Από το Ρωμαϊκό Λουτρό μέχρι την Καρατζαμπέι: Η κουλτούρα των λουτρών στην Άγκυρα.

Από την οδό Τσανκίρι, ανεβαίνοντας μερικά σκαλοπάτια, φτάνουμε σε μια πλαγιά που στην πραγματικότητα είναι ένας αρχαιολογικός λόφος. Το 1937, οι ανασκαφές του Ρεμζί Ογούζ Αρίκ αποκάλυψαν στρώματα από την εποχή των Φρυγών και των Ρωμαίων. Τα ίδια τα λουτρά ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια των ανασκαφών που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 1937 και 1943, υπό την ηγεσία του Χαμίτ Ζουμπέρ Κοσάι και με τη διαχείριση του Νετζάτι Ντολουνάι. Ο Μαχμούτ Ακόκ αξιολόγησε τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και σχεδίασε σχέδια ανακατασκευής. Τα νομίσματα που βρέθηκαν στο δάπεδο χρονολογούνται από την εποχή του Καρακάλλα, επομένως το κτίριο χρονολογείται μεταξύ των ετών 212-217. Θεωρείται ότι ήταν αφιερωμένο στον Ασκληπιό και είναι ένα από τα μεγαλύτερα ρωμαϊκά λουτρά στον κόσμο.

Εξερευνήστε τα εσωτερικά τμήματα με τη σειρά: τον χώρο αλλαγής ρούχων (apoditerium), την ψυχρή πισίνα (frigidarium), το θερμό δωμάτιο (tepidarium), το ζεστό δωμάτιο (caldarium) και το δωμάτιο ιδρωτών (sudatorium). Το πιο ενδιαφέρον μέρος είναι ο χώρος κάτω από το δάπεδο. Κάτω από το δάπεδο, που στηριζόταν σε τούβλινες κολώνες, κυκλοφορούσε ζεστός αέρας. Αυτό το σύστημα, γνωστό ως hypocaust, χρησιμοποιήθηκε και σε οθωμανικά λουτρά, και θα δείτε την ίδια ιδέα στα επόμενα σημεία της διαδρομής. Το παρακείμενο γυμναστήριο (palaestra), με διαστάσεις 95 επί 95 μέτρα, είναι σήμερα ένα υπαίθριο μουσείο. Στην περιοχή, που ανακαινίστηκε μεταξύ 1997 και 2001, υπάρχουν σχεδόν χίλια αντικείμενα: επιτύμβιες στήλες στα νότια και δυτικά τμήματα, επιγραφικά μπλοκ στα βόρεια, βωμοί στα ανατολικά, σαρκοφάγους και αγάλματα λιονταριών στο κέντρο.

Κατά την περιήγησή σας, λάβετε υπόψη ότι το νερό προερχόταν από τις πλαγιές του Έλμαδαγ μέσω σωλήνων και ότι οι πέτρες του λουτρού χρησιμοποιήθηκαν για την επισκευή των τειχών της πόλης κατά τη βυζαντινή περίοδο. Τα μπλοκ που χρησιμοποιήθηκαν στα τείχη προέρχονται από αυτό το μέρος. Η περιοχή δεν έχει σκιά, οπότε καλό είναι να έρθετε νωρίς το πρωί. Για τις ημέρες και τις ώρες που είναι κλει

