Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Radar Türkiye
Ανακαλύψτε εκδηλώσεις στην εφαρμογή
Άνοιγμα
Η περιοχή της κοιλάδας του Φρυγίας, στην πλευρά της Αφιόν, από το Κάρα Καγιά μέχρι το Ντογέρ Χαν.
Πολιτιστικός4 Στάση

Η περιοχή της κοιλάδας του Φρυγίας, στην πλευρά της Αφιόν, από το Κάρα Καγιά μέχρι το Ντογέρ Χαν.

Δεν υπάρχουν ακόμη βαθμολογίες

Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις

Σε μια περιοχή βόρεια της Αφιόνκαραχισάρ, που εκτείνεται προς τα σύνορα με την Εσκίσεχιρ και την Κιουτάγια, βρίσκεται αυτό το ορεινό τοπίο, μέρος της περιοχής που ονομαζόταν Φρυγία στην αρχαιότητα. Το "Πολιτιστικό Πόρταλ" περιγράφει αυτήν την περιοχή ως την "Ορεινή Φρυγική Περιοχή", ενώ ο Δήμος της Αφιόνκαραχισάρ συγκρίνει τα βραχώδη μνημεία, τους τάφους και τα φυσικά φαινόμενα γύρω από την Ιχσάνιε με ένα υπαίθριο μουσείο. Αυτή η διαδρομή ακολουθεί την "Αφιόν" πλευρά αυτού του μουσείου, ξεκινώντας από την μαύρη πέτρα στο κέντρο της πόλης και κατευθυνόμενη προς το βορρά. Η σειρά των σημείων δεν έχει διαταχθεί σκόπιμα από το παλαιότερο στο νεότερο, αλλά ακολουθεί τη γεωγραφία. Το πρώτο σημείο είναι το κάστρο, το σύμβολο της πόλης, αλλά εδώ ο στόχος δεν είναι η θέα της πόλης. Τα φρυγικά ίχνη στην κορυφή του βράχου και οι τέσσερις μεγάλες δεξαμενές νερού είναι τα πρώτα παραδείγματα λαξευτών στο βράχο έργων τέχνης στην πόλη. Η ονομασία "Χαπάνουβα", που προέρχεται από την εποχή των Χετταίων, υπενθυμίζει πόσο παλιά είναι αυτή η διαδρομή. Μετά το κάστρο, η διαδρομή συνεχίζει βόρεια, στον δρόμο προς την Εσκίσεχιρ, φτάνοντας περίπου τριάντα χιλιόμετρα έξω από την πόλη, στην κοιλάδα Γκέυνους. Το "Ασλάντας" με τις ανάγλυφες παραστάσεις λιονταριών και το "Γιαλάντας" με το αναποδογυρισμένο βράχο, είναι μνημειακοί βραχώδεις τάφοι όπου οι Φρύγες έθαβαν τους ευγενείς τους και αποτελούν το μακρύτερο σημείο της διαδρομής. Μετά την κοιλάδα, η διαδρομή συνεχίζει προς το Ντόγκερ. Το "Ασλάνκαγια" στην όχθη της λίμνης Έμρε είναι μια φρυγική επιφάνεια βράχου που βρίσκεται σε ανοιχτό χώρο, με ένα αψιδωτό σχέδιο που απεικονίζει ένα λιοντάρι. Η διαδρομή τελειώνει στο "Ντόγκερ Χαν", ένα καραβανσεράι που χτίστηκε από τον Μουράτ Β' το 1434, στην ίδια πόλη. Έτσι, η ημέρα τελειώνει δείχνοντας πώς ο ίδιος ηφαιστειακός πυριτόλιθος μετατράπηκε σε ένα μνημείο και σε ένα καραβανσεράι με διαφορά περίπου δύο χιλιάδων ετών. Η ανάβαση στο κάστρο απαιτεί περπάτημα, τα σ Η καλύτερη εποχή για επίσκεψη είναι την άνοιξη και το φθινόπωρο. Η διαδρομή ξεκινάει νωρίς το πρωί από το κάστρο και καταλήγει το απόγευμα στο Döğer. Αποφύγετε τις μεσημεριανές ώρες του καλοκαιριού, καθώς στα ορεινά υπάρχει λίγη σκιά. Το χειμώνα, ελέγξτε την κατάσταση των αγροτικών δρόμων πριν ξεκινήσετε.
Μετακίνηση: Μπορείτε να φτάσετε στο κάστρο περπατώντας από το κέντρο της πόλης, ακολουθώντας τις σηματοδοτημένες διαδρομές. Το υπόλοιπο της διαδρομής, που περιλαμβάνει την κοιλάδα Göynüş, την Aslankaya και το Döğer, είναι προσβάσιμο μόνο με ιδιωτικό αυτοκίνητο, καθώς δεν υπάρχουν τακτικές δημόσιες συγκοινωνίες για αυτά τα σημεία.
Πηγές:

Afyonkarahisar Merkez, Afyonkarahisar
Πολιτιστικός
4 Στάση
~3 ώ 45 λ στα σημεία
Διαδρομή ~46,9 χλμ · 1 ώ 18 λ
Σύνολο ~5 ώ 3 λ
19 Οκτωβρίου 2026

Στάσεις διαδρομής

1
Afyonkarahisar Kalesi

Το Κάστρο της Αφιόν Καραχισάρ.

