
Aydede
Η Εκίν, που μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη τη δεκαετία του '90, βγαίνει ένα βράδυ στο δρόμο. Το φεγγάρι είναι ακριβώς πάνω από το σπίτι της. Η Εκίν, έχοντας απομνημονεύσει τη θέση του φεγγαριού, αρχίζει να περπατά. Όταν σηκώνει το κεφάλι της, το φεγγάρι δεν είναι πια στη θέση του, αλλά βρίσκεται ακριβώς στη μέση δύο δρόμων. Έχει χαθεί. Με τρομοκρατημένα μάτια, ρωτά: "Πού είναι το σπίτι μου, φεγγαράκι;" Το φεγγάρι σωπαίνει. Η Εκίν μπαίνει σε έναν από τους δύο δρόμους και βλέπει τον πατέρα της να δέχεται άγριες χτυπήματα. Τρέχει μακριά. Με την υποστήριξη της μητέρας της, γίνεται δικηγόρος. Ωστόσο, ο δικηγορικός σύλλογος την αναθέτει συνεχώς υποθέσεις που προκαλούν αναταραχή στην κοινωνία. Η Εκίν, χωρίς να το θέλει, βρίσκεται να υπερασπίζεται τους δολοφόνους, παρόλο που δεν κάνει τίποτα. Η Εκίν, κάθε φορά που βγαίνει από το δικαστήριο και σε κάθε διάδρομο μεταξύ των δύο δρόμων, συνεχίζει να κάνει την ίδια ερώτηση. Και μια Σάββατο, αποσπασμένη, βρίσκεται στην οδό Ιστικλάλ.
-Αυτό το παιχνίδι είναι αφιερωμένο σε όλες τις μητέρες που αγωνίζονται για δικαιοσύνη.-
Συγγραφέας/Σκηνοθέτης/Ηθοποιός: Μπιλγκίν Μετίν Γιαντίρτζι.
Γενική Συντονίστρια/Βοηθός Σκηνοθέτης: Λεϊλά Καραμάν.
Σχεδιασμός Φωτισμού: Μερβέ Γκιόκ.
