Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Radar Türkiye
Ανακαλύψτε εκδηλώσεις στην εφαρμογή
Άνοιγμα
Radar Türkiye

Η πόλη που ανακαλύφθηκε κάτω από το έδαφος στην περιοχή Κονουραλπ.

Το Κονουραλπ, που βρίσκεται οκτώ χιλιόμετρα βόρεια της Ντούζτσε, στην πρώτη ματιά μοιάζει με μια ήσυχη συνοικία μιας επαρχίας. Ωστόσο, κάτω από τους κήπους, τα σπίτια και τα στενά δρομάκια, βρίσκεται μια αρχαία πόλη, η οποία μετονομάστηκε αρκετές φορές κατά τη διάρκεια των αιώνων.

Radar TürkiyeRadar Türkiye4 Kasım 2026
Δεν υπάρχουν ακόμη βαθμολογίες

Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις

Η πόλη που ανακαλύφθηκε κάτω από το έδαφος στην περιοχή Κονουραλπ.

Η Κονουραλπ, που βρίσκεται οκτώ χιλιόμετρα βόρεια της Ντούζτσε, αρχικά φαίνεται να είναι μια ήσυχη συνοικία. Ωστόσο, κάτω από τους κήπους, τα σπίτια και τα στενά δρομάκια, βρίσκεται μια αρχαία πόλη, η οποία μετονομάστηκε αρκετές φορές κατά τη διάρκεια των αιώνων. Αυτό το κείμενο αφηγείται την ιστορία του Προύσια ατ Ιπίου όχι ως ενός απλού τουριστικού προορισμού, αλλά ως μιας ιστορίας που αποκαλύπτεται σταδιακά, καθώς η γη επιστρέφει σιγά σιγά τα μυστικά της. Παρακολουθούμε το μωσαϊκό που ανακαλύφθηκε τυχαία σε ένα χωράφι, τη διαδρομή του ποταμού όπως αποτυπώνεται σε νομίσματα και το θέατρο που αναδύεται ξανά ανάμεσα στα σπίτια, όλα αυτά υπό το φως επίσημων και ακαδημαϊκών πηγών.

Από το Κίερος στο Προύσια ατ Ιπίου.

