Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Radar Türkiye
Ανακαλύψτε εκδηλώσεις στην εφαρμογή
Άνοιγμα
Radar Türkiye

Mersin Sofrası: Από το Tantuni μέχρι το Kerebiçe.

Ένας επισκέπτης που έρχεται για πρώτη φορά στην Mersin, συχνά γνωρίζει την πόλη κυρίως μέσα από το "dürüm". Το "tantuni" είναι ένα πιάτο που συνδέεται άρρηκτα με την πόλη, αλλά η κουζίνα της Mersin είναι πολύ πιο πλούσια και ποικίλη από ένα μόνο πιάτο.

Radar TürkiyeRadar Türkiye4 Kasım 2026
Δεν υπάρχουν ακόμη βαθμολογίες

Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις

Mersin Sofrası: Από το Tantuni μέχρι το Kerebiçe.

Στην περιοχή του Μερσίν, ένας επισκέπτης συχνά έρχεται σε επαφή με την πόλη μέσω ενός "dürüm" (ένα είδος τούρκο φαγητού). Το "Tantuni" είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την πόλη, αλλά η κουζίνα του Μερσίν είναι πολύ πιο πλούσια από ένα μόνο πιάτο. Το "humus" και το "kebab" της Ταρσού, το γιαούρτι από κατσικίσιο γάλα της Σιλίφκε, η μπανάνα της Αναμούρ, τα βερίκοκα και το ελαιόλαδο της Μουτ, και το "kavut", ένα παραδοσιακό φαγητό των βοσκών της Μποζιάζι, είναι όλα κομμάτια αυτής της κουζίνας. Αυτό το κείμενο, βασιζόμενο στον κατάλογο προϊόντων με γεωγραφική ένδειξη της Διεύθυνσης Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας, εξερευνά την κουζίνα της επαρχίας, περιφέρεια προς περιφέρεια. Στο τέλος, υπάρχουν μερικές προτάσεις για όσους θέλουν να δοκιμάσουν αυτές τις γεύσεις στην πηγή τους και την κατάλληλη εποχή.

Τι σημαίνει η γεωγραφική ένδειξη;

Η γεωγραφική ένδειξη είναι μια καταχώριση που προστατεύει το όνομα ενός προϊόντος, συνδέοντάς το με την περιοχή όπου παράγεται ή όπου γίνεται. Για να αποκτήσει ένα προϊόν αυτή την καταχώριση, πρέπει να αποδειχθεί ότι τα χαρακτηριστικά του προέρχονται από το έδαφος, το κλίμα ή την παραδοσιακή τεχνογνωσία της περιοχής. Στη σελίδα της Διεύθυνσης Πολιτισμού και Τουρισμού, αναφέρονται λεπτομερώς τα είκοσι τρία προϊόντα που έχουν καταχωρηθεί στην επαρχία, μαζί με την ημερομηνία καταχώρισης κάθε προϊόντος. Οι παλαιότερες καταχωρήσεις χρονολογούνται από το 2003. Η "Mersin Cezeryesi" καταχωρήθηκε στις 15.01.2003, ενώ η "Anamur Muz" στις 09.07.2003. Οι πιο πρόσφατες καταχωρήσεις είναι από το 2024, όπως το "Gülnar Kuş Üzümü" και το "Anamur Batırığı". Η ανάγνωση της λίστας αποκαλύπτει ότι η κουζίνα της επαρχίας αντλεί έμπνευση από δύο κύριες πηγές: την αστική κουζίνα της Ταρσού και του Μερσίν, και τις παραδοσιακές συνήθειες των χωριών και των νομάδων στα βουνά του Ταύρου και στην δυτική ακτή.

Το "Tantuni", μια γεύση της πόλης.

Στη σελίδα της Διεύθυνσης, το "Mersin Tantunisi" αναφέρεται με ημερομηνία 21.03.2017 και περιγράφεται ως ένα μοναδικό πιάτο κρέατος Σύμφωνα με το ίδιο κείμενο, το κερέμπιζ παρασκευαζόταν για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1940 από οικογένειες που ασχολούνταν με την παρασκευή γλυκών γύρω από την κεντρική αγορά της πόλης, και πωλούνταν σε ειδικά καρότσια μόνο κατά τη διάρκεια του ραμαζάνι και των εορτών. Με την πάροδο του χρόνου, έγινε ένα γλυκό που αγαπήθηκε και παράγεται όλο το χρόνο. Μια άλλη λεπτομέρεια που τονίζεται στο κείμενο καταχώρησης είναι ότι στο ζυμάρι του κερέμπιζ δεν χρησιμοποιείται ζάχαρη. Η γλυκύτητα προέρχεται από τον αφρό που καλύπτει το γλυκό ακριβώς πριν από το σερβίρισμα. Η συνταγή του Κέντρου Πολιτισμού περιγράφει επίσης την παρασκευή του αφρού. Η ρίζα του σέσκουλου μουλιάζεται σε νερό όλη τη νύχτα, βράζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα και το νερό χτυπιέται μέχρι να δημιουργηθεί αφρός. Η συνταγή αναφέρει επίσης ότι στο αφρό προστίθεται κανέλα. Το Τσεζέριε είναι ένα γλυκό από καρότο.

