Στην κορυφή του λόφου: Ο κόσμος του Αμπντούλ Χαμίτ Β'.

Η κοιλάδα Ihlamur, ανάμεσα στο Beşiktaş και το Nişantaşı, ήταν ένα καταφύγιο από τον 18ο αιώνα μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, διασχισμένο από το ρυάκι Fulya, με σκιές από λεύκες και πλατάνια. Τη περίοδο του Σουλτάνου Αχμέτ Γ', μετατράπηκε σε έναν αυτοκρατορικό κήπο. Στη πλαγιά, υπάρχουν ακόμα πέτρες στόχευσης που μαρτυρούν αγώνες τοξοβολίας που πραγματοποιούνταν εκεί με τους Σουλτάνους Σελήμ Γ' και Μαχμούτ Β'. Οι πέτρες αυτές φέρουν χαραγμένες τις αποστάσεις και τις ημερομηνίες των βολών. Ο Γάλλος ποιητής Λαμαρτίνος, το 1846, ήταν καλεσμένος του Αμπντουλμέτζιντ και κατέγραψε στα απομνημονεύματά του την αγάπη του σουλτάνου για αυτό το μικρό κτήμα. Στη θέση του παλιού κτήματος, ο Αμπντουλμέτζιντ έχτισε δύο παλάτια μεταξύ 1849 και 1855, δίνοντάς τους το όνομα Nüzhetiye, που σημαίνει "φρεσκάδα" και "ευχαρίστηση".

Στο εξωτερικό του Merasim Köşkü, του παλατιού που χρησιμοποιούνταν για τελετές και δεξιώσεις, μπορείτε να θαυμάσετε τις μπαρόκ γραμμές της σκάλας και τα περίτεχνα γλυπτά. Στο εσωτερικό, θα βρείτε έπιπλα σε ευρωπαϊκό στυλ και μια διακόσμηση επηρεασμένη από τη Δύση. Το Maiyet Köşkü, που προοριζόταν για το προσωπικό του σουλτάνου και το χαρέμι, είναι πιο απλό: διαθέτει παραδοσιακή διάταξη με γωνιακά δωμάτια που ανοίγουν σε μια κεντρική αυλή, ενώ οι τοίχοι είναι διακοσμημένοι με γύψο που μοιάζει με μάρμαρο. Τα παλάτια μετατράπηκαν σε Μουσείο Tanzimat το 1951, στη συνέχεια πέρασαν στην ιδιοκτησία των Milli Saraylar το 1966 και άνοιξαν ως μουσείο-παλάτι το 1985. Εάν επισκεφθείτε τον χώρο από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούνιο, θα δείτε τα μανόλια γύρω από τη λιμνούλα με τις λιονταροκεφαλές σε πλήρη άνθηση. Σύμφωνα με τα Milli Saraylar, τα μανόλια εισήχθησαν στους κήπους του παλατιού κατά τη διάρκεια της εποχής του Αμπντουλάζιζ και η ποικιλία τους αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της εποχής του Αμπντουλχάμιντ Β'. Το παλάτι είναι κλειστό τις Δευτέρες, αλλά υπάρχει και η δυνατότητα αγοράς ξεχωριστού εισιτηρίου για την επίσκεψη στους κήπους.

Πηγή

Στην κορυφή της λεωφόρου Barbaros, το τζαμί στην είσοδο του Παλατιού Yıldız είναι το τζαμί της Παρασκευής που κατασκευάστηκε από τον Αμπντουλχαμίντ Β δίπλα στο παλάτι. Αν και το πραγματικό του όνομα είναι Hamidiye, είναι πιο γνωστό ως Τζαμί Yıldız. Σύμφωνα με την Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια TDV, η κατασκευή του χρονολογείται μεταξύ 1881 και 1885, και ο αρχιτέκτονας ήταν ένας τεχνίτης που εργαζόταν στην υπηρεσία των παλατιών, γνωστός ως Nikolaki Kalfa σε οθωμανικές πηγές, ενώ ορισμένες πηγές αναφέρουν τον Sarkis Balyan. Σύμφωνα με την περιγραφή των Εθνικών Παλατιών, το παλάτι ακολουθεί την παραδοσιακή τουρκο-ισλαμική αρχιτεκτονική, με το παλάτι στην ανατολική πλευρά και το τζαμί της Παρασκευής στη δυτική. Αυτό το τζαμί αποτελεί το δυτικό τμήμα αυτού του σχεδίου.

