Από το Βαλιντεμπαγκ προς το Πασαλιμάνι: Πάρκα και Κήποι.

Ξεκινήστε την περιήγησή σας από το Validebağ. Ο χώρος πρασίνου εκτείνεται στην περιοχή όπου συναντώνται οι συνοικίες Altunizade της Üsküdar και Barbaros, καθώς και η συνοικία Koşuyolu της Kadıköy, και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα της ασιατικής πλευράς της Κωνσταντινούπολης. Η ιστορία του ξεκινά από τον Σουλτάνο Σελίμ Γ': ο ηγεμόνας έχτισε ένα κτήμα εδώ για τη μητέρα του, τη Βαλιντέ Σουλτάνα Μιχρίσαχ. Αργότερα, το κτήμα δόθηκε στη μητέρα του Αμπντουλμέτζιντ, τη Βαλιντέ Σουλτάνα Μπεζμιγιαλέμ, η οποία μετέτρεψε τον χώρο σε βοτανικό κήπο, εισάγοντας δέντρα και φυτά από διάφορα μέρη. Στα μέσα του 19ου αιώνα, χτίστηκε ένα παλάτι που έφερε το όνομα της Ατίλε Σουλτάν, και το 1927 ο χώρος παραχωρήθηκε στο Υπουργείο Παιδείας.

Σήμερα, στο πάρκο υπάρχουν περισσότερα από σαράντα είδη δέντρων και θάμνων, με ηλικίες που κυμαίνονται από 15 έως 400 χρόνια. Μεταξύ αυτών είναι η μαύρη πεύκη, η κόκκινη πεύκη, η καστανιά, η δρυς, ο λιβανέζικος κέδρος, η ιτιά, ο σφενδάμι, η λεύκα και η ιπποκαστανιά. Η Ομάδα Παρατήρησης Πτηνών της Κωνσταντινούπολης καταγράφει παρατηρήσεις εδώ από το 2000, και έχουν εντοπιστεί πάνω από εκατό είδη πτηνών, καθώς και 28 είδη πεταλούδων. Δεν είναι ασυνήθιστο να δείτε σκίουρους, χοίρες και χελώνες.

Το πάρκο ανακηρύχθηκε περιοχή φυσικής προστασίας πρώτης τάξης το 1996 και περιοχή φυσικής ομορφιάς το 1999. Εκτός από το Παλάτι της Ατίλε Σουλτάν, φιλοξενεί το Κυνηγετικό Κτήμα του Σουλτάνο Αμπντουλάζιζ, το οποίο σήμερα χρησιμοποιείται ως Μουσείο Προσκόπων, το Çamlı Köşk, ένα λύκειο θετικών επιστημών και τμήματα νοσοκομείου. Ως εκ τούτου, δεν είναι όλα τα τμήματα προσβάσιμα στο κοινό, οπότε μείνετε στους μονοπάτια πεζοπορίας.

Η είσοδος είναι δωρεάν και το πάρκο είναι ζωντανό, ειδικά το πρωί, με ανθρώπους που κάνουν πεζοπορία. Τα μονοπάτια είναι συχνά λασπώδη μετά από βροχή, οπότε φορέστε κλειστά παπούτσια. Εάν θέλετε να παρατηρήσετε τα πουλιά, περπατήστε αργά και σταματήστε για λίγα λεπτά κάτω

Το διώροφο κτίριο, που βρίσκεται στο κέντρο του πάρκου, αποτελεί το πιο εμφανές κατάλοιπο της εποχής του παλατιού στο Validebağ. Οι πηγές δίνουν διαφορετικές ημερομηνίες για την κατασκευή του. Τα αρχεία του πολιτιστικού αποθέματος και η Βικιπαίδεια αναφέρουν το 1853 και τον Νικόγοσ Μπαλγιάν ως αρχιτέκτονα. Η ιστορία του εκπαιδευτικού συγκροτήματος που λειτουργεί σήμερα στο κτίριο αναφέρει ότι το 1860, ο Αλτούνιζάντ Ισμαήλ Ζουχτή Πασάς έχτισε ένα μικρό ανάκτορο στην περιοχή, το οποίο κατεδαφίστηκε από τον Σουλτάνο Αμπντουλμετζίτ και αντικαταστάθηκε από το σημερινό κτίριο. Το 1863, το κτίριο παραδόθηκε ως θερινή κατοικία στην αδελφή του Αμπντουλμετζίτ, Αδίλε Σουλτάν (1826-1899), και από τότε φέρει το όνομά της.

