Εκτός των τειχών, τρία τραμ που συνδέουν την περιοχή Καγκίχανε με την περιοχή Καζλιτσέσμπε.

Η στάση Kağıthane της γραμμής μετρό M7 βρίσκεται ακριβώς πάνω από το ρυάκι Kağıthane, οπότε το πρώτο βήμα για να εξερευνήσετε την περιοχή είναι να κατεβείτε από το μετρό και να κοιτάξετε το ρυάκι. Αυτό το ρυάκι, που ονομαζόταν Barbysos κατά την εποχή των Βυζαντινών, εκβάλλει στον Κεράτιο Κόλπο, και όλη η ιστορία του Sadabad διαδραματίζεται στις δύο όχθες του. Αφού βγείτε από τη στάση, περπατήστε κατά μήκος του ρυακιού, προς την κατεύθυνση της ροής του, δηλαδή προς τα νοτιοδυτικά. Αυτή η διαδρομή, περίπου ενός χιλιομέτρου, σας δείχνει την τωρινή κατάσταση της περιοχής όπου βρίσκονταν τα περίπτερα κατά την εποχή του Lale Devri (Εποχή των Τούλπανων). Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, δώστε προσοχή στο κρεβάτι του ρυακιού, καθώς το 1722, το ρυάκι καθαρίστηκε και περιφράχθηκε με ψηλά τοιχώματα, μετατρέποντάς το σε ένα κανάλι που ονομαζόταν Cedvel-i Sim, ή αλλιώς Gümüş Dere (Ασημένιο Ρυάκι). Σύμφωνα με πηγές, οι πέτρες για αυτό το κανάλι προήλθαν από το Kulelibahçe Kasrı, ένα παλάτι στην περιοχή Çengelköy. Πάνω από το κανάλι υπήρχαν καταρράκτες, σιντριβάνια και μαρμάρινα υψώματα, και το νερό από τους καταρράκτες συγκεντρωνόταν στα υψώματα. Ο σουλτάνος III. Ahmed διέταξε, με διάταγμα, τη μεταφορά εκατοντάδων δέντρων, συμπεριλαμβανομένων συκιών, λυγαριών, ιπποκαστάνων, δρυών και καρυδιών, με τις ρίζες τους, από τα βουνά Yoros, για να φυτευτούν σε αυτούς τους κήπους. Στο τέλος της διαδρομής, θα φτάσετε στο σημερινό κτίριο του Δήμου Kağıthane, το οποίο βρίσκεται στην πραγματική τοποθεσία του παλατιού Sadabad. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι σε αυτό το σημείο, πάνω από το ίδιο σημείο, υπήρξαν διαδοχικά παλάτια. Το πρώτο παλάτι, υπό την επίβλεψη του Damat İbrahim Paşa, ολοκληρώθηκε γρήγορα το 1722, και ο ποιητής του έδωσε το όνομα Sadabad, που σημαίνει "ευτυχισμένο μέρος". Το 1730, κατά την εξέγερση του Patrona Halil, τα γύρω παλάτια λεηλατήθηκαν και καταστράφηκαν. Ο σουλτάνος I. Mahmud πρόλαβε να σώσει το παλάτι από την πυρκαγιά, αλλά δεν μπόρεσε να αποτρέψει τις ζημιές. Ο σουλ Για να τραβήξετε την καλύτερη φωτογραφία, στοχεύστε από τις γέφυρες που βρίσκονται πάνω από το ποτάμι, προς την κατεύθυνση της ροής του νερού. Το πρωινό φως αναδεικνύει τη φυσική ομορφιά της κοίτης του ποταμού. Αφού περπατήσετε στην περιοχή για περίπου μία ώρα, μεταβείτε με το M7 προς το Μετζίτιγκέι και, χρησιμοποιώντας τις γραμμές M2 και M1A, ξεκινήστε το ταξίδι σας προς την Νταβούτπασα. Πηγή: TDV Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια, Σανταμπάντ και Καγκίχανε; Διοίκηση της Καγκίχανε, Τα Παλάτια του Σανταμπάντ; Βικιπαίδεια, Πρώτο Παλάτι του Σανταμπάντ.