Το κτίριο συνδυάζει στοιχεία οριενταλισμού και νεογοτθικής αρχιτεκτονικής, σύμφωνα με τα γούστα της εποχής. Το μικρό και ψηλό θόλος του προθαλάμου είναι κοντά στην είσοδο, όχι προς το mihrab (η θέση του ιμάμη). Τα νεογοτθικά παράθυρα με δεκαέξι ανοίγματα επιτρέπουν την είσοδο άφθονου φωτός. Στο εσωτερικό, ανυψώστε το κεφάλι σας και δείτε τον θόλο: τα αστέρια σε φόντο μπλε χρώματος είναι το ίδιο μοτίβο με το όνομα του παλατιού. Αντί για τα συνηθισμένα δύο μιναρέδες που συναντάμε στα σουλτανικά τζαμιά, αυτό έχει έναν μόνο, με σχήμα σωλήνα. Σημειώνεται ότι τα περίπλακα του "hünkar mahfili" (η σουλτανική μπαλκόνι) είναι από ξύλο καρυδιάς και ότι η κατασκευή τους είναι έργο του ίδιου του Αμπντουλχαμίντ Β, ο οποίος ήταν γνωστός για την αγάπη του στην ξυλουργική. Ο πύργος του ρολογιού δίπλα στο τζαμί χρονολογείται από το 1890 και ακολουθεί το ίδιο στυλ. Κατά τη διάρκεια της εποχής του Αμπντουλχαμίντ, οι τελετές "salat" (προσευχόμενοι) πραγματοποιούνταν εδώ. Για την επίσκεψη, επιλέξτε ώρες εκτός των προσευχών, αποφύγετε την προσευχή της Παρασκευής. Φορέστε ρούχα που καλύπτουν τους ώμους και τα γόνατα. Οι γυναίκες πρέπει να καλύπτουν το κεφάλι τους. Αφαιρέστε τα παπούτσια στην είσοδο και μιλήστε χαμηλά μέσα στο τζαμί.

