
Η περιοχή της κοιλάδας του Φρυγίας, στην πλευρά της Αφιόν, από το Κάρα Καγιά μέχρι το Ντογέρ Χαν.
Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις
Σε μια περιοχή βόρεια της Αφιόνκαραχισάρ, που εκτείνεται προς τα σύνορα με την Εσκίσεχιρ και την Κιουτάγια, βρίσκεται αυτό το ορεινό τοπίο, μέρος της περιοχής που ονομαζόταν Φρυγία στην αρχαιότητα. Το "Πολιτιστικό Πόρταλ" περιγράφει αυτήν την περιοχή ως την "Ορεινή Φρυγική Περιοχή", ενώ ο Δήμος της Αφιόνκαραχισάρ συγκρίνει τα βραχώδη μνημεία, τους τάφους και τα φυσικά φαινόμενα γύρω από την Ιχσάνιε με ένα υπαίθριο μουσείο. Αυτή η διαδρομή ακολουθεί την "Αφιόν" πλευρά αυτού του μουσείου, ξεκινώντας από την μαύρη πέτρα στο κέντρο της πόλης και κατευθυνόμενη προς το βορρά. Η σειρά των σημείων δεν έχει διαταχθεί σκόπιμα από το παλαιότερο στο νεότερο, αλλά ακολουθεί τη γεωγραφία. Το πρώτο σημείο είναι το κάστρο, το σύμβολο της πόλης, αλλά εδώ ο στόχος δεν είναι η θέα της πόλης. Τα φρυγικά ίχνη στην κορυφή του βράχου και οι τέσσερις μεγάλες δεξαμενές νερού είναι τα πρώτα παραδείγματα λαξευτών στο βράχο έργων τέχνης στην πόλη. Η ονομασία "Χαπάνουβα", που προέρχεται από την εποχή των Χετταίων, υπενθυμίζει πόσο παλιά είναι αυτή η διαδρομή. Μετά το κάστρο, η διαδρομή συνεχίζει βόρεια, στον δρόμο προς την Εσκίσεχιρ, φτάνοντας περίπου τριάντα χιλιόμετρα έξω από την πόλη, στην κοιλάδα Γκέυνους. Το "Ασλάντας" με τις ανάγλυφες παραστάσεις λιονταριών και το "Γιαλάντας" με το αναποδογυρισμένο βράχο, είναι μνημειακοί βραχώδεις τάφοι όπου οι Φρύγες έθαβαν τους ευγενείς τους και αποτελούν το μακρύτερο σημείο της διαδρομής. Μετά την κοιλάδα, η διαδρομή συνεχίζει προς το Ντόγκερ. Το "Ασλάνκαγια" στην όχθη της λίμνης Έμρε είναι μια φρυγική επιφάνεια βράχου που βρίσκεται σε ανοιχτό χώρο, με ένα αψιδωτό σχέδιο που απεικονίζει ένα λιοντάρι. Η διαδρομή τελειώνει στο "Ντόγκερ Χαν", ένα καραβανσεράι που χτίστηκε από τον Μουράτ Β' το 1434, στην ίδια πόλη. Έτσι, η ημέρα τελειώνει δείχνοντας πώς ο ίδιος ηφαιστειακός πυριτόλιθος μετατράπηκε σε ένα μνημείο και σε ένα καραβανσεράι με διαφορά περίπου δύο χιλιάδων ετών. Η ανάβαση στο κάστρο απαιτεί περπάτημα, τα σ Η καλύτερη εποχή για επίσκεψη είναι την άνοιξη και το φθινόπωρο. Η διαδρομή ξεκινάει νωρίς το πρωί από το κάστρο και καταλήγει το απόγευμα στο Döğer. Αποφύγετε τις μεσημεριανές ώρες του καλοκαιριού, καθώς στα ορεινά υπάρχει λίγη σκιά. Το χειμώνα, ελέγξτε την κατάσταση των αγροτικών δρόμων πριν ξεκινήσετε.
Μετακίνηση: Μπορείτε να φτάσετε στο κάστρο περπατώντας από το κέντρο της πόλης, ακολουθώντας τις σηματοδοτημένες διαδρομές. Το υπόλοιπο της διαδρομής, που περιλαμβάνει την κοιλάδα Göynüş, την Aslankaya και το Döğer, είναι προσβάσιμο μόνο με ιδιωτικό αυτοκίνητο, καθώς δεν υπάρχουν τακτικές δημόσιες συγκοινωνίες για αυτά τα σημεία.
