Η "Πράσινη Ζώνη" της Τσανκάγια: Από την κοιλάδα Ντικμέν προς το πάρκο Κουρτουλούς.

Εισέλθετε στην κοιλάδα από το νότο, από την περιοχή Dikmen, και ακολουθήστε το ρέμα προς το βορρά, προς την περιοχή Ayrancı. Το υπόλοιπο της διαδρομής συνεχίζει από εκεί. Μέχρι το 1989, αυτό το σημείο ήταν ένα ρέμα γεμάτο παράνομα κτίσματα. Το έργο Αστικής Αναγέννησης και Ανάπτυξης της Κοιλάδας Dikmen, που αποφασίστηκε εκείνη τη χρονιά, θεωρείται το πρώτο έργο αναγέννησης για μια περιοχή με παράνομα κτίσματα στην Τουρκία. Η πρώτη φάση ολοκληρώθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1990, η δεύτερη το 2002, η τρίτη το 2009, και η τελευταία φάση είναι ακόμη σε εξέλιξη. Το πιο σημαντικό στοιχείο του σχεδιασμού για τον επισκέπτη είναι ότι το παλιό ρέμα δεν καλύφθηκε, αλλά έγινε το κέντρο του τοπίου: οι λίμνες και οι καταρράκτες ακολουθούν τη φυσική ροή του νερού, και το νερό της βροχής έρχεται σε επαφή με το έδαφος.

Σε μια έκταση περίπου 70 εκταρίων, υπάρχει ένα μονοπάτι πεζοπορίας μήκους 3 χιλιομέτρων, δύο ψηλές γέφυρες που διασχίζουν την κοιλάδα, μια πλατφόρμα θέασης και ένας τοίχος αναρρίχησης. Σύμφωνα με την Wikipedia, υπάρχουν πάνω από 120.000 δέντρα και περίπου 50 είδη φυτών. Πολλοί επισκέπτονται την περιοχή την άνοιξη για να δουν τα άνθη της κερασιάς. Το φθινόπωρο, τα φύλλα και το χειμώνα, το χιόνι, μεταμορφώνουν το τοπίο. Επειδή ο πυθμένας της κοιλάδας είναι χαμηλότερος, η ζέστη του μεσημεριού είναι έντονη εδώ. Κάντε πεζοπορία νωρίς το πρωί ή το απόγευμα και πάρτε μαζί σας νερό.

Ο πιο γρήγορος τρόπος για να κατανοήσετε την κλίμακα του έργου είναι να ανεβείτε σε μια από τις γέφυρες και να δείτε την κοιλάδα από άκρη σε άκρη. Τα πολυκατοικιακά συγκροτήματα και στις δύο πλευρές της κοιλάδας είναι επίσης μέρος του έργου: δίπλα στα σπίτια που κατασκευάστηκαν για τους παλιούς κατοίκους, βρίσκονται συγκροτήματα που πωλούνται σε άτομα με υψηλότερο εισόδημα. Η είσοδος είναι δωρεάν και το πάρκο φωτίζεται και τη νύχτα. Φεύγοντας από το βόρειο άκρο, ξεκινά μια ανηφόρα προς την περιοχή Çankaya, μέσω της περιοχής Ayrancı.

Πηγή: Wikipedia (TR και EN), Yeni Ankara, ANFA.

Από την περιοχή Αιράντσι, αφού ανέβετε τον λόφο, το Βοτανικό Πάρκο ξεκινά στην πλαγιά που βρίσκεται ανάμεσα στις οδούς Τσανκάγια και Τζιννάχ. Το πάρκο, που ιδρύθηκε το 1970, καλύπτει μια έκταση 65.000 τετραγωνικών μέτρων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Βικιπαίδειας, σχεδόν το μισό της έκτασης είναι καταπράσινο, το ένα τέταρτο είναι δασώδες, στο κέντρο υπάρχει μια λίμνη έκτασης 1.330 τετραγωνικών μέτρων, ενώ περίπου 15.000 τετραγωνικά μέτρα είναι ασφαλτοστρωμένοι χώροι, δηλαδή δρόμοι και πλατείες. Η λίμνη στο κέντρο, ο παιδότοπος και το θερμοκήπιο είναι τα βασικά στοιχεία του πάρκου. Παρόλο που ονομάζεται βοτανικό πάρκο, η Βικιπαίδεια το περιγράφει ως ένα αστικό πάρκο. Επισκεφθείτε το για να θαυμάσετε τον δασικό του χώρο και το θερμοκήπιο, χωρίς να περιμένετε μια επιστημονική συλλογή με ετικέτες.

