Από τις ατμοκίνητες μέχρι τα γρήγορα τρένα: Η σιδηροδρομική ιστορία της Άγκυρας.

Ξεκινήστε από το παλαιό τμήμα του σταθμού, από το κτίριο της Διοίκησης, χτισμένο το 1892, το οποίο σήμερα φιλοξενεί το Αρχοντικό του Ατατούρκ και το Μουσείο των Σιδηροδρόμων. Αυτό το διώροφο κτίριο, που κατασκευάστηκε από την Εταιρεία των Σιδηροδρόμων της Ανατολίας για τη διαχείριση του σταθμού, χρησιμοποιήθηκε ως στρατηγείο και κατοικία μετά την άφιξη του Μουσταφά Κεμάλ στην Άγκυρα στις 27 Δεκεμβρίου 1919. Στο πάνω μέρος του κτιρίου βρίσκονται τα δωμάτια όπου ετοιμάστηκαν αποφάσεις όπως η Συνθήκη της Άγκυρας. Το κτίριο μετατράπηκε σε μουσείο στις 24 Δεκεμβρίου 1964 και θεωρείται το πρώτο μουσείο με ειδικό καθεστώς υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού. Στο ισόγειο βρίσκεται το μουσείο των σιδηροδρόμων, χωρισμένο σε πέντε ενότητες: έγγραφα από το 1856, δείγματα γραμμών, πινακίδες ατμομηχανών, τηλεγραφικά μηχανήματα, ασημένια σερβίτσια από βαγόνια ύπνου και εστιατορίων, ένα λαμπερό μινιατούρα βαγόνι που δόθηκε στον Σουλτάνο Αμπντουλχεμίντ και ο μεγάλος πίνακας του Ιμπραχίμ Τσαλής, που απεικονίζει γυναίκες που μεταφέρουν εμπορεύματα με άμαξες κατά τη διάρκεια του Εθνικού Αγώνα, χρονολογούμενος από το 1920. Στον πάνω όροφο, η αίθουσα υποδοχής, τα γραφεία και τα υπνοδωμάτια, καθώς και το δωμάτιο της Φικρίγε Χανίμ, είναι διακοσμημένα με έπιπλα της εποχής. Στο εξωτερικό, βρίσκεται ένα λευκό βαγόνι που χρησιμοποιήθηκε στις περιηγητικές εκδρομές του 1935-1938.

Στη συνέχεια, μεταβείτε στο κτίριο του 1937. Ο σιδηροδρομικός σταθμός σε στιλ Art Deco, του οποίου η κατασκευή ξεκίνησε στις 4 Μαρτίου 1935 με σχέδια του Σεκίπ Ακαλίν, άνοιξε στις 30 Οκτωβρίου 1937. Αποτελεί ένα ενιαίο συγκρότημα που περιλαμβάνει έναν πύργο ρολογιού, ένα καφέ, κατοικίες και διοικητικά κτίρια. Παρατηρήστε το ύψος και τη συμμετρία του κεντρικού χώρου, καθώς και τις πέτρινες εργασίες της πρόσοψης. Στα περβόλια, μπορείτε ακόμα να δείτε τρένα μεγάλων αποστάσεων, όπως το Ανατολικό Τρένο, το Τρένο της Λίμνης Βαν και το Μπλε Τρένο της Σμύρνης.

Από την Πλατεία Γκάρ, όταν στρίψετε προς την οδό Ιπιτρόμ, το μεγάλο κτίριο με την επιβλητική πρόσοψη από πέτρα είναι το κεντρικό κτίριο της Γενικής Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων. Η κατασκευή, η οποία ξεκίνησε το 1939 με σχέδια της αρχιτέκτονας Μπεντρί Ουτσάρ από το Υπουργείο Δόμησης, ολοκληρώθηκε το 1941 για τον κεντρικό όγκο. Το κτίριο, με την οπλισμένη με σκυρόδεμα κατασκευή και την επένδυση από πέτρα, ενσωματώνει απλοποιημένα κλασικά στοιχεία και θεωρείται ένα από τα πρώτα παραδείγματα της Εθνικής Αρχιτεκτονικής. Αν το συγκρίνουμε με τον σταθμό που χτίστηκε την ίδια εποχή και που χαρακτηρίζεται από το ύφος Art Deco, γίνεται εμφανής η διαφορά μεταξύ των δύο περιόδων. Το σχέδιο περιλάμβανε μια ορθογώνια αυλή στο κέντρο και δύο πτέρυγες εκατέρωθεν, αλλά λόγω έλλειψης χώρου και της ανάγκης για μια αίθουσα συνεδριάσεων, όλα τα τμήματα κατασκευάστηκαν σε τέσσερις ορόφους. Οι δύο πρώτες πτέρυγες κατασκευάστηκαν το 1958, η τρίτη το 1974, η τέταρτη το 1979 και η αίθουσα συνεδριάσεων το 1986.