Η διπλή σκάλα που οδηγεί στην είσοδο είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Στο εσωτερικό, κάθε όροφος διαθέτει μια μεγάλη κεντρική αίθουσα, μια κύρια αίθουσα και χώρους εξυπηρέτησης. Η μεταγενέστερη ιστορία του κτιρίου προσφέρει μια εικόνα της κοινωνικής ιστορίας της Τουρκίας κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας: από το 1916 έως το 1917 λειτούργησε ως ορφανοτροφείο για κορίτσια, από το 1924 ως εσωτερική σχολή, και το 1927 μετατράπηκε σε κέντρο αποκατάστασης. Από το 1991, χρησιμοποιείται ως εκπαιδευτικό συγκρότημα και πολιτιστικό κέντρο που ανήκει στο Υπουργείο Εθνικής Εκπαίδευσης.

Η ευρύτερη αναγνωρισιμότητα του κτιρίου οφείλεται στον κινηματογράφο. Στη δεκαετία του 1970, γυρίστηκαν εκεί οι πρώτες ταινίες της σειράς "Hababam Sınıfı", και το 2014, ένα από τα δωμάτια μετατράπηκε σε μουσείο αφιερωμένο στην "Hababam Sınıfı". Σύμφωνα με ειδησεογραφικές πηγές, αυτό το τμήμα μπορεί να επισκεφθεί κανείς δωρεάν. Το υπόλοιπο του κτιρίου χρησιμοποιείται για διαμονή και πολιτιστικές εκδηλώσεις, επομένως, παρακαλούμε να περιοριστείτε στα τμήματα που είναι ανοιχτά στο κοινό και να ενημερωθείτε για τις τρέχουσες συνθήκες επίσκεψης από το εκπαιδευτικό συγκρότημα.

Περπατήστε γύρω από το κτίριο για να θαυμάσετε την συμμετρική πρόσοψη και τη σκάλα από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Η θέα του κτιρίου μέσα από τα δέντρα του

Για να μεταβείτε από την περιοχή Validebağ στην Nakkaştepe, απαιτείται ένα σύντομο ταξίδι με λεωφορείο ή ταξί. Ο Δημοτικός Κήπος Nakkaştepe άνοιξε στις 8 Δεκεμβρίου 2018. Η κατασκευή του ανατέθηκε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Αστικοποίησης, ενώ η διαχείρισή του ανήκει στον Δήμο Üsküdar. Ο Δήμος παρουσιάζει αυτόν τον χώρο ως τον πρώτο δημόσιο κήπο της Κωνσταντινούπολης. Η συνολική έκταση είναι 90.000 τετραγωνικά μέτρα. Δεν είναι ένα πάρκο στην παραδοσιακή έννοια, αλλά ένας πρόσφατα ανακαινισμένος χώρος, και η θέση του είναι ο λόγος για την παρουσία του σε αυτή τη διαδρομή. Ο λόφος βρίσκεται ακριβώς δίπλα στη γέφυρα 15 Ιουλίου και προσφέρει θέα στον Βόσπορο από ψηλά.