Σε αυτή τη διαδρομή, το Βοτανικό Πάρκο προσφέρει μια ευκαιρία για μια στάση και μια διαφορετική οπτική γωνία. Μετά την εκτεταμένη, νεότερη και επίπεδη βάση της κοιλάδας Ντικμέν, αυτό το σημείο είναι επικλινές, με παλιά δέντρα και στενό. Υπάρχει μια διαφορά δύο δεκαετιών: αυτό το πάρκο, που άνοιξε το 1970, δείχνει πόσο διαφορετικά σχεδιάστηκε το έργο της κοιλάδας που ξεκίνησε το 1989. Αυτή η πλαγιά, κάτω από το Προεδρικό Μέγαρο Τσανκάγια, είναι το αποτέλεσμα της απόφασης του Γιάνσεν να επεκτείνει την πόλη προς το νότο, προς το Τσανκάγια, και σήμερα είναι καλυμμένη με δέντρα.

Για όσους ανεβαίνουν από τον λόφο, τα παγκάκια δίπλα στη λίμνη είναι ένα καλό μέρος για να ξεκουραστείτε, καθώς υπάρχει άφθονη σκιά από τα δέντρα, ειδικά κατά τις μεσημεριανές ώρες. Η μετάβαση στο πάρκο Σεγκμένλερ είναι σύντομη: το Σεγκμένλερ, που βρίσκεται στην ίδια πλαγιά, είναι προσβάσιμο μέσω της οδού Τσανκάγια. Αντί να επισκεφθείτε τα δύο πάρκα ξεχωριστά, σκεφτείτε τα ως μια ενιαία, πράσινη λωρίδα, κάτι που θα σας ανακουφίσει κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Πηγή: Βικιπαίδεια (Βοτανικό Πάρ

Οι κήποι Seğmenler βρίσκονται σε μια έκταση 67.000 τετραγωνικών μέτρων, ανάμεσα στην λεωφόρο Atatürk και την οδό Iran, κάτω από το συγκρότημα Çankaya Köşkü. Ο σχεδιασμός του πάρκου, που επιλέχθηκε σε έναν διαγωνισμό που διοργάνωσε ο Δήμος της Μεγάλης Πόλης της Άγκυρας για τον εορτασμό της 100ής επετείου γέννησης του Atatürk, δημιουργήθηκε από τον Selami Sözer. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε το 1981, και το πάρκο άνοιξε δύο χρόνια αργότερα, στις 10 Οκτωβρίου 1983. Ένα ρυάκι, το Kavaklıdere, διασχίζει το πάρκο. Αυτό είναι σημαντικό για τη διαδρομή: μετά τους βοτανικούς κήπους, βλέπετε για δεύτερη φορά ένα ρυάκι να έχει διαμορφωθεί σε πάρκο. Η επιθυμία του Jansen για τους κήπους İncesu και Bentderesi ήταν να διατηρηθεί η περιοχή πράσινη, χωρίς οικοδόμηση, και αυτό υλοποιήθηκε σε μικρότερη κλίμακα εδώ.

Το πάρκο διαθέτει λίμνες, μια παιδική χαρά και ένα αμφιθέατρο. Σύμφωνα με την Wikipedia, το αμφιθέατρο φιλοξενούσε κάποτε εκπομπές της TRT και συναυλίες ποπ μουσικής. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, μπορείτε να δείτε δύο γλυπτά. Το μνημείο "Seğmenler" του Burhan Alkar απεικονίζει στρατιώτες με άλογα και σημαίες, και το όνομα του πάρκου προέρχεται από αυτό το σύμβολο του πολιτισμού της Άγκυρας. Το μπρούτζινο γλυπτό του İlhan Koman, που τοποθετήθηκε το 1992, κλάπηκε το 2016 και αντικαταστάθηκε με ένα νέο το 2018. Η τοποθεσία των γλυπτών δεν είναι σαφώς σημειωμένη στο πάρκο, οπότε μπορεί να είναι δύσκολο να τα βρείτε αν ανεβαίνετε από την κάτω είσοδο.

Είναι πιο εύκολο να μπείτε από την πάνω είσοδο και να κατεβείτε: όσοι έρχονται από τους βοτανικούς κήπους, ήδη κατεβαίνουν από ψηλά. Φτάνοντας στο κάτω μέρος, η διαδρομή στρέφεται βόρεια, προς το Kuğulu Park και το Kavaklıdere, και καταλήγει στο Kızılay. Αυτό το τμήμα είναι επίπεδο και με πεζοδρόμια, αλλά υπάρχει λίγη σκιά, οπότε καλό είναι να φοράτε καπέλο κατά τη διάρκεια της μεσημεριάς το καλοκαίρι.

Πηγή: Wikipedia (Πάρκο Seğmenler).

