Στην περιοχή Ζεϊτίνμπουνου, έξω από τα τείχη, από την περιοχή Καζλιτσέσμπε μέχρι την περιοχή Τοπκαπί.

Από τον σταθμό Kazlıçeşme του Marmaray, κατευθυνθείτε προς την οδό Abay, γνωστή και ως Demirhane Caddesi. Η βρύση βρίσκεται σε αυτήν την οδό, σε μικρή απόσταση με τα πόδια από τον σταθμό. Σύμφωνα με την Wikipedia, η οδός Demirhane ξεκινά από τα τείχη και εκτείνεται προς τον σταθμό Zeytinburnu, χωρίζοντας τη γειτονιά σε δύο μεγάλα τμήματα. Όταν φτάσετε μπροστά από τη βρύση, παρατηρήστε πρώτα τη συνολική της εμφάνιση: είναι μια κατασκευή από λαξευμένη πέτρα, με μία μόνο πρόσοψη, και διαθέτει ένα ορθογώνιο σχήμα, περιτριγυρισμένο από διακοσμητικά στοιχεία, στο οποίο ανοίγει ένα χαμηλό, αψιδωτό άνοιγμα. Αναζητήστε το μικρό ανάγλυφο σχέδιο της ρόζας στο κέντρο του τόξου, το οποίο μπορεί να μην είναι εύκολο να το εντοπίσετε με την πρώτη ματιά. Η μαρμάρινη επιγραφή πάνω από το τόξο δεν είναι πρωτότυπη. Η παλαιότερη επιγραφή, που εμφανίζεται σε φωτογραφίες από τις δεκαετίες του 1930 και του 1940, έχει χαθεί, και η σημερινή επιγραφή αναγράφηκε από έναν γραμματέα κατά τη διάρκεια των εργασιών αποκατάστασης τη δεκαετία του 2000. Το πιο σημαντικό είναι να παρατηρήσετε τον καθρέφτη μέσα στο άνοιγμα. Κάτω από την επιγραφή σε στυλ *thuluth*, γραμμένη σε ένα πενταμερές πλαίσιο, βρίσκεται μια απεικόνιση ενός παγόνου, που δίνει το όνομα στη γειτονιά, και μπροστά του ένα κλαδί με φύλλα σε σχήμα αστεριού. Η ημερομηνία που αναγράφεται στην επιγραφή, σύμφωνα με το σύστημα αρίθμησης *abjad*, αντιστοιχεί στο έτος 953 της ιθαμενούς ημερολογίου, δηλαδή το 1546-1547, και αναφέρει τον Mehmed Bey ως τον άνθρωπο που διέταξε την κατασκευή της βρύσης. Πιθανότατα, ο Mehmed Bey αυτός είναι ο Aşık Pir Mehmed Çelebi, ένας διδάσκαλος που πέθανε στην Σκόπια. Το υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένη η απεικόνιση του παγόνου είναι πολύ παλαιότερο από τη βρύση. Το 2002, οι συλλέκτες θησαυρών έσπασαν το μάρμαρο με την ελπίδα να βρουν χρυσό. Μετά την εξέταση των υπολειμμάτων, διαπιστώθηκε ότι το υλικό ήταν μια βυζαντινή μαρμάρινη κατασκευή του 5ου αιώνα. Όταν τα κομμάτια αναστράφηκαν και ενώθηκαν, εμφανίστηκε ένα μοτίβο κρυστάλλου, δηλαδή, ο Οθωμανός τεχνίτης είχε αναποδογυρίσει την βυ Πηγή: Βικιπαίδεια, Kazlı Çeşme; Βικιπαίδεια, Kazlıçeşme; Διεύθυνση Κυβερνείου Zeytinburnu, Ιστορία της περιοχής μας; Budak, Περιοδικό Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Μαρμαρά.

