Κάθε άνοιξη, στην πόλη της Μάνισας, μικρά κομμάτια τυλιγμένα σε πολύχρωμα χαρτιά πέφτουν από τον ουρανό. Το πλήθος σηκώνει το κεφάλι του ψηλά, τεντώνει τα χέρια του και κάθε κομμάτι που πιάνεται πριν πέσει στο έδαφος, συνοδεύεται από κραυγές χαράς.

Κάθε άνοιξη, στο Μανίσια, μικρά κομμάτια τυλιγμένα σε πολύχρωμα χαρτιά πέφτουν από τον ουρανό. Το πλήθος σηκώνει το κεφάλι του, τεντώνει τα χέρια του, και κάθε κομμάτι που πιάνεται πριν πέσει στο έδαφος, συνοδεύεται από κραυγές χαράς. Αυτή η σκηνή ονομάζεται Φεστιβάλ του Mesir Macunu, και η UNESCO το συμπεριέλαβε το 2012 στη λίστα της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας. Αυτό το κείμενο περιγράφει το Mesir Macunu ως ένα πολιτιστικό και παραδοσιακό προϊόν. Θα εξετάσουμε τι είναι, πώς, από ποιους παρασκευάζεται, σε ποια κτίρια συνδέεται η παράδοση, και πώς ένας επισκέπτης μπορεί να το δει σήμερα, βασιζόμενοι σε επίσημες πηγές. Μια ιστορία ενός γλυκού.

Η Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Μανίσια περιγράφει την προέλευση της παράδοσης ως εξής: Η μητέρα του Σουλτάνου Σουλεϊμάν, Χαφσά Σουλτάνα, αρρώστησε στο Μανίσια από μια ασθένεια που δεν μπορούσε να διαγνωστεί. Ο Μερτέντ Εφέντι, που θεωρείται επικεφαλής γιατρός στο συγκρότημα του Σουλτάνου, ετοίμασε ένα γλυκό με σαράντα ένα είδη βοτάνων και μπαχαρικών. Όταν η Χαφσά Σουλτάνα ανάρρωσε, ζήτησε αυτό το γλυκό να διανέμεται στον λαό κάθε χρόνο, την εποχή του Νεβρούζ. Από τότε, το γλυκό, τυλιγμένο σε μικρά χαρτιά, ρίχνεται στον κόσμο την ίδια περίοδο. Η ιστορία μεταδίδεται από γενιά σε γενιά, αλλά οι ιστορικοί εξετάζουν τις λεπτομέρειες με επιφύλαξη. Το άρθρο για τον Μερτέντ Εφέντι στην "Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια" TDV επισημαίνει ότι η πληροφορία ότι το γλυκό παρασκευαζόταν από αυτόν στο νοσοκομείο, δεν αναφέρεται σε σύγχρονες πηγές. Το ίδιο άρθρο τονίζει ότι το νοσοκομείο ολοκληρώθηκε το 1539-1540, πολύ μετά την αναχώρηση του Μερτέντ Εφέντι από το Μανίσια. Επομένως, η ιστορία πρέπει να διαβαστεί περισσότερο ως μια παράδοση που έχει διαμορφωθεί στη μνήμη της πόλης, παρά ως μια ιστορική καταγραφή. Η δύναμη της παράδοσης βρίσκεται ακριβώς εδώ. Οι κάτοικοι του Μανίσια αφηγούνται αυτή την ιστορία εδώ και αιώνες, αναβιώνοντας την κάθε άνοιξη. Σαράντα ένα βότανα και μπαχαρικά.

Η συνταγή για το Mesir Macunu δεν είναι μια γρα Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, παρασκευάζονται τουλάχιστον τρεις τόνοι πάστας, η οποία διανέμεται στο πλήθος. Αυτή η ποσότητα υποδηλώνει ότι το γεγονός είναι περισσότερο μια οργανωτική προσπάθεια πόλης παρά μια απλή κουζίνα. Διανομή και πλήθος κόσμου

Η πιο γνωστή στιγμή του φεστιβάλ είναι η διανομή της πάστας. Η πάστα, τυλιγμένη σε χαρτί, ρίχνεται από τους θόλους και τους μιναρέδες του Τζαμιού του Σουλτάν προς το πλήθος που βρίσκεται παρακάτω. Χιλιάδες άνθρωποι από διάφορες περιοχές της Τουρκίας ανταγωνίζονται για να πιάσουν τα κομμάτια πριν αυτά πέσουν στο έδαφος. Σύμφωνα με την εγγραφή της UNESCO, το φεστιβάλ πραγματοποιείται κάθε χρόνο από τις 21 έως τις 24 Μαρτίου. Η εγγραφή αναφέρει επίσης ότι κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών και καθ' όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ, μια ορχήστρα σαράντα πέντε ατόμων, ντυμένη με παραδοσιακές στολές, παίζει παραδοσιακή οθωμανική μουσική. Το κείμενο της εγγραφής τονίζει επίσης τον ισχυρό συναισθηματικό δεσμό που έχουν οι κάτοικοι της Μάνισας με το φεστιβάλ. Το φεστιβάλ δεν περιορίζεται μόνο στη διανομή της πάστας. Σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας, κατά τη διάρκεια του προγράμματος πραγματοποιούνται τελετές διανομής της πάστας, καθώς και μια παραδοσιακή παρέλαση. Επίσης, στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται διαγωνισμοί φαγητού, λαϊκά τραγούδια, θεατρικές παραστάσεις και παραδοσιακοί χοροί, καθώς και εκδηλώσεις για παιδιά. Η διανομή της πάστας σε ξένους επισκέπτες και σε κατοίκους γειτονικών επαρχιών αποτελεί επίσης ένδειξη φιλοξενίας. Ο χώρος του φεστιβάλ

