Μια μέρα στο Γεωπάρκο Κιζιλτζαχάμαμ και Τσαμλντερέ.

Η αιτία για να ξεκινήσετε την επίσκεψή σας εδώ είναι απλή: κατά τη διάρκεια της ημέρας, θα δείτε τις βασαλτικές στήλες, το πετρωμένο δέντρο και τα ιαματικά νερά, και θα κατανοήσετε πρώτα από τις πινακίδες και στη συνέχεια στην περιοχή, γιατί βρίσκονται εδώ. Το μουσείο του Δήμου Κιζιλαχαμά βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, στην περιοχή Ακτσάι. Το κτίριο έχει δύο ορόφους. Στον πρώτο όροφο, δέκα βιτρίνες παρουσιάζουν τη γεωλογική εξέλιξη της περιοχής, τον ηφαιστεισμό, το γεωλογικό χρονολόγιο και τον τρόπο με τον οποίο ένα δέντρο μετατρέπεται σε πέτρα. Επίσης, στον ίδιο όροφο υπάρχουν δείγματα πετρωμένων δέντρων ηλικίας 23 εκατομμυρίων ετών. Στον δεύτερο όροφο, δέκα πέντε βιτρίνες παρουσιάζουν τα σημεία ενδιαφέροντος του γεωπάρκου: τα ορυκτολογικά δάση των Πελιτσίκ και Γιαχσιχάν, οι λίμνες Γκιουβέμ-Μπεσκονάκ, τα διατομικά φύκια και οι βασαλτικές στήλες. Υπάρχουν τραπέζια με μικροσκόπια, ταινίες και διαδραστικά παιχνίδια. Εάν επισκέπτεστε με παιδιά, αφιερώστε τουλάχιστον μισή ώρα εδώ, καθώς η υπομονή θα είναι πιο εύκολη κατά την περιήγηση στην περιοχή.

Αυτό που πρέπει να παρατηρήσετε είναι οι διατομές των δέντρων στις βιτρίνες. Οι ετήσιοι δακτύλιοι και η δομή των αγγείων είναι ορατά στην επιφάνεια της πέτρας. Στο Πελιτσίκ, θα δείτε την ίδια δομή επιτόπου, αλλά δεν θα έχετε την ίδια ευκολία να σκύψετε και να την εξετάσετε προσεκτικά όπως εδώ. Οι τρεις ηφαιστειακές φάσεις που αναφέρονται στις πινακίδες θα εμφανίζονται ξανά κατά τη διάρκεια της ημέρας. Σημειώστε σε ποια φάση αντιστοιχεί κάθε σημείο ενδιαφέροντος, καθώς το χρώμα και η υφή των βράχων στην περιοχή αντιστοιχούν σε αυτήν την σειρά.

Ελέγξτε τη σελίδα του δήμου για τις ώρες λειτουργίας και τις τιμές εισιτηρίων. Επειδή το μουσείο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, μπορείτε να φτάσετε εύκολα στην περιοχή Σοουκσού σε λίγα λεπτά. Η είσοδος στο εθνικό πάρκο βρίσκεται ακριβώς πάνω από την πόλη. Αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία για ένα διάλειμμα για φαγητό και ανεφοδιασμό με καύσιμα στο Κιζιλαχαμά, καθώς οι επιλογές μειώνονται κατά μήκος της διαδρομής προς το Γκιουβέμ.

Πηγή: Σελίδα του Μουσείου Γεωπάρκου του

Το Σογκούκσου, που ξεκινά ακριβώς πάνω από το Κιζιλτζαχάμ, είναι το δεύτερο εθνικό πάρκο της Τουρκίας, το οποίο ιδρύθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1959. Η έκταση των 1.187 εκταρίων εκτείνεται από υψόμετρο 1.030 μέτρων έως τις κορυφές που φτάνουν σχεδόν τα 1.780 μέτρα, με τις υψηλότερες κορυφές να είναι οι λόφοι Αρχούτ και Τολούμπελεν. Το πάρκο βρίσκεται στην περιοχή όπου η στέπα της Κεντρικής Ανατολίας μεταβαίνει στο δάσος της Βόρειας Ανατολίας: ένα δάσος κυρίως από πεύκα, συμπληρωμένο από μαύρα πεύκα και έλατα. Έχουν καταγραφεί 428 είδη φυτών, εκ των οποίων 50 είναι ενδημικά. Ένα από αυτά είναι το κόκκινο κρίνο του Κιζιλτζαχάμ.

