Αν θεωρήσουμε τη ζωή ως ένα θεατρικό σκηνικό, τότε εμείς είμαστε ένα έθνος που συνεχώς ξεχνά τους διαλόγους, αλλά είναι παγκοσμίως γνωστό για την ικανότητά του στην αυθόρμητη δημιουργία.

Καθώς προσπαθούσα να διακρίνω τη λεπτή γραμμή μεταξύ της τραγωδίας και της κωμωδίας, συνειδητοποίησα ότι η πραγματική φιλοσοφία κρύβεται στην ακλόνητη αποφασιστικότητα που εκφράζει ο ιδιοκτήτης του τοπικού παντοπωλείου όταν λέει "δεν έχουμε τίποτα χαλασμένο".

Στην παράσταση αυτή, ο Yusuf Sarıkaya μετατρέπει τις πιο συνηθισμένες στιγμές της καθημερινότητας σε φιλοσοφικά ζητήματα.

Δεν αναζητούμε απαντήσεις στην ερώτηση "Γιατί είμαστε εδώ;", αλλά στην ερώτηση "Γιατί είμαστε ακόμα εδώ και γιατί γελάμε ακόμα;".

Συνδυάζουμε την χαρακτηριστική ειρωνεία του τουρκικού λαού με την παράλογη φύση της ύπαρξης, μετατρέποντας την μελαγχολική πρόβα της ζωής σε μια χαρούμενη παράσταση.

Να κοιτάμε τη δική μας τραγωδία σαν να ήμασταν ένας εξωτερικός παρατηρητής, ίσως είναι ο πιο ειλικρινής τρόπος για να κατανοήσουμε τον κόσμο. Κάτι σαν λίγη δόση Πλάτωνα, και λίγη δόση του "δικού μας Χουσεΐν Αμπί"...

Σε αυτό το μοναδικό ταξίδι, όπου το σοβαρό συναντά την κωμωδία και η φιλοσοφία την καθημερινότητα, ας ανακαλύψουμε μαζί την πραγματική ειρωνεία που κρύβεται πίσω από τα παρασκήνια.