Bir Çeyiz Sözleşmesi

30. ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ.

28 Μαΐου 1897, Παρασκευή.
Μια σύμβαση προξορίου.
ΠΡΟΓΑΜΙΑΚΟ ΣΥΜΦΩΝΗΜΑ

Στη Νέας Χωράς, οι Νικόλαος και Σεβαστή Μουμτσί, κάτοικοι της συνοικίας Παναγία, δηλώνουν ενώπιον του ιερέα και του δημάρχου την πρόθεσή τους να παντρέψουν την κόρη τους, Καρολίνα, με τον ιδιοκτήτη του παντοπωλείου "Πασαμπατσέλι", Αντώνιο Αντζελίδη. Συντάσσεται ένα έγγραφο: 70 οθωμανικές λίρες, 12 πετσέτες, 12 τραπεζομάντηλα από λινό, 3 μάλλινα φορέματα, 1 γούνι, 1 καθρέφτης, 1 σεντούκι.

Σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο, η Παρασκευή είναι η ημέρα, ενώ στο δικό τους Ιουλιανό ημερολόγιο, η ημέρα είναι η Τετάρτη. Το έγγραφο είναι αυθεντικό.
Εκατόν είκοσι εννέα χρόνια αργότερα, το ίδιο έγγραφο επαναφέρεται στη ζωή, στην ίδια γειτονιά όπου συντάχθηκε. Το έργο "Τσέγιεζ" (Çeyiz), γραμμένο από την Elif Özge Maltepe με αφορμή την ερευνητική εργασία του Orhan Türker, δεν αναπαριστά έναν γάμο, αλλά καταγράφει την τεκμηρίωσή του: μια απεικόνιση της ιδιοκτησίας, της εργασίας, του φόβου και της φωνής.
Η τελετή δεν μπορεί να αναπαραχθεί· διαβάζεται ένα κείμενο. Το κοινό είναι μάρτυρας. Το μοναδικό μουσικό όργανο είναι η ίδια η αρχιτεκτονική: ηχώ στους πέτρινους τοίχους, η βάση που στηρίζεται στην ανθρώπινη φωνή.

Σε μια εκκλησία που ιδρύθηκε με διάταγμα του II Μεχμέτ, σε ένα κτίριο που προέκυψε από ένα έγγραφο, το έγγραφο αυτό διαβάζεται φωναχτά, παρουσία των ιδιοκτητών του.

Ιστορική Πηγή: Ορχάν Τουρκέρ.