Στην διαδρομή του γεωπάρκου, αυτό το σημείο έχει δύο σημαντικά στοιχεία. Το πρώτο είναι η πέτρα: το πάρκο αποτελείται εξ ολοκλήρου από ηφαιστειακές πετρώσεις, όπως ανδεζίτης, βασάλτης, τούφας και αγκωμάτων. Το δεύτερο είναι τα δέντρα: μεταξύ των χωριών Κουζκαπινάρ και Οζουνκαβάκ, σε μια έκταση περίπου χιλίων τετραγωνικών μέτρων, υπάρχουν απολιθωμένα κομμάτια δέντρων στην επιφάνεια. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι αυτά είναι ηλικίας 10 έως 15 εκατομμυρίων ετών. Εδώ μπορείτε να δείτε μια μικρή "πρόγευση" του απολιθωμένου δάσους.

Μην ξεχάσετε να κοιτάξετε και τον ουρανό. Στο πάρκο έχουν καταγραφεί περίπου 160 είδη πουλιών. Μια κοινότητα 30-35 αετών, ένα είδος που απειλείται με εξαφάνιση, φωλιάζει εδώ. Είναι εύκολο να παρατηρήσετε το μεγάλο μαύρο σχήμα που πετάει πάνω από τις θερμές πηγές το πρωί, και τα κιάλια θα σας βοηθήσουν. Τα μονοπάτια πεζοπορίας έχουν συνολικό μήκος 16 χιλιόμετρα. Υπάρχουν σηματοδοτημένα μονοπάτια και διαδρομές για ποδήλατα. Μπορείτε να πάρετε έναν χάρτη από το κέντρο επισκεπτών. Υπάρχουν τραπέζια για πικνίκ, τζάκια και χώρος για κάμπινγκ κοντά στην κύρια είσοδο. Το 70% του πάρκου είναι προστατευόμενη περιοχή, οπότε μην απομακρύνεστε από τα μονοπάτια. Η είσοδος είναι επί πληρωμή. Για τις τρέχουσες τιμές και τα ωράρια, ανατρέξτε στη σελίδα του εθνικού

Αφού βγείτε από τον δρόμο προς το Güvem-Çerkeş από το Kızılcahamam και διανύσετε 18 χιλιόμετρα, φτάνετε στο Seyhamamı, λίγο πριν το Güvem. Το ιαματικό πάρκο, που δίνει το όνομά του στο μέρος, έχει μια θερμή πηγή: το νερό αναβλύζει από ένα σημείο όπου τέμνονται δύο ρήγματα, με κατεύθυνση βορρά-νότου και ανατολής-δύσης, και η θερμοκρασία του είναι 44 βαθμούς. Όλες οι θερμές πηγές της περιοχής είναι αποτέλεσμα του ίδιου ηφαιστειακού συστήματος. Οι λάβες ψύχθηκαν πριν από εκατομμύρια χρόνια, αλλά η θερμότητα στα βάθη εξακολουθεί να θερμαίνει το νερό και να το ωθεί προς την επιφάνεια μέσω των ρωγμών των ρηγμάτων. Το γεγονός ότι οι βασαλτικές στήλες βρίσκονται στην ίδια διαδρομή δεν είναι τυχαίο, καθώς και τα δύο είναι προϊόν της ίδιας γραμμής ρήξης.