Καθώς πλησιάζετε από την περιοχή Kazlıçeşme, παρατηρώντας τα τείχη από έξω, από τη δυτική πλευρά, σε αυτό το σημείο δεν βλέπετε το εσωτερικό του φρουρίου, αλλά την εξωτερική του επιφάνεια. Πρώτα, προσπαθήστε να κατανοήσετε πώς κατασκευάστηκε η γραμμή των τειχών. Τα τείχη που κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια της εποχής του Θεοδόσιου Β' αποτελούνται από τρία επίπεδα: το πιο εσωτερικό, το παχύ κύριο τείχος, ένα πιο χαμηλό εξωτερικό τείχος μπροστά του και, στην πρώτη γραμμή, μια ευρεία τάφρος. Το κύριο τείχος έχει πάχος 4,5 έως 6 μέτρα και ύψος περίπου 12 μέτρα, ενώ το εξωτερικό τείχος φτάνει σε ύψος 8,5 έως 9 μέτρα. Δώστε προσοχή στις κόκκινες λωρίδες από τούβλα που διατρέχουν τα τοιχώματα από πέτρα. Αυτά δεν είναι απλώς διακοσμητικά, αλλά ενισχύουν το τείχος, συνδέοντας τα τούβλα με τη μάζα της πέτρας. Η τάφρος ήταν 20 μέτρα φαρδιά και σε ορισμένα σημεία 10 μέτρα βαθιά. Μπορείτε ακόμα να διακρίνετε τους εγκάρσιους τοίχους που τη χώριζαν σε τμήματα. Στη συνέχεια, στρέψτε το βλέμμα σας στην Χρυσή Πύλη. Η Χρυσή Πύλη, η τελετουργική πύλη της Βυζαντινής εποχής, ήταν το σημείο από όπου οι αυτοκράτορες εισέρχονταν στην πόλη κατά τις επιστροφές τους από στρατιωτικές επιτυχίες και κατά τις κρατικές τελετές, όπως η στέψη. Υπάρχει αμφισβήτηση σχετικά με το σε ποια περίοδο κατασκευάστηκε η πύλη. Οι ερευνητές διίστανται, με την επικρατούσα άποψη να υποστηρίζει ότι κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια της εποχής του Θεοδόσιου Β'. Στα μεταγενέστερα χρόνια της Βυζαντινής εποχής, οι ανοιγές της πύλης κλείστηκαν και στενεύτηκαν. Μπορείτε ακόμα να δείτε από έξω το μεγάλο αψιδωτό τμήμα που βρίσκεται πάνω από τους τοίχους που κτίστηκαν στα πλάγια της πύλης. Μια εικονογράφηση του 1685 δείχνει ότι η εξωτερική πλευρά της πύλης ήταν διακοσμημένη με ανάγλυφα. Τα υπολείμματα αυτών των γλυπτών βρίσκονται σήμερα στα Αρχαιολογικά Μουσεία της Κωνσταντινούπολης. Ο Φατίχ Σουλτάν Μωχάμετ ίδρυσε το Φρούριο των Επτά Πύργων (Yedikule Hisarı) το 1458, προσθέτοντας τρεις μεγάλους πύργους στα τέσσερα υπάρχοντα πύργους του ε Μπορείτε να φτάσετε στην Τόπ Καπί με μια βόλτα περίπου τριών χιλιομέτρων. Εάν κουραστείτε, το λεωφορείο MR11 ακολουθεί την ίδια διαδρομή. Πηγές: Βικιπαίδεια, Τείχη της Κωνσταντινούπολης; GoTürkiye, Τείχη της Κωνσταντινούπολης; Βικιπαίδεια, Γενί Κουλέ; Βικιπαίδεια, Φυλακές του Γενί Κουλέ.

Όταν φτάσετε στο Topkapı από τα εξωτερικά τείχη, η ευρεία πράσινη έκταση απέναντι σας είναι το Πολιτιστικό Πάρκο Topkapı, και το μουσείο βρίσκεται μέσα σε αυτό το πάρκο. Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο του μουσείου, αυτός ο χώρος ήταν πρόσφατα η τοποθεσία του σταθμού λεωφορείων της Θράκης. Με τη μεταφορά του σταθμού, δημιουργήθηκε το πάρκο, και το μουσείο άνοιξε τις πόρτες του στους επισκέπτες το 2009. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, η κατασκευή του πάρκου ξεκίνησε το 1999, και το πάρκο καλύπτει μια έκταση 354.000 τετραγωνικών μέτρων. Πριν μπείτε στο μουσείο, σταθείτε μπροστά στην είσοδο και κοιτάξτε γύρω σας, γιατί η τοποθεσία του μουσείου είναι μέρος της ιστορίας. Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο, από το σημείο όπου βρίσκεται το μουσείο, μπορείτε να δείτε στα αριστερά τα τείχη του Edirnekapı, απέναντι τα τείχη του Topkapı και στα δεξιά τα τείχη του Silivrikapı. Το Topkapı ήταν η πύλη του Αγίου Ρωμανου κατά τη Βυζαντινή εποχή, και το όνομά του προέρχεται από το μεγάλο κανόνι που τοποθετήθηκε απέναντί του κατά την πολιορκία του 1453. Η περιήγηση στο εσωτερικό ξεκινά με μια έκθεση. Αυτό το τμήμα, που δημιουργήθηκε από τους ιστορικούς Erhan Afyoncu και Coşkun Yılmaz, παρουσιάζει την ιστορία της πόλης, από την ίδρυσή της μέχρι την πολιορκία, την κατάκτηση και τις οικοδομικές εργασίες του Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ, χρησιμοποιώντας μινιατούρες, χαρακτικά και πίνακες. Μην περάσετε γρήγορα την έκθεση. Το πλαίσιο της σκηνής που θα δείτε στην υπερυψωμένη πλατφόρμα βρίσκεται εδώ. Στο τέλος της έκθεσης, περνάτε από έναν κοντό και σκοτεινό διάδρομο και ανεβαίνετε στην πλατφόρμα της πανοραμικής εικόνας. Η εικόνα είναι ζωγραφισμένη στο εσωτερικό μιας ημισφαιρικής επιφάνειας διαμέτρου 38 μέτρων, και καλύπτει μια δισδιάστατη επιφάνεια 2.350 τετραγωνικών μέτρων. Το τμήμα των 650 τετραγωνικών μέτρων μεταξύ της εικόνας και της πλατφόρμας είναι πραγματικά τρισδιάστατο. Εδώ βρίσκονται αναπαραστάσεις κανόνων, άμαξων και βαρελιών πυρομαχικών. Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο, η εικόνα περιέχει περίπου 10.000 φιγούρες, και οι φιγούρες ξεκινούν σε ανθρώπινο μέγεθος και μικραίνουν καθώς

Η τζαμί βρίσκεται έξω από τα τείχη της Τοπ Καπί, στη γωνία όπου διασταυρώνονται η παλιά οδός Νταβούτπασα, το νεκροταφείο Τοπ Καπί και ο αυτοκινητόδρομος E-5. Μπορείτε να την προσεγγίσετε με μια σύντομη βόλτα από το σημείο Panorama. Σύμφωνα με την Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια TDV, το κτίριο είναι επίσης γνωστό ως Τάκκετζί Ιμπραχίμ Τσαούς, Αρακίτζι Ιμπραχίμ Αγά και Τάκκετ Τζαμί. Την ανέθεσε ο Τάκκετζί Ιμπραχίμ Αγά, και το όνομά του προέρχεται από την επαγγελματική του δραστηριότητα, την παραγωγή καπέλων (takkeci). Πριν μπείτε στην αυλή, ρίξτε μια ματιά στο σιντριβάνι στη γωνία. Αυτό το σιντριβάνι, το παλαιότερο τμήμα του συγκροτήματος, χτίστηκε το 1578 από τον Ιμπραχίμ Αγά, σύμφωνα με την επιγραφή που διατηρείται μέσα στην τζαμί. Η μαρμάρινη επιγραφή στο πηγάδι απέναντι από το σιντριβάνι αναφέρει ότι προστέθηκε το 1820 από τον Μεγάλο Βεζίρη Ντερβίς Μεχμέτ Πασά, και είναι το τελευταίο κτίριο που προστέθηκε στο συγκρότημα. Η επιγραφή στην πόρτα της τζαμί δείχνει ότι το κτίριο ολοκληρώθηκε το 1592, ενώ το δεύτερο σιντριβάνι δίπλα στην ανατολική πύλη της αυλής χρονολογείται από το 1593-1594. Από έξω, θα παρατηρήσετε την ταπεινή εμφάνιση της τζαμί: είναι ένα μικρό κτίριο με σκεπή με κλίση, κατασκευασμένο από εναλλασσόμενα κομμάτια πέτρας και τούβλων, με μια μικρή στοά με δύο σειρές στηλών από ξύλο. Μέσα στην στοά, μετρήστε τις 18 ξύλινες κολώνες εξωτερικά και τις 10 εσωτερικά. Η TDV τονίζει ότι, παρά τις ταπεινές διαστάσεις της, η τζαμί είναι σημαντική λόγω της τεχνικής κατασκευής και του πλούσιου εσωτερικού της, όπου μπορούν να παρατηρηθούν λεπτομέρειες που δεν είναι εύκολα ορατές σε παρόμοια κτίρια. Ο μιναρές, κατασκευασμένος από λαξευμένη πέτρα, βρίσκεται στη βορειοδυτική γωνία. Έχει τετράγωνη βάση, σώμα με δεκαέξι γωνίες και ένα μπαλκόνι. Για να την επισκεφθείτε, επιλέξτε μια ώρα εκτός των προσευχών, αφαιρέστε τα παπούτσια σας, φορέστε ρούχα που καλύπτουν τους ώμους και τα γόνατα και διατηρήστε Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το συγκρότημα ανακαινίστηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου του Μαχμούτ, ενώ το 1985, μέσω των εργασιών της Γενικής Διεύθυνσης Βακουφιών, αποκαλύφθηκαν λεπτομέρειες στις ξύλινες κολώνες. Η κατασκευή ανακαινίστηκε σημαντικά μετά το 2005. Για την επιστροφή, μπορείτε να πάρετε το τραμ T1 από την Πόρτα του Αγίου Αχιλλείου ή να κατεβείτε με το λεωφορείο MR11 στο Καζλιτσέσμπε και να συνδεθείτε με το Marmaray. Πηγή: TDV Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια, Συγκρότημα Τακκέτσι Ιμπραήμ Αγκά; Βικιπαίδεια, Συγκρότημα Τακκέτσι Ιμπραήμ Αγκά.