Η σιδηροδρομική γραμμή που διασχίζει τα Όρη του Ταύρου, από το Βάρντα μέχρι το Μπελεμέντικ.

Από την Ατάνια προς τα βόρεια, προς την περιοχή της Ποζάντι, ο επιβάτης παρατηρεί ότι τα Ταύροι υψώνονται σαν τείχη. Σήμερα, ο αυτοκινητόδρομος διασχίζει εύκολα αυτά τα βουνά, αλλά στις αρχές του 20ού αιώνα, η διάσχιση αυτών των εμποδίων με το σιδηρόδρομο ήταν μια από τις πιο δύσκολες μηχανικές εργασίες της εποχής. Τα σημάδια αυτής της προσπάθειας παραμένουν ακόμη στις κοιλάδες μεταξύ της Καραϊσάλι και της Ποζάντι: μια γέφυρα με πέτρινες βάσεις που φτάνουν τα εκατό μέτρα, σήραγγες που ανοίγονται στις απότομες πλαγιές και ένα χωριό που απέμεινε από το εργοτάξιο. Αυτό το κείμενο αφηγείται την ιστορία αυτής της γραμμής, που εκτείνεται από τη Γέφυρα Βάρντα μέχρι την Μπελεμέτικ, και πώς μπορείτε να την εξερευνήσετε σήμερα. Η γραμμή προς τη Βαγδάτη.

Ο σιδηρόδρομος της Βαγδάτης ήταν ένα μεγάλο έργο που ξεκίνησε από την Κόνγια και είχε ως στόχο να φτάσει στη Βαγδάτη και τη Μπασρα, διασχίζοντας το νότιο τμήμα της Ανατολίας. Υλοποιήθηκε μέσω συμφωνιών μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Γερμανίας, με χρηματοδότηση από γερμανικό κεφάλαιο, και η κατασκευή της μεγάλης πλειονότητας του έργου ανατέθηκε στην εταιρεία Philipp Holzmann. Η διαδρομή της γραμμής περνούσε από την Κόνγια, την Καραμάν και την Ερέγλι, στη συνέχεια διέσχιζε τα Ταύρους και κατέληγε στην Τσουκουόβα, περνώντας από την Γενίτσε και την Ατάνια, και κατευθυνόταν προς τα Αμανούς Όρη. Το πιο δύσκολο τμήμα της διαδρομής ήταν η διάσχιση των Ταύρων μεταξύ της Κόνγια και της Ατάνια. Λόγω των τεχνικών δυσκολιών, η γραμμή δεν ολοκληρώθηκε για πολλά χρόνια. Σύμφωνα με το άρθρο στην αγγλική Wikipedia, το 1915, η γραμμή εξακολουθούσε να έχει ελλείψεις εκατοντάδων χιλιομέτρων. Το πρώτο τρένο που ταξίδεψε αδιάκοπα από την Κωνσταντινούπολη μέχρι τη Βαγδάτη δεν ξεκίνησε παρά το 1940. Η "σκάλα" στους Ταύρους.

