Geyikbayırı

Η Γκέικμπαγιρί είναι μια ορεινή περιοχή που ανήκει στην επαρχία Κόνγιααλτι και θεωρείται το κέντρο της αθλητικής αναρρίχησης στην Τουρκία. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, απέχει 26 χιλιόμετρα από το κέντρο της Ανταλίας και ο πληθυσμός της το 2022 ήταν 662 άτομα. Για τους κατοίκους της πόλης, είναι μια διαδρομή μισής ώρας, ενώ για τους αναρριχητές είναι ένα φαράγγι όπου μπορούν να μείνουν για μήνες. Στο φαράγγι, διακρίνονται οι αγροκτήματα, τα χωριά με τα σπίτια τους ανάμεσα σε δέντρα ρόδι και ελιάς, καθώς και οι βραχώδεις σχηματισμοί που περιβάλλουν την περιοχή. Το μέγεθος της περιοχής αναρρίχησης είναι εντυπωσιακό: σύμφωνα με ένα άρθρο της εφημερίδας Cumhuriyet το 2024, υπάρχουν πάνω από 1.000 αθλητικές διαδρομές αναρρίχησης σε 44 διαφορετικές περιοχές. Οι διαδρομές έχουν διαφορετικά επίπεδα δυσκολίας και οι περιοχές είναι σε κοντινή απόσταση, οπότε δεν χρειάζεται αυτοκίνητο για να αλλάξετε περιοχή μέσα στην ίδια μέρα. Ο Δυτικός Οργανισμός Ανάπτυξης της Μεσογείου περιλαμβάνει την Γκέικμπαγιρί, μαζί με την Ολυμπού και την Σιβριδάγ, στις διαδρομές αναρρίχησης της Ανταλίας. Ένα άρθρο της Τσετίνκαγια, που δημοσιεύθηκε το 2014 στο περιοδικό "Ανατολική Γεωγραφία", υπογραμμίζει το υψηλό δυναμικό του τουρισμού περιπέτειας που βασίζεται στην αναρρίχηση στην Γκέικμπαγιρί και επισημαίνει ότι η έλλειψη σχεδιασμού στην περιοχή μπορεί να επηρεάσει αρνητικά αυτό το δυναμικό. Η καλύτερη εποχή για την αναρρίχηση είναι ο χειμώνας, σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ανταλία. Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, οι μήνες Νοέμβριος έως Μάιος είναι οι πιο κατάλληλοι, ενώ τον Ιούλιο και τον Αύγουστο η ζέστη καθιστά την αναρρίχηση δύσκολη, αλλά τους υπόλοιπους μήνες υπάρχει σχεδόν πάντα κόσμος στους βράχους. Οι αναρριχητές από την Ευρώπη χρησιμοποιούν την περιοχή ως χειμερινή βάση, καθώς ο χειμωνιάτικος ήλιος θερμαίνει τους βράχους, και μπορούν να μείνουν στο φαράγγι για μήνες. Ακόμα και για όσους δεν αναρριχούνται, είναι ευχάριστο να καθίσουν στους πρόποδες των βράχων και να παρακολουθούν τους ανθρώπους στις διαδρομές. Η Γκέικμπαγιρί είναι επίσης το τελευταίο σημείο του "Μονοπατιού της Λυκίας". Το μονοπάτι ξεκινά κοντά στη Φετιγιέ και, σύμφωνα Κατά την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η περιοχή συνδέθηκε με την Παμφυλία. Η πόλη ανακαλύφθηκε το 1882 από τον Karol Lanckoroński, και σύμφωνα με την Wikipedia, οι τάφοι τύπου Λυκίας που βρίσκονται εκεί υποδεικνύουν ότι ο οικισμός ήταν συνδεδεμένος με τη Λυκία κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Η Περιφέρεια της Ανταλιάς κατατάσσει την Τρέμπεννα μεταξύ των αρχαιολογικών χώρων που συνδέονται με το Μουσείο της Ανταλιάς. Τα ερείπια δεν έχουν ανασκαφτεί και μπορούν να εξερευνηθούν μέσω μονοπατιών. Στο Γκέικμπαγίρι, οι κανόνες είναι απλοί: τα βράχια είναι κοινόκτητο, μην αφήνετε σκουπίδια, μην περνάτε από τους κήπους και μην εμποδίζετε τους δρόμους του χωριού με οχήματα. Για την αναρρίχηση, χρειάζεστε τον δικό σας εξοπλισμό, έναν οδηγό διαδρομής και εμπειρία. Εάν είναι η πρώτη σας φορά, πηγαίνετε με κάποιον που είναι εκπαιδευμένος. Εκτός από την αναρρίχηση, η κοιλάδα προσφέρει μια γεμάτη μέρα και για τους απλούς πεζοπόρους, χάρη στο τελευταίο τμήμα του Λυκικού Μονοπατιού και το μονοπάτι της Τρέμπεννα. Για να φτάσετε εκεί, ακολουθήστε το δρόμο που οδηγεί στο βουνό από την πλευρά του Κονιάαλτι. Από το κέντρο της πόλης, η διαδρομή με αυτοκίνητο διαρκεί περίπου μισή ώρα. Για πληροφορίες σχετικά με τις γραμμές και τα δρομολόγια των δημόσιων συγκοινωνιών που οδηγούν στο χωριό από την Ανταλιά, ελέγξτε τη σελίδα μεταφορών του Δήμου. Κατά την επιστροφή, η κατάβαση στην παραλία του Κονιάαλτι από τον ίδιο δρόμο, δείχνει για άλλη μια φορά πόσο κοντά είναι το βουνό από τη θάλασσα.