Η στάση Davutpaşa-YTÜ της γραμμής M1A βρίσκεται στην πλευρά της Güngören, πάνω από μια γέφυρα, και απέχει περίπου μισό χιλιόμετρο από το Otağ-ı Hümayun. Από τη στάση, κατευθυνθείτε προς την πανεπιστημιούπολη Davutpaşa του Τεχνικού Πανεπιστημίου Yıldız και ακολουθήστε τις οδηγίες των υπαλλήλων ασφαλείας στην είσοδο. Η περιοχή όπου βρίσκεται η πανεπιστημιούπολη, σύμφωνα με οθωμανικές πηγές, ονομάζεται "σαχρα" (επίπεδη περιοχή) Davutpaşa και πήρε το όνομά της από τον Κότσα Νταβούτ Πασά, τον Μεγάλο Βεζίρη του Βαγιεζίντ Β'. Εδώ συγκεντρώνονταν και διανυκτερεύονταν οι στρατιωτικές μονάδες όταν ξεκινούσαν εκστρατείες προς τη Δύση. Εάν ο σουλτάνος δεν συμμετείχε στην εκστρατεία, αποχαιρετούσε τον στρατό από αυτό το κτίριο και τον καλωσόριζε κατά την επιστροφή. Καθώς πλησιάζετε στο κτίριο, παρατηρήστε πρώτα τον όγκο του, καθώς, σύμφωνα με την Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια TDV, είναι ένα κτίριο δύο ορόφων, κατασκευασμένο από λείο, λαξευμένο λίθο. Οι είσοδοι στη δυτική πλευρά προστατεύονται από αψιδωτές καμάρες που στηρίζονται σε έναν μόνο στύλο, και πάνω από αυτές τις αψίδες υπάρχουν βεράντες. Η εγκυκλοπαίδεια τονίζει ότι από αυτές τις βεράντες υπάρχει μια ευρεία θέα προς την ανατολή. Σήμερα, αυτή η περιοχή είναι γεμάτη με την αστική δομή της πόλης, αλλά η κατεύθυνση της θέας παραμένει η ίδια. Εάν το κτίριο είναι προσβάσιμο, δώστε προσοχή στην τετράγωνη αίθουσα του πρώτου ορόφου, η οποία έχει πλευρές που υπερβαίνουν τα δέκα μέτρα και καλύπτεται από μια διακονική οροφή. Στον τοίχο εισόδου αυτού του ορόφου, υπάρχει ένα τζάκι και μια πηγή που φέρει ένα ποίημα που έγραψε ο Αχμέτ Α' με το ψευδώνυμο "Bahti". Η μεγάλη αίθουσα του δεύτερου ορόφου καλύπτεται από μια θόλο διαμέτρου περίπου δέκα μέτρων, που στηρίζεται σε πεντάγωνους. Η διάταξη των παραθύρων σε δύο σειρές γεμίζει και τους δύο ορόφους με φως. Μέσα στο κτίριο, παρατηρήστε πώς το φως αντανακλάται στις επιφάνειες των λίθων. Οι πηγές παρέχουν διαφορετικές πληροφορίες σχετικά με την ιστορία του κτιρίου. Η παραδοσιακή αφήγηση συνδέει την προέλευση του κτιρίου στον 15ο αιώνα Πηγή: Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια της Τουρκικής Ιστορικής Εταιρείας, Παλάτι του Νταβούτ Πασά; Δήμος Εσενλέρ, Ιστορία του Εσενλέρ; Βικιπαίδεια, Οθωμανική Σκηνή.

Η στάση του μετρό Bahçelievler βρίσκεται δίπλα στον αυτοκινητόδρομο D-100, ενώ το κτίριο βρίσκεται λίγο βορειοδυτικά της στάσης, σε απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου με τα πόδια. Στόχος σας είναι το πάρκο που βρίσκεται δίπλα στο δημαρχείο και την έδρα του αξιωματούχου, καθώς το κτίριο βρίσκεται μέσα σε αυτόν τον χώρο που σήμερα έχει μετατραπεί σε πάρκο αναψυχής από τον δήμο. Μόλις μπείτε στο πάρκο, αντί να κοιτάξετε το κτίριο, κοιτάξτε πρώτα τη λιμνούλα, καθώς αυτό που διακρίνει αυτό το κτίριο από παρόμοια στην Κωνσταντινούπολη είναι η παρουσία μιας λιμνούλας στο κέντρο του. Σύμφωνα με την ανάλυση του Hamza Gündoğdu που δημοσιεύτηκε στο DergiPark, η λιμνούλα έχει διαστάσεις περίπου 25 επί 20 μέτρα και βάθος 1,5 μέτρο. Το ίδιο το κτίριο βρίσκεται στο κέντρο αυτής της λιμνούλας, καταλαμβάνοντας μια ορθογώνια έκταση περίπου 13 επί 20 μέτρων. Το έδαφος έχει κλίση από ανατολικά προς δυτικά, οπότε ο τοίχος της λιμνούλας παραμένει κοντά στο έδαφος στην ανατολική πλευρά, ενώ στη δυτική πλευρά μετατρέπεται σε έναν τοίχο ύψους άνω των δύο μέτρων. Πηγαίνετε στην ανατολική πλευρά, όπου βρίσκεται η είσοδος, και ακολουθήστε τη γέφυρα που περνά πάνω από τη λιμνούλα. Η είσοδος οδηγεί σε μια αυλή με δύο σκάλες, η καθεμία με δύο πλευρές γεμάτες κιγκλίδες, που οδηγούν σε μια πόρτα. Εξετάστε προσεκτικά το χαμηλό αψιδωτό άνοιγμα της πόρτας, φτιαγμένο από λευκό και κόκκινο μάρμαρο, και την ανάγλυφη επιγραφή που βρίσκεται πάνω από αυτό. Το εξαγωνικό παράθυρο με το μαρμάρινο σχέδιο και το στενό παράθυρο δίπλα του, που βρίσκονται στα αριστερά της πόρτας, δίνουν στοιχεία για τη λειτουργία του κτιρίου. Στη συνέχεια, κατευθυνθείτε προς την ανατολική πλευρά της λιμνούλας και αναζητήστε το λεπτό κανάλι νερού, σκαλισμένο με κυματιστό τρόπο στο λευκό μάρμαρο. Ο Gündoğdu αναφέρει ότι σε αυτό το σημείο όπου το κανάλι συνδέεται με τη λιμνούλα, υπάρχει μια μικρή λιμνούλα με σχήμα στρείδιου. Περπατήστε προς τη δυτική πλευρά και εξετάστε τις γωνίες του τοίχου. Εδώ μπορείτε να δείτε μπαλκόνια και αψίδες που στηρίζονται σε πέτρινες κολώνες. Η σημερινή στέγη του κτιρίου, δηλαδή η τρούλος στη βό Το εσωτερικό του κτιρίου μπορεί να είναι ανοιχτό ή κλειστό, ανάλογα με την περίοδο. Ακόμα και αν είναι κλειστό, η παραμονή δίπλα στην πισίνα και η περιήγηση στο κτίριο από όλες τις πλευρές είναι αρκετά ικανοποιητική. Στη συνέχεια, επιστρέψτε στον σταθμό Bahçelievler, πάρτε τη γραμμή M1A για την περιοχή Yenibosna και επιβιβαστείτε σε μια από τις γραμμές του ΙΕΤΤ που οδηγούν στην περιοχή Kazlıçeşme.

