Varda Köprüsü

Η Γέφυρα Βάρντα είναι μια σιδηροδρομική γέφυρα με τοξωτή κατασκευή, που βρίσκεται κοντά στην περιοχή Χατσίκρι (Κιράλαν) του δήμου Καραϊσάλι, και διασχίζει ένα βαθύ φαράγγι στα Ταύρους Όρη. Οι ντόπιοι την αποκαλούν "Κότσα Κεπρού" (Μεγάλη Γέφυρα), ενώ είναι επίσης γνωστή ως "Γερμανική Γέφυρα" λόγω της γερμανικής κατασκευής της. Σύμφωνα με το Μητρώο Πολιτιστικής Κληρονομιάς, η γέφυρα αναφέρεται επίσης ως "Γέφυρα Καραϊσάλι" και "Βιγιαντούκι Γκαβουρντερέ". Βρίσκεται περίπου 64 χιλιόμετρα από την πόλη Ατάνια μέσω του αυτοκινητόδρομου που περνά από τον Καραϊσάλι, ενώ η απόσταση από τον σιδηροδρομικό σταθμό της Ατάνια είναι 63 χιλιόμετρα. Η γέφυρα αποτελεί μέρος ενός σιδηροδρομικού έργου που είχε ως στόχο τη σύνδεση της Κωνσταντινούπολης με τη Βαγδάτη και την Υεμένη. Σύμφωνα με συμφωνίες μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Γερμανίας, γερμανικές εταιρείες ανέλαβαν την κατασκευή της γραμμής, και το πιο δύσκολο τμήμα ήταν αυτό που διέσχιζε τα Ταύρους Όρη μεταξύ της Κόνυα και της Ατάνια. Σε αυτή τη δύσβατη διαδρομή, μεταξύ των πόλεων Ποζάντι, Μπελεμέντικ και Χατσίκρι, έπρεπε να κατασκευαστούν πολλοί σιδηροδρομικοί σταθμοί και γέφυρες. Η κατασκευή της γέφυρας ανατέθηκε στην εταιρεία Philipp Holzmann, η οποία χρηματοδοτήθηκε από την Deutsche Bank. Σύμφωνα με την αγγλική έκδοση της Wikipedia, τα σχέδια και οι μηχανικές εργασίες πραγματοποιήθηκαν από τον Γερμανό μηχανικό Winkler και τον Ελληνα μηχανικό Νικόλαο Μαυρογκόρδατο, ο οποίος ανέλαβε τη θέση του επικεφαλής μηχανικού μετά τον θάνατο του Winkler. Οι ημερομηνίες κατασκευής διαφέρουν ελαφρώς στις πηγές. Το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού αναφέρει ότι η γέφυρα κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1907-1912, ενώ το Μητρώο Πολιτιστικής Κληρονομιάς αναφέρει ότι η κατασκευή ξεκίνησε το 1905 και ολοκληρώθηκε το 1912. Η αγγλική έκδοση της Wikipedia αναφέρει ότι τα κύρια έργα ολοκληρώθηκαν το 1907, ενώ η σιδηροδρομική γραμμή πάνω από τη γέφυρα τέθηκε σε λειτουργία το 1916. Τα υλικά, όπως ο χάλυβας και το τσιμέντο, μεταφέρθηκαν από τη θάλασσα στην πόλη Μερσίν και στη συνέχεια, μέσω της πό Οι σήραγγες έχουν κατασκευαστεί σε σκληρό βράχο, γι' αυτό και δεν διαθέτουν καμάρες. Το φαράγγι του Καπικάγια, που σχηματίστηκε από το ρέμα Τσακίτ που διατρέχει κάτω από τη γέφυρα, βρίσκεται σε απόσταση περίπου 2 χιλιομέτρων από τη γέφυρα. Από το συνολικό μήκος των 20 χιλιομέτρων του φαραγγιού, τα 7,25 χιλιόμετρα έχουν διαμορφωθεί ως μονοπάτι πεζοπορίας, και σε ένα σημείο του μονοπατιού, στην περιοχή Μπαχτσέτσικ, υπάρχει ένας καταρράκτης. Η γέφυρα έχει χρησιμοποιηθεί ως τοποθεσία γυρισμάτων σε διάφορες εγχώριες και ξένες παραγωγές, συμπεριλαμβανομένων και ταινιών κατασκοπείας. Η καλύτερη θέα της γέφυρας προσφέρεται από τα σημεία θέασης που βρίσκονται στις άκρες του φαραγγιού και από την βόρεια πλαγιά. Η καμπυλότητα της δομής και το βάθος των καμάρων είναι πιο εμφανή από αυτές τις γωνίες. Το φως που έρχεται πλάγια το πρωί και το απόγευμα αναδεικνύει την υφή της πέτρας. Επειδή η γέφυρα βρίσκεται σε μια ενεργή σιδηροδρομική γραμμή, αποφύγετε να περπατήσετε πάνω στις ράγες ή μέσα στις σήραγγες. Τραβήξτε φωτογραφίες από ασφαλές έδαφος. Η άνοιξη και το φθινόπωρο είναι οι καλύτερες εποχές για πεζοπορία στο φαράγγι και για φωτογραφίες. Σύμφωνα με την Περιφερειακή Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού, η γέφυρα είναι προσβάσιμη με αυτοκίνητο από το κέντρο της πόλης προς την Καραϊσάλη. Ωστόσο, για να κατεβείτε στο φαράγγι και να εξερευνήσετε τα σημεία θέασης, είναι πιο βολικό να χρησιμοποιήσετε το δικό σας αυτοκίνητο.