Yarımburgaz Mağarası

Η σπηλιά Γιαρμποργκάζ βρίσκεται στην περιοχή Αλτίνσεχιρ της επαρχίας Μπασάκσεχιρ, στην απότομη πλαγιά ενός βραχώδους λόφου, περίπου 1,5 χιλιόμετρα βόρεια της λίμνης Κουτσούκτσεμέτσε. Σύμφωνα με την προβολή του δήμου Μπασάκσεχιρ, βρίσκεται περίπου 22 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του κέντρου της επαρχίας Κωνσταντινούπολης και ακριβώς βόρεια της περιοχής Αλτίνσεχιρ. Η σπηλιά δημιουργήθηκε από τη διάβρωση του ασβεστόλιθου της εποχής του Εοκένου από τα υπόγεια ύδατα και οι εισόδους της βλέπουν την κοιλάδα Σαζλντερέ. Διαθέτει δύο συνδεδεμένα τμήματα, τα οποία έχουν ξεχωριστές εισόδους που ανοίγουν σε διαφορετικά υψόμετρα. Το άνω τμήμα της σπηλιάς έχει διαστάσεις περίπου 15 μέτρα επί 52 μέτρα και στην περιοχή κοντά στην είσοδο, διαθέτει μια ευρεία αίθουσα που φτάνει σε ύψος περίπου 10 μέτρα. Το κάτω τμήμα της σπηλιάς ξεκινά ως γκαλερί και στη συνέχεια, ακολουθώντας μια διαδρομή με στροφές, προχωρά σαν σήραγγα στα βάθη του λόφου. Σύμφωνα με τα αρχεία του έργου TAY, αυτό το τμήμα έχει μήκος περίπου 600 μέτρα και διακλαδώνεται σε δύο τμήματα περίπου 240 μέτρα μέσα από την είσοδο. Τα δύο τμήματα συνδέονται μεταξύ τους με μια σύντομη και κεκλιμένη διάβαση κοντά στην είσοδο. Οι εισόδοι βρίσκονται σε ύψος περίπου 11 έως 18 μέτρα από το επίπεδο της θάλασσας του Μαρμαρά. Μια ξηρή κοιλάδα που εκτείνεται κάθετα από την ανατολική πλευρά του βράχου προς την κοιλάδα Σαζλντερέ, ερμηνεύεται ως ίχνος της αρχαίας διαδρομής του νερού που σχημάτισε τη σπηλιά. Λόγω του ότι στον κύριο βράχο του κάτω τμήματος της σπηλιάς, είναι προσβάσιμο μόνο στην περιοχή της εισόδου, το ακριβές ύψος της σπηλιάς δεν έχει προσδιοριστεί. Η ανακάλυψη της σπηλιάς στον επιστημονικό κόσμο χρονολογείται από τα μέσα του 19ου αιώνα, και η πρώτη αναφορά γίνεται σε ένα άτομο με το όνομα Αμπντουλάχ Μπέι. Οι πρώτες ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν το 1963, υπό την ηγεσία του Σέβκετ Αζίζ Κάνσου και υπό τη διαχείριση του Κιλιτς Κόκτεν, στην είσοδο του κάτω τμήματος της σπηλιάς. Τα έτη 19 Ορισμένα ευρήματα που βρέθηκαν στην σπηλιά εκτίθενται στα Αρχαιολογικά Μουσεία της Κωνσταντινούπολης. Η σπηλιά κηρύχθηκε αρχαιολογικός και φυσικός χώρος ιδιαίτερης προστασίας το 2001. Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών του 1988, οι εισόδους της σπηλιάς είχαν κλείσει με μεταλλικές μπάρες για να προστατευτούν από λαθροσυλλέκτες. Σήμερα, οι μπάρες εξακολουθούν να είναι ορατές στις εισόδους και η είσοδος στη σπηλιά δεν επιτρέπεται. Η επίσκεψη γίνεται από τα μονοπάτια που βρίσκονται μπροστά από τον βράχο. Στην προστατευόμενη περιοχή, μην αγγίζετε τα ίχνη των ανασκαφών, τους βράχους ή τις μπάρες, και μην μετακινείτε τις πέτρες στο έδαφος. Η καλύτερη θέα είναι από το κάτω μέρος του λόφου, όπου μπορείτε να δείτε ταυτόχρονα την αψιδωτή είσοδο της Κάτω Σπηλιάς και την είσοδο της Άνω Σπηλιάς που βρίσκεται ακριβώς πάνω από αυτήν. Τα σχήματα των ασβεστολιθικών βράχων γίνονται πιο εμφανή στο φως του απογευματινού ήλιου. Επειδή τα μονοπάτια του λόφου μπορεί να γίνουν ολισθηρά μετά τη βροχή, προτιμήστε παπούτσια με καλή πρόσφυση. Η πρόσβαση στη σπηλιά γίνεται μέσω του δρόμου που συνδέει την Halkalı με την Altınşehir. Ελέγξτε τις τρέχουσες γραμμές λεωφορείων στον ιστότοπο της İETT. Στην ευρύτερη περιοχή, η ακτή της λίμνης Küçükçekmece και η κοιλάδα Sazlıdere είναι ανοιχτοί χώροι που μπορούν να συμπληρώσουν την επίσκεψή σας.