Kurul Kalesi

Το Κάστρο του Κουρούλ είναι ένας αρχαίος οικισμός που βρίσκεται περίπου δεκατρία χιλιόμετρα νότια του κέντρου της πόλης Ορντού, στα σύνορα της συνοικίας Μπαγαντί, χτισμένος σε έναν απότομο βράχο. Η περιοχή προστατεύεται ως αρχαιολογικός και φυσικός χώρος πρώτης τάξης. Σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια Κιουρέ, το κάστρο βρίσκεται σε έναν βραχώδη όγκο σε υψόμετρο 571 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, με θέα στην κοιλάδα του ποταμού Μελέτ. Ο οικισμός εκτείνεται κατά μήκος του βράχου, από βορειοανατολικά προς νοτιοδυτικά. Οι πρώτες αρχαιολογικές ανασκαφές στο κάστρο ξεκίνησαν το 2010, υπό την αιγίδα της Διεύθυνσης Μουσείων της Ορντού. Την επιστημονική καθοδήγηση και αργότερα την προεδρία των ανασκαφών ανέλαβε ο Καθηγητής Σουλεϊμάν Γιουτσέλ Σενιούρτ. Η Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας παρουσιάζει το Κουρούλ ως την πρώτη συστηματική αρχαιολογική περιοχή που ανασκάφηκε στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών, βρέθηκαν κεραμίδια στέγης και κεραμικά θραύσματα, τα οποία αποδεικνύουν την ύπαρξη οικισμού στην περιοχή από τον 2ο και τον 1ο αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των ανασκαφών που αναφέρονται στην Εγκυκλοπαίδεια Κιουρέ, η προέλευση του οικισμού χρονολογείται από τον 3ο αιώνα π.Χ. Το κάστρο απέκτησε τη λειτουργία του ως αμυντικό οχυρό κατά τον 1ο αιώνα π.Χ., κατά τη διάρκεια της βασιλείας του έκτου Μιθράδα, του τελευταίου μεγάλου ηγεμόνα του Βασιλείου του Πόντου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, θεωρείται ότι χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικό φυλάκιο, αλλά και ότι είχε διοικητικές και θρησκευτικές λειτουργίες. Το απογραφή πολιτιστικών αγαθών της Περιφερειακής Υπηρεσίας Ανάπτυξης της Μαύρης Θάλασσας αναφέρει ότι ο οικισμός τερματίστηκε από μια μεγάλη πυρκαγιά που προκλήθηκε από μια ισχυρή ρωμαϊκή επίθεση. Μετά από αυτό, το κάστρο παρέμεινε αχρησιμοποίητο για περίπου δύο χιλιάδες χρόνια. Τον περιβάλλοντα χώρο του κάστρου περιβάλλουν πέτρινοι τοίχοι με μέσο πάχος περίπου δύο και μισή μέτρα. Ο οικισμός αποτελείται από δύο κύρια τμήματα: την εσωτερική ακρόπολη στην κορυφή και την βορειοανατολική βεράντα Οι μορφές του Διονύσου και του Πάν, οι ριτόνες σε σχήμα κατσίκας, ένα μικρό αγαλματίδιο του Απόλλωνα, ένας μπρούτζινος Ερμής και απεικονίσεις αετών, μπρούτζινα κλειδιά και ένα κόσμημα από ονίξη, είναι μερικά από τα ευρήματα. Οι ακίδες βελών και δόρυ, οι σφαίρες από άργιλο, οι λάμπες και τα νομίσματα, επίσης, ρίχνουν φως στην στρατιωτική ζωή του κάστρου. Σύμφωνα με την ομάδα των αρχαιολόγων, ο αριθμός των ευρημάτων ανέρχεται σε χιλιάδες. Στις επόμενες ανασκαφές, αποκαλύφθηκε μια δεύτερη πύλη στην ανατολική πλευρά του κάστρου, καθώς και αποθηκευτικοί χώροι με τρόφιμα θαμμένους στο έδαφος. Σήμερα, στην περιοχή υπάρχουν μονοπάτια πεζοπορίας, καθιστικά και φωτισμένοι χώροι παρατήρησης. Η περιφερειακή διεύθυνση αναφέρει επίσης ότι στην περιοχή έχει δημιουργηθεί ένας χώρος για πικνίκ και ένα πάρκινγκ. Από τους χώρους παρατήρησης, η κοιλάδα του Μελέτ, τα γύρω δασικά υψώματα και οι πλαγιές καλυμμένες με καρυδιές, είναι ορατά σε μεγάλη έκταση. Δεν είναι δυνατή η είσοδος στην περιοχή των ανασκαφών, αλλά μπορείτε να παρατηρήσετε τις ανασκαφές από τους δρόμους και τις πλατφόρμες που περιβάλλουν τις περιοχές των ανασκαφών. Το κάστρο είναι προσβάσιμο μέσω των δρόμων που οδηγούν από το κέντρο της πόλης προς το νότο, αλλά απαιτείται περπάτημα μέχρι την κορυφή. Λόγω των σκαλοπατιών και του ανώμαλου εδάφους, συνιστάται να φορέσετε άνετα παπούτσια με αντιολισθητική σόλα. Εάν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού οι ανασκαφές είναι σε εξέλιξη, ορισμένα τμήματα ενδέχεται να είναι κλειστά για το κοινό. Για να ενημερωθείτε για τις τρέχουσες συνθήκες επίσκεψης, καλό είναι να επικοινωνήσετε με την περιφερειακή διεύθυνση πολιτισμού και τουρισμού. Η βραχώδης κορυφή του κάστρου είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή κατά το ηλιοβασίλεμα, αλλά λάβετε υπόψη ότι η διαδρομή επιστροφής μπορεί να είναι δύσκολη στο σκοτάδι.