Beyşehir Gölü Milli Parkı

Η λίμνη Beyşehir, μια εκτεταμένη υδάτινη έκταση, βρίσκεται στην ανατολική άκρη της περιοχής των λίμνων, στα σύνορα των επαρχιών Konya και Isparta, και είναι γνωστή ως η μεγαλύτερη γλυκού νερού λίμνη της Τουρκίας. Σύμφωνα με την τουρκική Wikipedia, περίπου το 80% της επιφάνειας της λίμνης βρίσκεται στην επαρχία Konya και το 20% στην επαρχία Isparta. Η λίμνη βρίσκεται σε μια τεκτονική λεκάνη, περιτριγυρισμένη στα δυτικά και νότια από τα Όρη Taurus, στα ανατολικά από το ηφαιστειακό Όρος Erenler, και στα βορειοδυτικά από τα Όρη Sultan και το Όρος Anamas. Σύμφωνα με την προβολή της επαρχιακής διοίκησης, το ύψος των γύρω βουνών υπερβαίνει τα δύο χιλιόμετρα. Η περιοχή γύρω από τη λίμνη ανακηρύχθηκε εθνικό πάρκο στις 20 Φεβρουαρίου 1993 με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου. Η επαρχιακή διοίκηση και η Wikipedia αναφέρουν ότι η έκταση του εθνικού πάρκου είναι 88.750 εκτάρια, καθιστώντας το το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο της Τουρκίας. Στην πλευρά της Isparta, υπάρχει μια ξεχωριστή προστατευόμενη περιοχή, το Εθνικό Πάρκο Kızıldağ, που ιδρύθηκε το 1969. Έτσι, η λίμνη Beyşehir είναι η μοναδική υδάτινη πηγή που προστατεύεται από δύο ξεχωριστά εθνικά πάρκα. Οι διαστάσεις της λίμνης ποικίλλουν ανάλογα με τις πηγές και το επίπεδο του νερού. Η επαρχιακή διοίκηση αναφέρει μια επιφάνεια 651 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η λίμνη εκτείνεται κατά μήκος περίπου 45 χιλιόμετρα από βορειοδυτικά προς νοτιοανατολικά. Η Wikipedia αναφέρει ότι το φαρδύτερο σημείο της λίμνης είναι 24 χιλιόμετρα, ενώ η επαρχιακή διοίκηση αναφέρει 25 χιλιόμετρα. Η λίμνη είναι ρηχή και το βαθύτερο σημείο, σύμφωνα με τις πηγές, είναι μόνο 10 μέτρα. Η επιφάνεια του νερού βρίσκεται σε ύψος περίπου 1.115 έως 1.123 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και αυτή η διαφορά εξαρτάται από την περίοδο μέτρησης. Η λίμνη φτάνει στο υψηλότερο επίπεδο της τον Μάιο και στο χαμηλότερο τον Οκτώβριο. Η Wikipedia αναφέρει ότι, λόγω της ξηρασίας τα τελευταία χρόνια, η ακτογραμμή έχει υποχωρήσει κατά περίπου 300 μέτρα. Στη λίμνη υπάρχουν 33 νησιά, μεγάλα και μικρά, που δημιουργήθηκαν από υψώματα που βυθίστηκαν. Σύμφωνα με τις προβολές Κατά την περίοδο των Σελευκιδών, στο νότιο-δυτικό τμήμα της λίμνης χτίστηκε το παλάτι του Κουμπαδάμπ, ενώ σε ένα μικρό νησί απέναντι, κατασκευάστηκε ένα κτίριο γνωστό ως Κάστρο των Κοριτσιών. Το εθνικό πάρκο, ως εκ τούτου, περιλαμβάνει τόσο τη φύση όσο και τα πολιτιστικά πλούτη της περιόδου των Σελευκιδών. Το σημείο με την ευκολότερη πρόσβαση στη λίμνη είναι το κέντρο της πόλης Μπεϊσέχιρ. Ο ποταμός Τσαρσάμπα, ο οποίος είναι το μοναδικό ρεύμα που συνδέει την πόλη με τη λίμνη, διασχίζει την πόλη και πάνω από αυτόν βρίσκεται η πέτρινη γέφυρα, η οποία κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1908 και 1914. Σύμφωνα με τη βρετανική Wikipedia, αυτό το κτίριο κατασκευάστηκε ως γέφυρα και ως φράγμα για τον έλεγχο των πλημμυρών, και σήμερα είναι μια ιστορική διάβαση που χρησιμοποιείται μόνο από πεζούς. Από τη γέφυρα και την παρακείμενη ακτή, μπορεί κανείς να θαυμάσει τα ανοιχτά νερά της λίμνης, τους καλαμιώνες και τα βουνά στο βάθος. Η βλάστηση του εθνικού πάρκου αποτελείται κυρίως από πεύκα, έλατα, κέδρους και δρυς, με τα δέντρα να φτάνουν σε ορισμένα σημεία μέχρι την ακτή. Η πιο πολυσύχναστη περίοδος για επισκέψεις είναι από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο, ενώ η άνοιξη είναι πιο κατάλληλη για όσους επιθυμούν να παρατηρήσουν τα πουλιά. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, η επιφάνεια της λίμνης μπορεί να παγώσει εν μέρει ή πλήρως. Οι τοπικές πλοιογραμμές προς τα παραθαλάσσια χωριά και τα νησιά λειτουργούν ανάλογα με την εποχή, και οι πιο πρόσφατες πληροφορίες μπορούν να ληφθούν από το δημαρχείο της Μπεϊσέχιρ. Υπάρχουν τακτικές δρομολογιακές γραμμές λεωφορείων από το κέντρο της Κωνυά προς την Μπεϊσέχιρ, αλλά ένα ιδιωτικό όχημα είναι πολύ πιο βολικό για να εξερευνήσετε την περιοχή γύρω από τη λίμνη.