Η ιστορία των ιαματικών λουτρών του Kızılcahamam χρονολογείται από την ρωμαϊκή εποχή, και τα ερείπια του ρωμαϊκού λουτρού στο κέντρο της πόλης αποτελούν απόδειξη αυτού. Μια ιστορία που αναφέρεται επίσημα είναι ότι το όνομα της πόλης προέρχεται από την αντίδραση του Τιμούνρ, ο οποίος έπλυνε σε αυτά τα ιαματικά λουτρά μετά τη μάχη της Άγκυρας το 1402, στο ζεστό νερό. Αυτό που διακρίνει το Sey Hamamı είναι ότι το νερό συλλέγεται σε μια φυσική πισίνα. Οι εγκαταστάσεις υπέστησαν ζημιές από τον σεισμό του Çerkeş το 1943, αλλά στη συνέχεια επισκευάστηκαν και άνοιξαν ξανά.

Αφιερώστε μια ώρα: είτε μπείτε στο νερό, είτε απλώς περάστε από το χωριό και δείτε το σημείο από όπου αναβλύζει η πηγή και τον ατμό. Εάν σκοπεύετε να μπείτε στο νερό, ενημερωθείτε για την τρέχουσα κατάσταση και τα ωράρια από το δημαρχείο, φέρτε πετσέτα και σαγιονάρες, και μην παραμείνετε για πολύ ώρα στο ιαματικό νερό. Εάν υπάρχει χρόνος, συνεχίστε λίγα χιλιόμετρα στην ίδια διαδρομή: μετά το Güvem, στις όχθες του στενού, δίπλα στο Fındıklı Mahallesi, μπορείτε να δείτε τις βασαλτικές στήλες του Beşkonak, οι οποίες είναι το αποτέλεσμα της ψύξης λάβας ηλικίας 20-25 εκατομμυρίων ετών, που διαχωρίστηκε σε εξαγωνικά πρίσματα. Οι ντόπιοι τις ονομάζουν "Sabun Kayalar" (Βράχοι Σαπουνιού) επειδή μοιάζουν με σαπούνι που

Το απόγευμα, επιστρέψτε στην Κιζιλτσαχάμαμ και κατευθυνθείτε προς την περιοχή Τσαμλντερέ. Μια έκταση τριών εκταρίων, που βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Πελιτσίκ και Γιαχσιχάν, 11 χιλιόμετρα νότια του κέντρου της επαρχίας, έχει χαρακτηριστεί ως περιοχή ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς. Αυτό είναι το πιο γνωστό γεωλογικό σημείο του γεωπάρκου: στην επιφάνεια, τμήματα ριζών, κορμών και κλαδιών έχουν μετατραπεί σε πέτρα. Οι γεωλόγοι χρονολογούν αυτό το δάσος στην πρώιμη Μυόκαινου εποχή, δηλαδή πριν από 23 έως 15 εκατομμύρια χρόνια. Ήταν ένα μεικτό δάσος, κυριαρχούμενο από πεύκα και έλατα, και σύμφωνα με επίσημες πηγές, περιλάμβανε και έλατα. Η μετατροπή σε πέτρα ξεκίνησε στα πλούσια σε πυρίτιο νερά των ηφαιστειακών λίμνων: μικροσκοπικά σωματίδια πυριτίου κατατέθηκαν στα κυτταρικά τοιχώματα και στους πόρους των δέντρων, ενώ οι στάχτες από μεταγενέστερες ηφαιστειακές εκρήξεις κάλυψαν τα πάντα, διατηρώντας τα για εκατομμύρια χρόνια. Οι δακτύλιοι και η δομή που βλέπετε σήμερα δεν είναι το ίδιο το δέντρο, αλλά το πυρίτιο και το οψιδιανό που το αντικατέστησαν.

Τα πετρωμένα τμήματα συγκεντρώνονται σε μια ζώνη μήκους 250-300 μέτρων. Σύμφωνα με την Ένωση Γεωλόγων και ειδικούς του MTA, εάν πραγματοποιηθούν επιστημονικές ανασκαφές, θα αποκαλυφθούν ολόκληρα δέντρα με τις ρίζες και τους κορμούς τους, και ότι η περιοχή αξίζει να γίνει ένα υπαίθριο μουσείο. Έχει ετοιμαστεί ένα σχέδιο διαμόρφωσης και δημιουργίας μονοπατιών για την περιοχή. Ωστόσο, πριν επισκεφθείτε, ενημερωθείτε από το Δήμο Τσαμλντερέ για τις προϋποθέσεις εισόδου και εάν απαιτείται ξεναγός, καθώς η ελεύθερη περιήγηση στην περιοχή δεν είναι πάντα δυνατή. Μην μετακινείτε ή πατάτε κανένα τμήμα.

