Hatasız Dul Olmaz

Η πόρτα της Χατίτσε χτυπάει. Αυτή που έρχεται είναι η Φικριγιέ, η γειτόνισσά της και η μοναδική της φίλη. Ξεκινά το τελετουργικό των δύο ηλικιωμένων γυναικών: να αναφέρουν τους παλιούς γνωστούς που έχουν πεθάνει και να απολαύσουν την κρυφή ικανοποίηση του να έχουν επιβιώσει. Η συζήτηση στρέφεται στους αποθανόντες συζύγους. Η Φικριγιέ, περιγράφοντας τα λάθη του αποθανόντος συζύγου της, ενώ η Χατίτσε μιλάει για τον δικό της σαν να ήταν ένας "άγιος", ισχυριζόμενη ότι δεν έκανε ποτέ λάθη και ότι είχαν μια τέλεια σχέση. Η Φικριγιέ ενοχλείται από αυτό το παραμύθι της τελειότητας και, πειράζοντας την Χατίτσε, της λέει: "Λένε ότι κανείς δεν είναι τέλειος, αλλά εσύ είσαι σαν μια τέλεια χήρα!". Λίγο αργότερα, ακούνε στο ραδιόφωνο για έναν άγνωστο δολοφόνο που προσποιείται ότι είναι διανομέας και που εισβάλλει στα σπίτια, κυρίως σε γυναίκες ηλικίας, τις ληστεύει και στη συνέχεια τις βιάζει. Οι δύο γυναίκες αρχίζουν μια περίοδο ανησυχίας και ελπίδας. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, οι συμπεριφορές τους είναι τραγελαφικές...