Πηγές: Ισ

Οι κήποι όπου βρίσκεται το Yıldız Sarayı ήταν από την εποχή του Κανουνί τόπος κυνηγιού για τους σουλτάνους, ενώ τον 17ο και 18ο αιώνα ήταν περιοχή για κυνηγία και αναψυχής. Το πρώτο περίπτερο στην περιοχή χτίστηκε κατά τη διάρκεια της εποχής του Σελίμ Γ' για τη μητέρα του, τη Μιχρίσα Σουλτάν, ενώ οι Αμπντουλμέτζιντ και Αμπντουλάζιζ πρόσθεσαν επιπλέον περιπτερα. Ωστόσο, το παλάτι συνδέθηκε κυρίως με τον Αμπντουλχαμίντ Β': ο σουλτάνος του έδωσε το όνομα Yıldız Saray-ı Hümayunu, το καθιστούσε την κύρια κατοικία του και πέρασε εκεί 33 χρόνια της βασιλείας του. Σύμφωνα με την Milli Saraylar, το παλάτι αποτελούνταν από τρία τμήματα: το κύριο παλάτι, όπου βρίσκονταν τα κτίρια που σχετίζονταν με τη διακυβέρνηση, το ιδιωτικό τμήμα για τον σουλτάνο και το χαρέμι, και τον εξωτερικό κήπο, ο οποίος είναι σήμερα το Yıldız Parkı. Τα κτίρια που προορίζονταν για στρατιωτικές σχολές μετά το 1924, μεταφέρθηκαν στην Milli Saraylar το 2018 και υποβλήθηκαν σε εκτεταμένες εργασίες ανακαίνισης. Το παλάτι άνοιξε ξανά ως μουσείο το 2024.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής σας στο μουσείο, αφιερώστε χρόνο στα κτίρια του χαρεμιού, στο Küçük Mabeyn και στον Hasbahçe. Σημειώστε ότι το εισιτήριο για αυτά τα τρία τμήματα δεν περιλαμβάνεται στο Milli Saraylar Müzekart, οπότε προμηθευτείτε το κατάλληλο εισιτήριο. Η λιμνούλα στον Hasbahçe έχει διαμορφωθεί ώστε να μοιάζει με φυσικό ρυάκι και περιβάλλεται από μικρά περιπτερα. Το Şale Köşkü, ένα από τα τρία κτίρια που έχουν διασωθεί από τον εξωτερικό κήπο μέχρι σήμερα, επεκτάθηκε με προσθήκες του Σάρκις Μπαλγιάν το 1877-1879 και το 1889, και του Ραϊμόντο ντ' Αρόνκο το 1898. Είναι γνωστοί η αίθουσα με τις μαργαριτάριες διακοσμήσεις, που κατασκευάστηκε για τις επισκέψεις του Γερμανού αυτοκράτορα Βίλχελμ Β', και η αίθουσα υποδοχής με το ενιαίο χαλί που υπερβαίνει τα 400 τετραγωνικά μέτρα. Επικοινωνήστε με την Milli Saraylar για να επιβεβαιώσετε εάν τα εσωτερικά του περιπτέρου είναι ανοιχτά κατά τη διάρκεια της επίσκεψής σας. Το παλάτι είναι κλειστό τις Τετάρτες.

Πηγή: Milli Saraylar Başkanlığı; Kültür

Το κτίριο αυτό, που βρίσκεται στην άκρη του πάρκου Yıldız, στην οδό Palanga, είναι ταυτόχρονα μουσείο και ένα εργοστάσιο που εξακολουθεί να λειτουργεί. Στα τέλη της δεκαετίας του 1890, ο Αμπντουλχαμίντ Β ίδρυσε το εργοστάσιο κεραμικών και πορσελάνης Yıldız Çini Fabrika-i Hümayunu στους κήπους του παλατιού, με σκοπό να αναβιώσει την παραδοσιακή τέχνη της κεραμικής και της πορσελάνης, ακολουθώντας το παράδειγμα των εργοστασίων πορσελάνης των ευρωπαϊκών παλατιών. Το κτίριο, το οποίο υπέστη σημαντικές ζημιές το 1894, ανακατασκευάστηκε την ίδια χρονιά από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Raimondo D'Aronco. Σκοπός ήταν να καλύψει τις ανάγκες των παλατιών και των ανακτόρων σε πορσελάνη και να προωθήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία στον κόσμο μέσω των προϊόντων της. Ορισμένα ειδικά κομμάτια δόθηκαν ως δώρα σε ξένες βασιλικές οικογένειες.

