Από την λίμνη Καραγκιόλ μέχρι την πόλη Καραμπέλ, από τον αρχαιολογικό χώρο "Χόγιουκ" μέχρι τις Χιττίτες ανάγλυφες παραστάσεις: η ανατολική πλευρά της Σμύρνης

Ξεκινώντας την επίσκεψή σας από την κορυφή του Όρους Γιαμανλάρ, όπου βρίσκεται η λίμνη Καραγκιόλ, θα μπορέσετε να απολαύσετε τις πιο ήρεμες και δροσερές ώρες της ημέρας στη φύση. Η λίμνη βρίσκεται σε μια πεδιάδα κοντά στην κορυφή του βουνού, σε υψόμετρο περίπου 850 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, σύμφωνα με διάφορες πηγές. Η περιοχή γύρω από τη λίμνη ανακηρύχθηκε φυσικό πάρκο το καλοκαίρι του 2011 και καλύπτει μια έκταση περίπου 19 εκταρίων. Επειδή δεν υπάρχει δημόσια συγκοινωνία, η πρόσβαση γίνεται με αυτοκίνητο, ανεβαίνοντας από το μονοπάτι που ξεκινά από την περιοχή Καρσιγιάκα. Λάβετε υπόψη ότι υπάρχει εισιτήριο για την είσοδο. Ελέγξτε τις τρέχουσες τιμές και τις ώρες λειτουργίας από επίσημες πηγές πριν την επίσκεψή σας.

Αφού σταθμεύσετε το αυτοκίνητο, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να περπατήσετε γύρω από τη μικρή, κυκλική λίμνη. Οι όχθες περιβάλλονται από ιτιάδες, και σε μερικά δέντρα αναπτύσσεται η σταφύλια. Από το σημείο όπου τελειώνουν οι ιτιές, αρχίζουν τα πεύκα, τα έλατα και οι κέδροι. Είναι εύκολο να παρατηρήσετε αυτή τη μετάβαση καθώς περπατάτε. Αν κοιτάξετε προσεκτικά το νερό, μπορείτε να διακρίνετε υδρόβια φυτά, όπως το καλάμι. Στη λίμνη ζουν κόκκινοι ψάρια, και η επιφάνεια του νερού είναι πιο ήρεμη τις πρωινές ώρες. Στο δάσος γύρω από τη λίμνη έχουν παρατηρηθεί διάφορα είδη πουλιών, όπως τρυγόναροι, σπουργίτια, κορασίδες και αηδονια. Επομένως, είναι καλή ιδέα να έχετε μαζί σας ένα ζευγάρι κιάλια.

Η προέλευση της λίμνης αναφέρεται διαφορετικά στις πηγές. Στο λήμμα για το Όρος Γιαμανλάρ, αναφέρεται ως ηφαιστειακή λίμνη, ενώ άλλες πηγές αναφέρουν μια λίμνη που δημιουργήθηκε από κατολίσθηση. Μπορείτε να δείτε μόνοι σας τα σκούρα βράχια στο μονοπάτι, τα οποία αποτελούνται κυρίως από ηφαιστειακές πετρώσεις. Η λίμνη Καραγκιόλ συνδέεται με την αρχαία μυθολογία και τον Ταντάλο και τον μύθο του. Η πιο γνωστή ιστορία που σχετίζεται με τη λίμνη είναι αυτή. Αυτή η διαδρομή είναι κατάλληλη για όσους έχουν περιορισμένο χρόνο, και θα έχετε την ευκαιρία να συγκρίνετε τις αρχαιολογικές ενδείξεις με την ιστο

Το λόφο Γκιόκτσεβά, που βρίσκεται στην καρδιά της πεδιάδας Μπορνόβα, είναι ο παλαιότερος γνωστός οικισμός της Σμύρνης και αποτελεί την αφετηρία της διαδρομής. Το κέντρο επισκεπτών βρίσκεται στην περιοχή Καρατζογκλάν, ακριβώς δίπλα στην περιοχή των ανασκαφών. Το κτίριο κατασκευάστηκε σύμφωνα με ένα σχέδιο που κέρδισε έναν εθνικό αρχιτεκτονικό διαγωνισμό το 2010 και άνοιξε τις πόρτες του στους επισκέπτες στις αρχές του 2015. Επειδή οι ημέρες και οι ώρες λειτουργίας του κέντρου ενδέχεται να αλλάζουν, είναι σημαντικό να επικοινωνήσετε με τον φορέα που το διαχειρίζεται, τον