~1 ώ εδώ

Ξεκινήστε την πεζοπορία από την βάση του μαύρου βράχου που υψώνεται στο κέντρο της πόλης. Σύμφωνα με τον Δήμο της Αφιόνκαραχισάρ και το Πολιτιστικό Πρόγραμμα, η πρόσβαση στο κάστρο γίνεται εύκολα με μια σύντομη διαδρομή από το κέντρο, ακολουθώντας πινακίδες και σηματοδοτημένα μονοπάτια. Αυτό το πρωί, ανεβαίνετε στο κάστρο όχι για να απολαύσετε τη θέα της πόλης, αλλά για να κατανοήσετε το πλαίσιο των Φρυγικών μνημείων που θα δείτε αργότερα μέσα στην ημέρα. Ο βράχος, όπως αναφέρει ο Δήμος και το Πολιτιστικό Πρόγραμμα, είναι μια ηφαιστειακή μάζα που υψώνεται 226 μέτρα από το έδαφος. Σύμφωνα με την "Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια", η πόλη ιδρύθηκε στους πρόποδες αυτού του βράχου, σε υψόμετρο 1010 μέτρων από τη θάλασσα. Τα σκαλιά έχουν αποκατασταθεί, οπότε η ανάβαση είναι εφικτή σήμερα, αλλά η κλίση είναι απότομη και θα πρέπει να φοράτε άνετα παπούτσια και να έχετε μαζί σας νερό. Καθώς ανεβαίνετε, το πρώτο πράγμα που πρέπει να έχετε στο μυαλό σας είναι η περίοδος των Χετταίων. Σύμφωνα με τις πηγές, ο βράχος χρησιμοποιήθηκε ως οχυρωμένη θέση κατά την εκστρατεία του Χετταίου βασιλιά II Μουρσίλι στην Αρζάβα γύρω στο 1350 π.Χ. και έλαβε το όνομα Χαπανούβα, δηλαδή "Υψηλή Κορυφή". Η Αγγλική Βικιπαίδεια αναφέρει ότι η πρώτη κατασκευή χτίστηκε στην κορυφή κατά τη διάρκεια της εποχής του II Μουρσίλι, πράγμα που σημαίνει ότι αυτός ο βράχος ήταν σημείο παρατήρησης ακόμη και πριν από τους Φρυγείς. Όταν φτάσετε στην κορυφή, αυτό που πραγματικά ψάχνετε είναι τα στοιχεία της Φρυγικής περιόδου. Το Πολιτιστικό Πρόγραμμα αναφέρει ότι στην κορυφή υπάρχουν ίχνη του φρυγικού πολιτισμού, ο οποίος έζησε στην Ανατολία μεταξύ των ετών 1200 και 700 π.Χ., και ότι εκεί βρίσκονται τέσσερις μεγάλες δεξαμενές νερού. Προσέξτε καθώς πλησιάζετε στις εισόδους των δεξαμενών και μην απομακρύνεστε από την ασφαλή περιοχή. Αυτές οι κατασκευές, σκαλισμένες στον βράχο, αποτελούν το πρώτο παράδειγμα λιθοδομής στην πόλη, το οποίο θα δείτε αργότερα στην κοιλάδα του Γκέυνους. Τα τείχη ανήκουν σε μεταγενέστερες περιόδους. Ο βράχος περιφράχθηκε με τείχη κατά τη ρωμαϊκή και βυζαντινή εποχή, Αφού βγείτε από το κάστρο, επιβιβαστείτε στο όχημά σας και ακολουθήστε τον δρόμο που συνδέει την Αφιόνκαραχισάρ με την Εσκί Σεχίρ, κατευθυνόμενοι βόρεια προς την έξοδο για την κοιλάδα Γκιούνους. Πηγή: Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Κάστρο της Αφιόνκαραχισάρ; Δήμος της Αφιόνκαραχισάρ, Κάστρο της Αφιόνκαραχισάρ; Τουρκική Εγκυκλοπαίδεια Ισλάμ, Αφιόνκαραχισάρ.

