Karagöz Müzesi

Το Μουσείο Καραγκιοζ, το πρώτο μουσείο Καραγκιοζ στην Τουρκία, ιδρύθηκε από τον Δήμο Μπουργσά το 1997 με σκοπό τη διατήρηση της παράδοσης του τουρκικού θεάτρου σκιών, Καραγκιοζ. Βρίσκεται στην οδό Τσεκιρτζέ, ακριβώς απέναντι από το μνημείο που θεωρείται ο τάφος του Καραγκιοζ και του Χατζίβατ. Το διώροφο κτίριο, πριν γίνει μουσείο, χρησιμοποιήθηκε για περίπου τριάντα χρόνια ως σταθμός μετατροπής ηλεκτρικού ρεύματος. Μετά το 3ο Διεθνές Φεστιβάλ Καραγκιοζ της Μπουργσά, τον Νοέμβριο του 1995, ο δήμος ξεκίνησε μια προσπάθεια για να μετατρέψει αυτό το εγκαταλελειμμένο κτίριο σε ένα κέντρο αφιερωμένο στην τέχνη του Καραγκιοζ. Με τη συνεισφορά του τοπικού τμήματος της Διεθνούς Ένωσης Θεάτρου Σκιών (UNIMA) και του συλλέκτη Σινάσι Τσελίκκολ, το κτίριο άνοιξε τον Ιούνιο του 1997 ως "Σπίτι του Καραγκιοζ", ένα καλλιτεχνικό κέντρο. Εκεί, ξεκίνησαν παραστάσεις Καραγκιοζ τρεις ημέρες την εβδομάδα, και για ένα διάστημα εκτέθηκαν υφαντά και ρούχα από την περιοχή του Κελές, από τη συλλογή του Τσελίκκολ. Το "Σπίτι του Καραγκιοζ" ήταν ένας από τους κύριους χώρους διεξαγωγής του Διεθνούς Φεστιβάλ Θεάτρου Σκιών της Μπουργσά, που διοργανώθηκε μεταξύ 1997 και 2005. Το 2005, η εξωτερική όψη του κτιρίου διακοσμήθηκε με ανάγλυφα από κεραμικού υλικού, που απεικόνιζαν χαρακτήρες από το έργο του Καραγκιοζ. Το 2006, το κτίριο εκκενώθηκε, το 2007 ανακαινίστηκε και χαρακτηρίστηκε ως μουσείο από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού. Η συλλογή του μουσείου περιλαμβάνει 72 χαρακτήρες από τη συλλογή του Μετίν Αντ. Στη συνέχεια, προστέθηκαν απεικονίσεις διάφορων καλλιτεχνών του Καραγκιοζ, όπως οι Τατζεντίν Ντικερ, Ορχάν Κουρτ, Μουσταφά Μουτλού, Μετίν Οζλεν και Οσμάν Εζγκί. Τι περιλαμβάνει το μουσείο: Σύμφωνα με τον ιστότοπο του δήμου, το μουσείο διαθέτει τρεις αίθουσες, ένα εργαστήριο κατασκευής μαριονετών με χωρητικότητα για πέντε παιδιά, μια εξειδικευμένη βιβλιοθήκη και μια αίθουσα παραστάσεων με 69 θέσεις. Σε μια από τις αίθουσες, υπάρχ Σύμφωνα με τον τοπικό θρύλο στην Προύσα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ορχάν Γκαζί, ο Χατζίβατ εργαζόταν ως μαστόρος και ο Καραγκές ως σιδεράς στην κατασκευή ενός τζαμιού. Οι πειρακτικές συζητήσεις τους αποσπούσαν την προσοχή των εργατών, καθυστερώντας την κατασκευή, και και οι δύο εκτελέστηκαν. Στη συνέχεια, ένας άνθρωπος με το όνομα Σέιχ Κουστέρι απεικόνισε τις φιγούρες τους και τις παρουσίασε ενώπιον του σουλτάνου. Ωστόσο, ο Άντ επισημαίνει ότι αυτές οι ιστορίες δεν έχουν μεγάλη ιστορική αξία, καθώς δεν υπάρχουν έγγραφα ή αποδείξεις που να τις επιβεβαιώνουν. Σύμφωνα με γραπτές πηγές, το θέατρο σκιών εισήχθη στην Οθωμανική αυτοκρατορία τον 16ο αιώνα, μέσω των Αιγυπτίων καλλιτεχνών των Μαμελούκων. Ο Μαμελούκος ιστορικός Ιμπν Ιγιάς αναφέρει ότι το 1517, ενώ ο Γιαβούζ Σελίμ κατέκτησε την Αίγυπτο, ένας θεατρίτης σκιών παρουσίασε μια παράσταση στο παλάτι στο νησί Ράουζα στον ποταμό Νείλο. Ο σουλτάνος, εντυπωσιασμένος από την παράσταση, κάλεσε τον καλλιτέχνη στην Κωνσταντινούπολη, και σύμφωνα με τις πηγές, μαζί με περίπου 600 Αιγύπτιους καλλιτέχνες, μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη. Οι φιγούρες των Μαμελούκων δεν ήταν μονόχρωμες και διαφανείς. Οι Τούρκοι καλλιτέχνες, τον 17ο αιώνα, χρησιμοποιώντας την τεχνογνωσία τους στο δέρμα, τις έκαναν διαφανείς και κινητές από τις αρθρώσεις τους. Η ονομασία "Καραγκές" εμφανίζεται για πρώτη φορά τον ίδιο αιώνα. Οι φιγούρες κατασκευάζονται από δέρμα, συνήθως από δέρμα καμήλας, διαφαντοποιούνται με διάφορες επεξεργασίες και χρωματίζονται με φυσικά χρωστικές ουσίες. Η παράσταση παίζεται πίσω από μια λευκή κουρτίνα, με φως από λάμπα ή κερί. Οι φιγούρες κινούνται με οριζόντιες ράβδους και περιστρέφονται αριστερά και δεξιά με κάθετες ράβδους. Κάθε παράσταση αποτελείται από τέσσερα διακριτά μέρη: πρόλογο, διάλογο, σκηνή και τέλος. Ο Καραγκές είναι ένας απλός άνθρωπος, συχνά άνεργος και με προβλήματα, που λέει ανοιχτά ό,τι σκέφτεται. Ο Χατζίβατ, αντίθετα, είναι ένας ευγενής από την Κωνσταντινούπολη, που μιλάει σωστά και προσπα