Αυτό είναι ένα δημόσιο κτίριο όπου εργάζονται υπάλληλοι και δεν είναι ανοιχτό στο κοινό. Η θέση του στην διαδρομή είναι για να το παρατηρήσετε από έξω. Ακολουθήστε την πρόσοψη από το πεζοδρόμιο, παρατηρήστε την επαναληπτική διάταξη των παραθύρων, τις αρμούς της επένδυσης από πέτρα και την έμφαση στον άξονα της εισόδου. Σε αντίθεση με τις καμπύλες του σταθμού, εδώ όλα είναι με ορθές γωνίες και με μια πιο αυστηρή αισθητική. Απέναντι από τον δρόμο, βρίσκεται ο Πύργος Παρασκήτησης της Τουρκικής Ομοσπονδίας Αεροπορίας, ο οποίος χτίστηκε το 1937. Τα τρία αυτά κτίρια, μαζί με τον σταθμό, συγκεντρώνουν τρεις διαφορετικές αρχιτεκτονικές τάσεις της ίδιας δεκαετίας σε μια πλατεία. Αυτό το κτίριο είναι το κέντρο της Διοίκησης Σιδηροδρόμων και Λιμένων, η οποία ιδρύθηκε το 1927 και από το 1953 φέρει την ονομασία TCDD. Από εδώ διοικούνταν η σιδηροδρομική ανάπτυξη που κατά τη διάρκεια των πρώτων είκοσι ετών της Δημοκρατίας αύξησε σχεδόν στο διπλάσιο το μήκος των σιδηροδρομικών γραμμών. Για να φωτογραφίσετε το κτίριο, είναι καλύτερο να το επισκεφθεί

Ακριβώς δίπλα στον ιστορικό σταθμό, ο γυάλινος και μεταλλικός όγκος αποτελεί το σύμβολο της εποχής των τρένων υψηλής ταχύτητας στην Άγκυρα. Ο σταθμός τρένων υψηλής ταχύτητας της Άγκυρας, που κατασκευάστηκε με το μοντέλο "κατασκευή-λειτουργία-παράδοση" μεταξύ 2014 και 2016, άνοιξε τις πόρτες του στις 29 Οκτωβρίου 2016. Διαθέτει 194.460 τετραγωνικά μέτρα εσωτερικού χώρου, οκτώ ορόφους, έξι γραμμές και τρεις προβλήτες, και έχει σχεδιαστεί για να εξυπηρετεί 50.000 επιβάτες ημερησίως. Κατά τη διάρκεια της κατασκευής αυτού του κτιρίου, το υπαίθριο μουσείο ατμομηχανών που βρισκόταν δίπλα στον σταθμό απομακρύνθηκε, πράγμα που σημαίνει ότι κάτω από τους προβλήτες υπήρχε ένα μουσείο που ανήκε στην προηγούμενη εποχή των σιδηροδρόμων.

Η ιστορία των τρένων υψηλής ταχύτητας στην Τουρκία ξεκίνησε από την Άγκυρα. Η πρώτη γραμμή, η οποία συνδέει την Άγκυρα με την Εσκίσεχιρ, άνοιξε στις 13 Μαρτίου 2009. Τα τρένα HT65000, που κατασκευάστηκαν στην Ισπανία, κινούνταν με ταχύτητα 250 χιλιομέτρων. Οι δρομολόγια προς την Κόνυα ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 2011, ενώ η γραμμή επεκτάθηκε προς την Πεντίκ στις 25 Ιουλίου 2014 και προς την Χαλκάλι στις 12 Μαρτίου 2019. Η γραμμή Άγκυρα-Σίβας άνοιξε στις 26 Απριλίου 2023. Σήμερα, το ταξίδι από την Άγκυρα προς την Κωνσταντινούπολη διαρκεί περίπου πέντε ώρες, και ο στόλος περιλαμβάνει και τα τρένα HT80000, τα οποία μπορούν να φτάσουν τα 300 χιλιόμετρα την ώρα.