Σε αυτό το διπλό χαμάμ, που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του μονοπατιού με σκάλες που ξεκινούν από την οδό Anafartalar, δεν υπάρχει επιγραφή. Το ποιος το έχτισε αναφέρεται στο κτηματολόγιο. Ο Ισάκ Πασάς, ο οποίος υπήρξε υπουργός του Φατίχ και του Βαγιαζίδ του Δεύτερου, διέθεσε 142.500 δίρhem στον διαχειριστή του, Σινάν Μπέη, για να χτίσει ένα χαμάμ στην Άγκυρα, ώστε τα έσοδα να πηγαίνουν στο φιλανθρωπικό ίδρυμα στην πατρίδα του, Ινιγκόλ. Ο Σινάν Μπέης έκτισε το χαμάμ στην περιοχή Ισκεντέρ Τασί. Το κτηματολόγιο του 1486 επιβεβαιώνει αυτό, αναφέροντας τα παιδιά του πασά. Στο βιβλίο εσόδων των θρησκευτικών ιδρυμάτων της Άγκυρας του 1521-22, αναφέρεται ότι το ετήσιο εισόδημα του χαμάμ ήταν 19.000 ακτσέ, το υψηλότερο μεταξύ των χαμάμ της πόλης. Το 1673, ο Σεϊχουλισλάμ Μουχάμεντ Εμίν Εφέντι της Άγκυρας αγόρασε το χαμάμ και το κληροδότησε στην εκκλησία Ζιντσιρλί. Σήμερα, η ιδιοκτησία ανήκει στην Γενική Διεύθυνση Θρησκευτικών Ιδρυμάτων και το χαμάμ είναι ακόμα σε λειτουργία.

Το τμήμα για τους άνδρες βρίσκεται βόρεια, ενώ το τμήμα για τις γυναίκες βρίσκεται νότια. Στο αποδυτήριο των ανδρών εισέρχεται κανείς από την βόρεια αψιδωτή πόρτα. Δύο ορόφους από ξύλινα διαμερίσματα περιβάλλουν την οκταγωνική πισίνα, ενώ στην κορυφή υπάρχει ένας θόλος σε στυλ Μπαγκντάντ. Το θερμό δωμάτιο έχει έναν οβάλ θόλο. Στα δεξιά βρίσκεται τουαλέτα, ενώ στα αριστερά, ένα μέρος για ξύρισμα. Στο ζεστό δωμάτιο, υπάρχει μια τετράγωνη πλατφόρμα, τρεις αψιδωτές αίθουσες και τρία ιδιωτικά δωμάτια στις γωνίες. Στο ιδιωτικό δωμάτιο στα αριστερά της εισόδου, υπάρχει μια βαθιά πισίνα. Το τμήμα για τις γυναίκες είναι πιο ευρύχωρο. Ακόμα και αν δεν θέλετε να μπείτε, μπορείτε να θαυμάσετε την επένδυση από λαξευμένες πέτρες στην δυτική πλευρά και την περίπλοκη τοιχοποιία των παραθύρων.

Από εδώ, κατεβείτε κατά μήκος της οδού Denizciler μέχρι την πλατεία İtfaiye. Το χαμάμ Eyne Bey, που βρίσκεται απέναντι από το λύκει

Το χαμάμ βρίσκεται στην οδό Talatpaşa και είναι το κτίριο που έδωσε το όνομά του στη γειτονιά. Τα οθωμανικά έγγραφα αναφέρουν την περιοχή ως "Karaca Bey Hamamı Meydanı" και "Hamamarkası Meydanı", αλλά με την πάροδο του χρόνου παρέμεινε μόνο το "Hamamönü". Δεν υπάρχει επιγραφή που να αναφέρει την ημερομηνία κατασκευής. Σύμφωνα με ένα κτηματολόγιο που χρονολογείται το 1444, το χαμάμ χτίστηκε από τον Karaca Bey, γαμπρό του Σουλτάνου Μουράτ Β' και ανιψιός του Τσελεμπί Μεχμέτ, πριν από τον θάνατό του στη μάχη του Βάρνα την ίδια χρονιά. Η εγκυκλοπαίδεια TDV αναφέρει το συγκρότημα ως χτισμένο το 1428, ενώ ορισμένες πηγές το χρονολογούν μεταξύ 1440 και 1441. Το χαμάμ πρέπει να ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια αυτών των ετών. Ο σκοπός του ήταν η συγκέντρωση εσόδων: τα έσοδα από το χαμάμ και τους δύο κήπους που βρίσκονται δίπλα του προορίζονταν για την υποστήριξη του τζαμιού "Zaviye" στην περιοχή "Hacet Tepesi", γνωστού και ως "İmaret Camii".

