ÇİÇU

"Ο άνθρωπος πρέπει τουλάχιστον να έχει κάποιον με τον οποίο να μπορεί να διαφωνήσει, ακόμη και μια διαφωνία μπορεί να είναι μια μορφή ευτυχίας."

Σε ένα παλιό διαμέρισμα στην Κωνσταντινούπολη, προσπαθώντας να ζήσει μέσα στα όρια ενός κόσμου που δημιούργησε ο ίδιος.
Η ιστορία ενός μοναχικού ανθρώπου αποκαλύπτει με απόλυτη ειλικρίνεια την ανάγκη του ανθρώπου να αγαπηθεί, να γίνει κατανοητός και να ανήκει κάπου. Ο Άνθρωπος, των σχέσεών του με τον έξω κόσμο σταδιακά εξασθενεί, δίνει ζωή στα αντικείμενά του, δημιουργεί φανταστικές σχέσεις και δημιουργεί μια δική του ζωή με την κοπέλα που ονομάζει Τσίτσου. Ωστόσο, κάθε βήμα που κάνει για να ξεπεράσει τη μοναξιά του, τον οδηγεί σε ένα ακόμη πιο βαθύ αδιέξοδο στην εσωτερική του ζωή. Σε αυτόν τον κόσμο όπου η πραγματικότητα και η φαντασία, η αγάπη και η συνήθεια, η ελευθερία και η φυλακή αναμιγνύονται, το ερώτημα γίνεται όλο και πιο έντονο: Είναι ο μεγαλύτερος φόβος του ανθρώπου να μείνει μόνος, ή να νιώθει μόνος ακόμα και όταν βρίσκεται με κάποιον άλλον; Το έργο "ΤΣΙΤΣΟΥ" αποκαλύπτει τη μοναξιά όχι απλώς ως μια κατάσταση που βιώνει ένα άτομο, αλλά ως μια αόρατη φυλακή που χτίζουμε οι ίδιοι. Μέσα από μια τραγικό-κωμική αφήγηση, γίνεται ορατή η μάχη του ανθρώπου με τη δική του μοναξιά, στην εύθραυστη γραμμή που διαχωρίζει την επιθυμία να αγαπηθείς και να γίνεις κατανοητός, από την πραγματική σύνδεση με έναν άλλο άνθρωπο.