Χαλί από την Ούσακ.
Καθώς περιηγείστε τις αίθουσες των ευρωπαϊκών μουσείων που φιλοξενούν έργα της Αναγέννησης, αν προσέξετε προσεκτικά ένα πίνακα, ένα τραπεζομάντηλο ή το δάπεδο μπροστά από έναν θρόνο, συχνά θα δείτε ένα χαλί με μπλε και κόκκινες διακοσμητικές λεπτομέρειες ή με ένα οκτάγωνο σχέδιο.
Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις

Καθώς περιηγείστε τις αίθουσες των ευρωπαϊκών μουσείων, αν προσέξετε προσεκτικά ένα χαλί, είτε είναι τοποθετημένο σε ένα τραπέζι είτε μπροστά σε έναν θρόνο, συχνά θα δείτε ένα χαλί με μπλε σκούρο και κόκκινο σχέδιο, είτε με σχήματα σαν θυμιάματα είτε με αστερόδια οκτώ ακτίνων. Ένα σημαντικό μέρος αυτών των χαλιών έχει υφανθεί στην περιοχή του Ούσακ και στα περίχωρά της. Το χαλί του Ούσακ είναι σήμερα ένα προϊόν που προστατεύεται με γεωγραφική ένδειξη, αλλά η πραγματική του ιστορία είναι μια ιστορία τέχνης και εμπορίου που εκτείνεται από την Ανατολία στην Ευρώπη για αιώνες. Αυτό το κείμενο περιγράφει πώς να αναγνωρίσετε ένα χαλί του Ούσακ, από πού προέρχεται και πώς μπορείτε να ανακαλύψετε την παράδοση αυτή στην πόλη.
Η Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Ούσακ αναφέρει ότι η έναρξη της δεύτερης και τελευταίας περιόδου ακμής της τουρκικής τέχνης του χαλιού συνέπεσε με την παραγωγή χαλιών στην περιοχή του Ούσακ και στα περίχωρά της τον 16ο αιώνα. Ένα άρθρο της ιστορικού τέχνης Νουρτσαν Περνταχτσί στο περιοδικό "Social Sciences Journal" του Πανεπιστημίου Τράκια ακολουθεί την ίδια σειρά: η πρώτη περίοδος ακμής χαρακτηρίζεται από χαλιά της Ανατολικής Σελτζουκικής περιόδου με γεωμετρικά μοτίβα, ενώ η δεύτερη περίοδος ξεκινά με τα χαλιά του Ούσακ, που διακρίνονται από συνθέσεις με μοτίβα θυμιάματος. Σύμφωνα με την Περνταχτσί, τα χαλιά του Ούσακ αποτελούν την μεγαλύτερη και πιο γνωστή ομάδα στα τουρκικά χαλιά, αλλά στις ευρωπαϊκές καταγραφές αποθετηρίου, η ονομασία "Ούσακ" δεν αναφέρεται συχνά. Τα χαλιά αυτά απλά αναφέρονται ως "τουρκικά χαλιά". Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Belleten" του ΤΤΚ, περιγράφει πώς η υφαντουργία στην περιοχή αυτή συνδέεται με τις φυλές των Τουρκόμενων και των Γκιούκου, όπως οι Κινίκλι, οι Κατσάρ, οι Καρακετσίλι και οι Τεκέλι. Αρχικά, η ύφανση ήταν μια οικιακή εργασία: κάθε οικογένεια ύφαινε τα απαραίτητα χαλιά, τα μικρά χαλιά και τα μάλλινα καλύμματα για τον εαυτό της και για τις κόρες της. Τον 16ο αιώνα, με την αύξηση των παραγγελιών, αυτή η χειροτεχνία μετατράπηκε σε μια βιομηχανία παραγωγής.
**Δ Τα χαλιά της Ούσακ στις ευρωπαϊκές ζωγραφιές
Αυτό που καθιέρωσε τα χαλιά της Ούσακ στην Ευρώπη ήταν η τέχνη της ζωγραφικής. Ο Perdahçı αναφέρει ότι, από τα μέσα του 15ου αιώνα έως τα τέλη του 18ου αιώνα, αυτά τα χαλιά απεικονίζονταν συχνά και με μεγάλη λεπτομέρεια στις ευρωπαϊκές ζωγραφιές. Στην ιστορία των χαλιών, ορισμένοι τύποι πήραν το όνομά τους από τους ζωγράφους που τα απεικόνιζαν. Τα μικρά, γεωμετρικά χαλιά που συχνά εμφανίζονται στις ζωγραφιές του Γερμανού ζωγράφου Hans Holbein, ονομάζονται "χαλιά Holbein". Ένας άλλος τύπος, που συχνά εμφανίζεται στις ζωγραφιές του Ιταλού ζωγράφου Lorenzo Lotto, πήρε επίσης το όνομά του. Ο Perdahçı συνδέει και τους δύο αυτούς τύπους με την περιοχή της Ούσακ. Σύμφωνα με τη Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της Ούσακ, στα τέλη του 16ου αιώνα, η φήμη των χαλιών της Ούσακ είχε εξαπλωθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη και οι ευγενείς οικογένειες άρχισαν να παραγγέλνουν χαλιά της Ούσακ με τα οικογενειακά τους σύμβολα. Η Διεύθυνση σημειώνει επίσης ότι μεγάλος αριθμός αυτών των χαλιών φυλάσσεται σε ευρωπαϊκά μουσεία. Τα χαλιά ήταν επίσης περιζήτητα στην οθωμανική πρωτεύουσα. Σύμφωνα με τα αρχεία που αναφέρει ο Perdahçı, το 1726, ένα χαλί από την Ούσακ παραγγέλθηκε για το Παλάτι των Τοπ Καπί.
