Taşköprü

Η Taşköprü είναι μια ρωμαϊκής εποχής γέφυρα που ενώνει τις δύο όχθες του ποταμού Seyhan στο κέντρο της πόλης Adana και θεωρείται το πιο αναγνωρίσιμο σύμβολο της πόλης. Η δυτική πλευρά της βρίσκεται στην περιοχή Seyhan, ενώ η ανατολική πλευρά βρίσκεται στην περιοχή Yüreğir, προς την κατεύθυνση της Karşıyaka. Πιθανότατα, η γέφυρα κατασκευάστηκε στα πρώτα χρόνια του 2ου αιώνα μ.Χ. Την αρχαιότητα, αυτή η διάβαση αποτελούσε ένα σημαντικό τμήμα της εμπορικής οδού που συνέδεε την ακτή της Μεσογείου με τα εσωτερικά μέρη της Ανατολίας και την Περσία. Οι πηγές δεν συμφωνούν σχετικά με τον ιδρυτή της γέφυρας. Ο ταξιδιώτης Victor Langlois, ο οποίος επισκέφθηκε την Adana μεταξύ 1852 και 1853, συνέδεσε την κατασκευή με τον αυτοκράτορα Hadrian και ανέφερε ότι μια επιγραφή με το όνομά του βρισκόταν στη γέφυρα περίπου είκοσι χρόνια πριν από την επίσκεψή του. Η Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Adana, με βάση μια επιγραφή στο Μουσείο της Adana, συνδέει την κατασκευή με έναν αρχιτέκτονα ονόματι Auxentios και εκτιμά την ηλικία της σε περίπου 1700 χρόνια. Η αγγλική έκδοση της Wikipedia αναφέρει ότι, εάν διαβαστεί πλήρως, η ελληνική επιγραφή μπορεί να αναφέρεται όχι στη γέφυρα, αλλά σε ένα υδραγωγείο που τροφοδοτούσε τους μύλους. Επομένως, η πιο ασφαλής περιγραφή για τη γέφυρα είναι ότι είναι μια κατασκευή ρωμαϊκής εποχής που έχει υποστεί πολλές ανακαινίσεις κατά τους αιώνες. Ο βυζαντινός ιστορικός Prokopios γράφει ότι ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός, τον 6ο αιώνα, μετέφερε προσωρινά τον ποταμό σε άλλο ρεύμα και ανακαίνισε τις βάσεις που είχαν διαβρωθεί από το νερό. Η Εγκυκλοπαίδεια TDV Islam αναφέρει επίσης ότι η γέφυρα ανακατασκευάστηκε πιθανώς στην ίδια θέση κατά τη διάρκεια της εποχής του Ιουστινιανού, με είκοσι μία αψίδες. Σύμφωνα με το Kültür Portalı, η γέφυρα συνδέθηκε με το Κάστρο της Adana κατά τη διάρκεια της εποχής του χαλιφάτου των Αββασιδών, υπό τον Harun Reşid, και επισκευάστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του γιου του, Mamun. Κατά την οθωμανική περίοδο, αναφέρεται ότι η γέφυρα συντηρήθηκε κατά τη διάρκεια των βασιλειών των III. Ahmed, Kel Hasan Paşa και του κυβερνήτη της Adana, Ziya Paşa, και ότι οι επιγραφές αυτών των Στα μέσα του αιώνα, με την εξάπλωση της καλλιέργειας βαμβακιού στην περιοχή της Τσαουκρόβα, οι εποχιακοί εργάτες που αναζητούσαν εργασία στα χωράφια συγκεντρώνονταν μία φορά την εβδομάδα πάνω στη γέφυρα την άνοιξη. Σύμφωνα με πηγές, το πλήθος ήταν τόσο μεγάλο που οι κάτοικοι της Ατάνα δυσκολεύονταν να περάσουν στην απέναντι πλευρά εκείνη την εποχή. Η γέφυρα ανακαινίστηκε διεξοδικά μεταξύ 2006 και 2007 και έκτοτε έχει κλείσει για την κυκλοφορία οχημάτων. Από τότε, είναι ανοιχτή μόνο για πεζούς και φιλοξενεί περιστασιακά πολιτιστικές εκδηλώσεις. Η ιδανική διαδρομή για πεζοπορία είναι να ξεκινήσετε από την παραλιακή οδό της πλευράς της Σέχαν, να διασχίσετε τη γέφυρα προς την ανατολική πλευρά και να επιστρέψετε από την ίδια διαδρομή. Για να θαυμάσετε την αντανάκλαση των αψίδων στο νερό, σταθείτε στις παραλιακές πεζόδρομους και στις δύο πλευρές, αντί να βρίσκεστε πάνω στη γέφυρα. Κατά το ηλιοβασίλεμα, καθώς ο ήλιος δύει πίσω από τη δυτική πλευρά, οι πέτρες αποκτούν μια ζεστή απόχρωση, και αυτές είναι οι καλύτερες ώρες για φωτογραφίες. Η πρόσβαση στη γέφυρα είναι εύκολη από το κέντρο της πόλης με μέσα μαζικής μεταφοράς ή με τα πόδια. Το Μεγάλο Ρολόι και το Κονάκι Ραμαζανόγλου βρίσκονται σε κοντινή απόσταση. Το Κεντρικό Πάρκο ξεκινά κοντά στην πλευρά της Σέχαν της γέφυρας, και ο πράσινος χώρος που εκτείνεται κατά μήκος του ποταμού προσφέρει μια κατάλληλη συνέχεια για όσους επιθυμούν να παρατείνουν τη βόλτα τους. Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, η ζέστη στην Ατάνα μπορεί να είναι πολύ έντονη κατά τις μεσημεριανές ώρες, επομένως είναι πιο άνετο να επισκεφθείτε τη γέφυρα νωρίς το πρωί ή το απόγευμα.