Η είσοδος για τους άνδρες βρίσκεται στην νότια πλευρά, που βλέπει στην οδό, ενώ η είσοδος για τις γυναίκες βρίσκεται στη δυτική πλευρά. Οι αποδυτήριοι έχουν τοίχους από πλίνθους, στέγες σε πυραμιδοειδή μορφή και φεγγίτες στο κέντρο. Στο εσωτερικό, υπάρχουν ξύλινοι αποδυτήριοι στα πλάγια και πισίνες με σιντριβάνια στο κέντρο. Οι τοίχοι και το δάπεδο των χώρων πλυσίματος είναι κατασκευασμένοι από μάρμαρο, ενώ το φως εισέρχεται μέσω κυκλικών, πολύγωνων και αστεροειδών παραθύρων στις θόλους. Το τμήμα για τους άνδρες ακολουθεί το κλασικό σχέδιο με τέσσερις αψίδες, με μια οκτάγωνη κεντρική περιοχή και πρόσβαση στη θόλο μέσω διακοσμητικών στοιχείων στις γωνίες. Η θόλος του ιδιωτικού χώρου είναι επίσης διακοσμημένη. Το τμήμα για τις γυναίκες έχει ένα μεγαλύτερο αποδυτήριο και ένα τμήμα πλυσίματος με συμμετρικό σχέδιο. Το τμήμα πλυσίματος ανακαινίστηκε το 1979, ενώ το αποδυτήριο ανακαινίστηκε λίγα χρόνια αργότερα. Η εγκυκλοπαίδεια αναφέρει επίσης ανακαινίσεις που έγιναν στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και μεταξύ 2003 και 2005. Σήμερα, το χαμάμ λειτουργεί και στα δύο τμήματα.

Ένας

Πίσω από το χαμάμ, στην περιοχή του Hacet Tepesi, βρίσκεται το συγκρότημα του Karaca Bey. Στα αρχεία του ιδρύματος, το συγκρότημα που αναφέρεται ως "Karaca Bey İmareti" αποτελούνταν από τζαμί, νοσοκομείο, μαυσωλείο, πηγή, υδραγωγείο και ένα διπλό χαμάμ. Σήμερα, έχουν διασωθεί το τζαμί, το μαυσωλείο, η πηγή και το χαμάμ. Σε αυτή τη διαδρομή, δώστε περισσότερη προσοχή στη λειτουργία του συγκροτήματος παρά στην αρχιτεκτονική του τζαμιού. Σύμφωνα με το "Ανκαρα Εβκάφ Ντεφτέρι" του 1521-22, τα ετήσια έσοδα του ιδρύματος ήταν 26.760 άκτσε, και περιλάμβαναν, εκτός από το χαμάμ, ένα εργαστήριο σαπουνιού δίπλα στο χαμάμ, ένα οικόπεδο στην πλατεία Sultan Meydanı, κήπους και αγροκτήματα. Με άλλα λόγια, το ενοίκιο του παρακάτω χαμάμ συνέβαλε σημαντικά στα έσοδα του ιδρύματος. Το χαμάμ ήταν, ουσιαστικά, το ταμείο της φιλανθρωπικής οργάνωσης. Αυτή είναι και η απάντηση για το γιατί υπήρχαν τόσα πολλά χαμάμ στην οθωμανική πόλη.

Στο οκτάγωνο μαυσωλείο, που βρίσκεται βορειοδυτικά του τζαμιού, βρίσκεται ο τάφος του Karaca Bey. Η αραβική επιγραφή πάνω από την πόρτα αναφέρει την ημερομηνία 848 (1444). Το σώμα του, που πέθανε στη Βάρνα, μεταφέρθηκε στην Άγκυρα, όπου υπηρετούσε. Παρατηρήστε από έξω τη διακόσμηση με πολύχρωμα πλακάκια του μιναρέ και το οκτάγωνο τμήμα του. Σύμφωνα με την "Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια TDV", ο αρχιτέκτονας του συγκροτήματος ήταν ο Sinaneddin Ahmed b. Ebu Bekir el-Müşeymeş, και οι εργασίες αποκατάστασης πραγματοποιήθηκαν τα έτη 1938, 1947, 1965, 1989 και 2003-2005.