Πηγές:
- Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Κάστρο της Αφιόν Καραχισάρ, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/afyonkarahisar/gezilecekyer/afyonkarahisar-kalesi
- Δήμος Αφιόν Καραχισάρ, Κάστρο της Αφιόν Καραχισάρ, https://www.afyon.bel.tr/afyonkarahisar/tarihi-yerler/afyonkarahisar-kalesi
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της Αφιόν Καραχισάρ, Κάστρα, https://afyon.ktb.gov.tr/TR-63490/kaleler.html
- Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια, Αφιόν Καραχισάρ, https://islamansiklopedisi.org.tr/afyonkarahisar
- Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Aslantaş, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/afyonkarahisar/gezilecekyer/aslantas
- Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Yılantaş, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/afyonkarahisar/gezilecekyer/yilantas
- Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Μνημείο Maltaş, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/afyonkarahisar/gezilecekyer/maltas
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της Αφιόν Καραχισάρ, Τάφοι και Ναοί, https://afyon.ktb.gov.tr/TR-63497/mezarlar-ve-tapinaklar.html
- Δήμος Αφιόν Καραχισάρ, Φρυγικές και Ιστορικές Βραχώδεις Επιγραφές, https://www.afyon.bel.tr/afyonkarahisar/tarihi-yerler/frigya-ve-tarihi-kaya-anitlari
- Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Aslankaya, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/af
Στάσεις διαδρομής

Το Κάστρο της Αφιόν Καραχισάρ.
Ξεκινήστε την πεζοπορία από την βάση του μαύρου βράχου που υψώνεται στο κέντρο της πόλης. Σύμφωνα με τον Δήμο της Αφιόνκαραχισάρ και το Πολιτιστικό Πρόγραμμα, η πρόσβαση στο κάστρο γίνεται εύκολα με μια σύντομη διαδρομή από το κέντρο, ακολουθώντας πινακίδες και σηματοδοτημένα μονοπάτια. Αυτό το πρωί, ανεβαίνετε στο κάστρο όχι για να απολαύσετε τη θέα της πόλης, αλλά για να κατανοήσετε το πλαίσιο των Φρυγικών μνημείων που θα δείτε αργότερα μέσα στην ημέρα. Ο βράχος, όπως αναφέρει ο Δήμος και το Πολιτιστικό Πρόγραμμα, είναι μια ηφαιστειακή μάζα που υψώνεται 226 μέτρα από το έδαφος. Σύμφωνα με την "Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια", η πόλη ιδρύθηκε στους πρόποδες αυτού του βράχου, σε υψόμετρο 1010 μέτρων από τη θάλασσα. Τα σκαλιά έχουν αποκατασταθεί, οπότε η ανάβαση είναι εφικτή σήμερα, αλλά η κλίση είναι απότομη και θα πρέπει να φοράτε άνετα παπούτσια και να έχετε μαζί σας νερό. Καθώς ανεβαίνετε, το πρώτο πράγμα που πρέπει να έχετε στο μυαλό σας είναι η περίοδος των Χετταίων. Σύμφωνα με τις πηγές, ο βράχος χρησιμοποιήθηκε ως οχυρωμένη θέση κατά την εκστρατεία του Χετταίου βασιλιά II Μουρσίλι στην Αρζάβα γύρω στο 1350 π.Χ. και έλαβε το όνομα Χαπανούβα, δηλαδή "Υψηλή Κορυφή". Η Αγγλική Βικιπαίδεια αναφέρει ότι η πρώτη κατασκευή χτίστηκε στην κορυφή κατά τη διάρκεια της εποχής του II Μουρσίλι, πράγμα που σημαίνει ότι αυτός ο βράχος ήταν σημείο παρατήρησης ακόμη και πριν από τους Φρυγείς. Όταν φτάσετε στην κορυφή, αυτό που πραγματικά ψάχνετε είναι τα στοιχεία της Φρυγικής περιόδου. Το Πολιτιστικό Πρόγραμμα αναφέρει ότι στην κορυφή υπάρχουν ίχνη του φρυγικού πολιτισμού, ο οποίος έζησε στην Ανατολία μεταξύ των ετών 1200 και 700 π.