Φάροι της Κωνσταντινούπολης, από τον Μαρμαρά μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα.

Η πρώτη στάση της πρώτης ημέρας είναι ο Φάρος Γκιόκτσεκ. Γνωστός και ως Φάρος Αγιαστέφανου, είναι ο πρώτος ιστορικός φάρος που συναντούν τα πλοία που πλέουν από τη Θάλασσα του Μαρμαρά προς τον Βόσπορο. Κατασκευάστηκε το 1856 από την Υπηρεσία Φάρων, υπό τη διοίκηση του Μισέλ Πασά, γαλλικής καταγωγής, στο πλαίσιο συμφωνίας μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Γάλλων για τη λειτουργία των φάρων. Σύμφωνα με την αγγλική έκδοση της Wikipedia, αναφέρεται για πρώτη φορά ότι πυρπολήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 1857.

Ο πέτρινος πύργος έχει οκταγωνικό σχήμα και υψώνεται από το κέντρο του κτιρίου του φύλακα. Βρίσκεται σε ύψος 16 μέτρων από το έδαφος και 23 μέτρα από τη θάλασσα, και το φως του είναι ορατό από απόσταση 15 ναυτικών μιλίων. Η πηγή φωτός άλλαξε με την πάροδο των ετών, από λάμπα ασετυλίου που λειτουργούσε με αέριο, σε ηλεκτρικό φωτισμό. Ο φάρος επισκευάστηκε το 1945, το 1971 και το 1988, και σήμερα λειτουργεί και διαχειρίζεται από τη Γενική Διεύθυνση Ασφάλειας Ακτών, παρέχοντας σημαντική βοήθεια στην πλοήγηση.

Ο πύργος δεν είναι ανοιχτός για επισκέψεις. Μπορείτε να θαυμάσετε τον φάρο από την ακτή και τα γύρω μέρη. Παρατηρήστε πώς το οκταγωνικό τμήμα υψώνεται από το κέντρο του κτιρίου του φύλακα και δείτε το μπαλκόνι που περιβάλλει τον χώρο του φάρου. Την δεύτερη ημέρα, θα δείτε τον Φάρο Ρουμελί, του οποίου το φως ανάβει σε ύψος 58 μέτρων από τη θάλασσα. Τα 23 μέτρα εδώ συνοψίζουν τη διαφορά μεταξύ της χαμηλής ακτής του Μαρμαρά και των υψηλών ακτών της εισόδου της Μαύρης Θάλασσας.

Μπορείτε να φτάσετε στον φάρο περπατώντας από τον σταθμό Marmaray της Γκιόκτσεκ προς την ακτή. Σε αυτό το σημείο, που είναι εκτεθειμένο στο Μαρμαρά, ο άνεμος μπορεί να είναι ισχυρός. Οι πρώτες πρωινές ώρες είναι ιδανικές, καθώς είναι ήσυχες και προσφέρουν απαλό φως για φωτογραφίες. Από εδώ, μπορείτε να επιστρέψετε με το Marmaray και να μεταβείτε στο Σιρκέτσι.

Πηγή: Wikipedia, Γενική Διεύθυνση Ασφάλειας Ακτών.

Καθώς περπατάτε κατά μήκος της παραλιακής οδού που διασχίζει την περιοχή από το Σιρκέτσι μέχρι το Σαράιμπούνου, θα δείτε τον Φάρο Αχίρκαπι κοντά στην οδό Κένεντι, στα πόδια των τειχών του Μαρμαρά. Η ιστορία αυτού του φάρου είναι περίπου ένα αιώνα παλαιότερη από αυτή των περισσότερων άλλων φάρων στην περιοχή. Το 1755, μετά από το ναυάγιο ενός μεγάλου πλοίου στα ανοιχτά της Κουμκαπι λόγω κακοκαιρίας, ο σουλτάνος Οσμάν Γ' διέταξε την κατασκευή ενός φάρου πάνω στα τείχη, όπου θα άναβε κάθε βράδυ ένα φως. Ο σημερινός πέτρινος πύργος κατασκευάστηκε την εποχή του σουλτάνου Αμπντουλμέτζιντ, μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο, το 1857. Σύμφωνα με την αγγλική έκδοση της Βικιπαίδειας, Γάλλοι μηχανικοί συμμετείχαν στην κατασκευή του.