Επισκεφθείτε τον επιβατικό όροφο και περιηγηθείτε στα ταμεία, τις αίθουσες αναμονής και τα καταστήματα. Στον πίνακα ανακοινώσεων θα δείτε δρομολόγια για τρένα που αναχωρούν για την Κωνσταντινούπολη, την Κόνυα, την Καραμάν και τη Σίβας. Εάν θέλετε να δείτε τα τρένα από κοντά, μπορείτε να τα παρακολουθήσετε από το γυάλινο τμήμα του ανώτερου ορόφου, το οποίο έχει θέα στον σταθμό. Υπάρχει μια πεζογέφυρα που συνδέει τον παλιό σταθμό με τον νέο, οπότε οι επιβάτες που

Αμέσως μετά την εθνικοποίηση του σιδηροδρόμου, το 1926-1927, κατασκευάστηκαν εργαστήρια συντήρησης ατμομηχανών και βαγόνων πίσω από τον σταθμό. Οι Σιδηρόδρομοι του Κράτους χρησιμοποίησαν αυτά τα κτίρια για διαστήματα μέχρι το 1995, όταν άρχισαν να παραμένουν άδεια. Το έργο της Semra και του Özcan Uygur, αντί να γκρεμίσει το υπάρχον κτίριο του εργαστηρίου, το ανακαίνισε και το περιέβαλλε με έναν διαφανή, καμπύλο τοίχο. Ο νέος τοίχος συνδέεται με τα παλιά κτίρια σαν μια περιβάλλουσα ταινία, δημιουργώντας μια ευρύχωρη αυλή. Η ανακαίνιση, που ξεκίνησε το 2008, ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 2010 και το συγκρότημα άνοιξε ως καλλιτεχνικό κέντρο με την ονομασία CerModern, καλύπτοντας μια έκταση 9.380 τετραγωνικών μέτρων.

Εδώ, η κληρονομιά του σιδηροδρόμου αποτελεί το υπόβαθρο των εκθέσεων. Στις αίθουσες, μπορείτε να θαυμάσετε τους τοίχους από τούβλα των παλιών κτιρίων, την υψηλή μεταλλική στέγη και τις μεγάλες εισόδους. Τα έργα τέχνης ενσωματώνονται σε αυτόν τον χώρο. Η αυλή έχει διαμορφωθεί για εκδηλώσεις σε εξωτερικό χώρο και για να προσφέρει χώρο για να καθίσετε. Μπορείτε να κάνετε το μεσημεριανό σας διάλειμμα εδώ και να χρησιμοποιήσετε το καφέ του κέντρου. Ελέγξτε την ιστοσελίδα cermodern.org για να δείτε τις εκθέσεις που γίνονται εκείνη την ημέρα και τις προϋποθέσεις εισόδου, καθώς ορισμένες εκθέσεις είναι επί πληρωμή, ενώ η αυλή και το λόμπι είναι δωρεάν.

Η διεύθυνση είναι: Altınsoy Caddesi No:3, Sıhhiye. Αν έρχεστε από τον σταθμό, ένας δρόμος που ξεκινά από τη λεωφόρο θα σας οδηγήσει απευθείας στην είσοδο. Στην ευρεία πλατεία μπροστά από το κτίριο, κοιτάξτε προς την κατεύθυνση του σιδηροδρόμου και θα δείτε τα κτίρια που είναι τοποθετημένα κατά μήκος της γραμμής: το κτίριο διοίκησης του 1892, ο σταθμός του 1937, η γενική διεύθυνση του 1941, ο σταθμός υψηλής ταχύτητας του 2016 και το εργαστήριο του 1926, όλα σε μια απόσταση ενός χιλιομέτρου. Από εδώ, μπορείτε να πάρετε το μετρό M2 για την Kızılay, είτε με το Ankaray είτε περπατώντας μέσα από το Sıhhiye.

Πη

Για να δείτε τις ατμομηχανές της Άγκυρας, πρέπει να επισκεφθείτε σήμερα το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας (ODTÜ). Το Υπαίθριο Μουσείο Ατμομηχανών της TCDD, το οποίο ιδρύθηκε το 1991 δίπλα στον σταθμό, στην οδό Celal Bayar, καταργήθηκε στα τέλη του 2013 λόγω της κατασκευής του σταθμού υψηλής ταχύτητας (YHT) και του Başkentray. Περίπου δέκα ατμομηχανές (κατασκευασμένες από γερμανικές, αμερικανικές, σουηδικές και βρετανικές εταιρείες όπως οι Henschel, Baldwin, NOHAB και Vulcan Foundry μεταξύ των ετών 1912 και 1948) και ένα επιβατικό βαγόνι από το 1909 μεταφέρθηκαν στις εγκαταστάσεις της TCDD στο Behiçbey. Ένα μέρος αυτών των εκθεμάτων μεταφέρθηκε στην υπαίθρια έκθεση του Μουσείου Επιστήμης και Τεχνολογίας του ODTÜ. Επειδή ο χώρος στο Behiçbey είναι ανοιχτός για επισκέψεις κατόπιν αιτήματος, αυτός ο κήπος αποτελεί έναν δημόσιο χώρο όπου μπορείτε να δείτε τις ατμομηχανές.