Το Τσεζέριε είναι η παλαιότερη καταχώρηση στη λίστα. Σύμφωνα με τον ορισμό του υπουργείου, το κύριο συστατικό του είναι το κίτρινο καρότο. Το καρότο βράζεται και ψιλοκοβεται, στη συνέχεια αναμειγνύεται με ζάχαρη, γλυκόζη και κιτρικό οξύ για να γίνει μαρμελάδα, και υποβάλλεται σε θερμική επεξεργασία. Σε αυτό το στάδιο, ανάλογα με την ποικιλία, προστίθενται καρύδια, φιστίκια ή φιστίκια Αιγίνης. Το Τσεζέριε, αφού αφήσει να ξεκουραστεί, διαμορφώνεται σε καλούπια. Η σελίδα αναφέρει επίσης τις ποικιλίες με καρύδια, φιστίκια και φιστίκια Αιγίνης, καθώς και τις εκδοχές τους σε σχήμα μπάλας. Στη λίστα του υπουργείου, αυτό το γλυκό αναδεικνύεται ως το πρώτο προϊόν της περιοχής που έχει λάβει γεωγραφική ένδειξη. Το Ταρσούσ Σοφράσι (τραπέζι του Ταρσού).

Σχεδόν το μισό της λίστας ανήκει στο Ταρσού και αυτή η περιοχή είναι από μόνη της ένας σημαντικός γαστρονομικός προορισμός. Το Χούμους του Ταρσού έχει καταχωρηθεί στις 01.11.2017. Σύμφωνα με το κείμενο του υπουργείου, η παρασκευή του χούμους στην περιοχή ξεκίνησε τη δεκαετία του 1920. Τα ψημένα ρεβίθια πολτοποιούνται σε ένα χάλκινο μπολ με ένα σφυρί, προστίθενται ταχίνι, λεμόνι Σύμφωνα με το κείμενο της διεύθυνσης, καθώς το γιαούρτι παρασκευάζεται με βράσιμο σε φωτιά ξύλου, αποκτά μια ελαφριά καπνιστή γεύση. Η ζύμωση γίνεται σε πήλινα δοχεία ή σε ειδικά δοχεία που ονομάζονται "çingil" στην περιοχή, και το γιαούρτι πωλείται στα ίδια δοχεία. Το "Kavut" της Bozyazı είναι ένα παραδοσιακό φαγητό που παρασκευάζεται με την άλεση ξηρών καρπών, ταχινιού, φιστικιών και ξηρών σύκων, χωρίς να ψήνεται. Σύμφωνα με το κείμενο, παλαιότερα το "kavut" μεταφερόταν κατά τη διάρκεια μεγάλων ταξιδιών, στις μετακινήσεις προς τα βουνά και μαζί με τους βοσκούς, γι' αυτό και ονομάζεται "γλυκό του βοσκού" στην περιοχή. Δεν προστίθεται ζάχαρη, η γλυκύτητα προέρχεται από τους ξηρούς καρπούς. Το "Batırık" της Anamur παρασκευάζεται με λεπτοκομμένο κριθάρι, φιστίκια, ταχίνι, αποξηραμένες ντομάτες και πελτέ. Σε αυτό το "batırık" δεν χρησιμοποιείται ταχίνι, αλλά αντί αυτού παρασκευάζεται μια πάστα από φιστίκια και σουσάμι. Ένα μέρος του αλέθεται με το χέρι για να γίνει σαν κεφτέ, ενώ το υπόλοιπο αναμιγνύεται με κρύο νερό και σερβίρεται με λαχανικά. Φυτώρια

Η ήπια ακτή της Μερσίν επηρεάζει και τα φρούτα της περιοχής. Η μπανάνα της Anamur και η μπανάνα της Erdemli αναφέρονται ξεχωριστά στη λίστα. Η συγκομιδή της μπανάνας της Anamur είναι πιο έντονη από τον Οκτώβριο μέχρι τα τέλη Μαρτίου. Η συγκομιδή των λεμονιών της Erdemli ξεκινά στις αρχές Νοεμβρίου και διαρκεί μέχρι τον Φεβρουάριο. Τα βερίκοκα της Mut είναι κατάλληλα για κατανάλωση και το κείμενο της καταχώρησης τονίζει ότι έχουν κόκκινο χρώμα, σφιχτή σάρκα και είναι ανθεκτικά στη μεταφορά. Στο κείμενο για το ελαιόλαδο της Mut αναφέρεται επίσης ένα ελαιόδεντρο ηλικίας 1300 ετών, το οποίο έχει καταχωρηθεί ως ιστορικό δέντρο. Η δαμασκήνα της Gezende, που βρίσκεται στην ακτή του Göksu, είναι ένα πρώιμο πράσινο βερίκοκο. Τα σταφύλια "Kuş Üzümü" της Gülnar είναι μικρά, χωρίς κουκούτσι, μαύρα σταφύλια που καλλιεργούνται σε διάφορες περιοχές του δήμου και χρησιμοποιούνται για αποξήρανση. Τα φράουλα της Silifke καλλιεργούνται στα αλλουβιακά εδάφη της πεδιάδας του Göksu Πηγές:

Σχόλια

0/1000

Γράψε το πρώτο σχόλιο