Δήμο Μπορνόβα, για να λάβετε τις πιο πρόσφατες πληροφορίες. Κατά την είσοδο, παρατηρήστε τις δύο διαφορετικές όψεις του μακρού και χαμηλού κτιρίου. Η νοτιοδυτική όψη, που καλωσορίζει τους επισκέπτες, είναι αδιαφανής, ενώ η βορειοανατολική όψη, που βλέπει στην περιοχή των ανασκαφών, είναι ημιδιαφανής και δίνει μια αίσθηση του εξωτερικού χώρου. Μετά το χώρο υποδοχής, μια μακριά ράμπα οδηγεί στον εκθεσιακό χώρο του πρώτου ορόφου, όπου και βρίσκεται το κύριο μέρος της περιήγησης. Στην έκθεση, θα βρείτε αντίγραφα των ευρημάτων που ανασκάφησαν και τμήματα που περιγράφουν την καθημερινή ζωή της κοινότητας που κατοικούσε στον λόφο. Αναζητήστε εργαλεία από ψαμμίτη, ακίδες βελών και αντικείμενα από οψιδιάνα. Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Ζαφέρ Ντερίν, η οψιδιάνα δεν προέρχεται από την περιοχή και μεταφέρθηκε από το νησί Μήλος και την Καππαδοκία. Αντικείμενα όπως σφραγίδες που συμβολίζουν τον ήλιο και βάρη υφαντηρίου αποτελούν επίσης σημαντικά ευρήματα που υποδεικνύουν την οργανωμένη παραγωγή. Τα αποτυπώματα παιδιών και γυναικών σε θραύσματα κεραμικού χρονολογούνται περίπου 8.500 χρόνια πριν. Η ομάδα των ανασκαφών αναφέρει ότι οι κάτοικοι του λόφου αγαπούσαν πολύ τις χτέρια και τα ψάρια, τα οποία πιάνουν με δίχτυα από πέτρες. Η βεράντα, που είναι επέκταση του εκθεσιακού χώρου, εκτείνεται προς την περιοχή των ανασκαφών και, στο τέλος της περιήγησης, σας φέρνει αντιμέτωπους με τα πραγματικά κατάλοιπα. Καθώς κοιτάτε από τη βεράντα, θυμηθείτε ότι ο λόφος δεν φαίνεται να είναι ένας λόφος από έξω, επειδή ο οικισμός βρίσκεται κάτω από την αποθετική ύλη Πηγή: Βικιπαίδεια, Αρχαιολογικός Χώρος Yeşilova; Studio Evren Başbuğ, Κέντρο Επισκεπτών του Αρχαιολογικού Χώρου Yeşilova; VOA Türkçe, Αρχαιολογικός Χώρος Yeşilova.

Από την περιοχή Yeşilόβα, ακολουθήστε την οδό προς την Άγκυρα και, αφού διασχίσετε το πέρασμα Belkahve, θα βρεθείτε στην πεδιάδα του Kemalpaşa. Καθώς πλησιάζετε στο κέντρο της πόλης, μια επιβλητική, λευκογρανιτένια κατασκευή θα σας υποδεχτεί. Η Visit İzmir παρουσιάζει αυτό το μνημείο ως ένα σύμβολο της πόλης, που καλωσορίζει τους επισκέπτες μόλις φτάσουν στο Kemalpaşa. Το κτίριο, γνωστό στον κόσμο ως "Πύργος της Κυρίας", είναι στην πραγματικότητα το κύριο τμήμα ενός παλατιού που χτίστηκε εδώ από τους Βυζαντινούς αυτοκράτορες. Σύμφωνα με την έρευνα του ιστορικού τέχνης Semavi Eyice, που δημοσιεύτηκε στο Belleten το 1961, η αρχαία ονομασία του Kemalpaşa ήταν Nymphaion. Η πόλη βρίσκεται περίπου 30 χιλιόμετρα ανατολικά της Σμύρνης και βρισκόταν πάνω στην αρχαία οδό που συνέδεε τη Σμύρνη με τη Σάρδη. Αφήστε το αυτοκίνητό σας σε κατάλληλο σημείο στο κέντρο της πόλης και πλησιάστε το μνημείο με τα πόδια, καθώς βρίσκεται πολύ κοντά στον κεντρικό δρόμο. Η ιστορία του παλατιού ξεκινά το 1204. Οι στρατοί της Τέταρτης Σταυροφορίας κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη εκείνη τη χρονιά και ιδρύθηκαν αρκετά μικρά κράτη στα βυζαντινά εδάφη. Το ισχυρότερο από αυτά ήταν το κράτος με έδρα τη Νίκαια, που κυβερνιόταν από τη δυναστεία των Laskaris, και διήρκεσε μέχρι το 1261, όταν η Κωνσταντινούπολη ανακτήθηκε. Σύμφωνα με τον ιστότοπο Byzantine World, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι αυτοκράτορες δεν κατοικούσαν σε ένα μόνο παλάτι, αλλά η αυλή περιπλανιόταν μεταξύ των πόλεων ανάλογα με την εποχή, και το Nymphaion ήταν το αγαπημένο χειμερινό καταφύγιο. Δεν είναι βέβαιο ποιος ακριβώς έχτισε το παλάτι. Ο Eyice αναφέρει ότι η επικρατούσα άποψη είναι ότι το έχτισε ο πρώτος ηγεμόνας της Νίκαιας, ο Θεόδωρος Laskaris, ενώ ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Ευρώπης αναφέρει ότι οι περισσότεροι ερευνητές το συνδέουν με τον Ιωάννη Vatatzes. Ο Ιωάννης πέθανε στις 3 Νοεμβρίου 1254, μέσα σε ένα τέντα που είχε στηθεί στον κήπο του παλατιού. Στις 13 Μαρτίου 1261, η Συνθήκη του Nymphaion, που υπογράφηκε εδώ με τους Γενουάτες, παρείχε ναυτική Σύμφωνα με τον Eyice, αυτή η διακόσμηση περιορίζεται μόνο σε αυτό το μικρό τμήμα. Οι τεχνίτες είχαν ξεκινήσει την εφαρμογή της διακόσμησης στην πρόσοψη, αλλά πιθανότατα εγκατέλειψαν το έργο είτε επειδή δεν μπόρεσαν να βρουν τα απαραίτητα υλικά, είτε επειδή έπρεπε να ολοκληρώσουν την εργασία γρήγορα. Μπορείτε ακόμα να διακρίνετε τα κυρτά ίχνη μιας εσωτερικής ράμπας που συνδέει τα επίπεδα και η οποία καλύπτεται από ένα αψιδωτό ταβάνι από τούβλα. Οι ερευνητές συγκρίνουν αυτό το σχέδιο με το Παλάτι του Τεκφούρ στην Κωνσταντινούπολη, καθώς και οι δύο κατασκευές είναι πολυώροφες, διαθέτουν ογκώδη υπόγεια και έχουν πολύχρωμες προσόψεις. Για τη φωτογράφιση, ο χρονισμός είναι σημαντικός. Το απόγευμα, ο ήλιος φωτίζει την δυτική όψη, και οι διαφορές χρωμάτων μεταξύ των τούβλων και των λίθων είναι πιο έντονες εκείνη την ώρα. Πάνω στα ερείπια υπάρχει μια μεταλλική στέγη που προστατεύει από τη βροχή. Ρυθμίστε το κάδρο σας έτσι ώστε να συμπεριλάβετε και αυτή τη στέγη. Σύμφωνα με την Τουρκική Βικιπαίδεια, εργασίες αναστήλωσης ξεκίνησαν στην περιοχή τον Δεκέμβριο του 2011. Λόγω των εργασιών συντήρησης, η περιοχή μπορεί να είναι περιφραγμένη και η πρόσβαση στο εσωτερικό μπορεί να είναι απαγορευμένη. Ενημερωθείτε για την τρέχουσα κατάσταση από το Δήμο Kemalpaşa. Μην σκαρφαλώνετε στους τοίχους και μην αγγίζετε χαλαρές πέτρες. Εάν επιθυμείτε, μπορείτε επίσης να ρίξετε μια ματιά από απόσταση στα ερείπια του Βυζαντινού κάστρου που βρίσκεται στην κορυφή του λόφου νότια της πόλης. Σύμφωνα με τον Jedamski, εκεί υπάρχουν ερείπια πύργων, τειχών και πυλών. Υπάρχει επίσης μια μικρή ιστορική σύνδεση μεταξύ αυτού του σημείου και του επόμενου. Όπως αναφέρει ο Eyice, ο Edwin Freshfield, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Σμύρνη γύρω στο 1883, είχε σκοπό να δει τη Χιττική ανάγλυφη διακόσμηση στην Karabel, και όταν περνούσε από το Nif, ενδιαφέρθηκε για αυτά τα ερείπια, τα οποία τα χαρακτήρισε ως παλάτι των αυτοκρατόρων της Νίκαιας. Ακολουθήστε τα βήματά του: μετά το παλάτι, στρίψτε προς την οδό που οδηγεί από το Kemalpaşa προς το Torbalı. Με μια σύντομη διαδρομή με αυτοκίνητο, περνώντας από τις πλαγιές του όρους Nif στα νότια

