Από την περιοχή Μπουγιούκτσεμέζε μέχρι τη Σιλίβρι, κατά μήκος της δυτικής ακτής της Θάλασσας του Μαρμαρά.

Ξεκινήστε από την νότια ακτή της λίμνης, στο σημείο που βρίσκεται πιο κοντά στη θάλασσα. Αυτό είναι το σημείο όπου η λίμνη ενώνεται με τον Μάρμαρα και είναι προσβάσιμο με τα πόδια από το κέντρο της Μπουγιούκτσεμέτσε. Αρχικά, παρατηρήστε το νερό και το σχήμα του: σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, πρόκειται για μια θαλάσσια λίμνη. Η χαμηλή κοιλάδα του ποταμού Καράσου, που κατεβαίνει από την περιοχή Τσατάλτσα, έχει σχηματίσει έναν ευρύ κόλπο κάτω από την άνοδο των θαλάσσιων υδάτων. Στο στόμιο του κόλπου, αργότερα δημιουργήθηκε ένα φράγμα από χαλίκι, άμμο και πηλό. Το νερό που βλέπετε μπροστά σας ήταν κάποτε μέρος της θάλασσας. Μια ιστορική γέφυρα διασχίζει το σημείο όπου η λίμνη συνδέεται με τη θάλασσα. Επειδή η γέφυρα ήταν μέρος της προηγούμενης διαδρομής, για την ώρα θαυμάστε την από απόσταση. Εξετάστε επίσης την προέλευση του ονόματος: η Βικιπαίδεια αναφέρει ότι το όνομα της λίμνης προέρχεται από τα μεγάλα πλοία με κουπιά, τα λεγόμενα "çekmece", που χρησιμοποιούνταν για να διασχίζουν τη λίμνη πριν από την κατασκευή της γέφυρας. Η ιστορία της περιοχής, που δημοσιεύεται από την Περιφέρεια, αναφέρει επίσης ότι πριν από τη γέφυρα, η διέλευση μεταξύ των δύο ακτών γινόταν με αυτά τα πλοία. Στη συνέχεια, στρέψτε το βλέμμα σας στην περιοχή όπου η λίμνη συναντά τη θάλασσα. Εκεί, ένα φράγμα που κατασκευάστηκε από την DSİ μεταξύ 1983 και 1988, διαχωρίζει τη λίμνη από τη θάλασσα. Σύμφωνα με τη σελίδα για τους υδάτινους πόρους της ISKI, το φράγμα τέθηκε σε λειτουργία το 1989 και παρέχει περίπου εκατό εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού ετησίως στην Κωνσταντινούπολη. Η ίδια σελίδα αναφέρει ότι η λεκάνη απορρέουσας περιοχής καλύπτει 620 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ότι το νερό καθαρίζεται στο εργοστάσιο επεξεργασίας νερού της Μπουγιούκτσεμέτσε πριν διανεμηθεί στην πόλη. Επομένως, το νερό που βλέπατε νωρίτερα σήμερα είναι μέρος του νερού που φτάνει σε πολλές βρύσες στην ευρωπαϊκή πλευρά της πόλης. Επίσης, παρατηρήστε την στενή λωρίδα γης μεταξύ του φράγματος και της θάλασσας. Η Βικιπαίδεια αναφέρει ότι εκεί υπάρχουν μια ελαφρώς αλμυρή λίμνη, υδάτινοι χώροι και καλά

Πλησιάστε στο καραβανσεράι από τη βόρεια πλευρά, καθώς η μόνη είσοδος βρίσκεται σε αυτή την πλευρά και είναι τοξωτή. Αρχικά, παρατηρήστε το εξωτερικό του: Σύμφωνα με το άρθρο "Semavi Eyice" στην "Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια TDV", το κτίριο είναι ένα καραβανσεράι ορθογώνιου σχεδίου, με διαστάσεις 41 μέτρα επί 18,5 μέτρα. Η σελίδα της περιφέρειας αναφέρει μήκος 48 μέτρων. Λόγω των διαφορών στις μετρήσεις, μην εστιάσετε στον ακριβή αριθμό, αλλά αισθανθείτε