
Mutfakta Göstergebilim / Papatyalar
Η Σημειολογία της Κουζίνας
Η Martha Rosler, στο καινοτόμο έργο βίντεο/παράστασης της, εξετάζει τους ρόλους των παραδοσιακών γυναικών στη σύγχρονη κοινωνία μέσω της γλώσσας και των αντικειμένων της κουζίνας. Μια συνηθισμένη, μη χαμογελαστή γυναίκα που παρουσιάζει μαγειρικές εκπομπές, παρουσιάζει μια σειρά από εργαλεία κουζίνας με αλφαβητική σειρά μπροστά από τις κάμερες. Περιγράφει κάθε εργαλείο με χειρονομίες που δεν ταιριάζουν με τη χρήση του. Είναι μια εντελώς αντίθετη φιγούρα από την σεφ και τηλεοπτική παρουσιάστρια Julia Child, που έχει αφήσει το στίγμα της στην αμερικανική ποπ κουλτούρα. Η ψυχρή ομιλία της παρουσιάστριας, που αμφισβητεί τις καθημερινές σημασίες της κουζίνας και την έμφυλη οικιακή μαγειρική, είναι γεμάτη με θυμό και απογοήτευση που εντείνεται καθώς προχωρά από το ένα γράμμα στο άλλο.
Η Σημειολογία της Κουζίνας / Semiotics of the Kitchen
Σκηνοθέτης: Martha Rosler
1975, ΗΠΑ, 6 λεπτά
Αγγλικά | Υπότιτλοι στα Τουρκικά
Μαργαρίτες
Η ταινία Μαργαρίτες της Věra Chytilová είναι μία από τις πιο τολμηρές και ριζοσπαστικές ταινίες της Τσεχικής Νέας Κυμάτων. Η ιστορία δύο κοριτσιών που αποφασίζουν να παραστρατήσουν ως αντίδραση σε έναν διεφθαρμένο κόσμο μετατρέπεται σε μια αλληγορία μιας εξέγερσης που εκδηλώνεται μέσω του νιχιλισμού και της αχόρταγης κατανάλωσης φαγητού. Οι αναρχικές πράξεις των κοριτσιών στοχεύουν όχι σε άτομα, αλλά στους κανόνες, την πειθαρχία και την ηθική που διαμορφώνουν τη κοινωνική συμπεριφορά. Καταρρίπτουν όλους τους κανόνες σχετικά με τη γλώσσα, τον χώρο, τη συμπεριφορά, την εθιμοτυπία του τραπεζιού και το να είσαι "καλό κορίτσι".
Η Chytilová παρουσίασε στις Μαργαρίτες γυναίκες που αποκλίνουν από το κανονιστικό μοντέλο της σοσιαλιστικής γυναίκας (εργατική, ταπεινή, λογική). Η ριζοσπαστική αισθητική της ταινίας –η αποσπασματική δομή της, οι οπτικοί κολάζ και η μετάβαση από τα χρώματα στο ασπρόμαυρο– δεν ήταν μόνο μια μορφική πειραματική διαδικασία, αλλά και ένας τρόπος έκφρασης της κατάρρευσης της ιδεολογικής συνοχής. Η αντίδραση του κράτους ήταν σφοδρή και η ταινία λογοκρίθηκε με την αιτιολογία ότι βλάπτει την ιδεολογία και προάγει τη σπατάλη τροφίμων. Παρά το γεγονός ότι η Chytilová αρνήθηκε να αυτοπροσδιοριστεί ως φεμινίστρια και περιέγραψε την ταινία της ως "φιλοσοφικό ντοκιμαντέρ σε στυλ φάρσας", οι Μαργαρίτες υιοθετήθηκαν ως φεμινιστική σάτιρα τη δεκαετία του 1970, ως πανκ παράσταση τη δεκαετία του 1980 και ως μετα-αποκαλυπτική όραση τη δεκαετία του 1990. Η ταινία παραμένει επίκαιρη και σήμερα: η ιδέα της πειθαρχίας του γυναικείου σώματος, η ευθραυστότητα των ιδεολογιών, το δικαίωμα στην ανυπακοή και οι κανόνες που διαμορφώνουν την ύπαρξή μας μας προκαλούν να ξανασκεφτούμε.
Μετά την προβολή της ταινίας, θα πραγματοποιηθεί συζήτηση με την κινηματογραφική συγγραφέα Ayça Çiftçi.
Μαργαρίτες / Sedmikrásky
Σκηνοθέτης: Věra Chytilová
1966, Τσεχοσλοβακία, 76 λεπτά
Μεγάλο Βραβείο L’UCC
