Anavarza Antik Kenti

Η Αναβάρζα, αρχαία πόλη της Κιλικίας, βρίσκεται περίπου 28 χιλιόμετρα νότια της επαρχίας Κοζάν, εντός των ορίων του σημερινού οικισμού Ντιλέκκαγια. Η πόλη ιδρύθηκε κοντά στη συμβολή του ποταμού Σουμπάς με τον ποταμό Τσεϊχάν, περίπου 8 χιλιόμετρα βόρεια, στους πρόποδες ενός βραχώδους λόφου που υψώνεται από την πεδιάδα. Αυτός ο βραχώδης όγκος, με ύψος περίπου 200 μέτρων, αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά γεωλογικά χαρακτηριστικά της πεδιάδας Τσουκρόβα. Σύμφωνα με αρχαίες πηγές, η πόλη αναφερόταν ως Αναρβόσος και Αναρβάρζα. Μια άποψη που αναφέρεται στην τουρκική έκδοση της Wikipedia υποστηρίζει ότι το όνομα της πόλης πιθανώς προέρχεται από μια περσική λέξη που σημαίνει "ανίκητη". Λίγα είναι γνωστά για την ιστορία της πόλης πριν από την ρωμαϊκή περίοδο. Σύμφωνα με την τουρκική έκδοση της Wikipedia, μετά την επίσκεψη του αυτοκράτορα Αυγούστου στην πόλη το 19 π.Χ., ο οικισμός άρχισε να αναφέρεται ως "Καίσαρα κοντά στην Αναρβάρζα". Κατά τη διάρκεια των πρώτων δύο αιώνων, η πόλη βρισκόταν στη σκιά της Ταρσού, η οποία ήταν η πρωτεύουσα της Κιλικίας. Το 194, η στήριξη του Σεπτίμιου Σεβήρου στην πόλη κατά τη διάρκεια της διαδοχής, άνοιξε μια νέα εποχή για την πόλη, και το 204-205 έλαβε τον τίτλο της "μετρόπολης". Σύμφωνα με τον οδηγό του δήμου, η πόλη απέκτησε επίσης τον τίτλο του "νεοκορού", δηλαδή της πόλης που ήταν αφιερωμένη στον αυτοκρατορικό λατρευτικό ιερό, μέχρι τα μέσα του 3ου αιώνα. Η πόλη δέχτηκε επίθεση από τον Σασανίδη ηγεμόνα Σαπούρ το 260, και το 408 έγινε η πρωτεύουσα της επαρχίας Κιλικία Σεκούντα. Φυσικές καταστροφές άλλαξαν πολλές φορές την πορεία της πόλης. Μετά τον μεγάλο σεισμό του 525 ή 526, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός ανοικοδόμησε την πόλη και της έδωσε το όνομα Ιουστινιάνοπολη, αλλά το παλιό όνομα παρέμεινε. Ο δεύτερος σεισμός του 561 και η επακόλουθη επιδημία πανώλης έπληξαν ξανά την πόλη. Σύμφωνα με την αγγλική έκδοση της Wikipedia, η πόλη ανοικοδομήθηκε από τον Αρούν Ρασίντ το 796, ενισχύθηκε από τον Σαϊφ αλ Η αγγλική έκδοση της Βικιπαίδειας αναφέρει ότι αυτός ο δρόμος ήταν ο πρώτος δρόμος με δύο λωρίδες και κολώνες που ήταν γνωστός στον αρχαίο κόσμο. Θεωρείται ότι μεγάλο μέρος των υδραγωγών που οδηγούσαν στην πεδιάδα καταστράφηκε από τον σεισμό του 1945, και σήμερα διατηρούνται μόνο διάσπαρτα τμήματα. Τα τάφοι στους βράχους και η νεκρόπολη νότια των τειχών είναι επίσης αξιοθέατα. Τα μωσαϊκά με θέματα της Τέθυς και των ψαριών που βρέθηκαν στον αρχαιολογικό χώρο εκτίθενται σήμερα στην αίθουσα των μωσαϊκών του Μουσείου της Αττάλεια. Στην κορυφή του βραχώδους λόφου βρίσκεται το Κάστρο της Αναβάρζα, το οποίο, σύμφωνα με πηγές του Υπουργείου, είναι το μεγαλύτερο κάστρο της Τσουκουόβα. Στο κάστρο διακρίνονται σημάδια επισκευών από την εποχή του Χαρούν Ρασίντ, καθώς και στοιχεία από τον Μεσαίωνα, όπως υπόγεια κτίρια με θόλους, πύργοι και εξωκοχλιές. Η τουρκική έκδοση της Βικιπαίδειας αναφέρει ότι η "χαμηλή πόλη" έχει μήκος περίπου 1.500 μέτρα και περιβάλλεται από τείχη με 20 πύργους. Στο εσωτερικό του κάστρου υπάρχουν επίσης ερείπια θρησκευτικών κτιρίων από τον Μεσαίωνα. Ένα μέρος του μυθιστορήματος "Ιντσε Μέμετ" του συγγραφέα Γιασάρ Κεμάλ διαδραματίζεται στην Αναβάρζα, ενώ το μυθιστόρημα "Αν σκοτώσουν το φίδι" διαδραματίζεται στους βράχους της Αναβάρζα. Ο αρχαιολογικός χώρος είναι μια ανοιχτή περιοχή και υπάρχει λίγη σκιά στην πεδιάδα, οπότε μην ξεχάσετε να πάρετε καπέλο, νερό και άνετα παπούτσια. Οι πρώτες ώρες του πρωινού είναι η καλύτερη στιγμή για να επισκεφθείτε, καθώς είναι πιο δροσερές και ο ήλιος φωτίζει την δυτική πλευρά του βράχου. Είναι λογικό να ξεκινήσετε την επίσκεψη από την "Κεντρική Πύλη" και να περπατήσετε κατά μήκος της κύριας οδού, στη συνέχεια να κατευθυνθείτε προς τους τάφους στους βράχους και προς την βάση του κάστρου. Ο δρόμος που οδηγεί στο κάστρο είναι απότομος και βραχώδης, οπότε προσπαθήστε να τον ανεβείτε μόνο αν είστε σε καλή φυσική κατάσταση και ο καιρός είναι καλός. Η άνοιξη είναι η καλύτερη εποχή για να επισκεφθείτε, όταν η πεδιάδα είναι καταπράσινη, ενώ το φθινόπωρο είναι επίσης κατάλληλο, όταν η ζέστη του καλοκαιριού έχει υποχωρήσει. Σύ