Παρατηρήστε το σχήμα του πύργου. Το κυλινδρικό σώμα του, που στηρίζεται σε μια τετράγωνη βάση, έχει ένα μπαλκόνι που θυμίζει το περίπτερο ενός μιναρέ. Ο πύργος έχει ύψος 26 μέτρα, το φως του λάμπει σε ύψος 36 μέτρων από τη θάλασσα και είναι ορατό από απόσταση 16 ναυτικών μιλίων. Η μοναδική μαύρη λωρίδα που περιβάλλει το λευκό σώμα είναι ένα σημάδι που βοηθά στην αναγνώριση του φάρου από τη θάλασσα κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Η σχέση του φάρου με τη θάλασσα άλλαξε το 1958, όταν κατασκευάστηκε η παραλιακή οδός. Πλέον, ο πύργος δεν βρίσκεται απευθείας στην ακτή. Σύμφωνα με την τουρκική έκδοση της Βικιπαίδειας, ο φάρος λειτουργήθηκε από γυναίκες της οικογένειας Λικ από το 1907 έως το 1995, μια από τις λιγότερο γνωστές ανθρώπινες ιστορίες στην ιστορία των φάρων της Κωνσταντινούπολης. Η συντήρησή του ανήκε αρχικά στο Bostancı Ocağı, ενώ σήμερα αναλαμβάνεται από την Kıyı Emniyeti.

Ο πύργος δεν είναι ανοιχτός για επισκέψεις. Μπορείτε να δείτε τον φάρο από την παραλιακή οδό, στην πλευρά της θάλασσας και από τα τείχη. Το νερό που βρίσκεται μπροστά σας αναφέρεται στα αρχεία της Kıyı Emniyeti ως η περιοχή "Ahırkapı demir bölgesi" (περιοχή αγκυροβολίας). Είναι πιθανό να δείτε πλοία αγκυροβολημένα στα ανοιχτά. Από εδώ, μπορείτε να επιστρέψετε στο Σιρκέτσι και να πά

Πάρτε το Marmaray και μεταβείτε στην περιοχή Üsküdar, στη συνέχεια περπατήστε προς την ακτή Salacak. Ο Πύργος των Κοριτσιών, που βρίσκεται περίπου 200 μέτρα ανοιχτά από την ακτή της Üsküdar, είναι το παλαιότερο από τα κτίρια στην περιοχή, αλλά είναι το λιγότερο γνωστό ως φάρος. Οι πηγές αναφέρουν ότι το πρώτο κτίριο χτίστηκε το 1110 από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Αλέξιο Α', και ήταν ένας ξύλινος πύργος με τοίχο από πέτρα. Ο πύργος κατέρρευσε από σεισμό το 1509 και ξαναχτίστηκε, ενώ το 1721 υπέστη πυρκαγιά. Στη συνέχεια, ξαναχτίστηκε και χρησιμοποιήθηκε ως φάρος. Το 1763, ανακαινίστηκε με πιο ανθεκτική πέτρα, και την τωρινή του μορφή την απέκτησε με τις εργασίες αποκατάστασης που διενεργήθηκαν το 1832 από τον Μαχμούτ Β'. Η τουρκική έκδοση της Wikipedia τονίζει ότι ο πύργος δεν έχασε ποτέ τη λειτουργία του ως φάρος, καθοδηγώντας τα πλοία τη νύχτα.

Η τελευταία μεγάλη ανακαίνιση του πύργου ξεκίνησε από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού το 2021. Μετά από εργασίες που διήρκεσαν περισσότερα από δύο χρόνια, ο πύργος άνοιξε ξανά στο κοινό ως ιστορικό μνημείο τον Μάιο του 2023. Οι τοίχοι, οι οποίοι είχαν αποδυναμωθεί από την κρυστάλλωση του αλατιού, ενισχύθηκαν με ατσάλινες κατασκευές. Η θέση του πύργου, στη νότια είσοδο του Βόσπορου, σε ένα μικρό νησάκι ανοιχτά της ακτής, τον καθιστά ένα ορατό σημείο κατά τη διάρκεια της ημέρας και ένα σημείο αναφοράς με το φως του τη νύχτα.

