"Οι Μοναχικές Σταχυόσπυρες και ο Άγριος Ταύρος" (θεατρικό έργο).

Δύο γυναίκες, γύρω στα πενήντα, που δεν έχουν βρει την ευτυχία και ζουν μόνες. Η μία είναι αρκετά εύπορη, ενώ η άλλη προσπαθεί να βγάλει τα προς το ζην διδάσκοντας αγγλικά. Η εύπορη γυναίκα, βασιζόμενη στις δικές της εμπειρίες, πιστεύει ότι και η φίλη της μπορεί να βρει την ευτυχία μέσα από φευγαλέες σχέσεις. Βρίσκει έναν άνδρα που θα μπορούσε να ταιριάξει με την φίλη της και τον προσκαλεί. Η προσμονή της διασκέδασης ξεκινάει σχεδόν αμέσως, με το κουδούνι της πόρτας να χτυπά, ή τουλάχιστον έτσι νομίζουν οι γυναίκες. Όμως, αυτό το κουδούνι είναι στην πραγματικότητα ο προάγγελος μιας σειράς παρεξηγήσεων. Αυτές οι παρεξηγήσεις αποκαλύπτουν στις γυναίκες, οι οποίες προσπαθούν να βρουν μια διέξοδο από την μοναξιά τους, πόσο λάθος ψάχνουν και ότι οι αξίες στις οποίες κρατιούνται σθεναρά δεν είναι η μόνη αλήθεια. Ο άνδρας, από την άλλη πλευρά, συνεχίζει να ζει με την ίδια αίσθηση αβεβαιότητας, ανεξάρτητα από τις παρεξηγήσεις. Όμως, ακριβώς αυτές οι "αβεβαιότητες" είναι που ωθούν τις γυναίκες σε μια αλλαγή. Ενώ ο άνδρας βυθίζεται στην μοναξιά, μένει μόνος με την αναβρασμό της αβεβαιότητας που διατηρεί τη ζωή του σε αναμονή.
Καθώς όλες οι προηγούμενες δυσκολίες ξεπερνιούνται, και οι δύο γυναίκες αρχίζουν να συνειδητοποιούν πώς η μοναξιά που δεν μπορούσαν να αποδεχτούν στο παρελθόν, τώρα τις ηρεμεί και τις απελευθερώνει.