Το Κάστρο της Αφιόνκαραχισάρ βρίσκεται στην κορυφή ενός σκοτεινού βράχου, ο οποίος δίνει το όνομά του στην πόλη, και από όπου, ανεξάρτητα από το σημείο της πόλης από το οποίο το παρατηρεί κανείς, ορίζεται το οπτικό πεδίο. Ο λόφος, μια ηφαιστειακή βραχώδης μάζα, υψώνεται περίπου 226 μέτρα πάνω από την γύρω πεδιάδα. Το Κέντρο Πολιτισμού περιγράφει το κάστρο ως ένα φυσικό βράχο που αναδύεται ανάμεσα στα παλιά σπίτια της Αφιόνκαραχισάρ. Το σκούρο χρώμα του βράχου και το τείχος που βρίσκεται στην κορυφή του είναι η προέλευση του ονόματος "Karahisar" (Μαύρο Κάστρο). Η ιστορία του κάστρου χρονολογείται από την εποχή των Χετταίων. Σύμφωνα με την Περιφερειακή Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού, ο βράχος χρησιμοποιήθηκε ως οχυρωμένη θέση κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του βασιλιά II Muršili των Χετταίων στην Arzava, γύρω στο 1350 π.Χ., και ονομάστηκε Hapanuva. Οι πηγές εξηγούν ότι αυτό το όνομα σημαίνει "υψηλός λόφος". Στην κορυφή του βράχου, υπάρχουν αρχαία στοιχεία του πολιτισμού των Φρυγών, οι οποίοι κατοικούσαν στην Ανατολία μεταξύ των ετών 1200 και 700 π.Χ. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν την ύπαρξη περιοχών λατομείων και τεσσάρων μεγάλων υπόγειων δεξαμενών νερού. Κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής και βυζαντινής περιόδου, τείχη χτίστηκαν πάνω στον βράχο, δίνοντας στο λόφο την τωρινή του μορφή κάστρου. Τότε, ονομάζονταν "Acroinon". Η "Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια" αναφέρει ότι θεωρείται ότι το κάστρο "Acroinon" που αναφέρεται σε βυζαντινές πηγές είναι αυτός ο βράχος. Σύμφωνα με τη Wikipedia στα Αγγλικά, το 740 μ.Χ., μια μεγάλη μάχη έλαβε χώρα μπροστά από το κάστρο μεταξύ των βυζαντινών στρατευμάτων και των δυνάμεων των Ομμέγια. Σύμφωνα με τους τοπικούς μύθους, ο Seyyid Battal Gazi, του οποίου το όνομα διατηρείται μέχρι σήμερα, σκοτώθηκε σε αυτή τη μάχη. Από την επιγραφή της κοντινής γέφυρας Altıgöz, προκύπτει ότι η πόλη πέρασε στα χέρια των Τούρκων στις αρχές του 13ου αιώνα. Κατά την περίοδο των Σελευκιδών, το κάστρο απέκτησε σημασία ως τόπος προστασίας του κρατικού θησαυρού. Ο Mimar Bedrettin Gev Το καλοκαίρι, κατά τις μεσημεριανές ώρες, δεν υπάρχει σκιά στην κορυφή του βράχου. Είναι καλύτερο να ανεβείτε νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα, καθώς είναι πιο δροσερό και ο φωτισμός είναι καλύτερος. Καθώς περνάτε ανάμεσα στα ερείπια των τειχών, παρατηρήστε τις δεξαμενές νερού που έχουν σκαφτεί στον βράχο και τα θεμέλια των παλαιών κτιρίων. Από την κορυφή, μπορείτε να θαυμάσετε την πόλη που απλώνεται στην πεδιάδα, τους τρούλους και τους μιναρέδες, καθώς και τους λόφους που εκτείνονται μέχρι την περιοχή της Φρυγίας. Ο άνεμος μπορεί να είναι ισχυρός στην κορυφή, οπότε, αν ανεβαίνετε με παιδιά, αποφύγετε τις άκρες χωρίς προστατευτικά. Για πληροφορίες σχετικά με τις συνθήκες επίσκεψης και πιθανές ανακαινίσεις, επικοινωνήστε με την τοπική υπηρεσία πολιτισμού και τουρισμού ή το δημαρχείο. Μετά την κατάβαση, μια βόλτα στους παλιούς δρόμους που περιβάλλουν το κάστρο είναι ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσετε το κάστρο μαζί με την πόλη. Το Μουσείο των Νικών και το Μνημείο είναι σε κοντινή απόσταση, προσβάσιμα με μια σύντομη βόλτα.
2
Aslantaş ve Yılantaş

Aslantaş και Yılantaş.

