Από την Αμορίου μέχρι τα Όρη Σουλτάν, ο παλιός δρόμος της Ανατολικής Αφιόν.

Ξεκινήστε από το Amorium, το βορειότερο σημείο της διαδρομής, στο Hisarköy, περίπου δεκατρία χιλιόμετρα ανατολικά του Emirdağ. Σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Πρόγραμμα", η πόλη βρίσκεται περίπου εβδομήντα χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Afyonkarahisar. Πριν ξεκινήσετε, ενημερωθείτε για τις συνθήκες επίσκεψης στον αρχαιολογικό χώρο από την τοπική Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού ή από το μουσείο. Όταν φτάσετε στο χωριό, θαυμάστε πρώτα το τοπίο. Ο λόφος που υψώνεται στο κέντρο της πεδιάδας είναι ο "Άνω Χωριό", ο αρχαιολογικός χώρος της πόλης. Αυτός ο λόφος αποτελεί το κέντρο της αρχαιότερης οικιστικής περιοχής και στα πλάγια του διακρίνονται ακόμη τμήματα των τειχών της Βυζαντινής περιόδου. Το "Κάτω Χωριό" περιβαλλόταν από μια δεύτερη γραμμή τειχών. Ο πιο εύκολος τρόπος για να κατανοήσετε τον διπλό χαρακτήρα της πόλης είναι να ξεκινήσετε την περιήγησή σας από την βάση του λόφου και να ακολουθήσετε την πορεία των τειχών. Σύμφωνα με τη Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού, η πόλη ονομαζόταν "Aura" κατά την περίοδο των Χετταίων, ενώ το όνομα "Amorium" χρονολογείται στην Κλασική εποχή. Στον αρχαιολογικό χώρο σπάνια διακρίνονται κατάλοιπα από την Ελληνιστική και τη Ρωμαϊκή περίοδο. Τα πιο εμφανή στοιχεία αυτών των περιόδων είναι τα νομίσματα που έκοβε η πόλη. Σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Πρόγραμμα", το Amorium ήταν μια από τις πρώτες πόλεις στην περιοχή που έλαβε άδεια από τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο να κόβει το δικό της νόμισμα. Η ακμή της πόλης ήρθε κατά την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ζήνωνα, στα τέλη του 5ου αιώνα, χτίστηκαν τα τείχη της πόλης. Μετά το 640, το Amorium έγινε η έδρα του βυζαντινού στρατού στην Ανατολία και στη συνέχεια το κέντρο του θέματος του Ανατολικού. Στον 9ο αιώνα, μια δυναστεία που έδωσε τρεις αυτοκράτορες στον βυζαντινό θρόνο προήλθε από αυτή την πόλη. Σύμφωνα με τη Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού, αυτή η δυναστεία ήταν γνωστή ως η Δυναστεία των Φριγών. Ωστόσο, αυτή η φήμη οδήγησε και στο τέλος της πόλης, καθώς το 838, ο στρατός του Αββασιδικού Χαλιφά Πηγή: Πύλη Πολιτισμού, Αρχαία πόλη του Amorium; Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Afyonkarahisar, Αρχαίες πόλεις; Εγκυκλοπαίδεια του Ισλαμικού Ιδρύματος, Ammuriye.

