İclal Aydın, αλλά όχι, παρά την αντίθετη περίπτωση.

Στο επίκεντρο της σκηνής βρίσκεται το γραφείο της Ιτσάλ Αϊντίν...

Σε αυτό το δωμάτιο έχουν γραφτεί δεκάδες μυθιστορήματα, έχουν διαβαστεί χιλιάδες βιβλία, υπάρχουν γλυπτά, πίνακες, φωτογραφίες...

Η ιστορία που αφηγείται, αν και φαινομενικά προσωπική, καθώς την παρακολουθούμε, ανακαλύπτουμε πολύτιμα συναισθήματα που κρύβονται στη συλλογική μνήμη της χώρας μας.

Καθώς η Ιτσάλ Αϊντίν μιλάει, ανακαλεί στη μνήμη της τις ομορφιές που υπάρχουν σε κάθε γωνιά της χώρας, και μας ωθεί να αντιμετωπίσουμε όσα έχουν ξεχαστεί.

Κατανοούμε ότι ο τρόπος ζωής που μας επιβάλλεται ως "νέος κόσμος" στην πραγματικότητα έχει ως στόχο να μας κάνει να ξεχάσουμε όσα έχουμε απομνημονεύσει.

Μερικές φορές τα μάτια μας γεμίζουν δάκρυα, ενώ άλλες φορές ξεσπάμε σε γέλια.

Και σε αυτή την παράσταση, παρά τις αντιξοότητες, θυμόμαστε ο ένας τον άλλον και τον εαυτό μας...

Επειδή οι αξίες που μας ενώνουν δεν εξαφανίζονται και, όπως ένα "αιώνιο δέντρο", συνεχίζουν να ανθίζουν όσο οι ρίζες τους παραμένουν σταθερές.

Όχι, παρά ταύτα.

Μονοδράμα.

Συγγραφέας και ηθοποιός.

İCLAL AYDIN

"Παίρνω αυτά που έχω μάθει από το παρελθόν και τα μεταφέρω στο μέλλον..."

Είμαι ο Αγγελιοφόρος της Κληρονομιάς.

Η Ιτσάλ Αϊντίν, στη σκηνή, όχι μόνο χρησιμοποιεί τη γλώσσα του θεάτρου, αλλά συνδυάζει επίσης την αφήγηση, την ποίηση, τη μουσική και τις εικαστικές τέχνες.

Ένα ταξίδι που ξεκινά από την Ανατολική Ανατολία, φτάνει στην Καππαδοκία, συνεχίζει στην Εύξεινο (Μαύρη) Θάλασσα, περνάει πίσω από τα βουνά, φτάνει στην πρωτεύουσα και από εκεί στην Κωνσταντινούπολη...

Μια ιστορία που διαδραματίζεται στην Τουρκία, γεμάτη μερικές φορές με λύπη και άλλες φορές με γέλια, που συνδέει μια γιαγιά που πέθανε στον τόπο που γεννήθηκε με τον εγγονό της, ο οποίος δεν μπορεί να σταθεροποιηθεί και να βρει τη θέση του στη ζωή.

Αλλά όχι, παρά τις δυσκολίες, μας υπενθυμίζει ότι είναι εφικτό να ξανασυνδεθούμε, να ανθίσουμε και να αναπτυχθούμε, ειδικά όταν πρόκειται για αγάπη, ελπίδα και τις προσπάθειες που αφορούν τον άνθρωπο.

Η Ιτσάλ Αϊντίν λέει: "Είμαστε παιδιά αυτής της χώρας, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε στον τομέα της γενετικής", και απευθύνεται στο κοινό, με το οποίο έχει περάσει 30 χρόνια μαζί:

"Είμαι μεταφορέας κληρονομιάς."

Και στην πραγματικότητα... δεν είμαστε όλοι μας απλώς μεταφορείς μιας κληρονομιάς;

Αν ο πόνος του ενός δεν μπορεί να γίνει θεραπεία για τον άλλον, τότε ποιο είναι το νόημα όλων αυτών που συμβαίνουν;

Κατασκευή. Setart Booking & Vişne Production.

Ηλικιακός περιορισμός: 12+.

Μονοπράκτο, Μία Πράξη.