Ο δρόμος προς το λιμάνι της Σμύρνης
Τα χαλιά της Ούσακ έφταναν στη θάλασσα μέσω της Σμύρνης. Ο Perdahçı περιγράφει πώς τα χαλιά που μεταφέρονταν στην αγορά χαλιών, που βρισκόταν πάνω από τη Γέφυρα Dokuzsele στην Ούσακ, από νωρίς το πρωί, τραβούσαν την προσοχή των Βρετανών εμπόρων στη Σμύρνη, και τα χαλιά μεταφέρονταν στη Σμύρνη με γαϊδούρια. Σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Belleten, τον 16ο αιώνα, τα χαλιά μεταφέρονταν στην Ευρώπη με άμαξες, πάνω σε γαϊδούρια και άλογα. Αρχικά, οι Βρετανοί, στη συνέχεια οι Ολλανδοί, οι Ιταλικές ηγεμονίες, οι Αυστριακοί και οι Γερμανοί άρχισαν να αγοράζουν χαλιά από την Ούσακ μέσω της Σμύρνης. Η ίδια έρευνα παρέχει στοιχεία για τον 19ο αιώνα. Τη δεκαετία του Το χαλί του Ουσάκ ήταν τόσο διάσημο που, σύμφωνα με πληροφορίες, το 1893, αρκετοί Βρετανοί βιομήχανοι επισκέφτηκαν το Ουσάκ και προσέλαβαν τέσσερις έμπειρους υφαντές, προσφέροντάς τους υψηλότερους μισθούς για να τους μεταφέρουν στην Αγγλία. Η μελέτη σημειώνει ότι η έντονη ζήτηση που ξεκίνησε τον 18ο αιώνα οδήγησε σε παραλλαγές στα σχέδια. Τι εγγυάται η γεωγραφική ένδειξη;
Το χαλί του Ουσάκ είναι σήμερα μια καταχωρημένη γεωγραφική ένδειξη με αριθμό 152 στο Τουρκικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας και Εμπορικών Σημάτων. Η αίτηση που υπέβαλε το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο του Ουσάκ στις 7 Ιανουαρίου 2010 δημοσιεύθηκε στο Επίσημο Φύλλο στις 16 Μαΐου 2011, η ημερομηνία καταχώρησης είναι 7 Φεβρουαρίου 2012 και η γεωγραφική περιοχή είναι η επαρχία Ουσάκ. Το έγγραφο περιγράφει λεπτομερώς τα τεχνικά χαρακτηριστικά του προϊόντος. Ο κόμπος είναι τουρκικού τύπου και αναφέρεται στο έγγραφο ως "διπλός κόμπος του Ουσάκ". Σε αυτόν τον συμμετρικό κόμπο, κάθε κόμπος περνάει από δύο ανεξάρτητα νήματα και συνδέεται και στα δύο. Ο αριθμός των κόμπων ανά τετραγωνικό μέτρο κυμαίνεται από 675 έως 2000 και το ύψος του χαλιού διατηρείται μεταξύ πέντε και επτά χιλιοστών. Για το νήμα, χρησιμοποιείται νήμα που έχει υποστεί χειροποίητη στριμμάτωση ή ημι-καμγκάρν νήμα, κατασκευασμένο με την τεχνική του Kirman. Η πρώτη ύλη είναι εκατό τοις εκατό μαλλί. Υπάρχουν δύο τρόποι βαφής: φυσική βαφή από ρίζες φυτών και μεταλλικό σύνθετο χρώμα. Το ύφανση γίνεται σε μεταλλικά αργαλειούς, με μήκος που ποικίλλει ανάλογα με το μέγεθος του χαλιού. Σύμφωνα με το έγγραφο, το πιο σημαντικό διακριτικό χαρακτηριστικό του χαλιού είναι τα σχέδιά του. Ο έλεγχος διενεργείται υπό τη συντονιστική ευθύνη του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου του Ουσάκ. Μια επιτροπή τριών ατόμων, που αποτελείται από εκπροσώπους του Πανεπιστημίου Ουσάκ, της Διεύθυνσης Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Ουσάκ και ενός ατόμου που ορίζεται από το επιμελητήριο, ελέγχει ετησίως τον αριθμό των κό Πηγές:
- Τουρκικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας και Εμπορικών Σημάτων, Πιστοποιητικό Γεωγραφικής Ένδειξης "Χαλί Ουσάκ" (Αριθμός 152), https://ci.turkpatent.gov.tr/Files/GeographicalSigns/152.pdf
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Ουσάκ, Χειροτεχνίες, https://usak.ktb.gov.tr/TR-75325/el-sanatlari.html
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Ουσάκ, Το Σπίτι των Υφάντρων, https://usak.ktb.gov.tr/TR-295206/dokur-evi-weaver-house.html
- Nurcan Perdahçı, Τα χαλιά Ουσάκ στην Ευρωπαϊκή ζωγραφική του 16ου-18ου αιώνα, Περιοδικό Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Τράκια, 13/1, 2011, https://dergipark.org.tr/tr/pub/trakyasobed/article/326297
- Belleten, Η διαδικασία μηχανοποίησης της υφαντουργίας στην Ουσάκ κατά την τελευταία περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Τόμος 71, Αριθμός 260, 2007, https://belleten.gov
Σχόλια
Γράψε το πρώτο σχόλιο