Από την Kızılay, περπατώντας κατά μήκος της λεωφόρου Atatürk προς το βορρά, φτάνετε στην πλατεία Sıhhiye. Ο σταθμός του μετρό M1 βρίσκεται κάτω από τη λεωφόρο, ακριβώς δίπλα στο πάρκο. Το πάρκο Abdi İpekçi άνοιξε το 1981 και αρχικά ονομαζόταν Yenişehir Parkı. Μεταγενέστερα, μετονομάστηκε για να τιμήσει τον δημοσιογράφο Abdi İpekçi. Σύμφωνα με διάφορες πηγές, η έκτασή του κυμαίνεται μεταξύ 33.000 και 37.000 τετραγωνικών μέτρων. Είναι ένα από τα λίγα μεγάλα πάρκα στο κέντρο της πόλης, με εκτεταμένους χλοοτάπητες, μια διακοσμητική λίμνη, ένα τσαγέρι και μια παιδική χαρά. Το πάρκο ανακαινίστηκε πλήρως το 2023 και διαχειρίζεται από την εταιρεία ANFA, η οποία ανήκει στον δήμο. Περιλαμβάνει δημόσιες τουαλέτες.

Το σύμβολο του πάρκου είναι το μπρούτζινο άγαλμα "Χέρια" του Metin Yurdanur, που δημιουργήθηκε το 1979. Απεικονίζει δύο χέρια που υψώνονται προς τον ουρανό. Σύμφωνα με την Wikipedia, το άγαλμα ήταν μέρος μιας σειράς γλυπτών που ξεκίνησε ο δήμος στα τέλη της δεκαετίας του 1970 για δημόσιους χώρους. Ο καλλιτέχνης δήλωσε ότι απεικονίζει εργατικά, δημιουργικά χέρια. Το 2022, ο ίδιος ο καλλιτέχνης ανακαίνισε το άγαλμα με τα χέρια του, μετά από 43 χρόνια. Η καλύτερη ώρα για να θαυμάσετε το άγαλμα από κοντά, κοιτάζοντας τα χέρια από κάτω, είναι νωρίς το πρωί.

Αυτό το πάρκο είναι το πιο κοντινό σημείο στην ιδέα της "πράσινης διαδρομής" του Jansen. Σύμφωνα με το σχέδιο του 1932 που ανέφερε ο Burat, υπήρχε μια πεζοδρομημένη "πράσινη διαδρομή" που συνέδεε την Havuzbaşı (δηλαδή την σημερινή Kızılay) με το İncesu Deresi και το Fidanlık. Η Sıhhiye βρίσκεται σε αυτή την κατεύθυνση. Η "πράσινη διαδρομή" δεν υλοποιήθηκε ποτέ, αλλά περπατώντας από την Kızılay προς το πάρκο και από εκεί προς την Kurtuluş, ακολουθείτε την ίδια γραμμή. Το πάρκο γεμίζει με εργαζόμενους από τα γύρω κτίρια κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματος. Για ησυχία, επιλέξτε να το επισκεφθείτε νωρίς το πρωί.

Πηγές: Wikipedia (Abdi İpekçi Parkı; Eller heykeli), ANFA, Hürriyet,

Μπορείτε να φτάσετε στο πάρκο περπατώντας από την περιοχή Sihhiye προς την περιοχή Kolej, ή φτάνοντας στον σταθμό Kurtuluş με το τραμ Ankaray από την περιοχή Kızılay. Αυτή είναι η ιστορικά σημαντικότερη περιοχή. Η έκταση, η οποία ενοικιάστηκε το 1931, ιδρύθηκε ως φυτώριο για την αύξηση των δέντρων στην πόλη. Ένα από τα τέσσερα πάρκα που προβλέπονταν στο σχέδιο του Jansen το 1932, με την ονομασία "Φυτώριο", βρισκόταν ακριβώς εδώ. Έτσι, το πάρκο που επισκέπτεστε σήμερα είναι η υλοποίηση της ιδέας του Jansen για ένα φυτώριο και μια διαμόρφωση κοιλάδας για την περιοχή Incesu. Το φυτώριο μετατράπηκε σε πάρκο μεταξύ 1961 και 1963, και το 1980 απέκτησε επίσημα την ιδιότητα του πάρκου. Σύμφωνα με το Haber Ankara, το 1994 κηρύχθηκε "φυσικό μνημείο πρώτης κατηγορίας".

