της βόρειας όχθης του ποταμού Yeşilırmak. Σε αυτό το τμήμα, η διαδρομή ακολουθεί την όχθη του ποταμού. Η περιοχή του "Πολιτιστικού Κέντρου" βρίσκεται στην Bahçeleriçi, στην οδό Büyük Ağa, στο κέντρο της πόλης, και αναφέρεται ως η περιοχή κατά μήκος του ποταμού. Μόλις κατεβείτε τις σκάλες, σταθείτε στην όχθη του ποταμού και παρατηρήστε από απόσταση. Τα σπίτια είναι χτισμένα πάνω στα ιστορικά τείχη, ένα χαρακτηριστικό που είναι μοναδικό για την Αμάσια και γίνεται αμέσως αντιληπτό. Η κατασκευαστική τεχνική είναι "himış" και "Bagdad", δηλαδή χρησιμοποιούνται τοίχοι από ξύλινο σκελετό γεμισμένο με πηλό. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Περιφέρειας Αμάσια, τα περισσότερα από αυτά τα σπίτια χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα και τέθηκαν υπό προστασία στις 5 Μαΐου 1992.
Οι στέγες είναι είτε αεικιακές είτε κυρτές και καλύπτονται με κυματοειδή κεραμίδια. Τα σπίτια είναι ενωμένα μεταξύ τους και έχουν ένα ή δύο ορόφους, με υπόγειο. Σε ορισμένα σπίτια, ο πρώτος όροφος φιλοξενεί ένα είδος βεράντας, γνωστή ως "şömineli oda", ενώ σε άλλα, ο δεύτερος όροφος. Οι δεύτεροι όροφοι έχουν εξώστες, που προεξέχουν, δημιουργώντας συμμετρία στο σχέδιο και επεκτείνοντας τον εσωτερικό χώρο. Στα σπίτια που βρίσκονται πάνω στα τείχη, αυτές οι προεξοχές στηρίζονται από ξύλινες κολώνες, οπότε η παρατήρηση των ξύλινων στηριγμάτων στο κάτω μέρος είναι μια καλή άσκηση παρατήρησης. Χάρη σε αυτές τις προεξοχές, οι επάνω όροφοι είναι πιο φωτεινοί και έχουν περισσότερα παράθυρα.
Τα περισσότερα παράθυρα είναι συρόμενα και τοποθετούνται σε ομάδες των τριών. Στο μπροστά μέρος των παραθύρων, υπάρχουν ξύλινα πλέγματα που εμποδίζουν τη θέα από το εξωτερικό. Τα περισσότερα σπίτια διαθέτουν αυλή και κήπο, όπου τα πιο εμφανή στοιχεία είναι ο πηγή νερού και το τζάκι. Η καθημερινή ζωή διαδραματίζεται στα δωμάτια που περιβάλλουν το σαλόνι. Τα δωμάτια περιέχουν συνήθως τζάκι, ντουλάπι, ράφια και κρεβάτια. Σχεδόν σε κανένα σπίτι δεν υπάρχει ξεχωριστό μπάνιο. Σε ορισμένα δωμάτια, μεγάλα ντουλάπια έχουν διαμορφωθεί ως μπάνια.
Αυτή είναι μια ζωντανή οικιστική περιοχή

Το Ιατρικό Σχολείο του Αμάσια (Μουσείο Ιστορίας της Ιατρικής και της Χειρουργικής Σαμπούντζογλου).
Το τελευταίο σταθμό είναι το Darüşşifa της Αμάσια, το οποίο σήμερα φιλοξενεί το Μουσείο Ιστορίας Ιατρικής και Χειρουργικής του Σαμπούντσογλου. Σύμφωνα με την "Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια" (TDV), το κτίριο βρίσκεται σε έναν δρόμο παράλληλο στον ποταμό Yeşilırmak και έχει κατασκευαστεί σύμφωνα με το σχέδιο ενός τυποποιημένου σχολείου. Μια αραβική επιγραφή στην κύρια πύλη υποδεικνύει ότι το κτίριο κατασκευάστηκε μεταξύ 1308 και 1309. Σύμφωνα με την επιγραφή, οι χορηγοί της κατασκευής ήταν η Άνμπερ μπιντ Αμπντουλάχ, σκλάβα της συζύγου του ηγεμόνα των Ιλχανιδών, Ολτζαϊτού Χαν, και ο Αχμέτ Μπέι, ηγεμόνας της Ανατολίας. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τον αρχιτέκτονα. Το ιδρυτικό έγγραφο δεν έχει διασωθεί, αλλά είναι γνωστό ότι συντάχθηκε το 1312.
Το κτίριο έχει εξωτερικές διαστάσεις 33,60 x 25,60 μέτρα και είναι προσανατολισμένο από ανατολή προς δύση. Το σχέδιο αποτελείται από μια ορθογώνια αυλή, δύο σειρές τοξωτών διαδρόμων και μια κύρια αίθουσα. Η κύρια αίθουσα έχει εσωτερικές διαστάσεις 7,10 x 5,70 μέτρα και ανοίγει στην αυλή με ένα αψιδωτό άνοιγμα. Αρχικά, θα εξετάσουμε την δυτική όψη, η οποία βλέπει στον δρόμο. Αυτή η όψη, κατασκευασμένη από κατεργασμένες πέτρες, διαθέτει ένα θύρωμα που είναι υψηλότερο από το υπόλοιπο τμήμα της όψης κατά ένα τρίτο και προεξέχει. Στα πλάγια του θυρώματος υπάρχουν μεγάλα παράθυρα, ενώ στις γωνίες υπάρχουν κυλινδρικοί πύργοι. Η κύρια πύλη έχει αψιδωτό σχήμα, είναι διακοσμημένη και συνδέεται με την όψη μέσω μιας εσοχής βάθους 2 μέτρων.
Η Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας αναφέρει ότι η κύρια όψη έχει μεγάλη καλλιτεχνική αξία. Στην ίδια σελίδα αναφέρεται ότι στο θύρωμα υπάρχει μια χαραγμένη απεικόνιση ενός ανθρώπου σε στάση προσευχής. Στην αυλή, οι κολώνες που στηρίζουν τους διαδρόμους διαθέτουν διαφορετικά σχέδια στα στηρίγματα, όπως ζάρια, κιονόκρανα και διακοσμητικά στοιχεία. Οι μακροί διάδρομοι πίσω από τους διαδρόμους έχουν διαστάσεις 4,65 x 14,10 μέτρα και καλύπτονται από θολωτή οροφή. Αψιδωτά ανοίγματα από τούβλα στηρίζουν αυτές τις θ
Σχόλια
Φόρτωση...