Η Διόδος του Καραμπέλ είναι ένα στενό πέρασμα που βρίσκεται στον δρόμο μεταξύ των πόλεων Κεμαλπάσα και Τορμπάλι, ανάμεσα στον Όρος Νιφ και το τμήμα των Βόσνταγ που εκτείνεται προς τα ανατολικά. Η χαραγμένη επιφάνεια στον βράχο που βρίσκεται στο πλάι του δρόμου είναι ένα από τα αρχαιότερα ιστορικά κατάλοιπα της περιοχής του Αιγαίου και αποτελεί το τελευταίο, πιο ενδιαφέρον σημείο αυτής της διαδρομής. Η επιφάνεια βρίσκεται σε μια εσοχή, στην νότια πλευρά ενός λόφου, και είναι προσβάσιμη μέσω σκαλοπατιών που ξεκινούν από το δρόμο. Η στάση στο πλάι του δρόμου απαιτεί προσοχή λόγω της κυκλοφορίας, οπότε αφήστε το όχημά σας σε ασφαλές σημείο και προχωρήστε με τα σκαλοπάτια. Η χαραγμένη μορφή έχει ύψος περίπου 2,5 μέτρα και πλάτος 1,5 μέτρα. Απεικονίζει έναν πολεμιστή που κινείται προς τα δεξιά, κρατώντας ένα τόξο στο ένα χέρι και ένα δόρυ στο άλλο. Μεταξύ του κεφαλιού του και του δόρυ, υπάρχει μια επιγραφή σε Λουβική ιερογλυφική γραφή, αποτελούμενη από τρεις γραμμές. Η επιγραφή είναι αρκετά φθαρμένη και δύσκολα διακριτή με γυμνό μάτι. Ανάλογα με τη γωνία του φωτός, οι φθαρμένες γραμμές διαβάζονται διαφορετικά, οπότε εξετάστε την από διάφορες γωνίες για λίγα λεπτά. Σύμφωνα με την ανάγνωση του David Hawkins το 1998, η επιγραφή αναγνωρίζει το άτομο στην επιφάνεια ως τον βασιλιά Ταρκασνάουα της Μίρα. Η Μίρα ήταν ένα δυτικοανατολικό βασίλειο της Μικράς Ασίας, που ήταν υπό την εξουσία της Αυτοκρατορίας των Χιττών τον 13ο αιώνα π.Χ. Στην επιγραφή αναφέρεται ο Αλαντάλλι ως πατέρας του Ταρκασνάουα, ενώ το όνομα του παππού δεν είναι αναγνώσιμο, αλλά άλλα έγγραφα υποδηλώνουν ότι μπορεί να ήταν ο Κουπάντα-Κουρούντα. Ο αρχαίος ιστορικός Ηρόδοτος συνέδεε παρόμοιες επιφανειες σε περιοχές της Ιωνίας με τον Αιγύπτιο Φαραώ Σεσοστρί, και θεωρείται ότι η επιφάνεια του Καραμπέλ μπορεί να είναι ένα από τα μνημεία που αναφέρονται σε αυτή την ιστορία. Η επιφάνεια παρατηρήθηκε για πρώτη φορά το 1839 από τον Γάλλο περιηγητή Charles Texier, και οι μεταγενέστεροι περιηγητές την θεωρούσαν για μεγάλο χρονικό διάστημα ως έργο της Αιγύπτου. Ο Heinrich Kiepert το 1843, συγκρίνοντας την επιφάνεια με τις επιφανει Για την επιστροφή, μπορείτε να κατεβείτε προς την περιοχή Torbalı και να συνδεθείτε με τον αυτοκινητόδρομο, ή να επιστρέψετε μέσω της διαδρομής από την οποία ήρθατε, περνώντας από την περιοχή Kemalpaşa για να φτάσετε στην Σμύρνη. Πηγές: Κληρονομικό Απόθεμα, Μνημείο Karabel; Βικιπαίδεια, Διόδος Karabel; Hürriyet, Γλυπτό Karabel; Visit İzmir, Χώρος Αναψυχής Karabel.