Το Παιχνίδι των Σπασμένων Κρυστάλλων.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η ταινία "Σιωπηλή Ορχήστρα" διαδραματίζεται σε ένα ψυχιατρικό νοσοκομείο στην Αυστρία και επικεντρώνεται στη σύγκρουση μεταξύ του Διευθυντή Δρ. Άρθουρ Βάιτ, ο οποίος έχει χάσει την ηθική του πυξίδα μέσα στους μηχανισμούς του συστήματος, και του Στέφαν Νόιμαν, ενός ιδεαλιστή νοσηλευτή που μετατίθεται εκεί.

Στο νοσοκομείο, βρίσκονται: μια ηλικιωμένη καλλιτέχνιδα (η Κλάρα), η οποία έχασε τη φωνή της σε μια παράσταση και τώρα θεωρεί τα πάντα σαν μια σκηνή, ένας Ούγγρος πρόσφυγας ράφτης (ο Ματέο), ο οποίος προσπαθεί να ξεπεράσει τον πόνο της απώλειας της οικογένειάς του στα σύνορα, ράβοντας συνεχώς φανταστικές ραφές, μια καθηγήτρια μαθηματικών (η Γκρέτα), η οποία είναι εμμονική με την προσπάθεια να κατανοήσει το τέλος του σύμπαντος, ένας νεαρός στρατιώτης (ο Γιόζεφ), ο οποίος προσπαθεί να ξεχάσει τον τραγικό πόλεμο, και μια νεαρή γυναίκα (η Μάγκντα), η οποία έχει αποσυρθεί στην ησυχία για να θάψει το σκοτεινό μυστικό του πατέρα της.

Ο Στέφαν, ο οποίος μόλις προσλήφθηκε στο νοσοκομείο, αρχίζει να διερευνά την ανθρώπινη πλευρά των ασθενών και τα καταπιεσμένα γεγονότα του παρελθόντος τους, γεγονός που σταδιακά αρχίζει να αποδυναμώνει το δίκτυο συνεργιών που έχει δημιουργήσει ο Δρ. Άρθουρ εδώ και χρόνια. Οι αιματηρές αναμνήσεις από τις νυχτερινές βάρδιες, οι τραυματικές εμπειρίες της ενδοοικογενειακής βίας και η σιωπή, έρχονται στο φως μέσα από μια σκληρή διαδικασία που ονομάζεται "ομαδική συνεδρία". Καθώς οι χαρακτήρες αποκαλύπτουν σταδιακά τις πραγματικές τους ταυτότητες, το νοσοκομείο μετατρέπεται σε ένα τραγικό πεδίο αντιπαράθεσης, όπου αναρωτιόμαστε ποιος από αυτούς είναι πραγματικά "παρανοϊκός", μεταξύ ενός γιατρού που φαίνεται να έχει χάσει τα λογικά του και ασθενών που είναι θύματα των δικών τους τραυμάτων.