Ο πίνακας της Wikipedia για τις σιδηροδρομικές γραμμές δείχνει με αριθμούς πώς αυτό το τμήμα λειτουργούσε σαν μια "σκάλα". Το Ολουκισλά βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 1200 μέτρα, η Ποζάντι στα 780 μέτρα, η Μπελεμέτικ στα 700 μέτρα και το Χατσικίρι στα 60 Κάθε σήραγγα σκαβόταν από δύο ομάδες που εργάζονταν από τα αντίθετα άκρα, με την προσδοκία ότι οι ομάδες θα συναντιούνταν στο μέσο. Σύμφωνα με μια ιστορία, όταν η συνάντηση δεν επιτεύχθηκε, οι εργάτες είπαν μια φράση που, με τη γερμανική προφορά, μετατράπηκε σε "Belemedik". Η ίδια πηγή αναφέρει επίσης ότι το παλαιότερο όνομα του οικισμού ήταν "Karapınar". Αυτή είναι μια λαϊκή ιστορία και πρέπει να διαβαστεί ως μια ιστορία που συνδέεται με την περιοχή, και όχι ως ένα γεγονός. Μετά την κατασκευή της γραμμής, το Belemedik παρέμεινε σταθμός. Λόγω της έλλειψης γεωργικής γης και των κατολισθήσεων του 1969, ο πληθυσμός μειώθηκε γρήγορα. Σήμερα, τα πέτρινα κτίρια που χρονολογούνται από την εποχή της κατασκευής, ο σιδηροδρομικός σταθμός του Belemedik και τα δύο πανάρχαια πλατάνια είναι τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της περιοχής. Σύμφωνα με το TRT Haber, η κοιλάδα, η οποία προστατεύεται ως φυσικό πάρκο, είναι ένα δημοφιλές μέρος για φωτογράφους και πεζοπόρους, ειδικά την άνοιξη, όταν τα φύλλα γίνονται κίτρινα και κόκκινα. Η ίδια αναφορά αναφέρει ότι το Belemedik είναι επίσης γνωστό για τα παραδοσιακά πέτρινα και ξύλινα σπίτια του, και ότι η αδιατάραχτη φύση του έχει χρησιμοποιηθεί ως σκηνικό για ντοκιμαντέρ και τηλεοπτικές σειρές.

Η Γέφυρα Varda:

Είναι ένα ορόσημο της γραμμής, που βρίσκεται περίπου ένα χιλιόμετρο νότια της Hacıkırı, η οποία ανήκει στην Karaisalı. Οι ντόπιοι την αποκαλούν "Koca Köprü" (Μεγάλη Γέφυρα), ενώ είναι επίσης γνωστή ως "Γερμανική Γέφυρα". Σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Πρόγραμμα" και το "Πολιτιστικό Απογραφείο", έχει μήκος περίπου 172 μέτρα και ύψος 99 μέτρα. Σε αγγλόφωνες πηγές, το ύψος αναφέρεται ως 98 μέτρα. Είναι μια λιθοδομημένη κατασκευή που στηρίζεται σε τέσσερα κύρια στηρίγματα και αποτελείται από συνολικά έντεκα καμάρες. Στο κέντρο, υπάρχουν τρεις μεγάλες καμάρες μήκους τριάντα μέτρων, ενώ μικρότερες καμάρες στα πλάγια συμπληρώνουν το άνοιγμα. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά της γέφυρας είναι ότι δεν είναι ευθεία. Σύμφωνα με τη Wikipedia, η σιδηροδρομική γραμμή πάνω από τη γέφυρα ακολουθεί μια καμπύλη με ακτίνα περίπου 1200 μέτρων, δηλαδή η γέφυρα κα Το φαράγγι Καπικάγια

Ένα μέρος που κανείς που επισκέπτεται το Βάρντα δεν μπορεί να παραλείψει είναι το φαράγγι Καπικάγια. Σύμφωνα με τη βρετανική έκδοση της Wikipedia, η γέφυρα βρίσκεται περίπου δύο χιλιόμετρα δυτικά του φαραγγιού. Το ποτάμι Τσακίτ, που πηγάζει από την Ολουκίςλα της Νίγδε, διαρρέει ανάμεσα σε βραχώδεις σχηματισμούς ύψους περίπου διακοσίων μέτρων. Σύμφωνα με την Περιφερειακή Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της Ατάνα, στο φαράγγι υπάρχει ένα μονοπάτι πεζοπορίας μήκους 7250 μέτρων, και ένα τμήμα μήκους 400 μέτρων είναι εξοπλισμένο με προστατευτικά κιγκλιδώματα. Στο βόρειο άκρο του φαραγγιού βρίσκεται η περιοχή αναψυχής Γιερκόπρου, που διοργανώνεται από τον Δήμο Καραϊσάλι. Ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσετε πόσο δύσκολη ήταν η κατασκευή της γραμμής είναι να επισκεφθείτε το φαράγγι την ίδια μέρα με το τρένο, ξεκινώντας από τον σταθμό της Ατάνα.