Τα κύρια σημεία του κήπου είναι οι παρατηρητήριοι που αναφέρονται από τον Δήμο: από εδώ μπορείτε να δείτε τα στηρίγματα της γέφυρας, τη ροή του Βοσπόρου και την απέναντι ακτή με μεγάλη ευκρίνεια. Εκτός από τους παρατηρητήριους, υπάρχουν μια βιολογική λίμνη με καταρράκτη, μια ξύλινη γέφυρα, μια εξέδρα, ένας χώρος για την παρουσίαση φυτών και ένα χώρος για εκδηλώσεις. Υπάρχει επίσης ένα "Σπίτι του Εφευρέτη", σχεδιασμένο ως πάρκο περιπέτειας για παιδιά, παιδικές χαρές και ένα εργαστήριο φύσης, καθώς και ένα μονοπάτι μήκους 3.200 μέτρων για τρέξιμο και περπάτημα.

Μετά τα εκατοντάδες χρόνια παλαιάς βλάστησης της Validebağ, εδώ περπατάτε σε ένα προγραμματισμένο τοπίο. Η παρατήρηση των ειδών στον χώρο παρουσίασης φυτών είναι ένας καλός τρόπος για να δείτε τη διαφορά μεταξύ της φυσικής βλάστησης που είδατε νωρίτερα και της σύγχρονης αντίληψης ενός πάρκου.

Τα Σαββατοκύριακα μπορεί να είναι πολυσύχναστο. Για να απολαύσετε τα παρατηρητήρια με άνεση, επισκεφθείτε τον χώρο τις καθημερινές, νωρίς το πρωί ή νωρίς το απόγευμα. Στον κήπο υπάρχουν ένα μικρό τζαμί, ένα καφέ και τουαλέτες. Ο κήπος Kuzguncuk απέχει λίγο περισσότερο από μισό χιλιόμετρο από εδώ, και μπορείτε να φτάσετε εκεί περπατώντας στους δρόμους που κατηφορίζουν.

Πηγή: Δήμος Üsküdar, Wikipedia.

Στην καρδιά της περιοχής Κουζγκουντσούκ, ανάμεσα στα σπίτια του χωριού, βρίσκεται μια έκταση άνω των 16.000 τετραγωνικών μέτρων, ένα ζωντανό παράδειγμα της παραδοσιακής κουλτούρας των λαχανόκηπων της Κωνσταντινούπολης, η οποία δυστυχώς εξαφανίζεται. Η παλιά της ονομασία ήταν "Ο Κήπος του Ιλία" και ακόμα και σήμερα αναφέρεται με αυτό το όνομα στην περιοχή. Η έκταση ανήκει στην Γενική Διεύθυνση Βακουφίων και το 2014 μίσθωσε την έκταση από τον Δήμο Ουζκουντάρ, ο οποίος και δημιούργησε τη σημερινή της μορφή.

Ο λαχανόκηπος έχει χωριστεί σε εκατό μικρά οικόπεδα. Περίπου πενήντα από αυτά έχουν παραχωρηθεί σε κατοίκους της περιοχής, ενώ τα υπόλοιπα έχουν δοθεί σε σχολεία και πολιτιστικά κέντρα. Όσοι επιθυμούν να καλλιεργήσουν τα οικόπεδα, υποβάλλουν αίτηση στο Δημαρχείο του Κουζγκουντσούκ. Η παρατήρηση των καλλιεργειών στα οικόπεδα είναι ο ευκολότερος τρόπος για να δείτε τι παράγεται στην περιοχή ανάλογα με την εποχή. Παρ' όλα αυτά, δίπλα στα οικόπεδα, υπάρχουν επίσης ελαιώνες, περιοχές με βότανα και αρωματικά φυτά, μονοπάτια για περπάτημα, ένα αμφιθέατρο, μια παιδική χαρά και ένα γήπεδο μπάσκετ. Ο χώρος είναι ανοιχτός καθημερινά, όλο το εικοσιτετράωρο.

Αυτός δεν είναι ένας απλός εκθεσιακός κήπος, αλλά ένας χώρος όπου οι άνθρωποι εργάζονται. Παρακαλούμε να μην εισέρχεστε στα οικόπεδα, να μην αγγίζετε τα προϊόντα και να ζητάτε άδεια πριν φωτογραφίσετε τους εργαζόμενους. Ο κήπος φιλοξενεί παραδοσιακές γιορτές του Χιντιρέλντεζ και διάφορες εκδηλώσεις της περιοχής. Εάν επισκεφθείτε την περιοχή στις αρχές του Μαΐου, ίσως να έχετε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε αυτές τις γιορτές.