Η γέφυρα Κιρκγκόζ βρίσκεται περίπου επτά χιλιόμετρα έξω από το κέντρο της πόλης Μπολβαδίν, πάνω από τον ποταμό Ακάρχαϊ, ο οποίος εκβάλλει στη λίμνη Έμπερ. Οι πηγές αναφέρουν ότι η απόσταση είναι μεταξύ έξι και επτά χιλιομέτρων, και η πρόσβαση στη γέφυρα είναι εύκολη με αυτοκίνητο από το κέντρο της πόλης. Σήμερα, καθώς η γέφυρα βρίσκεται εκτός της κύριας οδού, η περιοχή γύρω της είναι ήσυχη, και μπορείτε να την εξερευνήσετε με τα πόδια, χωρίς βιασύνη. Ξεκινήστε παρατηρώντας τη γέφυρα από την αρχή της, για να δείτε όλο το μήκος της. Σύμφωνα με το CNN Türk, η γέφυρα έχει μήκος περίπου διακόσια μέτρα. Το όνομά της, "Κιρκγκόζ", σημαίνει "σαράφτια", αλλά ο αριθμός των ανοιγμάτων έχει αλλάξει με την πάροδο των αιώνων. Σύμφωνα με το Anadolu Ajansı, η γέφυρα χτίστηκε το 1150 από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Μανουήλ Α' Κομνηνός με σαράφτια. Τον 16ο αιώνα, κατά τη διάρκεια των εκστρατειών του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, ο αρχιτέκτονας Σινάν επέκτεινε τη γέφυρα προς το βορρά, αυξάνοντας τον αριθμό των ανοιγμάτων σε εξήντα τέσσερα. Σήμερα, ο αριθμός των ανοιγμάτων που έχουν διατηρηθεί είναι πενήντα επτά, σύμφωνα με διάφορες πηγές. Η Wikipedia αναφέρει ότι ορισμένα από τα ανοίγματα αφαιρέθηκαν κατά τη διάρκεια εργασιών αναμόρφωσης του ποταμού, ενώ άλλα έχουν θαφτεί κάτω από το έδαφος. Γι' αυτό, δεν θα σας φανεί παράξενο αν καταλήξετε σε διαφορετικό αποτέλεσμα προσπαθώντας να μετρήσετε τα ανοίγματα. Κατά τη διάρκεια της βόλτας σας, δώστε προσοχή στο σχήμα των αψίδων. Οι κεντρικές αψίδες είναι πιο φαρδιές και αιχμηρές, ενώ οι προς τις άκρες στενεύουν και γίνονται πιο χαμηλές. Οι πέτρες αποκαλύπτουν επίσης τα στρώματα της γέφυρας. Το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας αναφέρει ότι το νότιο τμήμα είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο και λαξευμένο βασάλτη, ενώ το βόρειο τμήμα είναι προσθήκη του Σινάν. Στα στηρίγματα, μπορείτε να δείτε αρχιτεκτονικά στοιχεία από την ελληνική, τη ρωμαϊκή και τη βυζαντινή περίοδο, ακόμη και τάφους. Η αναζήτηση αυτών των στοιχείων μετατρέπει τη γέφυρα σε ένα μικρό υπαίθριο μουσείο. Σύμφωνα με την Wikipedia, η βόρεια πλευ

Η λίμνη Eber, το τελικό σημείο του ποταμού Akarçay, βρίσκεται ανάμεσα στις περιοχές Bolvadin, Çay και Sultandağı. Σύμφωνα με τη Wikipedia, η λίμνη απέχει επτά χιλιόμετρα από την πόλη Bolvadin. Η λίμνη βρίσκεται μέσα σε μια κλειστή γεωλογική κατάβαση, γνωστή ως λεκάνη του Akarçay, με τα βουνά Emir στα βόρεια και τα βουνά Sultan στα νότια. Η επιφάνεια της λίμνης βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 967 μέτρων πάνω από τη θάλασσα. Η Περιφερειακή Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού αναφέρει ότι η έκτασή της είναι 150 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ η Wikipedia αναφέρει 125 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η διαφορά οφείλεται στην αλλαγή της έκτασης της λίμνης από έτος σε έτος. Πριν επισκεφθείτε την περιοχή, ελέγξτε οπωσδήποτε την κατάσταση του νερού. Η εφημερίδα Hürriyet Daily News ανέφερε ότι η λίμνη είχε στεγνώσει εντελώς κατά τη διάρκεια μιας περιόδου ξηρασίας. Η αγγλική έκδοση της Wikipedia αναφέρει ότι το νερό επέστρεψε στη λίμνη από το 2020. Επομένως, το τοπίο που θα δείτε μπορεί να διαφέρει σημαντικά