Για να επισκεφθείτε τον πύργο, μπορείτε να πάρετε ένα πλοίο από την ακτή. Ελέγξτε τα σημεία αναχώρησης, τα δρομολόγια και τις ώρες επίσκεψης στην επίσημη ιστοσελίδα του. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής σας, κοιτάξτε έξω από τα παράθυρα: από τη μία πλευρά βλέπετε την ιστορική χερσόνησο και το Sarayburnu, και από την άλλη την ακτή της Üsküdar και την είσοδο του Βόσπορου. Ο πύργος, μαζί με το Ahırkapı που είδατε πριν, σηματοδοτούν την νότια είσοδο του Βόσπορου προς τη Μάρμαρα από δύο πλευρές.

Εάν δεν θέλετε να πάτε με πλοίο, μπορείτε να παρατηρήσετε τον πύργο από την ακτή της Salacak. Από εκεί, πάρτε το Marmaray και μεταβ

Την πρώτη ημέρα, για να δείτε τον τελευταίο φάρο, πάρτε το Marmaray και κατευθυνθείτε στην περιοχή Feneryolu. Από εκεί, μπορείτε να περπατήσετε ή να κάνετε ένα σύντομο ταξίδι με λεωφορείο για να φτάσετε στο πάρκο που βρίσκεται στην περιοχή Fenerbahçe. Η παλιά ονομασία της χερσονήσου είναι Kalamış. Ιστορικά έγγραφα αναφέρουν ότι η θέση της χερσονήσου προκαλούσε συχνά ατυχήματα στα πλοία. Σημειώνεται ότι ο Σουλτάνος Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής εξέδωσε ένα διάταγμα το 1562 για την τοποθέτηση ενός φάρου σε αυτό το σημείο. Ο σημερινός πύργος χτίστηκε το 1857.

Ο λευκός, κυλινδρικός πύργος διαθέτει δύο μπαλκόνια, και ο χώρος του φάρου είναι επίσης λευκός. Το μικρό, μονοκατοικία φύλακα που βρίσκεται δίπλα στον πύργο είναι ακόμα εκεί. Ο φάρος και το σπίτι του φύλακα προστατεύονται ως ιστορικά μνημεία. Η πηγή φωτός, όπως και οι άλλοι φάροι της διαδρομής, μετατράπηκε από αέριο σε ακετυλίνη και στη συνέχεια σε ηλεκτρικό ρεύμα. Σήμερα, αναβοσβήνει δύο φορές κάθε 12 δευτερόλεπτα και είναι ορατός από απόσταση 15 ναυτικών μιλίων. Κάθε φάρος έχει διαφορετικό μοτίβο αναβοσβήνουντος φωτός, και οι ναυτικοί αναγνωρίζουν τον φάρο από αυτό το μοτίβο. Αν περιμένετε στο σκοτάδι, μπορείτε να μετρήσετε τον ρυθμό του φωτός.

Το πάρκο είναι ανοιχτό για το κοινό, αλλά δεν επιτρέπεται η είσοδος στον πύργο. Μπορείτε να δείτε τον φάρο από το πάρκο και από την βραχώδη ακτή που βλέπει στο Μάρμαρα. Δώστε προσοχή στον τρόπο με τον οποίο ο πύργος ενώνεται με το σπίτι του φύλακα και στη θέση των μπαλκονιών. Για να τραβήξετε φωτογραφίες, αναζητήστε γωνίες από την ακτή που θα σας επιτρέψουν να απαθανατίσετε τον πύργο με το πέλαγος στο φόντο.

Το πάρκο Fenerbahçe αναφέρεται επίσης ως μέρος της διαδρομής του Radar στην ακτή της Κωνσταντινούπολης. Εδώ, μπορείτε να το δείτε ως μέρος της αλυσίδας φάρων της Κωνσταντινούπολης στην πλευρά της Ανατολίας, κατά μήκος του Κόλπου του Μαρμαρά. Περάστε την ημέρα εδώ, περιμένοντας να ανάψει το φως, και την επόμενη ημέρα θα μετακινηθείτε με αυτοκίνητο προς την είσοδο της Μαύρης Θάλασσας.

Πηγή: Wikipedia; Γ

Ο Φάρος του Ρουμελί, βρίσκεται στην ευρωπαϊκή πλευρά, μέσα στο χωριό Σαριγιέρ, στην είσοδο του Βόσπορου, όπου αυτός ενώνεται με τη Μαύρη Θάλασσα. Κατασκευάστηκε για να επιτρέψει στα γαλλικά και αγγλικά πολεμικά πλοία να εισέρχονται και να εξέρχονται με ασφάλεια από τη Μαύρη Θάλασσα κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου. Σύμφωνα με τη Τουρκική Βικιπαίδεια, ο Μισέλ Πασά, γαλλικής καταγωγής, κατασκεύασε τον πύργο μαζί με τον φάρο της Ανατολίας στην απέναντι πλευρά, και ο φάρος τέθηκε σε λειτουργία στις 15 Μαΐου 1856. Το εκατομμυριοετές δικαίωμα λειτουργίας που παραχωρήθηκε στους Γάλλους, ακυρώθηκε το 1933 και ο φάρος πέρασε υπό τουρκική διοίκηση.