Το πάρκο έχει έκταση 86.000 τετραγωνικών μέτρων, με 49.000 τετραγωνικά μέτρα γκαζόν, 10.000 τετραγωνικά μέτρα χώρους για πικνίκ και 2.000 τετραγωνικά μέτρα επιφάνεια νερού. Το σημαντικό χαρακτηριστικό, όπως αναφέρει η Wikipedia, είναι τα δέντρα: εδώ βρίσκονται σπάνιες καστανιές. Το 1981, εντός του πάρκου, άνοιξε με ιδιωτική πρωτοβουλία η πρώτη τεχνητή παγοδρόμιο της Τουρκίας, το Atatürk Buz Pateni ve Spor Tesisleri, σηματοδοτώντας την έναρξη των αθλημάτων του χόκεϊ και του πατινάζ στην Άγκυρα. Για το τρέχον ωράριο λειτουργίας της παγοδρομίου, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του δήμου. Επίσης, εντός του πάρκου βρίσκεται το άγαλμα "Sarı Kız", που τοποθετήθηκε το 1993 από τον Selim Turan.

Καθώς περιφέρεστε, θα παρατηρήσετε τη διάταξη που θυμίζει το παρελθόν του φυτωρίου: ομάδες παλαιών δέντρων, διατεταγμένες σε σειρές. Το πρωί, δρομείς, και το απόγευμα, οικογένειες για πικνίκ. Το δημαρχείο κάνει το πάρκο πιο ζωντανό τα Σαββατοκύριακα. Από εδώ, μπορείτε να ανεβείτε προς το 50. Yıl Parkı, στην περιοχή Cebeci.

Πηγές: Wikipedia (Kurtuluş Parkı), Haber Ankara, ANFA, DergiPark (Burat).

Το πάρκο βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου στην περιοχή Cebeci, πάνω από την πανεπιστημιούπολη Cebeci του Πανεπιστημίου της Άγκυρας, και καταλήγει στο πάρκο 50. Yıl. Σύμφωνα με την Wikipedia, το πάρκο άνοιξε το 2010 και πήρε το όνομά του από την 50ή επέτειο της Δημοκρατίας. Ανακαινίστηκε το 2009 και επαναλειτουργήσε. Οι πληροφορίες για την έκτασή του διαφέρουν, με τον δήμο και την περιοχή ANFA να αναφέρουν μια έκταση μεταξύ 130.000 και 135.000 τετραγωνικών μέτρων. Το κύριο χαρακτηριστικό του πάρκου είναι το υψόμετρό του: δεν υπάρχει άλλο δημόσιο πάρκο στην πόλη που να προσφέρει πανοραμική θέα σε τόσο μεγάλη έκταση. Το 2013, ο δήμος της Άγκυρας παρουσίασε το πάρκο ως "πανοραμική πλατφόρμα της πρωτεύουσας", εγκαθιστώντας τηλεσκόπια σε τέσσερα σημεία θέασης και δημιουργώντας ένα καφέ στην υψηλότερη κορυφή.

Στην κορυφή του λόφου, υπάρχουν δύο λίμνες, ρυάκια, ένας τριεπίπεδος καταρράκτης, ένα υπαίθριο θέατρο, παιδικές χαρές, μια πίστα πατινάζ και αθλητικά γήπεδα. Αυτό που κάνει το πάρκο αναγνωρίσιμο από μακριά είναι ο φάρος: οι πηγές αναφέρουν ότι το ύψος του είναι μεταξύ 110 και 120 μέτρων, ενώ η Wikipedia αναφέρει ότι είναι ο ψηλότερος στην Ευρώπη. Η θέα από τη βάση του φάρου προς την Κάλε, το Anıtkabir και τις πλαγιές του Çankaya, δηλαδή προς τις πλαγιές από τις οποίες ξεκινάτε το πρωί, είναι εκπληκτική.

Απολαύστε το ηλιοβασίλεμα εδώ: τα σημεία θέασης που βλέπουν προς τη Δύση συλλαμβάνουν το φως ιδανικά, και ο νυχτερινός φωτισμός του πάρκου ανάβει πριν κλείσει. Για όσους έρχονται με τα πόδια από την περιοχή Kurtuluş, η ανάβαση είναι απότομη αλλά σύντομη. Εναλλακτικά, μπορούν να πλησιάσουν από τον σταθμό Dikimevi, το τελευταίο σημείο της γραμμής Ankaray, για όσους δεν επιθυμούν να ανεβούν στην κορυφή. Τα ωράρια λειτουργίας των εγκαταστάσεων διαφέρουν, οπότε ενημερωθείτε για την πίστα πατινάζ και το καφέ από τον δήμο. Για την επιστροφή, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το Ankaray από τον σταθμό Dikimevi για να φτάσετε στην Kızılay.

Πηγές: Wikipedia (Πάρκο 50. Yıl), Δελτίο Τύπου του Δ