Το μουσείο ιδρύθηκε το 2003 και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε μεταξύ 2001 και 2005. Διαθέτει τέσσερις ενότητες: μια έκθεση για την ιστορία της επιστήμης και της τεχνολογίας στο Μεγάλο Σιλό, ένα υπόστεγο αφιερωμένο στην ιστορία των μεταφορών, ένα πρακτικό επιστημονικό κέντρο με περισσότερα από πενήντα διαδραστικά πειράματα με την ονομασία "UFO" και μια υπαίθρια έκθεση. Στην υπαίθρια έκθεση, εκτός από τις ατμομηχανές, υπάρχουν επίσης ένα αεροπλάνο C-47 και ένα F-104, ενώ μια συλλογή κλασικών αυτοκινήτων και ένα αστεροσκοπείο βρίσκονται σε ξεχωριστές ενότητες. Μπορείτε να πλησιάσετε τις ατμομηχανές και να εξετάσετε τη διάμετρο των τροχών, τις διαστάσεις της ατμολέβητα και τις πινακίδες κατασκευαστή. Για οικογένειες με παιδιά, τα πειράματα στο "UFO" προσφέρουν μια καλή ευκαιρία για διασκέδαση.

Για να επισκεφθείτε το μουσείο, βγείτε από τον σταθμό M2 του μετρό στο ODTÜ και εισέλθετε στην πανεπιστημιούπολη από την είσοδο Metro A2. Οι επισκέπτες μπορούν να εισέλθουν από τις εισόδους A1, A4 και A7, αλλά απαιτείται εγγραφή και η επίδειξη ταυτότητας. Το μουσείο είναι ανοιχτό τις καθημερινές. Για το ωράριο λειτουργίας τα Σαββατοκύριακα και πιθανές χρεώσεις, επισκεφθείτε την ιστο

Η τελευταία στάση της διαδρομής είναι ένα πρώιμο δείγμα της σιδηροδρομικής πολιτικής της Δημοκρατίας στην Άγκυρα. Το κράτος ίδρυσε την διοίκηση των σιδηροδρόμων Ανατολίας-Βαγδάτη στις 24 Μαΐου 1924 και ξεκίνησε την κατασκευή της γραμμής προς την Ανατολή: το τμήμα Άγκυρα-Γιαχσιχάν ολοκληρώθηκε στις 17 Απριλίου 1925, το τμήμα Γιαρκέι στις 20 Νοεμβρίου 1925, και το τμήμα Καϊσέρι εγκαινιάστηκε στις 29 Μαΐου 1927 με μια τελετή στην οποία συμμετείχε ο πρωθυπουργός Ισμέτ Ινώνου. Η γραμμή έφτασε στη Σίβας στις 30 Αυγούστου 1930 και στο Καρς στις 20 Οκτωβρίου 1939. Ο σταθμός Καγιάς, που βρίσκεται στην ανατολική έξοδο της πόλης, είναι ένας από τους πρώτους σταθμούς αυτής της γραμμής και το κτίριό του αντικατοπτρίζει το τουρκικό νεοκλασικό στυλ της πρώτης περιόδου της εθνικής αρχιτεκτονικής. Παρατηρώντας τη διάταξη των παραθύρων και την κάτω πλευρά της οροφής, μπορεί κανείς να διαπιστώσει την ομοιότητά του με τα κτίρια της ίδιας εποχής στην Άγκυρα.

Σήμερα, ο σταθμός Καγιάς αποτελεί το ανατολικό άκρο του Başkentray. Η γραμμή προαστιακού σιδηροδρόμου Σιντζάν-Καγιάς, η οποία λειτουργούσε από το 1972, έκλεισε στις 11 Ιουλίου 1916 για να μετατραπεί σε μετρό και επαναλειτουργήσε στις 12 Απριλίου 1918 ως γραμμή μετρό μήκους 37,5 χιλιομέτρων και 24 σταθμούς. Στον σταθμό Καγιάς υπάρχουν τρεις αποβάθρες και επτά γραμμές, εκ των οποίων οι δύο είναι γραμμές αναμονής για τα προαστιακά τρένα. Εδώ σταματούν επίσης τα τρένα "Ανατολικός Σιδηρόδρομος", "Σιδηρόδρομος της Λίμνης Βαν" και το τρένο υψηλής ταχύτητας Άγκυρα-Σίβας. Είναι δυνατή η παρατήρηση της διέλευσης ενός τρένου μεγάλων αποστάσεων από το πλάι της αποβάθρας.

Για να φτάσετε εδώ, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το M2 από το ODTÜ προς την Κιζιλάι, το Ankaray προς την Κουρτουλούς και στη συνέχεια να μεταβείτε στο Başkentray, ή να πάρετε απευθείας το τρένο από τον κεντρικό σταθμό (Gar). Το ταξίδι από το Σιντζάν προς τον σταθμό Καγιάς διαρκ