Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Radar Türkiye
Ανακαλύψτε εκδηλώσεις στην εφαρμογή
Άνοιγμα
Radar Türkiye

Το "Kayısı" της Malatya: Μια ονομασία προέλευσης, από τον κήπο στο τραπέζι.

Όταν κάποιος επισκέπτεται το Μαλάτια το καλοκαίρι, συχνά αναγνωρίζει την πόλη από τη μυρωδιά της. Στα αρχάρια του Ιουλίου, τα βερίκοκα συλλέγονται από τους κήπους και απλώνονται στις στέγες, στις αυλές και στα χωράφια, όπου ο ήλιος τα κάνει να σκουρτίσουν μέσα σε λίγες μέρες.

Radar TürkiyeRadar Türkiye4 Kasım 2026
Δεν υπάρχουν ακόμη βαθμολογίες

Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις

Το "Kayısı" της Malatya: Μια ονομασία προέλευσης, από τον κήπο στο τραπέζι.

Η πόλη της Μαλάτιας, το καλοκαίρι, γίνεται αμέσως αντιληπτή από το άρωμά της. Στα αρχάρια του Ιουλίου, τα ροδάκινα συλλέγονται από τους κήπους και απλώνονται στις στέγες, στις αυλές και στα χωράφια, όπου ο ήλιος τα σκουραίνει μέσα σε λίγες μέρες. Σύμφωνα με πληροφορίες από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Μαλάτιας, περίπου το ήμισυ της παραγωγής αποξηραμένων ροδάκινων της Τουρκίας και το 85-90% της παραγωγής φρέσκων ροδάκινων προέρχονται από αυτή την περιοχή. Το ροδάκινο στη Μαλάτια είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα φρούτο. Καθορίζει τον ρυθμό της πόλης, το τραπέζι της και την εικόνα που προβάλλει προς τον έξω κόσμο. Αυτό το κείμενο εξετάζει την επίσημη ταυτότητα του ροδάκινου της Μαλάτιας, τις ποικιλίες που το κάνουν τόσο ξεχωριστό, το κλίμα, την παράδοση της ξήρανσης και πώς μπορείτε να αναγνωρίσετε το ροδάκινο της Μαλάτιας στην περιοχή. Ένα από τα πρώτα προϊόντα με γεωγραφική ένδειξη στην Τουρκία.

Το ροδάκινο της Μαλάτιας είναι καταχωρημένο με τον αριθμό 32 στο μητρώο γεωγραφικών ενδείξεων του Τουρκικού Γραφείου Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας και Εμπορικών Σημάτων. Η αίτηση κατατέθηκε από το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Μαλάτιας στις 31 Ιουλίου 2000. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό καταχώρησης, η γεωγραφική ένδειξη δημοσιεύθηκε στο Επίσημο Φύλλο της Κυβέρνησης στις 28 Ιανουαρίου 2001 και καταχωρήθηκε από αυτή την ημερομηνία. Είναι ένα προϊόν με γεωγραφική ένδειξη, δηλαδή, όλα τα χαρακτηριστικά του προέρχονται από την περιοχή όπου καλλιεργείται. Ο αριθμός αυτός υποδηλώνει ότι το ροδάκινο της Μαλάτιας είναι ένα από τα πρώτα προϊόντα που προστατεύτηκαν στο πλαίσιο του συστήματος γεωγραφικών ενδείξεων στην Τουρκία. Ένα ενδιαφέρον στοιχείο του εγγράφου είναι τα γεωγραφικά όρια. Η προστασία δεν περιορίζεται μόνο στην επαρχία της Μαλάτιας και τις επαρχίες της. Περιλαμβάνονται επίσης οι περιοχές Baskil της Ελάζιγκ, Gürün της Σίβας, Gölbaşı της Αντάγιαμαν και Elbistan του Καχραμανμάρας. Αυτό δείχνει ότι οι κήποι ροδάκινων δεν σέβονται τα διοικητικά σύνορα και ότι το ίδιο κλίμα και το ίδιο έδαφος εκτείνονται και στις γειτονικές κοιλάδες. Το ροδάκινο της Μαλάτιας είναι επίσης Το ενημερωτικό φυλλάδιο του Ινστιτούτου Έρευνας Αχλαδιών, που υπάγεται στο Υπουργείο Γεωργίας και Δασών, το περιγράφει ως την πιο σημαντική ποικιλία αχλαδιών που καλλιεργείται στην περιοχή της Μαλάτια για την παραγωγή αποξηραμένων καρπών. Σύμφωνα με το φυλλάδιο, η προέλευση της ποικιλίας είναι η Μαλάτια και βελτιώθηκε με τη μέθοδο της επιλογής στην ίδια περιοχή το 1976, ενώ το 2007 καταχωρήθηκε με δική της ονομασία. Το δέντρο αναπτύσσεται δυναμικά και σχηματίζει ένα πυκνό στέλεχος. Η άνθιση συμπίπτει με τις πρώτες και τρίτες εβδομάδες του Μαρτίου, ενώ η συγκομιδή γίνεται στις αρχές του Ιουλίου. Ο καρπός είναι ελλειπτικός, με σφιχτή σάρκα και γλυκιά γεύση, ενώ ο πυρήνας δεν είναι πικρός. Το αχλάδι της Μαλάτια απαιτεί ψυχρό χειμώνα, ξηρό φθινόπωρο και ηλιόλουστη, ζεστή καλοκαιρινή περίοδο. Αναπτύσσεται καλά σε θερμά, πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, αργιλώδη και ασβεστολιθικά εδάφη, ενώ σε υγρά εδάφη με υψηλό υδροφόρο ορίζοντα, οι ρίζες δεν λαμβάνουν αρκετό οξυγόνο. Το φυλλάδιο του Ινστιτούτου Έρευνας Αχλαδιών, απευθυνόμενο στους αγρότες, δίνει μια πρακτική εξήγηση του ίδιου θέματος. Επειδή το αχλάδι είναι ευαίσθητο στις παγετούς του φθινοπώρου, κατά την ίδρυση ενός αχλαδιά, αντί για τις πεδιάδες και τις χαμηλές περιοχές, θα πρέπει να επιλέγονται οι πλαγιές και οι λοφωδείς περιοχές. Η χαμηλή υγρασία στον αέρα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού είναι σημαντική για την ποιότητα του καρπού. Γι' αυτό και τα αχλαδιές που βρίσκονται στις πλαγιές γύρω από την πεδιάδα της Μαλάτια δεν είναι τυχαία. Οι κεκλιμένες εκτάσεις που βλέπετε στο δρόμο είναι συγκεκριμένα επιλεγμένες τοποθεσίες για τα δέντρα, προκειμένου να τα προστατεύουν από τις παγετές. Κίτρινο αχλάδι, καφέ αχλάδι.

