Jaz

Ο Jaz, ένα από τα σημαντικότερα σύγχρονα έργα του Koffi Kwahulé, ενός από τους σημαντικότερους σύγχρονους συγγραφείς που γράφουν στα γαλλικά.
Αν και το κείμενο γράφτηκε σαν ένα έργο, στην πραγματικότητα είναι ένα μουσικό παρτιτούρα. Η γλώσσα του είναι σαν τζαζ.
Η Kwahulé, η οποία βασίζει τη μουσική της στην αισθητική, δεν είναι τόσο μια ιστορία, όσο μια δόνηση, ένας ρυθμός.
παρουσιάζει. Οι παύσεις, οι εκρήξεις, οι επαναλήψεις, οι αυτοσχεδιασμοί αποτελούν τη δραματουργία του.
Είναι μια μέθοδος που δεν παρουσιάζει μια ιστορία στο κοινό, αλλά το εισάγει σε ένα ηχητικό περιβάλλον.

Στο "Jaz", μια παράσταση που συνδυάζει στοιχεία συναυλίας και θεάτρου, εξερευνώνται θέματα όπως ο τραυματισμός, η σιωπή και η αντίσταση.
Η αίσθηση της ντροπής και η αίσθηση της διάλυσης μεταφέρονται στη σκηνή. Η ιστορία παρουσιάζεται με δραματικό ρεαλισμό.
Όχι, δημιουργείται με τη μουσική. Η γλώσσα του θύματος και η γλώσσα του δράστη αλληλοεπηρεάζονται, και το κείμενο γίνεται ένα.
Σαν ένα σπιράλ, κάθε επανάληψη βουτάει λίγο πιο βαθιά. Πέρα από μια απλή αφήγηση...
Στη τζαζ, όπου υπάρχει αλληλεπίδραση, ο μουσικός χρησιμοποιεί το σώμα, τη φωνή και τον ρυθμό του σαν ένα μουσικό όργανο.
Η Φιρτές Ουτσελτοπράκ, αντί να υποδυθεί έναν χαρακτήρα στη σκηνή, δημιουργεί μια συγκεκριμένη ατμόσφαιρα, μια συγκεκριμένη "συχνότητα".
Μεταφέρει τη δόνηση του τραύματος στη σκηνή. Κάτι που μόνο εμείς μπορούμε να ακούσουμε.
Ωστόσο, όταν κλείνουμε τα μάτια, μας υπενθυμίζει το όνομά μας.