Ο πύργος, με ύψος 30 μέτρων, είναι τριμερής και έχει ένα οκτάγωνο σώμα σε δύο επίπεδα. Το φως λάμπει σε ύψος 58 μέτρων από τη θάλασσα και το λευκό του φως είναι ορατό σε απόσταση 18 ναυτικών μιλίων. Η λάμπα άλλαξε από αέριο σε ακετυλίνη και στη συνέχεια σε ηλεκτρική ενέργεια, ενώ η εφεδρική λειτουργία τροφοδοτείται με βουτάνιο.

Ο Φάρος του Ρουμελί δεν περιλαμβάνεται στη λίστα των φάρων που είναι ανοιχτοί για τουρισμό από την Υπηρεσία Ασφάλειας Ακτών, επομένως σχεδιάστε να εξερευνήσετε την περιοχή γύρω από τον πύργο, αντί για το εσωτερικό του. Δείτε τον φάρο από τους δρόμους του χωριού και από την ακτή. Κοιτάξτε στην απέναντι πλευρά: ο Φάρος της Ανατολίας απέχει μόλις 2 ναυτικά μίλια σε ευθεία γραμμή. Η αμοιβαία θέση των δύο φάρων υποδηλώνει την ιδέα της ταυτόχρονης ένδειξης των δύο ακμών της εισόδου του Βόσπορου στα πλοία που εισέρχονται από τη Μαύρη Θάλασσα.

Για να φτάσετε από εδώ στον Φάρο της Ανατολίας, θα πρέπει να διασχίσετε τη γέφυρα Γιαβούζ Σουλτάν Σελιμ και να φτάσετε στην ασιατική πλευρά. Ελέγξτε την τρέχουσα κατάσταση της κυκλοφορίας πριν ξεκινήσετε το ταξίδι σας.

Πηγή: Βικιπαίδεια, Wikipedia, Γενική Διεύθυνση Ασφάλειας Ακτών.

Ο Φάρος του Ανατολικού Ακρωτηρίου βρίσκεται στην βόρεια άκρη του Βόσπορου, στο σημείο όπου αυτός ενώνεται με τη Μαύρη Θάλασσα, στην ασιατική πλευρά, πάνω από το Ακρωτήριο Yum (αναφέρεται επίσης ως Yon ή Hrom). Βρίσκεται δίπλα στο χωριό που φέρει το ίδιο όνομα, στο Beykoz. Ο πρώτος φάρος κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1830. Ο σημερινός πύργος, όπως και ο Φάρος του Ρουμελι, τέθηκε σε λειτουργία την ίδια ημέρα, στις 15 Μαΐου 1856, κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου. Το δικαίωμα λειτουργίας από τους Γάλλους έληξε το 1933 και σήμερα ο φάρος λειτουργείται από τη Γενική Διεύθυνση Ακτοφυλακής.

Ο λευκός, κυλινδρικός πύργος, με το μπαλκόνι και το δωμάτιο του φάρου, έχει ύψος περίπου 20 μέτρων. Ωστόσο, επειδή βρίσκεται πάνω σε ένα βραχώδες ακρωτήριο, το φως του είναι ορατό από τη θάλασσα σε ύψος περίπου 75 μέτρων. Δίπλα στον πύργο βρίσκεται ένα διώροφο κτίριο όπου διαμένει ο φύλακας. Η πηγή φωτός, όπως και σε άλλους φάρους, μετατράπηκε από ασετυλίνη σε ηλεκτρικό ρεύμα. Η Τουρκική Βικιπαίδεια χαρακτηρίζει τον Φάρο του Ανατολικού Ακρωτηρίου ως έναν από τους λίγους φάρους που έχουν διατηρήσει την αρχική τους μορφή.

