Κομμάτια του παρελθόντος και του παρόντος ανακατεύονται ακούσια. Το πλήθος βγαίνει έξω, το μέλλον καταπίνει το παρελθόν. Στη συνέχεια, ένα σύντομο διαφημιστικό διάλειμμα... Μπορούμε να συνεχίσουμε από εκεί που σταματήσαμε; Γιατί, από εδώ, όλοι μοιάζουν με τον ίδιο, ενώ από εκεί, μοιάζει σαν να βιώνει ο ένας τον θάνατο του άλλου.