Χ., και ότι εκεί βρίσκονται τέσσερις μεγάλες δεξαμενές νερού. Προσέξτε καθώς πλησιάζετε στις εισόδους των δεξαμενών και μην απομακρύνεστε από την ασφαλή περιοχή. Αυτές οι κατασκευές, σκαλισμένες στον βράχο, αποτελούν το πρώτο παράδειγμα λιθοδομής στην πόλη, το οποίο θα δείτε αργότερα στην κοιλάδα του Γκέυνους. Τα τείχη ανήκουν σε μεταγενέστερες περιόδους. Ο βράχος περιφράχθηκε με τείχη κατά τη ρωμαϊκή και βυζαντινή εποχή, Αφού βγείτε από το κάστρο, επιβιβαστείτε στο όχημά σας και ακολουθήστε τον δρόμο που συνδέει την Αφιόνκαραχισάρ με την Εσκί Σεχίρ, κατευθυνόμενοι βόρεια προς την έξοδο για την κοιλάδα Γκιούνους. Πηγή: Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Κάστρο της Αφιόνκαραχισάρ; Δήμος της Αφιόνκαραχισάρ, Κάστρο της Αφιόνκαραχισάρ; Τουρκική Εγκυκλοπαίδεια Ισλάμ, Αφιόνκαραχισάρ.

Aslantaş και Yılantaş.
Σύμφωνα με τη Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Afyonkarahisar, η κοιλάδα Göynüş μπορεί να προσβληθεί στρίβοντας αριστερά από το 32ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Afyon-Eskişehir και διανύοντας 1,5 χιλιόμετρο. Η αγγλική έκδοση της Wikipedia την τοποθετεί 11 χιλιόμετρα ανατολικά της περιοχής İhsaniye και περίπου 30 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης, δίπλα στην εθνική οδό D-665. Η κοιλάδα βρίσκεται στα σύνορα της συνοικίας Kayıhan της επαρχίας İhsaniye, και το Πολιτιστικό Πρόγραμμα την περιγράφει ως μέρος της ορεινής περιοχής της Φρυγίας. Αφού σταθμεύσετε το όχημά σας, κατευθυνθείτε πρώτα προς το Aslantaş, καθώς και τα δύο μνημεία βρίσκονται στον ίδιο βράχο και είναι πολύ κοντά το ένα στο άλλο. Παρατηρήστε την πρόσοψη του Aslantaş από λίγο πιο μακριά, από ένα σημείο όπου μπορείτε να το δείτε ολόκληρο. Σύμφωνα με την αγγλική έκδοση της Wikipedia, το μνημείο είναι ένας ενιαίος βράχος ύψους 11 μέτρων, με τις δύο πλευρές και την μπροστινή του επιφάνεια να είναι λειασμένες. Στην αριστερή και δεξιά πλευρά της εισόδου, μπορείτε να δείτε δύο ανάγλυφα λιονταριών, που στέκονται στα πίσω τους πόδια και είναι στραμμένα το ένα προς το άλλο. Το Πολιτιστικό Πρόγραμμα αναφέρει ότι κάτω από τα πόδια των λιονταριών υπάρχουν μικρά λιονταράκια, αλλά αυτές οι λεπτομέρειες είναι φθαρμένες και είναι πιο εύκολο να διακριθούν όταν το φως έρχεται πλάγια. Κοιτάξτε την μάζα πάνω από την πόρτα, που θυμίζει δέντρο της ζωής, και το μοτίβο του ηλιοειδούς με φτερωτά ηλιοβασιλέματα που ανοίγουν προς τα πλάγια. Η Wikipedia σημειώνει επίσης ότι στο πάνω μέρος του βράχου υπάρχουν σκαλοπάτια. Μην προσπαθήσετε να τα σκαρφαλώσετε, καθώς αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει ζημιά στο μνημείο. Παρατηρήστε το εσωτερικό του τάφου από μια μικρή είσοδο. Το Πολιτιστικό Πρόγραμμα περιγράφει την ελαφρώς θολωτή οροφή του τάφου και μια μικρή κόγχη στα αριστερά. Οι πηγές δεν συμφωνούν σχετικά με την ημερομηνία κατασκευής του μνημείου: το Πολιτιστικό Πρόγραμμα το συνδέει με τον 7ο αιώνα π.