Το πρώτο όνομα της πόλης ήταν Κίερος. Ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Höyük" από τους Εμρέ Οκάν, Αχμέτ Μπιλίντ και Ντογούς Τσαλίσκαν, μέλη της ομάδας ανασκαφών του Τουρκικού Ιστορικού Ιδρύματος, εξετάζει την προέλευση αυτού του ονόματος μέσω των νομισμάτων. Σε νομίσματα που χρονολογούνται από την εποχή του αυτοκράτορα Μαξιμίνου, απεικονίζεται το πορτρέτο του Κίερου. Σε ένα νόμισμα της εποχής του Αντωνίνου Πίου, που βρίσκεται στη συλλογή του Βρετανικού Μουσείου, απεικονίζονται οι θεοί Διόνυσος, Υπιος και Κίερος, ως θεοί των ποταμών. Οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι αυτό το δεύτερο νόμισμα υποδηλώνει ότι το πρώτο όνομα της πόλης μπορεί να προήλθε από έναν ποταμό. Σύμφωνα με την αρχαία παράδοση, που βασίζεται στον Μέμνονα της Ηράκλειας, η πόλη βρισκόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα υπό την κυριαρχία της Ηράκλειας του Πόντου. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Προύσιου Α', του βασιλιά της Βιθυνίας, η πόλη ενσωματώθηκε στο βασίλειο και πήρε το όνομα Προύσια, αναφερόμενη στην περιοχή κοντά στον ποταμό Υπίο, που είναι σήμερα ο ποταμός Μέλενας. Αυτό το όνομα εξυπηρετούσε επίσης για να διακρίνει την πόλη από άλλες πόλεις με το όνομα Προύσια, όπως το Προύσια ατ Ολυμπίου κοντά στην Βουρσά και το Προύσια ατ Μάρε κοντά στο Γκεμλίκ. Κατά την οθωμανική περίοδο, η πόλη αναφερόταν ως Ουσκυμπού και αργότερα π Η συντήρηση του μωσαϊκού πραγματοποιήθηκε το 2012 από το Εργαστήριο Συντήρησης και Αποκατάστασης της Κωνσταντινούπολης και εκτέθηκε στην αίθουσα των λίθινων έργων του μουσείου. Το μωσαϊκό στόλιζε το δάπεδο μιας ρωμαϊκής βίλας και έχει διαστάσεις 8,10 μέτρα επί 5,30 μέτρα. Στο κεντρικό, κυκλικό τμήμα, ο Όρφευς κάθεται πάνω σε έναν βράχο. Φοράει ένα φρυγικό καπέλο, ένα μακρύ χιτώνα με μακριά μανίκια και μια ζώνη στη μέση, καθώς και ένα φαρδύ μανδύα. Σύμφωνα με τον Sezer, αυτή η ενδυμασία υποδηλώνει την ανατολίτικη καταγωγή του χαρακτήρα. Ο Όρφευς στηρίζει μια πολυχορδική λύρα στον αριστερό του βραχίονα και παίζει με ένα δόρυ στο δεξί του χέρι. Γύρω του, ζώα συγκεντρώνονται, σαγηνευμένα από τη μουσική. Ένας παπαγάλος φαίνεται να τον συνοδεύει, σηκώνοντας το ράμφος του, ένα φλαμίνγκο ακούει προσεκτικά, ένα ελάφι γυρίζει το κεφάλι του για να τον κοιτάξει, ενώ ένας λιοντάρι κάθεται ήρεμα στα πόδια του. Επίσης, υπάρχουν μικρές φιγούρες που ίσως να είναι ένας κορμός, ένα κοτσύγι και ένα φίδι. Στις τέσσερις γωνίες του κυκλικού τμήματος, υπάρχουν γυναικεία κεφάλια που συμβολίζουν τις τέσσερις εποχές. Δύο από αυτά είναι σε καλή κατάσταση. Το κεφάλι στην κάτω αριστερή γωνία, με το στεφάνι από φύλλα σταφυλιού, αντιπροσωπεύει το φθινόπωρο. Το κεφάλι στην κάτω δεξιά γωνία είναι τυλιγμένο με ένα χοντρό πέπλο και φέρει ένα στεφάνι από κλαδιά, συμβολίζοντας τον χειμώνα. Από την πάνω αριστερή γωνία, έχει διασωθεί μόνο ένα μικρό τμήμα. Λόγω των κλαδιών που ξεκινούν από τα πλάγια του λαιμού, ο Sezer το ερμηνεύει ως την άνοιξη ή το καλοκαίρι. Επειδή δεν υπάρχουν αρχαιολογικά δεδομένα, η ηλικία του μωσαϊκού προσδιορίστηκε με τη σύγκρισή του με παρόμοια δείγματα. Ο Sezer το τοποθετεί στο τέλος του 3ου αιώνα ή στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ., βάσει των στυλιστικών και εικονογραφικών χαρακτηριστικών του. Οι πέτρες στο κεντρικό τμήμα είναι μικρότερες, περίπου μισό εκατοστό, ενώ στα πλαίσια των περιγραμμάτων, φτάνουν το ένα και μισό εκα Οι απεικονίσεις πλοίων στα νομίσματα, σύμφωνα με τους συγγραφείς, υποδηλώνουν το θαλάσσιο εμπόριο της πόλης. Με αυτόν τον τρόπο, τα προϊόντα της Prusias ad Hypium πιθανότατα έφταναν σε πόλεις όπως η Herakleia Pontike, η Olbia, η Tomis και η Pantikapaion. Το ίδιο άρθρο συνδέει επίσης την πόλη με την ακτή της μέσω επιγραφών. Είναι βέβαιο ότι η πόλη Dia, που είναι η σημερινή Akçakoca, βρισκόταν υπό την κυριαρχία της Prusias ad Hypium. Όπως προκύπτει από τις επιγραφές, αυτοκράτορες όπως ο Hadrianus, ο Caracalla και ο Elagabalus επισκέφτηκαν την πόλη τον 2ο και 3ο αιώνα μ.Χ., και η πόλη γνώρισε σημαντική ανάπτυξη κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Ένας επισκέπτης που διασχίζει σήμερα με αυτοκίνητο το δρόμο μεταξύ Akçakoca και Konuralp, στην πραγματικότητα ακολουθεί τη διαδρομή αυτού του αρχαίου εμπορικού δικτύου.