Η Γενική Διεύθυνση Ακτοφυλακής συμπεριλαμβάνει τον Φάρο του Ανατολικού Ακρωτηρίου στους φάρους που είναι ανοιχτοί για τουρισμό. Ωστόσο, οι συνθήκες επίσκεψης ενδέχεται να αλλάζουν, οπότε είναι καλό να επιβεβαιώσετε την τρέχουσα κατάσταση πριν την επίσκεψή σας. Το χωριό είναι ένας μικρός οικισμός ψαράδων. Μπορείτε να θαυμάσετε τον φάρο από την πλαγιά, με θέα από τη μία πλευρά την ανοιχτή θάλασσα της Μαύρης Θάλασσας και από την άλλη τον Φάρο του Ρουμελι. Το πρωί, όταν κοιτάτε από την πλευρά του Ρουμελι, τώρα βλέπετε την αντίθετη εικόνα.

Στις βραχώδεις περιοχές του ακρωτηρίου, ο άνεμος είναι ισχυρός. Να είστε προσεκτικοί καθώς κατεβαίνετε προς την ακτή και να μην αφήνετε τα παιδιά μόνα σας. Από εδώ, μπορείτε να ακολουθήσετε δρόμους παράλληλους με την ακτή της Μαύρης Θάλασσας προς την πόλη Şile. Αυτό είναι το μεγαλύτερο τμήμα της διαδρομής.

Πηγή: Γενική

Ο τελευταίος φάρος της διαδρομής, ο φάρος του Σίλε, βρίσκεται περίπου ένα χιλιόμετρο βορειοανατολικά της πόλης, στην περιοχή του ακρωτηρίου Σίλε, πάνω σε βραχώδεις εκτάσεις σε ύψος 60 μέτρων από τη θάλασσα. Κατασκευάστηκε το 1859 κατά τη διάρκεια της εποχής του Σουλτάνου Αμπντουλμετζίτ και άρχισε να λειτουργεί το 1860. Σύμφωνα με την τουρκική Βικιπαίδεια, το κτίριο ανήκει στην Υπηρεσία Φάρων, η οποία διοικούνταν από τον Μισέλ Πασά, γαλλικής καταγωγής, και αποτελεί ένα τμήμα της αλυσίδας που ξεκίνησε στο Γκιουλκιογιού.

Ο οκταγωνικός πύργος από πέτρα έχει ύψος 19 μέτρα. Το λευκό του σώμα περιβάλλεται από λεπτές μαύρες οριζόντιες ρίγες, και δίπλα στον πύργο βρίσκεται ένα μικρό κτίριο φύλακα. Το φως του φαίνεται από απόσταση 20 ναυτικών μιλίων. Αρχικά, ο λαμπτήρας λειτουργούσε με αέριο, αλλά από το 1968 άρχισε να λειτουργεί με ηλεκτρικό ρεύμα.

Ο φάρος του Σίλε βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των φάρων που είναι ανοιχτοί για τουρισμό, σύμφωνα με την Υπηρεσία Ασφαλείας Ακτής, και η τουρκική Βικιπαίδεια αναφέρει ότι σήμερα έχει μετατραπεί σε μουσείο. Είναι το μέρος όπου έχετε τις περισσότερες πιθανότητες να δείτε το εσωτερικό των φάρων. Ελέγξτε τις τρέχουσες ώρες λειτουργίας πριν το επισκεφθείτε. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής σας, δώστε προσοχή στο οκταγωνικό σχέδιο του πύργου, στο πάχος των πέτρινων τοιχωμάτων και στον τρόπο πρόσβασης στην αίθουσα του φάρου.

Από το περιβάλλον του φάρου, μπορείτε να θαυμάσετε την ακτή του Σίλε και τις ανοιχτές θάλασσες της Μαύρης Θάλασσας. Στις βραχώδεις περιοχές, ο άνεμος και τα κύματα είναι ισχυρά, οπότε προσέξτε όταν κατεβαίνετε προς την ακτή. Εάν περιμένετε να δείτε το φως να ανάβει, λάβετε υπόψη ότι η επιστροφή σας θα γίνει στο σκοτάδι. Οι παραλίες του Σίλε και του Αγκβά, καθώς και η ίδια η πόλη, περιγράφονται λεπτομερώς στα ταξιδιωτικά άρθρα του Radar. Εάν έχετε χρόνο, μπορείτε να περάσετε τη νύχτα εδώ και να εξερευνήσετε την πόλη την επόμενη μέρα.

Πηγή: Γενική Διεύθυνση Ασφάλειας Ακτής, Βικιπαίδεια, Wikipedia.