Χ., θεωρώντας το τάφο ενός σημαντικού Φρυγικού βασιλιά, ενώ η αγγλική έκδοση της Wikipedia δίνει ένα χρονικό διάστημα μεταξύ της αρχής του 8ου και του τέλους του 7 Στην κοιλάδα υπάρχει λίγη σκιά, επομένως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, φροντίστε να έχετε μαζί σας καπέλο και νερό. Για να τραβήξετε φωτογραφίες, προσπαθήστε να φωτίσετε την πρόσοψη του Aslantaş με φως που έρχεται πλάγια, ώστε να αναδεικνύονται οι λεπτομέρειες των γλυπτών. Στην επιστροφή, ακολουθήστε τον επαρχιακό δρόμο, κατευθυνθείτε βόρεια προς το Döğer και, στο 36ο χιλιόμετρο, στρίψτε προς τη βορειοδυτική κατεύθυνση. Πηγή: Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Μνημεία Aslantaş, Yılantaş και Maltaş; Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Afyonkarahisar, Τάφοι και Ναοί; Wikipedia, Aslantaş-Yılantaş.

Το Μνημείο Ασλάνκαγια.
Σύμφωνα με την περιγραφή του "Πολιτιστικού Πύλων", για να φτάσετε στην Aslankaya, παίρνετε την έξοδο από τον αυτοκινητόδρομο Afyonkarahisar-Eskişehir στο 36ο χιλιόμετρο, κατευθυνόμενοι βορειοδυτικά, και ακολουθείτε ένα δρόμο μήκους περίπου 2 χιλιομέτρων. Το μνημείο βρίσκεται στα σύνορα της πόλης Döğer, η οποία ανήκει στην επαρχία İhsaniye, στις όχθες της λίμνης Emre. Σύμφωνα με την τουρκική Wikipedia, η απόσταση από την Döğer είναι 4 χιλιόμετρα. Ο ιστότοπος "Frigian Valleys" αναφέρει ότι το μνημείο είναι ορατό αμέσως δίπλα στο δρόμο, καθώς το διασχίζετε από το Üçlerkayası προς τη λίμνη Emre, επομένως δεν απαιτείται μεγάλη πεζοπορία. Σταθμεύστε το όχημά σας σε ένα ασφαλές σημείο και προσεγγίστε το μνημείο, αρχικά από απόσταση, για να θαυμάσετε το μνημείο μαζί με το περιβάλλον του. Ο ιστότοπος "Frigian Valleys" τονίζει ότι, σε αντίθεση με πολλά άλλα φρυγικά μνημεία, η Aslankaya βρίσκεται σε ανοιχτό χώρο, και όχι μέσα σε βράχο ή στην πλαγιά ενός λόφου. Η ίδια πηγή σημειώνει επίσης ότι το μνημείο βρίσκεται σε μια περιοχή που χρησίμευε ως χώρος τελετών, ανάμεσα σε κοντινούς οικισμούς. Σύμφωνα με τον "Πολιτιστικό Πύλωνα", το μνημείο αποτελείται από ένα πρόσοψη με τριγωνικό σχήμα, σκαλισμένη στην επιφάνεια ενός ψηλού και απότομου βράχου, και χρονολογείται περίπου στον 7ο αιώνα π.Χ. Καθώς πλησιάζετε, παρατηρήστε πρώτα την κορυφή, καθώς υπάρχουν δύο σφίγγες, η καθεμία με τέσσερα φτερά, που είναι τοποθετημένες εκατέρωθεν του τριγωνικού αετώματος. Στη συνέχεια, μεταφερθείτε στο πλάι του μνημείου. Εκεί, θα δείτε μια μεγάλη σκαλιστή απεικόνιση ενός λιονταριού, το οποίο βρίσκεται σε στάση επιθετικότητας. Οι πηγές περιγράφουν διαφορετικά από ποια πλευρά βρίσκεται το λιοντάρι: ο "Πολιτιστικός Πύλωνας" αναφέρει τη βόρεια πλευρά, ενώ ο ιστότοπος "Frigian Valleys" αναφέρεται στη δεξιά πλευρά σε σχέση με το πρόσωπο του μνημείου. Επομένως, περπατήστε γύρω από το μνημείο για να το βρείτε. Ο ιστότοπος "Frigian Valleys" αναφέρει ότι στην άλλη πλευρά υπάρχει μια πολύ μικρότερη απεικόνιση ενός τετράποδου ζώου, του οποίου ο τύπος δεν είναι εύκολα αναγνωρίσιμος λόγω των φθ Στη συνέχεια, επιστρέψτε στο όχημα και κατευθυνθείτε προς το κέντρο της πόλης Döğer. Το χάνι βρίσκεται σε απόσταση μόλις λίγων χιλιομέτρων από εκεί. Πηγή: Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Aslankaya; Κοιλάδες των Φρυγών, Μνημείο της Aslankaya; Wikipedia, Ναός της Aslankaya.