Η ανακάλυψη του αρχαίου θεάτρου

Το θέατρο, γνωστό στους ντόπιους ως "τα σαράντα σκαλοπάτια", αποτελεί το σημαντικότερο μέρος της ιστορίας της πόλης. Σύμφωνα με το άρθρο για τον λόφο, το κτίριο χρησιμοποιήθηκε ως οικισμός, κυρίως από την οθωμανική περίοδο και μετά. Πριν από τις πρώτες επιστημονικές ανασκαφές, μέσα στο θέατρο υπήρχαν περίπου 22 σπίτια. Το χώρο της ορχήστρας περιέβαλλαν πέτρες από τα καθίσματα και είχε μετατραπεί σε κήπο. Μέρος των λίθων χρησιμοποιήθηκαν σε άλλα κτίρια ή πωλήθηκαν. Οι συγγραφείς αναφέρουν ότι αυτή η χρήση προκάλεσε σημαντικές ζημιές στο κτίριο, αλλά ταυτόχρονα επέτρεψε τη σχεδόν πλήρη διατήρηση του κάτω τμήματος των καθισμάτων. Οι επιστημονικές ανασκαφές ξεκίνησαν το 2013, υπό την αιγίδα του Μουσείου Konuralp και με τη συμβουλευτική υποστήριξη του Τμήματος Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Düzce. Μεταξύ 2013 και 2015, ανοίχθηκαν διάδρομοι εισόδου και μια γεωτρήση στην ορχήστρα έδειξε ότι η περιοχή βρισκόταν κάτω από ένα στρώμα γεωλογικού υλικού πάχους περίπου πέντε μέτρων. Μεταξύ 2017 και 2020, οι εργασίες επικεντρώθηκαν στο δυτικό τμήμα του θεάτρου, στην κάτω περιοχή καθισμάτων και στο σκηνικό. Τελικά, διαπιστώθηκε ότι η περιοχή καθισμάτων αποτελείται από τρία επίπεδα και υπολογίστηκε ότι το θέατρο μπορούσε να φιλοξενήσει περίπου 9.500 έως Μετά την ανάγνωση αυτού του κειμένου, όταν θα παρατηρείτε το μωσαϊκό, μην ξεχάσετε να αναζητήσετε τις απεικονίσεις των εποχών στις γωνίες και το λύρα που κρατά ο Όρφέας. Στη συνέχεια, μπορείτε να επισκεφθείτε το θέατρο και να δείτε πώς οι κλίμακες που βρίσκονται στην πλαγιά βλέπουν την πεδιάνα. Λόγω των συνεχιζόμενων ανασκαφών, η διαθεσιμότητα ορισμένων τμημάτων του θεάτρου για επίσκεψη μπορεί να αλλάξει. Πριν από την επίσκεψή σας, ελέγξτε τις τρέχουσες συνθήκες επίσκεψης του μουσείου και της περιοχής ανασκαφών στις επίσημες ιστοσελίδες της Διεύθυνσης Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Ντούζτσε και του συστήματος "Μουσείο Κάρτα".

Πηγές:

Σχόλια

0/1000

Γράψε το πρώτο σχόλιο