
Hey Gidi Günler
Στις παραστάσεις τους, τις οποίες ξεκινούν με τη φράση «Έχουμε αναμνήσεις που δεν μας πάει η καρδιά να πετάξουμε», βγάζουν από τα άλμπουμ τις αναμνήσεις που συγκέντρωσαν επί χρόνια και τις εμπιστεύονται στους θεατές τους. Μοιράζονται με το κοινό όλες τις πικρές και γλυκές αναμνήσεις που έζησαν από την ημέρα που γεννήθηκαν μέχρι σήμερα.
Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης άρχισαν να παρουσιάζονται σε άλλους χρήστες, με το hashtag #tbt, παλιές φωτογραφίες, βίντεο και οι αναμνήσεις που τα αφηγούνται. Ο Σουχεΐλ και ο Μπεχζάτ Ουιγούρ προσέγγισαν αυτή την κατάσταση με τον δικό τους μοναδικό τρόπο και άρχισαν να χρησιμοποιούν το hashtag #HGG, κι έτσι προέκυψε το #HGG – Αχ, τι εποχές.
Στην παράσταση υπάρχουν επίσης τραγούδια, πέρα από τις αναμνήσεις. Υπάρχει ένας μουσικός και ένας τραγουδιστής που ερμηνεύουν τα τραγούδια. Γιατί κάθε τραγούδι έχει μια ανάμνηση και κάθε ανάμνηση έχει ένα τραγούδι. Ερμηνεύουν αυτά τα τραγούδια μαζί με το κοινό.
Το πιο όμορφο μέρος αυτής της διαδραστικής παράστασης με το κοινό είναι το σημείο όπου ο θεατής αφηγείται τη δική του ανάμνηση. Το μέρος αυτό ονομάζεται «Επινοώ». Στο «Επινοώ» ζητούν από τους θεατές να αφηγηθούν μια ανάμνηση που αφορά κάποια διασημότητα. Αν ο θεατής δεν έχει κάποια ανάμνηση με μια διασημότητα, ο Σουχεΐλ και ο Μπεχζάτ Ουιγούρ τού δίνουν ονόματα διασήμων και μια ιστορία, ώστε να επινοήσει μια ανάμνηση σαν να την έχει ζήσει μαζί τους.
Κείμενο - σκηνοθεσία
Σουχεΐλ Ουιγούρ – Μπεχζάτ Ουιγούρ
Κιθάρα και φωνή
Αχμέτ Ντουράλ
Κιθάρα και φωνή
Τζαν Μετέρ
Παραγωγός
Τσιγντέμ Ουιγούρ
