Το θεατρικό έργο "Όλοι μοιάζουν με τον Kocam".

Μία πράξη.

"Όχι, νιώθω λίγο καλύτερα από εκείνη τη νύχτα, αλλά σαν να μην έχω ακόμα ηρεμήσει εντελώς. Δεν το καταλαβαίνω, σαν να υπάρχει μέσα μου μια οργή που παραμένει, σαν ένα τεράστιο κομμάτι πάγου. Έχω παγετήσει. Αλλά κατά καιρούς, πάλι νιώθω άσχημα. Κάτι έχει μείνει από εκείνη τη νύχτα. Το μυαλό μου δεν ηρεμεί, δουλεύει συνεχώς. Το μυαλό μου, ο εγκέφαλός μου, είναι πάντα σε εγρήγορση. Λέω μέσα μου, "Κάτσε λίγο, ηρεμήσου". Δεν ξέρω, ίσως επειδή είμαι γυναίκα, νομίζω ότι και το μυαλό μου πρέπει να είναι "γυναικείο", οπότε το λέω έτσι. Είναι μια γυναίκα με μάτια που λάμπουν σαν

Η Αϊτέν, η οποία εργαζόταν ως καθαρίστρια σε ένα καμπαρέ, αφηγείται την ιστορία της. Μιλάει για το πώς βρέθηκε εκεί, για τον σύζυγό της που την εγκατέλειψε, για τη θλίψη της, για τα όνειρά της, για τις φίλες της που εργάζονταν στο καμπαρέ, αλλά κυρίως για τον θυμό της. Αυτός ο θυμός, που στο παρελθόν δεν μπορούσε να τον κατανοήσει πλήρως, αλλά σταδιακά άρχισε να αντιλαμβάνεται, ραγίζει μια μέρα, σαν το παγωμένο τζάμι της τουαλέτας, και τίποτα δεν είναι ξανά το ίδιο.

22. Τα Βραβεία "Κοινό" για τις Ερμηνείες (Ατομική Ερμηνεία): Πινάρ Γκιουντούρκουν.
24. Βραβεία Afife του Yapı Kredi (Καλύτερη Γυναίκα Ηθοποιός της Χρονιάς): Pınar Güntürkün.

Συντάκτης: Alis Çalışkan.
Διευθύνων: Hakan Emre Ünal.
Παίζουν: Pınar Güntürkün.
Σκηνοθέτης: Ομαδική εργασία.
Βοηθός σκηνοθέτης: Alis Çalışkan.
Σχεδιασμός αφίσας: Ζωή, Οζλέμ Γκιουλσέβεν.
Τεχνική Εφαρμογή: Taha Arıkan.
Φωτογραφία: Ayçin Çalışkan.
Κατασκευή: Σκηνική Παράσταση.