~1 ώ 15 λ εδώ
Kayıhan Mahallesi, Göynüş Vadisi, İhsaniye / Afyonkarahisar

Σύμφωνα με τη Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Afyonkarahisar, η κοιλάδα Göynüş μπορεί να προσβληθεί στρίβοντας αριστερά από το 32ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Afyon-Eskişehir και διανύοντας 1,5 χιλιόμετρο. Η αγγλική έκδοση της Wikipedia την τοποθετεί 11 χιλιόμετρα ανατολικά της περιοχής İhsaniye και περίπου 30 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης, δίπλα στην εθνική οδό D-665. Η κοιλάδα βρίσκεται στα σύνορα της συνοικίας Kayıhan της επαρχίας İhsaniye, και το Πολιτιστικό Πρόγραμμα την περιγράφει ως μέρος της ορεινής περιοχής της Φρυγίας. Αφού σταθμεύσετε το όχημά σας, κατευθυνθείτε πρώτα προς το Aslantaş, καθώς και τα δύο μνημεία βρίσκονται στον ίδιο βράχο και είναι πολύ κοντά το ένα στο άλλο. Παρατηρήστε την πρόσοψη του Aslantaş από λίγο πιο μακριά, από ένα σημείο όπου μπορείτε να το δείτε ολόκληρο. Σύμφωνα με την αγγλική έκδοση της Wikipedia, το μνημείο είναι ένας ενιαίος βράχος ύψους 11 μέτρων, με τις δύο πλευρές και την μπροστινή του επιφάνεια να είναι λειασμένες. Στην αριστερή και δεξιά πλευρά της εισόδου, μπορείτε να δείτε δύο ανάγλυφα λιονταριών, που στέκονται στα πίσω τους πόδια και είναι στραμμένα το ένα προς το άλλο. Το Πολιτιστικό Πρόγραμμα αναφέρει ότι κάτω από τα πόδια των λιονταριών υπάρχουν μικρά λιονταράκια, αλλά αυτές οι λεπτομέρειες είναι φθαρμένες και είναι πιο εύκολο να διακριθούν όταν το φως έρχεται πλάγια. Κοιτάξτε την μάζα πάνω από την πόρτα, που θυμίζει δέντρο της ζωής, και το μοτίβο του ηλιοειδούς με φτερωτά ηλιοβασιλέματα που ανοίγουν προς τα πλάγια. Η Wikipedia σημειώνει επίσης ότι στο πάνω μέρος του βράχου υπάρχουν σκαλοπάτια. Μην προσπαθήσετε να τα σκαρφαλώσετε, καθώς αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει ζημιά στο μνημείο. Παρατηρήστε το εσωτερικό του τάφου από μια μικρή είσοδο. Το Πολιτιστικό Πρόγραμμα περιγράφει την ελαφρώς θολωτή οροφή του τάφου και μια μικρή κόγχη στα αριστερά. Οι πηγές δεν συμφωνούν σχετικά με την ημερομηνία κατασκευής του μνημείου: το Πολιτιστικό Πρόγραμμα το συνδέει με τον 7ο αιώνα π.Χ., θεωρώντας το τάφο ενός σημαντικού Φρυγικού βασιλιά, ενώ η αγγλική έκδοση της Wikipedia δίνει ένα χρονικό διάστημα μεταξύ της αρχής του 8ου και του τέλους του 7 Στην κοιλάδα υπάρχει λίγη σκιά, επομένως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, φροντίστε να έχετε μαζί σας καπέλο και νερό. Για να τραβήξετε φωτογραφίες, προσπαθήστε να φωτίσετε την πρόσοψη του Aslantaş με φως που έρχεται πλάγια, ώστε να αναδεικνύονται οι λεπτομέρειες των γλυπτών. Στην επιστροφή, ακολουθήστε τον επαρχιακό δρόμο, κατευθυνθείτε βόρεια προς το Döğer και, στο 36ο χιλιόμετρο, στρίψτε προς τη βορειοδυτική κατεύθυνση. Πηγή: Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Μνημεία Aslantaş, Yılantaş και Maltaş; Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Afyonkarahisar, Τάφοι και Ναοί; Wikipedia, Aslantaş-Yılantaş.