ανάλογα με την εποχή και τις βροχοπτώσεις του έτους. Όταν φτάσετε στην ακτή, συνήθως δεν θα δείτε νερό, αλλά καλάμια. Σύμφωνα με την Wikipedia, μεγάλο μέρος της επιφάνειας είναι καλυμμένο με κόκκινα καλάμια που φτάνουν τα πέντε έως έξι μέτρα ύψος, γι' αυτό και η λίμνη φαίνεται από μακριά σαν ένα λιβάδι. Τα "kopak", όπως τα αποκαλούν οι ντόπιοι, είναι πλωτά νησιά που αποτελούνται από τις ρίζες των καλαμιών που έχουν αποκολληθεί από το έδαφος. Τα καλάμια και τα άλλα υδρόφυτα έχουν αποτελέσει για αιώνες πηγή εισοδήματος για τα γύρω χωριά, και χρησιμοποιούνται για την κατασκευή ψάθινων προϊόντων, μαξιλαριών και χαρτιού. Σύμφωνα με την Περιφερειακή Διεύθυνση, στη λίμνη ζουν ψάρια όπως ο κέφαλος και η τσιρόνα. Η λίμνη Eber είναι επίσης σημαντικός τόπος για τα πουλιά. Η αγγλική έκδοση της Wikipedia αναφέρει ότι το BirdLife International χαρακτήρισε τη λίμνη ως σημαντική περιοχή για τα πουλιά το 1989. Στο τουρκικό άρθρο αναφέρονται είδη που επισκέπτονται τη λίμνη, όπως η μικρή αρτεσιανή πάπια, ο πελαργός, ο πελεκάνος της Δαλματίας και ο ασημένιος ψαράς. Χρησιμοποιήστε τα κιάλια σας για να παρατηρήσετε τις περιοχές όπου τα καλάμια συναν

Το τελευταίο σταθμό της διαδρομής είναι το καραβανσεράι Ισάκλι, που βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο της πόλης Σουλταντάι. Η παλιά ονομασία της Σουλταντάι ήταν Ισάκλι, και το καραβανσεράι πήρε το όνομά του από εκεί. Το κτίριο είναι επίσης γνωστό ως Χαν Σαχίπ Ατά. Σύμφωνα με την Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια TDV, το καραβανσεράι βρίσκεται κατά μήκος της διαδρομής μεταξύ Ακσέρ και Τσαϊ, περίπου είκοσι πέντε χιλιόμετρα από το Ακσέρ. Το αναγνωρίζετε εύκολα από τους μακρούς και χοντρούς πέτρινους τοίχους του. Σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια, οι χοντροί τοίχοι και οι πύργοι που βρίσκονται πάνω τους, κάνουν το κτίριο να μοιάζει σχεδόν με κάστρο. Πριν μπείτε, αφιερώστε λίγο χρόνο για να εξετάσετε την πρόσοψη. Οι εξωτερικοί τοίχοι στηρίζονται από τετράγωνες και ημικυκλικές κολώνες. Η κύρια είσοδος που οδηγεί στην αυλή είναι καλυμμένη με μια σειρά από διακοσμητικά στοιχεία (mukarnas) και η κορυφή της είναι σήμερα κατεστραμμένη. Δείτε τις πολύγωνες εσοχές στα πλάγια της εισόδου και τα μικρά, σε σχήμα κοχύλι, διακοσμητικά στοιχεία στις γωνίες. Οι επιγραφές περιγράφουν πότε και από ποιον χτίστηκε το χάν. Σύμφωνα με την Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια TDV, από τις επιγραφές στα δύο εισόδους, προκύπτει ότι το κτίριο χτίστηκε τον Σεπτέμβριο του 1249, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σελτζούκου Σουλτάνου II. Ιζεντίν Κεϊκάβους, από τον Βέζιρ Σαχίπ Ατά Φαχρεττίν Αλί. Η εγκυκλοπαίδεια παρουσιάζει αυτό το χάν ως το παλαιότερο κτίριο που χτίστηκε από τον Σαχίπ Ατά, ένα από τους σημαντικότερους πολιτικούς του Σελτζουκικού περιόδου. Σύμφωνα με το turkishhan.org, ο Σαχίπ Ατά ήταν επίσης υπεύθυνος για την κατασκευή της Ιντζέ Μιναρέλι Μεδρέσε στην Κωνυά και της Γκιοκ Μεδρέσε στη Σίβας. Μόλις μπείτε στην αυλή, δείτε το μικρό, υπερυψωμένο περίπτερο που βρίσκεται στο κέντρο, το οποίο χρησίμευε ως τζαμί. Σύμφωνα με το Κουλτούρας Πόρταλ, αυτό είναι το τελευταίο δείγμα των Σελτζουκικών περιπτέρων-τζαμιών που βρίσκονται ελεύθερα μέσα σε μια αυλή. Αν προσέξετε, θα δείτε ότι το περίπτερο-τζα