Το τζαμί είναι ανοιχτό για προσκυνητές. Κατά τις ώρες της προσευχής, αποφύγετε να εισέλθετε ή, αν το κάνετε, μείνετε σύντομα, αφαιρέστε τα παπούτσια σας, φορέστε ρούχα που καλύπτουν τους ώμους και τα γόνατα και διατηρήστε τη σιωπή. Το μαυσωλείο είναι μέρος του τζαμιού και δεν απαιτεί ξεχωριστή επίσκεψη. Εάν σκεφτείτε ότι η οικογένεια του Karaca Bey ζούσε στην Άγκυρα, κοντά στο Gazi Lisesi και το Hamamı του Eyne Bey, η σύνδεση μεταξύ της πλα

Η περιοχή, η οποία πήρε το όνομά της από το χαμάμ, τελειώνει εκεί. Το Hamamönü είναι μια οικιστική περιοχή που ιδρύθηκε τον δέκατο τρίτο αιώνα γύρω από τις αγορές στους πρόποδες του κάστρου, που γνώρισε άνθηση τον δέκατο πέμπτο και δέκατο έκτο αιώνα με την εξελιγμένη υφαντουργία της, και υπέστη καταστροφές τον δέκατο έβδομο αιώνα κατά τη διάρκεια των αναταραχών του Τσελάλι. Η εικόνα που βλέπετε σήμερα αντικατοπτρίζει την αστική αρχιτεκτονική του δέκατου ένατου αιώνα: περίπου τριακόσια κτίρια, οκτώ από τα οποία είναι καταγεγραμμένα ως ιστορικά μνημεία, και είκοσι δύο παραδείγματα παραδοσιακών σπιτιών. Η απόφαση για την προστασία της περιοχής ελήφθη το 1997, ενώ ο σχεδιασμός ξεκίνησε το 1999. Το 2006, ο Δήμος Altındağ ξεκίνησε ένα πρόγραμμα αναβάθμισης των δρόμων, ξεκινώντας από τις οδούς İnci και Dutlu. Τα σπίτια που έχουν διατηρηθεί έχουν αποκατασταθεί, ενώ τα ερείπια έχουν εκχερσωθεί και έχουν ξαναχτιστεί με τοπική πέτρα, ξύλο και τούβλα. Επομένως, κάθε πρόσοψη που βλέπετε δεν είναι απαραίτητα αυθεντική, καθώς μέρος της έχει ανακατασκευαστεί. Τα είκοσι δύο σπίτια στην "Οδό των Τεχνών" έχουν διατεθεί σε καλλιτέχνες από το 2010, με τους επάνω ορόφους να χρησιμοποιούνται ως εργαστήρια και τους κάτω ορόφους ως γκαλερί.

Αυτό είναι το ιδανικό μέρος για μια βόλτα μετά το χαμάμ. Μπείτε από την οδό Talatpaşa και στρίψτε στους λιθόστρωτους δρόμους. Μην ανησυχείτε, καθώς ο μιναρές του τζαμιού Karacabey θα είναι πάντα στο οπτικό σας πεδίο. Στην περιοχή βρίσκεται επίσης το Taceddin Dergahı, όπου ο Mehmet Akif Ersoy έγραψε τον Εθνικό Ύμνο. Εάν έχετε χρόνο, επισκεφθείτε το μουσείο. Η περιοχή είναι ζωντανή τα βράδια της ραμαζάνης και γεμάτη κόσμο τα Σαββατοκύριακα. Για μια πιο ήρεμη βόλτα, επιλέξτε ένα απόγευμα τις καθημερινές.

Η επιστροφή είναι εύκολη: από τις στάσεις στην οδό Talatpaşa, τα λεωφορεία EGO αναχωρούν προς τις περιοχές Ulus και Kızılay, ενώ είναι επίσης εφικτή η πεζοπορία προς την Ulus. Ολοκληρώστε την ημέρα σας παρατηρώντας την πλατεία από την είσοδο του χαμάμ. Πριν από έξι αιώνες, αυτή η πλατεία ιδρύθηκε ως πηγή