Τα Aslantaş και Yılantaş είναι δύο μνημειακοί φρυγικοί τάφοι που βρίσκονται δίπλα-δίπλα στην κοιλάδα Göynüş, στην περιοχή που ονομάζεται "Ορεινή Φρυγία", στην επαρχία İhsaniye της Αφιόν Καραχισάρ. Το όνομα της κοιλάδας αναφέρεται επίσης ως Köhnüş και Kohnüş σε ορισμένες πηγές. Οι τάφοι βρίσκονται περίπου 11 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης İhsaniye και περίπου 30 χιλιόμετρα βόρεια του κέντρου της πόλης Αφιόν Καραχισάρ. Σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας, η πρόσβαση στην κοιλάδα γίνεται μέσω μιας σύντομης διαδρομής που ξεκινά από τον αυτοκινητόδρομο Αφιόν-Εσκή Σεχίρ. Η γνώση του ιστορικού πλαισίου της περιοχής διευκολύνει την κατανόηση των δύο μνημείων. Σύμφωνα με πληροφορίες από την περιφέρεια Αφιόν Καραχισάρ, η φρυγική κυριαρχία αναδύθηκε ξανά στην ορεινή και δασική περιοχή γύρω από τη Yazılıkaya και το İhsaniye, μετά την κατάρρευση της δομής με κέντρο το Gordion, λόγω των επιθέσεων των Kimmer περίπου το 660 π.Χ. Η κοιλάδα Göynüş είναι μία από τις σημαντικότερες περιοχές με μνημεία αυτής της δεύτερης περιόδου. Εκτός από τα Aslantaş και Yılantaş, στην κοιλάδα βρίσκεται επίσης ένας ανοιχτός χώρος λατρείας με την ονομασία Maltaş και ένας βραχώδης όγκος με την ονομασία Köhnüş Kale. Το Aslantaş πήρε το όνομά του από τις αναγλύφεις λιονταριών που υπάρχουν στην πρόσοψη του. Το μνημείο, που έχει ύψος περίπου 11 μέτρων, αποτελείται από ένα ενιαίο βραχώδη όγκο, του οποίου οι δύο πλευρές και η μπροστινή επιφάνεια έχουν λεϊσθεί. Δύο μεγάλα λιοντάρια με υψωμένα μπροστινά πόδια στέκονται απέναντι από την μικρή πόρτα του τάφου. Σύμφωνα με το Κέντρο Πολιτισμού, κάτω από τα πόδια των λιονταριών υπάρχουν μικρά λιονταράκια, τα οποία έχουν υποστεί σημαντική φθορά. Πάνω από την πόρτα, υπάρχει ένας όγκος που θυμίζει το "δέντρο της ζωής", και πάνω από αυτόν, υπάρχει μια ανάγλυφη απεικόνιση του "ηλιακού κύκλου" με φτερά. Στο πάνω μέρος του βράχου, έχουν χαραχθεί σκαλοπάτια. Στο εσωτερικό, η οροφή της θαλάμου του τάφου είναι ελαφρώς θολωτή, και στην αριστερή πλευρά βρίσκεται ένα μικρό θάλαμος όπου, πι Οι δοκοί της στέγης του τάφου είναι διακοσμημένοι με ανάγλυφα στο ταβάνι. Με βάση το κιονόκρανο με τα φύλλα φοίνικα στην πρόσοψη του "Κέντρου Πολιτισμού", ο τάφος χρονολογείται περίπου στο 700 π.Χ., ενώ η Ολλανδή αρχαιολόγος C. H. E. Haspels πρότεινε τον 6ο αιώνα π.Χ. Το πρώτο σημείο που πρέπει να επισκεφθείτε στην κοιλάδα είναι η πρόσοψη του Aslantaş. Εξετάστε προσεκτικά τα σώματα των λιονταριών, τον ηλιακό κύκλο πάνω από την πόρτα και τις επίπεδες επιφάνειες στα πλάγια του βράχου, τόσο από κοντά όσο και από λίγο πιο μακριά. Στη συνέχεια, κατευθυνθείτε προς τα δυτικά και φτάστε στα ερείπια του Yılantaş, όπου θα αναζητήσετε τα κατάλοιπα του "νυχιού λιονταριού". Η φωτογραφία του Yılantaş που τράβηξε ο Σουηδός φωτογράφος Guillaume Berggren τη δεκαετία του 1870 είναι ένα από τα πρώτα έγγραφα που απεικονίζουν την κατάσταση του βράχου πριν από 150 χρόνια. Εάν έχετε χρόνο, μπορείτε να επισκεφθείτε και το Maltaş, το οποίο βρίσκεται περίπου 500 μέτρα μακριά. Το Maltaş είναι μια μεγάλη, σκαλισμένη στην πέτρα πρόσοψη, που βρίσκεται στη νοτιοδυτική γωνία της κοιλάδας και είναι καλά διατηρημένη επειδή μέχρι πρόσφατα βρισκόταν κάτω από το έδαφος. Η κοιλάδα βρίσκεται επίσης πάνω από το μονοπάτι "Frig Yolu", το οποίο ξεκινά από το Seydiler κοντά στην Afyonkarahisar και φτάνει στο Yazılıkaya κοντά στην Eskişehir. Αυτό το μονοπάτι, που είναι σημαδεμένο με κόκκινα και λευκά χρώματα, διασχίζει την κοιλάδα και συνεχίζει προς τα βόρεια, προς την περιοχή Döğer. Δεν υπάρχουν δρόμοι που οδηγούν σε όλα τα σημεία της κοιλάδας, οπότε θα πρέπει να περπατήσετε ανάμεσα στα χωράφια. Γι' αυτό, είναι καλό να φοράτε άνετα παπούτσια και να έχετε μαζί σας νερό. Επειδή υπάρχει λίγη σκιά, οι πρωινές και απογευματινές ώρες είναι πιο άνετες από τις μεσημεριανές ώρες του καλοκαιριού. Για πληροφορίες σχετικά με τις συνθήκες επίσκεψης και πιθανές ρυθμίσεις, ανατρέξτε στις πιο πρόσφατες ανακοινώσεις της Διεύθυνσης Πολιτισμού και Τουρισμού της Afyonkarahisar. Μην σκαρφαλώνετε στα μνημεία και μην αγγίζετε τα ανάγλυφα, καθώς η μαλακή πορόλιθος φθείρεται εύκολα.
3
Aslankaya Anıtı

Το Μνημείο Ασλάνκαγια.

