Edirne Sarayı (Sarayiçi)

Το Παλάτι της Αδριανούπολης, που βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά της πόλης, στην περιοχή Σαράιτσι, όπου ο ποταμός Τουντζά χωρίζεται σε δύο κλάδους, είναι η τοποθεσία όπου κάποτε βρισκόταν ένα από τα μεγαλύτερα παλάτια των Οθωμανών σουλτάνων. Στις πηγές αναφέρεται ως "Σαράι-ι Τζεντίντ-ι Αμίρε", δηλαδή το "Νέο Παλάτι", αλλά είναι επίσης γνωστό ως "Παλάτι του Τουντζά" και "Παλάτι του Χούνκαρ Μπαχτσέ". Σύμφωνα με τη Wikipedia, ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο παλάτι των Οθωμανών, μετά το Παλάτι του Τοπ Καπί στην Κωνσταντινούπολη. Σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Πόρταλ", το παλάτι εκτεινόταν σε μια έκταση άνω των 300.000 τετραγωνικών μέτρων κατά μήκος της όχθης του ποταμού Τουντζά. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1450, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μεχμέτ Β', αλλά σταμάτησε με τον θάνατο του σουλτάνου. Οι εργασίες συνεχίστηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του γιου του, Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ, και το παλάτι ολοκληρώθηκε το 1475. Σύμφωνα με την περιγραφή του Εβλιά Τσελεμπί, η περιοχή αυτή ήταν πριν από την κατάκτηση ένα κυνήγι, και από την εποχή του Μεχμέτ Α', ήταν γνωστή ως ένα μέρος όπου οι σουλτάνοι πήγαιναν για να ξεκουραστούν. Επειδή το νησί που σχηματιζόταν από τον ποταμό παρείχε φυσική προστασία, το παλάτι χτίστηκε χωρίς την ανάγκη υψηλών αμυντικών τειχών, περιβαλλόμενο μόνο από έναν απλό τοίχο. Με την πάροδο των αιώνων, το παλάτι μεγάλωνε με τις προσθήκες που έκανε κάθε σουλτάνος. Το "Πολιτιστικό Πόρταλ" αναφέρει ότι η περίοδος της βασιλείας του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς και του Μιμάρ Σινάν ήταν η δεύτερη σημαντική φάση ανάπτυξης του παλατιού. Ο Σινάν διοχέτευσε ένα τμήμα του υδάτινου συστήματος "Ταζλιμούσελίν" που είχε φέρει στην πόλη, στο παλάτι, και με ένα καμπυλωτό κανάλι, προστατεύοντας το παλάτι από πλημμύρες, δημιούργησε ένα δεύτερο υδάτινο δίαυλο γύρω από την περιοχή του παλατιού. Στο τμήμα μεταξύ του ποταμού και του καναλιού, δημιουργήθηκε ο "Χασμπάχε", ο ιδιωτικός κήπος των σουλτάνων. Ο Σουλεϊμάν έχτισε μια γέφυρα, με επίκεντρο την "Γέ Το Δικαστικό Κτίριο είναι ένας πύργος, κατασκευασμένος από λαξευμένη πέτρα, με πυραμιδικό θόλο και τετράγωνο σχέδιο, που χτίστηκε το 1561 από τον Σουλτάνο Σουλεϊμάν προς το έργο του αρχιτέκτονα Σινάν. Έχει διατηρηθεί σε μεγάλο βαθμό μέχρι σήμερα. Στο ανώτερο επίπεδο, στο κέντρο, βρίσκεται μια μαρμάρινη πηγή. Η Matbah-ı Amire είναι ένα ορθογώνιο κτίριο με τρία τμήματα, καλυμμένα με θόλους, και περιέχει τέσσερα τζάκια φτιαγμένα από τούβλα. Το Hamam του Kum Kasrı είναι ένα από τα λίγα κτίρια που έχουν διασωθεί από την εποχή του Φατίχ, κατασκευασμένο με χοντρή λαξευμένη πέτρα και τούβλα σε εναλλασσόμενη διάταξη. Η πρώτη επιστημονική μελέτη στην περιοχή πραγματοποιήθηκε το 1956, ενώ οι ανασκαφές συνεχίστηκαν διακοπτικά από το 1999. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ολοκληρώθηκαν οι αναστηλώσεις του Babüssaade, της Matbah-ı Amire και του Δικαστικού Κτιρίου. Επειδή οι ανασκαφές και οι εργασίες αποκατάστασης συνεχίζονται μέχρι σήμερα, ορισμένα τμήματα ενδέχεται να είναι κλειστά για το κοινό. Συνιστάται να ελέγχετε την τρέχουσα κατάσταση από επίσημες πηγές πριν την επίσκεψή σας. Το Tavuk Ormanı, που βρίσκεται βόρεια της περιοχής, είναι ένα άλσος που χρησιμοποιήθηκε ως αυλή του παλατιού και, σύμφωνα με ένα φυλλάδιο του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, φιλοξενεί ένα κυνηγετικό περίπτερο από την εποχή του Μωάμεθ Δ'. Στο Sarayiçi βρίσκεται επίσης η αρένα όπου διεξάγονται οι παραδοσιακές αγώνες πάλης του Kırkpınar. Στο παλάτι μπορείτε να φτάσετε από την πόλη μέσω της Γέφυρας του Σουλεϊμάν ή, από τη βόρεια πλευρά, μέσω της τριτογώνιας Γέφυρας του Φατίχ, που χτίστηκε το 1452. Μπορείτε να φτάσετε στην περιοχή περπατώντας βόρεια, προς τον ποταμό Tunca, από την περιοχή Selimiye, ή με ένα σύντομο αυτοκίνητο. Λόγω του ότι η περιοχή είναι μεγάλη και ανοιχτή, συνιστάται να φοράτε άνετα παπούτσια και να λαμβάνετε μέτρα προστασίας από τον ήλιο, ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Το ερειπωμένο κτίριο του Cihannüma, μαζί με το γκαζόν και τα δέντρα που το περιβάλλουν, είναι το πιο φωτογραφημένο σημείο της περιοχής.