το μέγεθος του κτιρίου περπατώντας γύρω του. Εξετάστε προσεκτικά τους τοίχους: Μεταξύ των σειρών από λαξευμένες πέτρες, υπάρχουν διακριτικές λωρίδες από τούβλα. Κοιτάξτε την οροφή: Το κτίριο καλύπτεται από μια επικλινή στέγη με δύο πλευρές. Το όνομα "Kurşunlu Han" προέρχεται από το γεγονός ότι η στέγη κάποτε ήταν επικαλυμμένη με φύλλα μολύβδου. Σύμφωνα με την TDV, σήμερα είναι επικαλυμμένη με κεραμίδια. Η απάντηση στο ερώτημα "ποιος το έχτισε;" δίνεται με επιφύλαξη στις πηγές. Η σελίδα της περιφέρειας αναφέρει ότι χτίστηκε το 1566 από τον Σουλτάνο Σουλεϊμάν Α', με αρχιτέκτονα τον Μιμάρ Σινάν. Η TDV αναφέρει ότι η ακριβής ημερομηνία είναι άγνωστη, αλλά ότι το όνομα του Σινάν αναφέρεται στις λίστες των έργων του και ότι πιθανότατα χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σουλεϊμάν. Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, στα τελευταία χρόνια της βασιλείας του Σουλεϊμάν, ξεκίνησε η κατασκευή μιας γέφυρας και κατασκευάστηκε μια "τσάταλ τσέσμπε" (βρύση με διακλάδωση) στην αρχή της γέφυρας. Το καραβανσεράι θεωρείται ότι χτίστηκε την ίδια περίοδο. Στη συνέχεια, μεταβείτε στην νότια πλευρά, καθώς το κτίριο λαμβάνει το φως μόνο από εκεί. Παρατηρήστε τις οκτώ λυχνάρια στο κάτω μέρος και, στη συνέχεια, τα οκτώ παράθυρα πάνω από αυτά. Τα παράθυρα είναι εναλλάξ στρογγυλά και αψιδωτά. Στον τριγωνικό τοίχο που υψώνεται, στο κέντρο, υπάρχει ένα αψιδωτό παράθυρο και, εκατέρωθεν, δύο στρογγυλά παράθυρα. Οι πλευρικές όψεις είναι αδιάκοπες, δηλαδή δεν έχουν παράθυρα. Στην πρόσοψη, από τα ερείπια, διαπιστώνεται ότι υπάρχουν δύο δωμάτια εκατέρωθεν της πό

Το μουσείο βρίσκεται στην περιοχή Mimarsinan, στην οδό Çarşı. Μετά τη διάβαση της γέφυρας, όταν εισέρχεστε στον στενό δρόμο της περιοχής, θα το αναγνωρίσετε από την πέτρινη πρόσοψη. Πριν μπείτε, ρίξτε μια ματιά στο κτίριο, καθώς η ίδια η δομή αποτελεί ένα ιστορικό μνημείο. Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο του μουσείου, το κτίριο είναι ένα παλιό πέτρινο κτίριο που υπήρχε κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής πληθυσμών. Η ίδια σελίδα αναφέρει ότι πριν από την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, η Büyükçekmece ήταν μια περιοχή όπου ζούσαν μαζί Έλληνες και Τούρκοι, και ότι μετά την ανταλλαγή, οι Τούρκοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Σύμφωνα με τη Wikipedia, ο δήμος ανακαίνισε το κτίριο και το μουσείο άνοιξε τον Ιούλιο του 2011. Ο επίσημος ιστότοπος αναφέρει ότι το κτίριο έχει έκταση 210 τετραγωνικών μέτρων και αποτελείται από δύο ανεξάρτητα τμήματα. Σύμφωνα με την αγγλική έκδοση της Wikipedia, το ισόγειο φιλοξενεί κοστούμια από όλο τον κόσμο, ενώ ο πάνω όροφος φιλοξενεί τουρκικά κοστούμια. Ξεκινήστε την επίσκεψή σας από το ισόγειο. Το να γνωρίζετε την προέλευση