Meriç Köprüsü

Η Γέφυρα του Έβρου, γνωστή και ως Γέφυρα Μετζίτιε ή Νέα Γέφυρα, είναι μια ιστορική πέτρινη γέφυρα που βρίσκεται στην οδό που συνδέει την Εντίνε με την Καραατσά και διασχίζει τον ποταμό Έβρο. Σύμφωνα με το Κέντρο Πολιτισμού, η κατασκευή της ξεκίνησε το 1842, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σουλτάνου Αμπντουλμετζίτ, και ολοκληρώθηκε το 1847. Ένα φυλλάδιο του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού αναφέρει επίσης τα ίδια έτη. Η αγγλική έκδοση της Wikipedia αναφέρει ότι η κατασκευή ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μαχμούτ Β' και ολοκληρώθηκε το 1843, ενώ οι πηγές διαφωνούν σχετικά με αυτό. Το όνομα "Μετζίτιε" προέρχεται από το όνομα του Αμπντουλμετζίτ. Η γέφυρα έχει μήκος 263 μέτρα και πλάτος 7 μέτρα. Αποτελείται από 12 αψιδωτά τόξα που στηρίζονται σε 13 βάσεις και έχει μια ελαφριά κλίση προς τα πλάγια από το κέντρο. Μεταξύ των βάσεων των αψίδων έχουν ανοίξει ανοίγματα για να επιτρέπεται η απορροή των πλημμυρικών υδάτων. Στο κέντρο της γέφυρας βρίσκεται ένα μαρμάρινο κτίσμα με επιγραφές. Σύμφωνα με την τουρκική έκδοση της Wikipedia, στο θόλο αυτού του κτίσματος υπήρχε παλαιότερα ένας κεραυνόλουτρο από σίδερο σε σχήμα ήλιου. Η ίδια πηγή αναφέρει επίσης ότι στους τοίχους του θόλου υπάρχουν τοιχογραφίες που απεικονίζουν τη θέα της Εντίνε. Και στις δύο πλευρές της γέφυρας έχουν κατασκευαστεί προβλήτες από λαξευτή πέτρα για να επιτρέπεται η πρόσδεση πλοίων, βαρκών και σκαφών. Η Wikipedia εξηγεί ότι αυτό γινόταν για να διευκολυνθεί το εμπόριο προς τα εσωτερικά μέρη των Βαλκανίων πριν από την κατασκευή της πέτρινης γέφυρας. Για πολλά χρόνια, η γέφυρα αποτελούσε το κύριο δρόμο που οδηγούσε από την περιοχή του Πάζαρκουλε προς την Καραατσά. Σύμφωνα με την αγγλική έκδοση της Wikipedia, η γέφυρα ήταν κάποτε μέρος του εθνικού δρόμου D.100. Σήμερα, η ιστορική κατασκευή έχει μετατραπεί σε ένα πιο ήσυχο πέρασμα, καθώς ένα νέο δρόμο έχει αναλάβει μεγάλο μέρος της κυκλοφορίας. Ο Έβρος, σύμφωνα με το Κέντρο Πολιτισμού, πηγάζει από τη Βουλγαρία, εισέρχεται στην Τουρκία κοντά στην Εντίνε και αποτελεί μέρος του συνορίου με την Ελλάδα. Το φυλλάδιο του Υπουργείου αναφέρει ότι Για μια καλή φωτογραφία, επιλέξτε μια γωνία από την ακτή που να δείχνει την γέφυρα από το πλάι, ώστε να χωράει ολόκληρη η σειρά των αψίδων στο κάδρο. Το απόγευμα, η γέφυρα και οι ακτές μπορεί να είναι γεμάτες κόσμο, γι' αυτό είναι καλό να φτάσετε λίγο νωρίτερα για να προλάβετε το ηλιοβασίλεμα. Μετά τη διάβαση της γέφυρας, ο δρόμος συνεχίζει προς την περιοχή Karaağaç, τον ιστορικό σιδηροδρομικό σταθμό και το Μνημείο της Λωζάνης. Επειδή είναι ένα υπαίθριο μνημείο, η επίσκεψη είναι δυνατή όλη την χρονιά, αλλά κατά τις βροχερές μέρες, προσέξτε κατά μήκος του ποταμού.