Sille

Η Σίλλε είναι μια ιστορική οικία, που βρίσκεται περίπου 7 χιλιόμετρα βόρεια της Κωνυάς, χτισμένη και στις δύο πλευρές ενός βαθύ και στενού φαραγγιού, και σήμερα αποτελεί μια συνοικία του δήμου Σελτζούκ. Το "Πολιτιστικό Πρόγραμμα" παρουσιάζει τη Σίλλε ως ένα μοναδικό μέρος, όπου η πολιτιστική αρχιτεκτονική ενσωματώνεται με το φυσικό της περιβάλλον, με τα σπίτια, τους κήπους και τα αμπέλια της. Η περιοχή κατοικείται από την εποχή των Φρυγών και αποτελεί σημαντικό οικισμό από την εποχή των Βυζαντινών. Οι Σελτζούκοι, οι Καραμανόγλου και οι Οθωμανοί άφησαν επίσης σημάδια στη Σίλλε, που διατηρούνται μέχρι σήμερα. Υπάρχουν διάφορες εξηγήσεις για την προέλευση του ονόματος. Η τουρκική Wikipedia αναφέρει ότι το όνομα προέρχεται είτε από τον Σιλίνο της ελληνικής μυθολογίας, είτε από μια λέξη που σημαίνει "νερό που ρέει με αφρό". Σε ένα ρεπορτάζ του NTV το 2018, ο καθηγητής Αχμέτ Τσαϊτσί από το Πανεπιστήμιο Νετσεττίν Ερμπάκαν ανέφερε ότι το όνομα προέρχεται από τη λέξη "Σύλλα", που σημαίνει "νεράιδες του νερού". Η Σίλλε βρίσκεται ανάμεσα στα Όρη Καραμπούγκα και το Κουτσούκ Γκέβελε, μέσα στο φαράγγι που έχει ανοίξει ο ποταμός Σίλλε, σε υψόμετρο περίπου 1115 μέτρων από τη θάλασσα. Ο ποταμός ρέει από βορρά προς νότο, χωρίζοντας την οικία σε δύο μέρη, και τα σπίτια είναι χτισμένα σε κλιμακωτή διάταξη στις δύο πλευρές του φαραγγιού. Ο ποταμός είναι ένας ρέμα που προκαλεί πλημμύρες, γι' αυτό και μεταξύ του 1953 και του 1960 κατασκευάστηκε το φράγμα της Σίλλε για αρδευτικούς και αντιπλημμυρικούς σκοπούς. Στο βάθος του φαραγγιού υπάρχουν ιτιάδες και λεύκες, ενώ στις πλαγιές κυριαρχεί η χερσαία βλάστηση. Η οικία διαμορφώνεται από πηγές, χαμάμ, γέφυρες και παραδοσιακά πέτρινα σπίτια που χρονολογούνται από τις περιόδους των Σελτζούκων και των Οθωμανών. Το "Πολιτιστικό Πρόγραμμα" αναφέρει ότι περίπου σαράντα σπηλιές, λαξευμένες στις νότιες πλαγιές, που χρησιμοποιήθηκαν ως σπίτια και χώροι λατρείας, είναι από τα σημαντικότερα ιστορικά μνημεία της περιοχής. Το υλικό κατασκευής της Σίλλε είναι η τοπική πέτρα. Η "πέτρα της Σίλλε", με η Το 1923-1924, κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής πληθυσμών, ενώ ο ελληνικός πληθυσμός μετακινήθηκε στην Ελλάδα, μετανάστες από τις περιοχές της Κοζάνης και της Φλώρινας εγκαταστάθηκαν στη Σίλλε. Σύμφωνα με τη βρετανική Wikipedia, οι περισσότεροι από αυτούς ίδρυσαν το χωριό Νέα Σιλάτι στη Χαλκιδική. Σύμφωνα με στοιχεία του 2022, ο πληθυσμός της περιοχής είναι 1191 άτομα. Η Σίλλε είναι επίσης γνωστή για τις χειροτεχνίες της, όπως η υφαντουργία, η κεραμική και η παραγωγή κεριών. Τα χαλιά της Σίλλε, υφαντά με φυσικό κίτρινο χρώμα που προέρχεται από το φυτό Τσέχρι, είναι από τα πιο γνωστά προϊόντα της περιοχής. Σήμερα, μόνο λίγα από αυτά τα εργαστήρια είναι ακόμη σε λειτουργία. Η Σίλλε ανακηρύχθηκε αστική περιοχή υπό προστασία το 2001. Μια καλή επιλογή για επίσκεψη είναι να ξεκινήσετε από την πλατεία στο κάτω μέρος της κοιλάδας και να ανεβείτε στις οδούς και στις δύο πλευρές του ποταμού. Κοιτάζοντας από την πλαγιά, ανοίγει μια εκπληκτική θέα όπου τα πέτρινα σπίτια, οι γέφυρες και οι αμπελώνες της κοιλάδας συνδυάζονται σε ένα ενιαίο τοπίο. Το απόγευμα, το φως φωτίζει την πλευρά της κοιλάδας που βλέπει προς τα δυτικά, και τα χρώματα της πέτρας φαίνονται πιο ζεστά εκείνη την ώρα. Σύμφωνα με το Κέντρο Πολιτισμού, η Σίλλε είναι εύκολα προσβάσιμη με δημόσιο λεωφορείο, μικρό λεωφορείο, ταξί ή ιδιωτικό αυτοκίνητο. Επειδή ορισμένες από τις οδούς είναι απότομες και έχουν πέτρινη επιφάνεια, συνιστάται να φορέσετε άνετα παπούτσια.