Το φεστιβάλ διεξάγεται εδώ και αιώνες γύρω από τον ίδιο χώρο. Αυτός ο χώρος είναι το Κιολίσου του Σουλτάν, το οποίο χτίστηκε στη Μάνισα από τον Κανούνι Σουλτάν Σουλεϊμάν προς τιμήν της μητέρας του. Σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας, ο χώρος όπου πραγματοποιείται το φεστιβάλ ανακηρύχθηκε αρχαιολογικός χώρος από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού το 1988. Στο άρθρο της "Ισλαμικής Εγκυκλοπαίδειας" για το Κιολίσου του Χαφσά Σουλτάν, το κιολίσου περιγράφεται ως το πιο επιβλητικό δείγμα κλασικής οθωμανικής αρχιτεκτονικής στη Μάνισα. Το ίδιο άρθρο αναφέρει ότι οι εορταστικές εκδηλώσεις διανομ Σύμφωνα με την Περιφερειακή Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού, το νοσοκομείο κάηκε το 1922 και αποκαταστάθηκε μεταξύ των ετών 1962-1963. Το κτίριο, το οποίο παρέμεινε κενό για μεγάλο χρονικό διάστημα, παραδόθηκε στο Πανεπιστήμιο Τσελάλ Μπαγιάρ το 1996. Το πανεπιστήμιο το άνοιξε ως Μουσείο Ιστορίας της Ιατρικής Χαφσά Σουλτάν στις 30 Νοεμβρίου 2013. Σήμερα, αυτό είναι το ιδανικό σημείο εκκίνησης για όσους επιθυμούν να κατανοήσουν την παράδοση του Mesir. Πού και πώς μπορεί να παρακολουθηθεί σήμερα;

Εάν θέλετε να παρακολουθήσετε το φεστιβάλ επιτόπου, σχεδιάστε το ταξίδι σας για τον Μάρτιο. Οι ημέρες της γιορτής είναι γεμάτες και το πλήθος γεμίζει την περιοχή γύρω από το συγκρότημα από νωρίς το πρωί. Όσοι θέλουν να βρουν θέση στις πρώτες σειρές, πρέπει να φτάσουν νωρίς, αλλά ακόμη και οι θέσεις στις πίσω σειρές δεν αποκλείουν εντελώς την ευκαιρία να παρακολουθήσετε. Τα κομμάτια διασκορπίζονται σε μια μεγάλη περιοχή. Εάν ταξιδεύετε με μικρά παιδιά, επιλέξτε ένα σημείο στην άκρη του πλήθους, όπου θα μπορείτε να κινηθείτε άνετα. Ελέγξτε τις τρέχουσες ανακοινώσεις των οργανωτών για τις ακριβείς ημερομηνίες και το πρόγραμμα του φεστιβάλ. Ακόμη και όσοι δεν παρακολουθούν το φεστιβάλ, μπορούν να ανακαλύψουν την παράδοση του Mesir. Η πρώτη στάση είναι να περπατήσετε στην εξωτερική αυλή του συγκροτήματος και να θαυμάσετε τους πέτρινους και τούβλινους τοίχους του νοσοκομείου. Στη συνέχεια, μπορείτε να επισκεφθείτε τις αίθουσες του μουσείου, όπου υπάρχουν τμήματα αφιερωμένα στην οθωμανική ιατρική και στην ιστορία του νοσοκομείου. Συνιστούμε να ελέγξετε τις ημέρες λειτουργίας και τους όρους επίσκεψης του μουσείου πριν από την επίσκεψή σας. Μια βόλτα στους δρόμους Σεχζαντέλερ, κοντά στο συγκρότημα, θα σας δώσει επίσης την αίσθηση της αστικής δομής από την οποία γεννήθηκε η παράδοση. Πώς να δοκιμάσετε το Mesir;

Το γλυκό Mesir έχει έντονη και πικάντικη γεύση. Όταν ανοίξετε το χαρτί, το κομμάτι είναι μικρό και κολλώδες. Τρώγεται αργά, διαλύοντας το στο στόμα. Θα παρατηρήσετε ότι τα μπαχαρικά έρχονται σταδιακά. Αρχικά, αισθάνεστε την κανέλα και το γαρύφαλλο Πηγές:

Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Manisa, "Η Πόλη της Ιατρικής", https://manisa.ktb.gov.tr/TR-151860/sifa-sehri.html
UNESCO, Μη Υλική Πολιτιστική Κληρονομιά, Φεστιβάλ του "Mesir Macunu", https://ich.unesco.org/en/RL/mesir-macunu-festival-00642
TDV Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια, Κülliyesi της Χαφσά Σουλτάν (Doğan Yavaş), https://islamansiklopedisi.org.tr/hafsa-sultan-kulliyesi
TDV Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια, Merkez Efendi (Reşat Öngören), https://islamansiklopedisi.org.tr/merkez-efendi

Το "Mesir", μια εαρινή παράδοση της πόλης Manisa.

Σχόλια