των εκθεμάτων αλλάζει την οπτική σας. Τα ρούχα είναι κοστούμια και αξεσουάρ που προσφέρθηκαν στο δήμο από ομάδες παραδοσιακών χορών από διάφορες χώρες, οι οποίες συμμετείχαν στο Διεθνές Φεστιβάλ Πολιτισμού και Τέχνης που διοργανώνεται κάθε καλοκαίρι στη Büyükçekmece. Σύμφωνα με την αγγλική έκδοση της Wikipedia, το φεστιβάλ διοργανώνεται από το 2000 και είναι μέλος του Διεθνούς Οργανισμού Φολκλορικών Φεστιβάλων και Λαϊκών Τεχνών (CIOFF) από το 2003. Σύμφωνα με μια πηγή, το φεστιβάλ έχει λάβει το βραβείο του καλύτερου φεστιβάλ από αυτόν τον οργανισμό τέσσερις φορές. Περιπλανηθείτε ανάμεσα στα εκθέματα, διαβάζοντας τα ονόματα των χωρών. Σύμφωνα με την αγγλική έκδοση της Wikipedia, η συλλογή περιλαμβάνει ρούχα από 44 χώρες. Η ίδια πηγή αναφέρει ότι υπάρχουν ρούχα από την Ισπανία, το Ουζμπεκιστάν, τη Μαλαισία, την Ταϊλάνδη, το Μεξικό, την Πολωνία, τη Βενεζουέλα, την Αιθιοπία, την Αργεντινή, τη Γεωργία και την Ινδονησία. Εξετάστε προσεκτικά τα χρώματα και τα σχέδια στα υφάσματα. Ο επίσημος ιστό Πηγή: Επίσημη ιστοσελίδα του Μουσείου Παγκόσμιων Κοστουμιών· Βικιπαίδεια, Μουσείο Παγκόσμιων Κοστουμιών· εφημερίδα Milliyet, Μουσείο Κοστουμιών Büyükçekmece.

Η γραμμή 300 του IETT σας μεταφέρει στο κέντρο της Σιλίβρι. Το Kalepark βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της πόλης, σε μια περιοχή όπου βρισκόταν παλαιότερα ένα κάστρο. Σύμφωνα με την ιστορία της περιοχής που δημοσιεύεται από τον δήμο, η Σιλίβρι ιδρύθηκε σε έναν απότομο λόφο που βλέπει στο Μαρμαρά, στην ανατολική πλευρά του κόλπου. Αυτός ο λόφος με την πάροδο του χρόνου περιφράχθηκε με τείχη. Το ίδιο κείμενο αναφέρει ότι η πόλη βρίσκεται σε έναν βράχο που φτάνει σε ύψος 56 μέτρων, με τρία πλευρές προστατευμένες από τείχη και την τέταρτη πλευρά από ένα απότομο γκρεμό που καθιστά την πρόσβαση από τη θάλασσα αδύνατη. Η Wikipedia αναφέρει ότι το πάρκο βρίσκεται σε έναν βράχο ύψους 47 μέτρων. Οι δύο μετρήσεις μπορεί να έχουν ληφθεί από διαφορετικές τοποθεσίες. Πριν μπείτε στο πάρκο, ρίξτε μια ματιά στον τοίχο που βρίσκεται δίπλα στην είσοδο, καθώς εκεί μπορείτε να διαβάσετε τις πληροφορίες για το κάστρο. Σύμφωνα με την Wikipedia, η ιστορία του κάστρου χρονολογείται από τον 3ο αιώνα μ.Χ., αλλά τα περισσότερα από τα υπάρχοντα ερείπια ανήκουν στους 9ο και 12ο αιώνες. Σύμφωνα με τον δήμο, ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Αρκάδιος έχτισε το κάστρο για να τιμήσει τη σύζυγό του Ευδοξία και μετονόμασε την πόλη σε Ευδοξιοπόλη. Η αγγλική έκδοση της Wikipedia επιβεβαιώνει ότι η αρχαία πόλη ονομαζόταν κάποτε Σελύμβρια και ότι ιδρύθηκε ως αποικία της Μέγαρα από την Βυζάντιο. Η τουρκική έκδοση της Wikipedia αναφέρει ότι τον 9ο αιώνα, ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Γ' έχτισε ένα κάστρο στον ίδιο λόφο, του