Πηγές: DergiPark, "Μερικές παρατηρήσεις σχετικά με το Κτίριο Siyavuş Paşa", TDV Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια, "Siyavuş Paşa", Wikipedia, "Κτίριο Siyavuşpaşa".

Όταν φτάσετε στο τελευταίο σταθμό του ΙΕΤΤ ή στον σταθμό Kazlıçeşme, που χρησιμοποιείται από το Marmaray και την προαστιακή γραμμή Sirkeci-Kazlıçeşme, ο στόχος σας είναι η πηγή που βρίσκεται λίγα μέτρα δυτικά. Η πηγή βρίσκεται στην οδό Abay, η οποία διαχωρίζει τη συνοικία Kazlıçeşme. Κάποτε ήταν μια πηγή που ήταν ενσωματωμένη σε έναν τοίχο. Λόγω του δρόμου που βρίσκεται πίσω της, σήμερα φαίνεται σαν μια ανεξάρτητη πηγή στην πλατεία. Αρχικά, κοιτάξτε την πηγή από το μπροστινό μέρος: στην λιθοδομημένη πρόσοψη, η οποία περιβάλλεται από γλυπτά, υπάρχει μια χαμηλή, αψιδωτή εσοχή. Μέσα στην εσοχή, υπάρχει ένας καθρέφτης με μια επιγραφή στα τουρκικά, γραμμένη με την γραφή *sülüs*, η οποία αποτελείται από πέντε οβάλ σχήματα. Σύμφωνα με το "Κουλουριού Πολιτισμού", η επιγραφή χρονολογείται το 1546 και αναφέρει τον Mehmed Bey ως τον άνθρωπο που έφτιαξε την πηγή. Υποτίθεται ότι ο Mehmed Bey στην επιγραφή ήταν ο δάσκαλος Aşık Pir Mehmed Çelebi. Πλησιάστε την λευκή μαρμάρινη βάση κάτω από την επιγραφή. Εκεί βρίσκεται η χαραγμένη απεικόνιση μιας γεράς πάπιας, η οποία δίνει το όνομά της στη συνοικία. Μπροστά από την πάπια, υπάρχει ένα κλαδί με φύλλα σε σχήμα αστεριού. Πρέπει να πλησιάσετε λίγο για να δείτε τις λεπτομέρειες. Αυτό το μάρμαρο είναι στην πραγματικότητα ένα κομμάτι από την εποχή των Βυζαντινών και χρονολογείται στον πέμπτο αιώνα. Σύμφωνα με την Wikipedia, η χαραγμένη απεικόνιση καταστράφηκε το 2002 από λαθροκάπηλες. Μετά την εξέταση των θραυσμάτων, διαπιστώθηκε ότι το μάρμαρο είχε αναποδογυρίσει κατά την οθωμανική περίοδο και η εικόνα της πάπιας είχε χαραχτεί πάνω του. Η εικόνα που βλέπετε σήμερα είναι ένα ακριβές αντίγραφο που κατασκευάστηκε από τον Δήμο Zeytinburnu το 2010. Ο Evliya Çelebi την περιέγραψε ως εξαιρετικά όμορφη. Δείτε επίσης τις αψιδωτές εσοχές στα πλάγια της πηγής, οι οποίες θυμίζουν πώς χρησιμοποιούνταν κάποτε το νερό. Σύμφωνα με τον μύθο, μια κατσίκα που έψαχνε για νερό κατά τη διάρκεια της κατάκτησης, ακολουθώντας μια ομάδα γερατών, βρήκε μια πηγή εδώ. Αυτή η ιστορία λέγεται ως ένας θρύλος. Αφού δείτε την πηγή, επισκεφθείτε την ιστορία της περιοχής. Σύμφωνα με την Wikipedia, μετά