Το ιστορικό τμήμα της ιστορίας βρίσκεται στον σταθμό της Ατάνα. Το πρώτο κτίριο του σταθμού χτίστηκε το 1886 από μια εταιρεία που διαχειριζόταν τη σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ Μερσίν, Ταρσού και Ατάνα. Το σημερινό κτίριο κατασκευάστηκε από την εταιρεία Σιδηροδρόμου του Βαγδάτη και τέθηκε σε λειτουργία στις 27 Απριλίου 1912. Η μεγάλη αίθουσα αναμονής με τρεις μεγάλες αψίδες φέρει τα αρχιτεκτονικά στοιχεία της εποχής που κατασκευάστηκε η διάβαση των Ταύρων. Η εταιρεία που κατασκεύασε το πρώτο κτίριο του σταθμού αγοράστηκε το 1906 από την εταιρεία Σιδηροδρόμου του Βαγδάτη, έτσι η γραμμή που ανέβαινε στους Ταύρους και η παλιά γραμμή της Μερσίν στην πεδιάδα ενώθηκαν υπό την ίδια διοίκηση. Το 1933, ο σταθμός πέρασε υπό τον έλεγχο των κρατικών σιδηροδρόμων. Σήμερα, το κύριο κτίριο, οι κατοικίες και τα συνεργεία συντήρησης καταλαμβάνουν μια μεγάλη έκταση στο κέντρο της πόλης. Μια σύντομη στάση μπροστά από αυτό το κτίριο πριν κατευθυνθείτε προς το Βάρντα, θα δώσει μια όμορφη αρχή στο ταξίδι σας.

Πώς να επισκεφθείτε:

Για να φτάσετε στη γέφυρα από την Ατάνα, ακολουθήστε τον αυτοκινητόδρομο μέσω του Καραϊσάλι. Σύμφωνα με τη Wikipedia, Πηγές:

• Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Γέφυρα Βάρντα, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/adana/gezilecekyer/varda-koprusu
• Πολιτιστικό Απογραφείο, Γέφυρα Βάρντα, https://kulturenvanteri.com/yer/varda-koprusu/
• Πολιτιστικό Απογραφείο, Σιδηροδρομικός Σταθμός Μπελεμέντικ, https://kulturenvanteri.com/yer/belemedik/
• Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Ατάνα, Φαράγγι Καπικάγια, https://adana.ktb.gov.tr/TR-239227/kapikaya-kanyonu.html
• TRT Haber, Η ομορφιά του φθινοπώρου στο Μπελεμέντικ, https://www.trthaber.com/haber/yasam/belemedikte-sonbahar-guzelligi-443028.html
• Βικιπαίδεια, Γέφυρα Βάρντα, https://tr.wikipedia.org/wiki/Varda_Köprüsü
• Βικιπαίδεια, Σιδηροδρομική γραμμή Βαγδάτη, https://tr.wikipedia.org/wiki/Bağdat_Demiryolu
• Βικιπαίδεια, Κεντρικός Σιδηροδρομικός Σταθμός Ατάνα, https://tr.wikipedia.org/wiki/Adana_Garı
• Wikipedia, Βέφρα Βάρντα, https://en.wikipedia.org/wiki/Varda_Viaduct
• Wikipedia, Μπελεμέντικ, https://en.wikipedia.org/wiki/Belemedik
• Wikipedia, Σιδηροδρομική γραμμή προς τη Βαγδάτη, https://en.wikipedia.org/wiki/Baghdad_railway
• Wikipedia, Φαράγγι Καπικάγια, https://en.wikipedia.org/wiki/Kapıkaya_Canyon