Erythrai Antik Kenti

Η Ερυθραία, που βρίσκεται στην περιοχή Ιλντίρι της Τσέσμπε, είναι μία από τις δώδεκα πόλεις που αποτελούσαν την Ιωνική Συνομοσπονδία και είναι από τις λιγότερο γνωστές αρχαίες πόλεις της Σμύρνης. Βρίσκεται σε μια μικρή χερσόνησο, περίπου 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του κέντρου της Τσέσμπε και 60 χιλιόμετρα από τη Σμύρνη, απέναντι από το νησί Χίος. Το όνομά της προέρχεται από τη λέξη "erythros" που στα ελληνικά σημαίνει "κόκκινο" και αναφέρεται στο κόκκινο έδαφος της περιοχής. Σύμφωνα με τον Παυσανία, ο ιδρυτής της ήταν ο Ερύθρος, γιος του Ραδαμάνθυου της Κρήτης, ενώ αργότερα ο Κνόπος, από την αριστοκρατική οικογένεια της Αθήνας, έφερε εκεί τους Ιωνικούς αποίκους. Ο οικισμός χρονολογείται από την πρώιμη εποχή του Χαλκού, αλλά η πόλη απέκτησε τη μεγαλύτερη σημασία της κατά τη διάρκεια των Ιωνικών μεταναστεύσεων και της ίδρυσης της συνομοσπονδίας. Από τα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ., η πόλη πέρασε υπό την περσική κυριαρχία και κατάφερε να στείλει μόνο οκτώ πλοία στη ναυμαχία της Λαδής. Ήταν η πόλη που πλήρωνε τους υψηλότερους φόρους στην Αττικο-Δελιανή Ναυτική Συμμαχία και εξεγέρθηκε εναντίον της το 453 και το 412 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του τυράννου Πυθαγόρα, η πόλη ευημερούσε χάρη στην παραγωγή και εξαγωγή αλευρόμυλων. Ο Μέγας Αλέξανδρος παραχώρησε ελευθερία στην πόλη το 334 π.Χ. και, σύμφωνα με επιγραφές, το θέατρο και τα τείχη μήκους άνω των τεσσάρων χιλιομέτρων χτίστηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του και με τη χρηματοδότησή του. Αναφέρεται επίσης ότι ο Αλέξανδρος σχεδίαζε να ανοίξει ένα κανάλι που θα έκοβε τη χερσόνησο της Ερυθραίας και θα ένωνε τον κόλπο του Τέου με τον κόλπο της Σμύρνης. Μετά το βασίλειο της Περγάμου, το 133 π.Χ., η πόλη έγινε ελεύθερη πόλη, υπό την εξουσία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και ήταν γνωστή για τα πρόβατά της, το ξύλο και τους αλευρόμυλους της. Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, η πόλη θεωρούνταν η γενέτειρα της διάσημης μάντις της Δύσης, της Σύβυλλας Ηροφίλης. Οι σεισμοί, οι πόλε Οι πρώτες ανασκαφές ξεκίνησαν το 1963-1964 με τον Hakkı Gültekin, ενώ από το 1964 έως το 1982, οι Ekrem Akurgal και Cevdet Bayburtluoğlu εργάστηκαν για το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας. Η δεύτερη φάση των ανασκαφών συνεχίζεται από το 2007, με επικεφαλής την Ayşe Gül Akalın Orbay, και η ομάδα εργάζεται από το κέντρο της ANKÜSAM στην Ούρλα. Ένα μέρος των ευρημάτων εκτίθενται στο Μουσείο της Τσέσμπε, όπου μπορείτε να δείτε εκθέματα από την Ερυθραία, καθώς και αντικείμενα από τον οικισμό της Εποχής του Χαλκού της Μπαγλάραρασί και αμφορείς που ανασύρθηκαν από τη θάλασσα. Τα ερείπια είναι διάσπαρτα μέσα στο σημερινό χωριό Ιλντίρι. Σύμφωνα με την Wikipedia, ο πληθυσμός του χωριού το 2022 ήταν 758 και το χωριό είναι μια ήσυχη περιοχή, μακριά από την τουριστική κίνηση της Τσέσμπε. Η επίσκεψη ξεκινά από την ακρόπολη. Το μονοπάτι που οδηγεί στην κορυφή φτάνει στα ερείπια του ναού της Αθηνάς και είναι το καλύτερο σημείο για να θαυμάσετε τον κόλπο και το νησί Χίος. Κοιτάζοντας τον κόλπο, γεμάτο νησίδες, γίνεται κατανοητός ο λόγος για τον οποίο η πόλη ιδρύθηκε εδώ: προσφέρει ένα προστατευμένο λιμάνι και είναι η συντομότερη διαδρομή προς το Χίο. Από εκεί, κατεβείτε προς το θέατρο στην βόρεια πλαγιά και, ακολουθώντας τα ερείπια του Heroon και των τειχών, περπατήστε προς τις ρωμαϊκές επαύλεις που βρίσκονται στην ακτή του χωριού. Ο χώρος είναι αρχαιολογικός χώρος που ανήκει στην Διεύθυνση Μουσείων της Τσέσμπε. Για πληροφορίες σχετικά με την είσοδο και τα ωράρια, ελέγξτε την ιστοσελίδα muze.gov.tr. Μέρος των δρόμων είναι χωμάτινοι και καλυμμένοι με αγκάθια, οπότε είναι απαραίτητο να φοράτε κλειστά παπούτσια, καπέλο και να έχετε μαζί σας νερό. Επισκεφθείτε το μέρος νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα, καθώς η κορυφή δεν έχει σκιά κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μπορείτε να φτάσετε στο Ιλντίρι από την Τσέσμπε με αυτοκίνητο. Για πληροφορίες σχετικά με τα δρομολόγια των δημόσιων συγκοινωνιών, επικοινωνήστε με το Δήμο της Τσέσμπε. Μια ημερήσια εκδρομή που συνδέει την Ερυθραία με τις πόλεις της Ιωνίας, όπως η Κλαζομεναί και η