Σε κάθε αντικείμενο που παράγεται στο εργοστάσιο, υπάρχει η σφραγίδα με το ημισέληνο και το αστέρι, ακολουθούμενη από το έτος ίδρυσης του εργοστάσιου και το έτος παραγωγής του αντικειμένου. Τα πιάτα και τα βάζα που απεικονίζουν με ρεαλισμό τα κτίρια, τους κήπους και την αρχιτεκτονική της εποχής, αποτελούν επίσης πολύτιμες πηγές για τη μελέτη των κτιρίων που έχουν χαθεί. Το 1909, όταν ο Αμπντουλχαμίντ Β ανατράπηκε, η παραγωγή σταμάτησε. Το 1910, όταν το εργοστάσιο συνδέθηκε με το Müze-i Hümayun, η παραγωγή ξεκίνησε ξανά με πρωτοβουλία του Osman Hamdi Bey και συνεχίστηκε μέχρι το 1920. Το 1959, το εργοστάσιο πέρασε στην ιδιοκτησία της Sümerbank και από το 1995 ανήκει στην οργάνωση Milli Saraylar. Σήμερα, το εργοστάσιο παράγει τοίχια, βάζα, γλυκοκούτια, σετ καφέ και τσαγιού, εμπνευσμένα από παραδοσιακά μοτίβα. Η επίσκεψη περιλαμβάνει το τμήμα χειροποίητων διακοσμητικών του εργοστάσιου, και τα εισιτήρια πωλούνται για αυτό το τμήμα. Το εργοστάσιο είναι κλειστό τις επίσημες αργίες και τις θρησκευτικές γιορτές. Για τις τρέχουσες συνθήκες επίσκεψης, παρακαλούμε ελέγξτε την ιστοσελίδα της Milli Saraylar.

Πηγή: Προεδρία Milli Saraylar; Wikipedia.

Το Yıldız Parkı είναι ο εξωτερικός κήπος του παλατιού. Αρχικά, ήταν ο πίσω κήπος του Παλατιού Çırağan, αλλά μετά το 1877, επεκτάθηκε και μετατράπηκε στον εξωτερικό κήπο του Παλατιού Yıldız. Αυτός ο χώρος, που κατά τη διάρκεια της βασιλείας ήταν αποκλειστικά για το παλάτι, είναι σήμερα ανοιχτός σε όλους και αποτελεί ένα αστικό πάρκο που καλύπτει πάνω από 36 εκτάρια. Σύμφωνα με τα αρχεία της "Milli Saraylar" (Εθνικών Παλατιών), από τα πολλά κτίρια που υπήρχαν στον εξωτερικό κήπο, μόνο τα κτίρια Çadır, Malta και Şale έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα. Μπαίνοντας στο πάρκο από το πλάι του εργοστασίου πορσελάνης και κατεβαίνοντας, θα φτάσετε πρώτα στο κτίριο Malta. Αυτό το κτίριο, που χτίστηκε με πέτρες που εισάχθηκαν από τη Μάλτα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αμπντουλχεμίντ, ονομάστηκε έτσι και, σύμφωνα με τη βρετανική έκδοση της Wikipedia, ο αρχιτέκτονάς του ήταν ο Sarkis Balyan. Μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στο εσωτερικό του για να θαυμάσετε τις διακοσμήσεις της οροφής, τις μαρμάρινες λεπτομέρειες και τον καθρέφτη με φύλλα χρυσού. Σήμερα, το κτίριο λειτουργεί ως εστιατόριο.

Λίγο πιο κάτω, μπροστά από μια από τις δύο μεγάλες λίμνες του πάρκου, βρίσκεται το κτίριο Çadır, το οποίο χτίστηκε το 1871 κατόπιν εντολής του Αμπντουλχεμίντ. Με πρόσοψη από λευκή και κόκκινη πέτρα, με μια περίτεχνη σκαλωσιά και μια συμμετρική διάταξη, είναι ένα απλό αλλά κομψό κτίριο. Στο πάρκο υπάρχουν λιμνούλες, καταρράκτες, ξύλινα γεφύρια και μονοπάτια. Μια κρεμαστή γέφυρα εκτείνεται πάνω από ένα τεχνητό κανάλι που ξεκινά από την είσοδο της οδού Çırağan. Κάντε μια στάση σε ένα από τα σημεία θέασης με θέα στον Βόσπορο και φανταστείτε τον κήπο του παλατιού που κάποτε έφτανε μέχρι τη θάλασσα. Η διαδρομή τελειώνει σε μια πύλη στην οδό Çırağan. Από εκεί, μπορείτε να περπατήσετε κατά μήκος της ακτής προς το Beşiktaş ή το Ortaköy.

Πηγή: Προεδρία των Εθνικών Παλατιών, Wikipedia.