Θυμηθείτε το τμήμα κορμού που είδατε στο μουσείο: εδώ, η ίδια δομή εμφανίζεται σε μια λασπώδη πλαγιά, σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα. Στο κέντρο της Τσαμλντερέ, τα ίδια γεωλογικά δείγματα χρησιμοποιούνται για την κατασκευή κοσμημάτων και αναμνηστικών. Επιστρέφοντας από το απολιθωμένο δάσος, κατευθυνθείτε προς την Τσαμλντερέ και μετά προς το Τσαμκορού, σε απόσταση 15

Ολοκληρώστε την ημέρα σας στο Çamkoru, που βρίσκεται κατά μήκος της παλιάς εθνικής οδού Άγκυρας-Μπολου. Βρίσκεται 15 χιλιόμετρα από την Τσαμλντερέ, 38 χιλιόμετρα από την Κιζιλτσαχαμάμ, 110 χιλιόμετρα από την Άγκυρα και 50 χιλιόμετρα από την Γκερέντε. Το φυσικό πάρκο, που ανακηρύχθηκε στις 9 Απριλίου 2008, καλύπτει περίπου 220 εκτάρια και καταγράφεται ως το 23ο φυσικό πάρκο της χώρας. Η παλιά οδός χωρίζει την περιοχή σε δύο: από τη μία πλευρά βρίσκεται ένα δάσος με πεύκα και έλατα, ενώ από την άλλη πλευρά υπάρχουν ανοιχτοί χώροι και η λίμνη Çamkoru. Η βλάστηση ανήκει στην περιοχή μετάβασης μεταξύ της στέπας και του βόρειου δάσους: υπάρχουν διάφορα είδη πεύκων και δρυών, ιτιρίδες, σφενδάμια, έλατα και θάμνοι.

Η δραστηριότητα που προτείνεται είναι η πεζοπορία. Οι διαδρομές γύρω από τη λίμνη και μέσα στο δάσος είναι επίπεδες και σύντομες, ιδανικές για να ξεκουράσετε τα πόδια σας μετά από ώρες οδήγησης και περπάτημα σε ανηφορικές περιοχές. Στη λίμνη υπάρχουν πέστροφες, και μπορείτε να παρατηρήσετε τις κινήσεις τους στην επιφάνεια του νερού το πρωί και το βράδυ. Στο πάρκο υπάρχει μια μονάδα αναπαραγωγής ελαφιών, όπου τα ζώα μεγαλώνουν για να απελευθερωθούν στη φύση. Μπορείτε να δείτε τον περιφραγμένο χώρο από απόσταση, αλλά μην πλησιάζετε. Επιπλέον, έχουν καταγραφεί λύκοι, αλεπούδες, τσακάλια και αγριογούρουνα, οπότε αποφύγετε να μπείτε στο δάσος μετά τη δύση του ηλίου.

Εγκαταστάσεις: Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, καφέ, γήπεδο βόλεϊ, τουαλέτες και σημείο ελέγχου εισόδου. Επιτρέπεται η κατασκήνωση. Υπάρχει επίσης ένα κατασκηνωτικό κέντρο για προσκόπους και νέους που διοικείται από το Υπουργείο Παιδείας. Η είσοδος είναι επί πληρωμή. Για τις τρέχουσες τιμές, ανατρέξτε στη σελίδα της τοπικής διεύθυνσης. Τα βράδια του καλοκαιριού είναι δροσερά, οπότε φροντίστε να έχετε μαζί σας ένα επιπλέον ρούχο. Για την επιστροφή, μπορείτε είτε να συνεχίσετε στην παλιά οδό προς την Κιζιλτσαχαμάμ και να συνδεθείτε με τον αυτοκινητόδρομο D750, είτε να συνδεθείτε