Πού μπορείτε να απολαύσετε την εποχή των τουλιπών στην Κωνσταντινούπολη τον Απρίλιο;

Το τουλίπα θεωρείται σύμβολο της Ολλανδίας, αλλά έφτασε στην Ευρώπη από την Κωνσταντινούπολη τον 16ο αιώνα. Ήταν το λουλούδι των οθωμανικών κήπων, και η περίοδος της αρχής του 18ου αιώνα ονομάζεται σήμερα "Εποχή των Τουλιπών". Από το 2005, ο Δήμος της Μεγάλης Πόλης σπέρνει εκατομμύρια βολβούς τουλίπας σε όλα τα πάρκα της πόλης κάθε Απρίλιο, και για ένα μήνα, η πόλη αποκτά τα χρώματα της ιστορίας της.

Ο Κήπος Εμίργκαν είναι η καρδιά του φεστιβάλ. Σε μια έκταση 47 εκταρίων, σε μια πλαγιά με θέα στον Βόσπορο, φυτεύονται εκατοντάδες χιλιάδες τουλίπες σε διάφορα σχέδια. Τα σχέδια μπροστά από το Κίτρινο Παλάτι είναι τα πιο φωτογραφημένα. Τα Σαββατοκύριακα, η πρόσβαση στον κήπο με αυτοκίνητο δεν επιτρέπεται. Πηγαίνετε με λεωφορείο ή πλοίο στην Εμίργκαν και φτάστε εκεί πριν τις 9 το πρωί, καθώς το απόγευμα η συγκέντρωση των ανθρώπων γίνεται πολύ μεγάλη. Μπορείτε επίσης να επισκεφθείτε το Μουσείο Σακίπ Σαμπάντσι που βρίσκεται ακριβώς δίπλα. Τις Τρίτες η είσοδος είναι δωρεάν.

Το Πάρκο Γκιουλχάνε, στην περιοχή Σουλταναχμέτ, είναι ένα σημείο αναφοράς για όσους επισκέπτονται τα μουσεία. Κάτω από τις ιτιές του παλιού κήπου του Παλατιού Τοπ Καπί, οι τουλίπες είναι λιγότερες, αλλά η παρουσία τους είναι πιο σημαντική λόγω της ιστορικής ατμόσφαιρας. Στην πλατεία Σουλταναχμέτ, ορισμένες φορές δημιουργείται ένα σχέδιο με τουλίπες που μοιάζει με ένα τεράστιο χαλί, και αυτή η αλλαγή προσφέρει ένα εντελώς διαφορετικό θέαμα για μερικές εβδομάδες.

Το Πάρκο Γιλντίζ, στην πλαγιά πίσω από το Τσιραγάν, συνδυάζει τις τουλίπες με τα δέντρα και τις λιμνούλες, και είναι μια πιο ήσυχη επιλογή σε σχέση με την Εμίργκαν. Στην ασιατική πλευρά, οι κήποι του Κάστρου του Χιντίβ στο Μπέγκοζ και ο λόφος Τσαμλίτσα είναι επίσης μέρη όπου φυτεύονται τουλίπες. Στον κήπο του Χιντίβ, πίσω από τις τουλίπες, φαίνεται ο Βόσπορος.

Ο χρόνος είναι σημαντικός. Οι τουλίπες αρχίζουν να ανθίζουν στις αρχές του Απριλίου, φτάνουν στο αποκορύφωμά τους στα μέσα του μήνα και αρχίζουν να μαραίνονται προς το τέλος. Ένας ζ