Μετά τον κήπο, μπορείτε να κάνετε μια σύντομη βόλτα στους δρόμους της περιοχής. Η ίδια η περιοχή του Κουζγκουντσούκ περιγράφεται λεπτομερώς σε άλλες διαδρομές. Στη συνέχεια, κατευθυνθείτε προς την παραλία και περπατήστε προς τα νότια, προς την περιοχή Πασαλιμάνι. Το πάρκο Φετί Πασά βρίσκεται ανάμεσα στο Κουζγκουντσούκ και το Σουλταντέπε, σε μικρή απόσταση με τα πόδια.

Πηγή: Βικιπαίδεια.

Ολοκληρώστε τη διαδρομή στο Φετί Πασά Πάρκο, που βρίσκεται στην πλαγιά που οδηγεί στον Βόσπορο, ανάμεσα στα χωριά Κουζουντσούκ και Σουλτάντεπε. Το πάρκο πήρε το όνομά του από τον Φετί Αχμέτ Πασά, ο οποίος υπηρέτησε ως κυβερνήτης, πρέσβης και υπουργός τον 19ο αιώνα. Σύμφωνα με το τουριστικό portal του Δήμου της Κωνσταντινούπολης, ο πασάς αγόρασε το οικόπεδο το 1858 και το διαμόρφωσε ως χώρο αναψυχής και περιπάτου. Για πολλά χρόνια, ο χώρος παρέμεινε αδιατηρημένος, αλλά στη συνέχεια ανακαινίστηκε και άνοιξε στο κοινό, και σήμερα διαχειρίζεται από τον Δήμο.

Η κύρια αξία του πάρκου είναι το ορεινό του έδαφος. Καθώς ανεβαίνετε από την ακτή, η θέα προς τον Βόσπορο, τη γέφυρα και την ευρωπαϊκή πλευρά ανοίγεται ανάμεσα στα δέντρα. Μπορείτε να απολαύσετε αυτή τη θέα από τα σημεία θέασης που βρίσκονται μέσα στο πάρκο. Αυτή η πλαγιά, γεμάτη με διάφορα είδη δέντρων και πουλιών, διαθέτει μονοπάτια για περπάτημα και τρέξιμο, παιδικές χαρές και χώρους για πικνίκ, ενώ μέσα στο πάρκο βρίσκεται και ένα κοινωνικό κέντρο του Δήμου.

Επειδή το πάρκο βλέπει προς τη Δύση και τον Βόσπορο, ο φωτισμός κατά το ηλιοβασίλεμα είναι ιδανικός. Καθώς ο ήλιος δύει προς την ευρωπαϊκή πλευρά, το χρώμα του νερού αλλάζει και οι σιλουέτες της απέναντι ακτής γίνονται πιο ευδιάκριτες. Εάν θέλετε να τραβήξετε φωτογραφίες, επιλέξτε ένα σημείο στα ανώτερα μέρη της πλαγιάς, όπου τα δέντρα ανοίγουν. Ξεκινώντας τη μέρα σας στο Βαλιντέμπαγκ, θα την ολοκληρώσετε σε ένα άλλο πάρκο, που διαμορφώθηκε σε διαφορετική εποχή και για διαφορετικούς σκοπούς.

Τα μονοπάτια είναι ορισμένες φορές απότομα, οπότε μην βιάζεστε κατά την κατάβαση. Κατά την ανάβαση, μπορείτε να περπατήσετε κατά μήκος της ακτής προς το νότο και να φτάσετε στο λιμάνι του Ουσκουντάρ, από όπου μπορείτε να επιστρέψετε με πλοίο ή με το Marmaray.

Πηγή: Visit Istanbul (Δήμος Κωνσταντινούπολης); Βικιπαίδεια.