~45 λ εδώ
Döğer Kasabası, Üçlerkayası Köyü yakını, İhsaniye / Afyonkarahisar

Σύμφωνα με την περιγραφή του "Πολιτιστικού Πύλων", για να φτάσετε στην Aslankaya, παίρνετε την έξοδο από τον αυτοκινητόδρομο Afyonkarahisar-Eskişehir στο 36ο χιλιόμετρο, κατευθυνόμενοι βορειοδυτικά, και ακολουθείτε ένα δρόμο μήκους περίπου 2 χιλιομέτρων. Το μνημείο βρίσκεται στα σύνορα της πόλης Döğer, η οποία ανήκει στην επαρχία İhsaniye, στις όχθες της λίμνης Emre. Σύμφωνα με την τουρκική Wikipedia, η απόσταση από την Döğer είναι 4 χιλιόμετρα. Ο ιστότοπος "Frigian Valleys" αναφέρει ότι το μνημείο είναι ορατό αμέσως δίπλα στο δρόμο, καθώς το διασχίζετε από το Üçlerkayası προς τη λίμνη Emre, επομένως δεν απαιτείται μεγάλη πεζοπορία. Σταθμεύστε το όχημά σας σε ένα ασφαλές σημείο και προσεγγίστε το μνημείο, αρχικά από απόσταση, για να θαυμάσετε το μνημείο μαζί με το περιβάλλον του. Ο ιστότοπος "Frigian Valleys" τονίζει ότι, σε αντίθεση με πολλά άλλα φρυγικά μνημεία, η Aslankaya βρίσκεται σε ανοιχτό χώρο, και όχι μέσα σε βράχο ή στην πλαγιά ενός λόφου. Η ίδια πηγή σημειώνει επίσης ότι το μνημείο βρίσκεται σε μια περιοχή που χρησίμευε ως χώρος τελετών, ανάμεσα σε κοντινούς οικισμούς. Σύμφωνα με τον "Πολιτιστικό Πύλωνα", το μνημείο αποτελείται από ένα πρόσοψη με τριγωνικό σχήμα, σκαλισμένη στην επιφάνεια ενός ψηλού και απότομου βράχου, και χρονολογείται περίπου στον 7ο αιώνα π.Χ. Καθώς πλησιάζετε, παρατηρήστε πρώτα την κορυφή, καθώς υπάρχουν δύο σφίγγες, η καθεμία με τέσσερα φτερά, που είναι τοποθετημένες εκατέρωθεν του τριγωνικού αετώματος. Στη συνέχεια, μεταφερθείτε στο πλάι του μνημείου. Εκεί, θα δείτε μια μεγάλη σκαλιστή απεικόνιση ενός λιονταριού, το οποίο βρίσκεται σε στάση επιθετικότητας. Οι πηγές περιγράφουν διαφορετικά από ποια πλευρά βρίσκεται το λιοντάρι: ο "Πολιτιστικός Πύλωνας" αναφέρει τη βόρεια πλευρά, ενώ ο ιστότοπος "Frigian Valleys" αναφέρεται στη δεξιά πλευρά σε σχέση με το πρόσωπο του μνημείου. Επομένως, περπατήστε γύρω από το μνημείο για να το βρείτε. Ο ιστότοπος "Frigian Valleys" αναφέρει ότι στην άλλη πλευρά υπάρχει μια πολύ μικρότερη απεικόνιση ενός τετράποδου ζώου, του οποίου ο τύπος δεν είναι εύκολα αναγνωρίσιμος λόγω των φθ Στη συνέχεια, επιστρέψτε στο όχημα και κατευθυνθείτε προς το κέντρο της πόλης Döğer. Το χάνι βρίσκεται σε απόσταση μόλις λίγων χιλιομέτρων από εκεί. Πηγή: Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Aslankaya; Κοιλάδες των Φρυγών, Μνημείο της Aslankaya; Wikipedia, Ναός της Aslankaya.

Το Μνημείο Aslankaya είναι ένα φρυγικό αναγλυφό στο βράχο, που βρίσκεται στην περιοχή Döğer, στην επαρχία İhsaniye της Αφιόνκαραχισάρ, στις όχθες της λίμνης Emre. Σύμφωνα με την τουρκική Wikipedia, το μνημείο απέχει περίπου 4 χιλιόμετρα από την πόλη Döğer, ενώ ο Δήμος της Αφιόνκαραχισάρ αναφέρει ότι βρίσκεται κοντά στο χωριό Üçlerkayası. Το μνημείο αποτελείται από ένα ψηλό και κάθετο βράχο, του οποίου η μία πλευρά έχει λερωθεί και στην οποία έχει σκαφτεί μια πρόσοψη ναού με τριγωνικό στέλεχος. Σύμφωνα με το Kültür Portalı και την Wikipedia, η πρόσοψη βρίσκεται στην νότια πλευρά του βράχου, ενώ ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι το μνημείο είναι στραμμένο προς την ανατολή. Οι ειδικοί χρονολογούν το μνημείο στον 7ο αιώνα π.Χ. Ο βράχος από τον οποίο είναι σκαλισμένο το μνημείο αποτελείται από ηφαιστειακή λάβα και, σύμφωνα με την Wikipedia, εκτείνεται για περίπου 1 χιλιόμετρο. Η μεσαία στρώση του βράχου έχει υποστεί έντονη διάβρωση, με αποτέλεσμα να έχουν αποκολληθεί μεγάλα κομμάτια και σε ορισμένα σημεία να είναι εμφανής η στρωματοποίηση. Και οι δύο πλευρές του βράχου έχουν κοπεί κάθετα. Σύμφωνα με το Kültür Portalı, στην βόρεια πλευρά του βράχου υπάρχει ένα μεγάλο ανάγλυφο ενός λιονταριού, το οποίο είναι σε στάση επιθετικότητας και βρυχάται. Το κεφάλι αυτού του λιονταριού είναι σήμερα αρκετά φθαρμένο. Στην απέναντι πλευρά, υπάρχει μια εικόνα ενός ζώου πολύ μικρότερου από το λιοντάρι, το οποίο στέκεται σε τέσσερα πόδια, και οι ερευνητές συζητούν αν πρόκειται για λιοντάρι, γρύπα ή σφίγγα. Δύο σφίγγες, δηλαδή λιοντάρια με φτερά και ανθρώπινο κεφάλι, βρίσκονται τοποθετημένες εκατέρωθεν του τριγωνικού αετώματος. Η κύρια πρόσοψη είναι διακοσμημένη με ανάγλυφα γεωμετρικών σχεδίων, θυμίζοντας τα μεγάλα φρυγικά μνημεία της Yazılıkaya. Στο κεντρικό τμήμα της πρόσοψης, σε μια εσοχή, απεικονίζεται η Φρυγική Θεά-Μητέρα Κυβέλη, η οποία στέκεται ανάμεσα σε δύο λιοντάρια. Αυτή η θεά, γνωστή στους Φρυγείς ως Matar, είναι συχνά αναγνωρίσιμη από τα λιοντάρια που την συνοδεύουν στην ανατολική αρχαιολογία. Ο Δήμος της Αφιόνκαραχισάρ αναφέρει ότι το ανάγλυφο στην εσοχή δεν έχει διατηρη Μην αγγίζετε τις ανάγλυφες επιφάνειες και μην προσπαθήσετε να σκαρφαλώσετε στον βράχο, καθώς η πορόλιθος διαλύεται εύκολα. Το Aslankaya βρίσκεται δίπλα στο δρόμο που συνδέει το İhsaniye με το Döğer, κατά μήκος της διαδρομής από το Üçlerkayası προς τη λίμνη Emre. Η Περιφέρεια Αφιόνκαραχισάρ παρουσιάζει τη λίμνη Emre ως έναν από τους σταθμούς στα μονοπάτια μετανάστευσης των φλαμίνγκο. Αφού δείτε το μνημείο, μπορείτε να κατεβείτε στην όχθη της λίμνης και στη συνέχεια να μεταβείτε στο χάνι του Döğer, που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα μακριά. Η πεζοπορική διαδρομή "Φρυγικός Δρόμος", που εκτείνεται από το Αφιόνκαραχισάρ προς το Yazılıkaya στην Εσκή Σεχίρ, επίσης περνά από το Döğer. Για τρέχουσες πληροφορίες σχετικά με την επίσκεψη και πιθανές εργασίες συντήρησης, επικοινωνήστε με την Περιφερειακή Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού του Αφιόνκαραχισάρ.
4
Döğer Kervansarayı