Το Κάραβανσεράι του Döğer.
Το Κάραβανσεράι του Döğer, σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Πρόγραμμα", βρίσκεται στα σύνορα των επαρχιών Afyon, Kütahya και Eskişehir, κατά μήκος της αρχαίας οδού προς τη Χιτζάζ, και εντός της πόλης Döğer. Μπορείτε να φτάσετε εύκολα στην πόλη μέσω του δρόμου που επιστρέφει από το Aslankaya, καθώς το σημείο διακλάδωσης από τον αυτοκινητόδρομο είναι το ίδιο και για τις δύο τοποθεσίες. Αρχικά, σταθείτε έξω από το κτίριο και παρατηρήστε την μεγάλη πρόσοψη από άκρη σε άκρη. Σύμφωνα με την Τουρκική Βικιπαίδεια, το ορθογώνιο κτίριο, που εκτείνεται από ανατολή προς δύση, έχει μήκος περίπου 56 μέτρα και πλάτος 13 μέτρα. Στην πρόσοψη θα δείτε δύο μνημειακές εισόδους. Η μία οδηγεί στο διώροφο τμήμα του καραβανσεράι, ενώ η άλλη οδηγεί στο μονοώροφο τμήμα. Το "Πολιτιστικό Απογραφείο" περιγράφει αυτές τις εισόδους ως "θόλους με διακοσμητικά στοιχεία". Επειδή δεν υπάρχουν επιγραφές στις εισόδους, η ταυτότητα του αρχιτέκτονα παραμένει άγνωστη. Το κτίριο κατασκευάστηκε το 1434 από τον Μουράτ Β' και, σύμφωνα με την Τουρκική Βικιπαίδεια, ο σουλτάνος διέμενε στο Döğer κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του εναντίον των Karamanoğulları. Το "Πολιτιστικό Πρόγραμμα" χαρακτηρίζει το κτίριο ως ένα μοναδικό δείγμα της πρώιμης Οθωμανικής αρχιτεκτονικής. Εξετάστε προσεκτικά τους τοίχους, καθώς οι εξωτερικές επιφάνειες, η στέγη και οι θόλοι είναι επικαλυμμένοι με ογκόλιθους από τούφα, ένα υλικό που είναι χαρακτηριστικό της περιοχής. Η βραχώδης επιφάνεια στην οποία χαράχθηκε το Aslankaya, όπως αναφέρεται στην Τουρκική Βικιπαίδεια, είναι επίσης κατασκευασμένη από τούφα. Με μια διαφορά περίπου δύο χιλιάδων ετών, η ίδια πέτρα χρησιμοποιήθηκε πρώτα για ένα μνημείο και στη συνέχεια για ένα καραβανσεράι. Στο τμήμα του καραβανσεράι, ο κάτω όροφος προοριζόταν για ανάπαυση και κοινή χρήση, ενώ ο πάνω όροφος για τη διαμονή των ταξιδιωτών. Σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Απογραφείο", δύο από τα δωμάτια στον πάνω όροφο έχουν θόλους, ενώ το άλλο έχει αψιδωτή οροφή, και η κεντρική αίθουσα χρησιμοποιείται ως τζαμί. Το "Πολιτιστικό Πρόγραμμα" προσθέτει ότι τα δωμάτια στον πάνω όροφο έχουν παράθυρα και