Στη Μαλάτια, το μεγαλύτερο μέρος του αχλαδιού χρησιμοποιείται για την παραγωγή αποξηραμένων καρπών. Το πιστοποιητικό περιγράφει δύο διαφορετικά προϊόντα. Το αχλάδι που συλλέγεται στο στάδιο της ωρίμανσης και αποξηραίνεται μετά από επεξεργασία με θείο, έχει ομοιόμορφο κίτρινο χρώμα. Το φυσικό αποξηραμένο αχλάδι, που δεν έχει υποστεί επεξεργασία με θείο, είναι Σχεδόν όλα τα ροδάκινα που παράγονται σε αυτή την γεωγραφική περιοχή είναι εμβολιασμένα, γεγονός που εξηγεί την γλυκιά γεύση των πυρήνων των ροδάκινων της Malatya. Αυτό αναφέρεται ως το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του προϊόντος. Για την εξαγωγή των πυρήνων, τα φρούτα βυθίζονται σε ειδικές δεξαμενές για μια ολόκληρη νύχτα, στη συνέχεια θρυμματίζονται μηχανικά και στεγνώνονται στον ήλιο ή σε φούρνο.

Η σημερινή φήμη των ροδάκινων της Malatya οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στην επιστημονική έρευνα. Σύμφωνα με την ιστορία του Ινστιτούτου Έρευνας Ροδάκινων, το Υψηλό Γεωργικό Ινστιτούτο της Άγκυρας, τη δεκαετία του 1930, ξεκίνησε μια διδακτορική διατριβή για τη μελέτη της γεωργικής παραγωγής της Malatya, η οποία πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1933 και 1936. Στη συνέχεια, το 1937, ιδρύθηκε μια Σταθμός Ροδάκινων στη Malatya, με τη συνεργασία Τούρκων και Γερμανών ειδικών. Από το 1940, η σταθμός αυτή παρήγαγε κυρίως δενδρύλλια ροδάκινων, αλλά και άλλα φρούτα. Με την πάροδο των ετών, η μονάδα μετονομάστηκε σε Σταθμός Κηπευτικών Καλλιεργειών, Σταθμός Έρευνας Ροδάκινων και Ινστιτούτο Έρευνας Φρούτων. Από το 2015, λειτουργεί με την ονομασία Διεύθυνση Ινστιτούτου Έρευνας Ροδάκινων. Σήμερα, το ινστιτούτο βρίσκεται περίπου τέσσερα χιλιόμετρα νότια του κέντρου της Malatya, στην οδό Yeşilyurt. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του ιδρύματος, μέχρι το 2023 είχαν καταχωρηθεί 33 ποικιλίες ροδάκινων. Στη λίστα περιλαμβάνονται τόσο τοπικές ποικιλίες όπως οι Hacıhaliloğlu, Hasanbey και Soğancı, όσο και ποικιλίες με ονομασίες που παραπέμπουν στην περιοχή, όπως οι Eski Malatya και Levent. Η ενότητα ελέγχου του πιστοποιητικού προέλευσης των ροδάκινων της Malatya αναφέρεται επίσης σε αυτά τα ιδρύματα. Ο έλεγχος πραγματοποιείται σε δύο φάσεις, σε δέντρα και καρπούς, από μια επιτροπή που αποτελείται από ειδικούς από το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Malatya, την αγροτική υπηρεσία, το γεωργικό επιμελητήριο, το ερευνητικό ινστιτούτο, το κέντρο έρευνας ροδάκινων του Πανεπιστημίου İnönü και την αγροτική συνεταιερική εταιρεία πωλήσεων ροδάκινων. Η χρήση του πιστοποιητικού καταχώρησης είναι η δημιουργία ενός σήματος κατατεθέντος. Το βασικό έγγραφο αναφέρει ότι το όνομα και το σήμα προέλευσης θα εμφανίζονται πάνω στο προϊόν ή στη συσκευασία του. Η αναζήτηση του σήματος στη συσκευασία είναι ο ευκολότερος τρόπος για να διαπιστωθεί ότι το προϊόν προέρχεται από ένα ελεγχόμενο σύστημα ποιότητας. Η γευσιγνωσία τόσο των αποξηραμένων ροδινών με θείο όσο και των φυσικά αποξηραμένων ροδινών είναι ένας καλός τρόπος για να γνωρίσετε τις δύο διαφορετικές παραδόσεις αποξήρανσης του ίδιου φρούτου. Όπως αναφέρεται και στο έγγραφο, η αποθήκευση των αποξηραμένων ροδινών σε δροσερό και ξηρό μέρος διατηρεί τη γεύση τους.

Πηγές:

Σχόλια

0/1000

Γράψε το πρώτο σχόλιο