Kesik Minare (Korkut Camii)

Στην καρδιά της Kaleiçi, στην οδό Hesapçı, βρίσκεται ο Kesik Minare, το κτίριο με τις περισσότερες ιστορικές στρώσεις στην Αντάλεια. Σε αυτό το κτίριο, μπορούν να διακριθούν στοιχεία από τις ρωμαϊκές, βυζαντινές, λατινικές, σελτζουκικές και οθωμανικές περιόδους. Γι' αυτό και το όνομα "Kesik Minare" (Κομμένος Μιναρέ), που χρησιμοποιείται από τον κόσμο εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα, αναφέρεται μόνο στο τελευταίο τμήμα του κτιρίου, ενώ το επίσημο όνομά του είναι Τζαμί Σεχζάντε Κορκούτ. Μετά την ανακαίνιση που ολοκληρώθηκε το 2019-2020, το κτίριο διαμορφώθηκε ως μουσείο-τζαμί και η αυλή του μετατράπηκε σε υπαίθριο μουσείο. Η ιστορία του κτιρίου χρονολογείται από τον 2ο αιώνα μ.Χ. Σύμφωνα με πηγές από την περιφέρεια και τον δήμο, ο χώρος αυτός αποτελούσε μέρος της αρχαίας αγοράς κατά τη διάρκεια των ελληνιστικών και ρωμαϊκών περιόδων και φιλοξενούσε έναν ρωμαϊκό ναό. Κατά τη διάρκεια της ανακαίνισης, από την επιφάνεια της αυλής αποκαλύφθηκε μια στρογγυλή, κιονοσέμινη κατασκευή της ρωμαϊκής περιόδου. Τον 5ο αιώνα, σύμφωνα με τον Semavi Eyice, κατά τη διάρκεια της πρώιμης χριστιανικής περιόδου, στην περιοχή αυτή χτίστηκε ένας ναός με σχέδιο βασιλικής. Η εκκλησία της Παναγίας, αφιερωμένη στην Παναγία, έγινε ένα από τα σημαντικότερα εκκλησιαστικά κτίρια της Φαμφυλίας από την ύστερη βυζαντινή περίοδο και μετά. Στη συνέχεια, προστέθηκαν μεγάλες λίθινες κολώνες στο κέντρο του κτιρίου, το οποίο πήρε τη μορφή ενός τετράγωνου πύργου και καλύφθηκε με μια θόλο. Δεν είναι γνωστό αν η θόλος ήταν κατασκευασμένη από πέτρα ή ξύλο. Στους τοίχους, μπορούν ακόμη και σήμερα να διακριθούν στοιχεία από παλαιότερες κατασκευές. Ο Eyice αναφέρει ότι η αρχιτεκτονική του κτιρίου έχει αλλάξει τουλάχιστον τέσσερις ή πέντε φορές. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, η εκκλησία υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τις αραβικές επιθέσεις τον 7ο αιώνα και ανακαινίστηκε τον 9ο αιώνα. Οι πηγές περιγράφουν διαφορετικά γεγονότα για τους επόμενους αιώνες. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, το κτίριο μετατράπηκε σε τζαμί όταν οι Σελτζούκοι κατέκτησαν την Αντάλεια στις αρχές του 13ου αιώνα. Το 1361, όταν το Βασί Το 2002, το κτίριο περιγράφονταν ως ένα ερείπιο που περιβαλλόταν ακόμα από τοίχο. Η εκτεταμένη ανακαίνιση ξεκίνησε με μια δημοπρασία που πραγματοποιήθηκε το 1997. Κατά τη διάρκεια των εργασιών, ένα τμήμα του τοίχου, το οποίο είχε γείρει κατά 39 εκατοστά, αποσυναρμολογήθηκε και τα τούβλα του αριθμήθηκαν για να επανατοποθετηθούν. Το 2019, μετά από 123 χρόνια, επανατοποθετήθηκε η ξύλινη κορυφή του μιναρέ. Το κτίριο ολοκληρώθηκε με μια προσέγγιση που συνδυάζει μουσείο και τζαμί, επιτρέποντας την παρατήρηση των στοιχείων κάθε εποχής. Σύμφωνα με τις πηγές, άνοιξε ξανά για λατρεία το 2021-2022. Η Wikipedia αναφέρει την επίσημη ημερομηνία εγκαινίων ως την 5η Μαρτίου 2021, η οποία συμπίπτει με την επέτειο της κατάληψης της Ανταλιάς από τους Σελτζούκους. Σήμερα, ο επισκέπτης μπορεί να δει δίπλα-δίπλα στοιχεία από την ρωμαϊκή περίοδο, την βυζαντινή τοιχοποιία και τις οθωμανικές επισκευές στον ίδιο τοίχο. Κατά την επίσκεψη, ξεκινήστε παρατηρώντας το κτίριο από έξω. Καθώς πλησιάζετε από την οδό Hesapçı, το σώμα του μιναρέ από λαξευμένη πέτρα και η διακοσμημένη με τούβλα ζώνη στη βάση του τραβούν την προσοχή. Η καλύτερη γωνία για φωτογραφίες είναι από το νότιο άκρο του δρόμου, κατά τη διάρκεια της πρωινής ώρας. Μόλις μπείτε στην αυλή, παρατηρήστε τα ρωμαϊκά κατάλοιπα στο έδαφος και τις διαφορετικές τεχνικές τοιχοποιίας στους τοίχους. Κάθε αλλαγή χρώματος στους τοίχους αντιπροσωπεύει έναν διαφορετικό αιώνα. Επειδή το κτίριο χρησιμοποιείται σήμερα ως τζαμί, η είσοδος επιτρέπεται μόνο εκτός των ωρών προσευχής, αφαιρώντας τα παπούτσια και διατηρώντας τη σιωπή. Ο Μιναρές με την Κομμένη Κορυφή βρίσκεται ακριβώς στο μέσο της οδού Hesapçı, η οποία συνδέει την Πύλη του Αδριανού με τον Πύργο του Χιτντλίκ. Περπατώντας σε αυτόν τον δρόμο, που ήταν η κύρια οδός της Ρώμης, μπορείτε να φτάσετε στον Πύργο του Χιτντλίκ σε πέντε λεπτά και στο λιμάνι σε δέκα λεπτά. Η οδήγηση στα στενά δρομάκια της Kaleiçi είναι δύσκολη. Ο ευκολότερος τρόπος