Το Κάραβανσεράι του Döğer.

~45 λ εδώ
Döğer Kasabası, İhsaniye / Afyonkarahisar

Το Κάραβανσεράι του Döğer, σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Πρόγραμμα", βρίσκεται στα σύνορα των επαρχιών Afyon, Kütahya και Eskişehir, κατά μήκος της αρχαίας οδού προς τη Χιτζάζ, και εντός της πόλης Döğer. Μπορείτε να φτάσετε εύκολα στην πόλη μέσω του δρόμου που επιστρέφει από το Aslankaya, καθώς το σημείο διακλάδωσης από τον αυτοκινητόδρομο είναι το ίδιο και για τις δύο τοποθεσίες. Αρχικά, σταθείτε έξω από το κτίριο και παρατηρήστε την μεγάλη πρόσοψη από άκρη σε άκρη. Σύμφωνα με την Τουρκική Βικιπαίδεια, το ορθογώνιο κτίριο, που εκτείνεται από ανατολή προς δύση, έχει μήκος περίπου 56 μέτρα και πλάτος 13 μέτρα. Στην πρόσοψη θα δείτε δύο μνημειακές εισόδους. Η μία οδηγεί στο διώροφο τμήμα του καραβανσεράι, ενώ η άλλη οδηγεί στο μονοώροφο τμήμα. Το "Πολιτιστικό Απογραφείο" περιγράφει αυτές τις εισόδους ως "θόλους με διακοσμητικά στοιχεία". Επειδή δεν υπάρχουν επιγραφές στις εισόδους, η ταυτότητα του αρχιτέκτονα παραμένει άγνωστη. Το κτίριο κατασκευάστηκε το 1434 από τον Μουράτ Β' και, σύμφωνα με την Τουρκική Βικιπαίδεια, ο σουλτάνος διέμενε στο Döğer κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του εναντίον των Karamanoğulları. Το "Πολιτιστικό Πρόγραμμα" χαρακτηρίζει το κτίριο ως ένα μοναδικό δείγμα της πρώιμης Οθωμανικής αρχιτεκτονικής. Εξετάστε προσεκτικά τους τοίχους, καθώς οι εξωτερικές επιφάνειες, η στέγη και οι θόλοι είναι επικαλυμμένοι με ογκόλιθους από τούφα, ένα υλικό που είναι χαρακτηριστικό της περιοχής. Η βραχώδης επιφάνεια στην οποία χαράχθηκε το Aslankaya, όπως αναφέρεται στην Τουρκική Βικιπαίδεια, είναι επίσης κατασκευασμένη από τούφα. Με μια διαφορά περίπου δύο χιλιάδων ετών, η ίδια πέτρα χρησιμοποιήθηκε πρώτα για ένα μνημείο και στη συνέχεια για ένα καραβανσεράι. Στο τμήμα του καραβανσεράι, ο κάτω όροφος προοριζόταν για ανάπαυση και κοινή χρήση, ενώ ο πάνω όροφος για τη διαμονή των ταξιδιωτών. Σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Απογραφείο", δύο από τα δωμάτια στον πάνω όροφο έχουν θόλους, ενώ το άλλο έχει αψιδωτή οροφή, και η κεντρική αίθουσα χρησιμοποιείται ως τζαμί. Το "Πολιτιστικό Πρόγραμμα" προσθέτει ότι τα δωμάτια στον πάνω όροφο έχουν παράθυρα και