οποίου τα ερείπια σώζονται μέχρι σήμερα. Λόγω των διαφορετικών περιόδων που αναφέρονται στις πηγές, είναι πιθανό τα τείχη να έχουν ανακατασκευαστεί αρκετές φορές. Σύμφωνα με τον δήμο, τα τείχη της Σιλίβρι ανακαινίστηκαν και την περίοδο του Βαγιαζίδ Β' το 1509. Ο δήμος της Σιλίβρι άνοιξε ξανά το πάρκο στις 30 Αυγούστου 2020, μετά από εργασίες ανακαίνισης. Επισκεφθείτε το υπαίθριο μουσείο που βρίσκεται μέσα στο πάρκο, όπου εκτίθενται περίπου 150 λίθινα αντικείμενα από την εποχή της Ρώμης, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που

Το Φυσικό Πάρκο Danamandıra βρίσκεται στην αγροτική περιοχή βόρεια του Silivri, ακριβώς νότια του χωριού Danamandıra. Μόλις απομακρυνθείτε από την ακτή και περάσετε ανάμεσα στα χωράφια, εισέρχεστε στο δάσος και νιώθετε ότι ξεκινά το δεύτερο μισό της ημέρας. Η πρόσβαση σε αυτό το μέρος με τα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι δύσκολη, οπότε σχεδιάστε τη διαδρομή σας μέχρι το τελευταίο σημείο στάσης. Σύμφωνα με την Wikipedia, υπάρχει χρέωση για τα οχήματα που εισέρχονται στο πάρκο. Ελέγξτε τις πιο πρόσφατες πληροφορίες από τον φορέα που διαχειρίζεται το πάρκο. Η γνώση της κατάστασης του πάρκου προσθέτει νόημα στην επίσκεψή σας. Σύμφωνα με την Wikipedia, αυτό το δασικό συγκρότημα, που περιλαμβάνει λίμνες, χαρακτηρίστηκε ως προστατευόμενη περιοχή το 2006 με σκοπό τη διατήρηση της φύσης. Η λίστα των φυσικών πάρκων του Υπουργείου Γεωργίας και Δασών δείχνει ότι η περιοχή ανακηρύχθηκε φυσικό πάρκο στις 16 Δεκεμβρίου 2015 και ότι ανήκει στην 1η Περιφερειακή Διεύθυνση. Σύμφωνα με την Wikipedia, η περιοχή αυτή, που περιλαμβάνει τρεις λίμνες με ακτές καλυμμένες από καλάμια, έγινε φυσικό πάρκο εκείνη την ημερομηνία. Το πάρκο έχει ένα ενδιαφέρον σύστημα διαχείρισης: ο δήμος της γειτονικής επαρχίας Esenyurt νοίκιασε την περιοχή για 49 χρόνια το 2016, με σκοπό να προσφέρει έναν χώρο αναψυχής για τους κατοίκους της πυκνοκατοικημένης περιοχής. Η ίδια πηγή αναφέρει ότι η έναρξη λειτουργίας πραγματοποιήθηκε στα μέσα του Μαΐου του ίδιου έτους. Η σελίδα του φορέα που διαχειρίζεται το πάρκο αναφέρει ότι υπάρχουν μονοπάτια για περπάτημα και ποδηλασία με θέα στη λίμνη, καθώς και χώροι για πικνίκ. Μετά την είσοδο, περπατήστε προς την πρώτη λίμνη και παρατηρήστε την ακτή που περιβάλλεται από καλάμια. Περπατήστε αργά κατά μήκος της όχθης της λίμνης. Τα καλάμια είναι καταφύγιο για τα πουλιά, οπότε αν παραμείνετε ήσυχοι, θα μπορέσετε να τα παρατηρήσετε. Αφιερώστε το μεγαλύτερο μέρος των δύο ωρών σας στα μονοπάτια, κάνοντας διαλείμματα στις σκιερές περιοχές του δάσους καθώς μεταβαίνετε από τη μία λίμνη στην άλλη. Παρατηρήστε τη διαφορά μεταξύ των μικρών λιμνών σε αυτό το δάσος και τη λίμνη "göl kulağı" που βλέπατε νωρίτερα στο Büyükçekmece: η μία είναι μια μεγάλη λιμνοθά