Το Καρβανσεράι Ντόγκερ είναι ένα οθωμανικό κατάλυμα που βρίσκεται στην πόλη Ντόγκερ, στην επαρχία Ιχσάνιε, της επαρχίας Αφιόνκαραχισάρ. Σύμφωνα με το Κέντρο Πολιτισμού, το κτίριο βρίσκεται κοντά στα σύνορα των επαρχιών Αφιόνκαραχισάρ, Κιουτάγια και Εσκίσεχι, σε μια περιοχή που βρίσκεται κατά μήκος της ιστορικής οδού προς τη Χιτζάζ. Το καραβανσεράι χτίστηκε το 1434 από τον σουλτάνο Μουράτ Β'. Σύμφωνα με τη τουρκική Wikipedia, ο σουλτάνος διέμεινε στο Ντόγκερ κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας εναντίον του βεϊλίκου Καραμανόγλου και εκεί διέταξε την κατασκευή του κτιρίου. Το Κέντρο Πολιτισμού το περιγράφει ως ένα χαρακτηριστικό έργο της πρώιμης οθωμανικής περιόδου. Το κτίριο έχει ορθογώνιο σχέδιο, με τον άξονα του να εκτείνεται από ανατολή προς δύση. Σύμφωνα με την Wikipedia, το μήκος του είναι περίπου 56 μέτρα και το πλάτος του περίπου 13 μέτρα. Το καραβανσεράι αποτελείται από δύο διακριτά τμήματα: ένα τμήμα "χαν" με δύο ορόφους και ένα τμήμα για τα ζώα με έναν όροφο. Και στα δύο τμήματα υπάρχει είσοδος μέσω μνημειακών αψίδων. Δεν υπάρχουν επιγραφές στις πόρτες, επομένως δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες σχετικά με τον αρχιτέκτονα του κτιρίου. Το τμήμα για τα ζώα είναι ο χώρος όπου φιλοξενούνταν, τρέφονταν και φροντίζονταν τα ζώα των ταξιδιωτών. Είναι ένας ευρύς, ψηλός χώρος με μία μόνο στοά. Οι εστίες βρίσκονται μόνο στην πρόσοψη, ενώ ο φωτισμός και ο αερισμός επιτυγχάνονται μέσω στενών παραθύρων. Ο κάτω όροφος του "χαν" έχει διαμορφωθεί ως χώρος ανάπαυσης και κοινής χρήσης. Στον πάνω όροφο βρίσκονται τα δωμάτια όπου διανυκτερεύουν οι ταξιδιώτες, και σύμφωνα με το Κέντρο Πολιτισμού, αυτά τα δωμάτια έχουν παράθυρα και εστίες. Τα κύρια δωμάτια καλύπτονται με θόλους, ενώ τα υπόλοιπα δωμάτια με τοξωτές οροφές. Στο κέντρο του πάνω ορόφου, η αίθουσα έχει διαμορφωθεί ως τζαμί, με μια κόγχη για το μιχράμπ και φωτισμό μέσω παραθύρων. Η Wikipedia αναφέρει επίσης ότι στα δωμάτια υπάρχουν ξεχωριστές διατάξεις για θέρμανση, μαγείρεμα και καθαριότητα. Οι εξωτερικοί τοίχοι, η στέγη και οι δύο θόλοι του κτιρίου είναι επικαλυμμένοι με Σύμφωνα με το Πολιτιστικό Πρόγραμμα, η πόλη του Döğer είναι προσβάσιμη μέσω ενός δρόμου που συνδέεται με τον εθνικό οδικό άξονα Afyonkarahisar-Eskişehir, προς τα βορειοδυτικά. Η πόλη είναι γνωστή για τη καλλιέργεια παπαρούνας, ζαχαροκάλαμου, σιταριού και πατάτας. Το μνημείο Aslankaya και η λίμνη Emre βρίσκονται σε κοντινή απόσταση, οπότε είναι εύκολο να επισκεφθείτε το καραβανσεράι και τα φρυγικά μνημεία την ίδια μέρα. Το μονοπάτι πεζοπορίας "Φρυγικός Δρόμος", που εκτείνεται από την Afyonkarahisar προς το Yazılıkaya στην Eskişehir, περνά επίσης από το Döğer, οπότε το καραβανσεράι μπορεί να αποτελέσει ένα σημείο στάσης κατά τη διάρκεια της πεζοπορίας.

Χάρτης διαδρομής

Πληροφορίες διαδρομής
ΠόληAfyonkarahisar Merkez, Afyonkarahisar
ΤύποςΠολιτιστικός
Στάση4
Ημερομηνία19 Οκτωβρίου 2026
Radar TürkiyeΣυγγραφέαςRadar TürkiyeΈναρξη διαδρομής