Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Radar Türkiye
Ανακαλύψτε εκδηλώσεις στην εφαρμογή
Άνοιγμα
Radar Türkiye

Το Ταξίδι των Θησαυρών του Κάρου.

Στην οδό που οδηγεί από την Ούσακ προς την Σμύρνη, περίπου είκοσι πέντε χιλιόμετρα δυτικά της πόλης, βρίσκεται μια περιοχή που ονομάζεται Γκιούρε. Οι στρογγυλοί λόφοι που βρίσκονται στις όχθες της στενής πεδιάδας, η οποία ποτίζεται από τον ποταμό Γεντίζ, στην πρώτη ματιά φαίνονται σαν απλοί λόφοι.

Radar TürkiyeRadar Türkiye4 Kasım 2026
Δεν υπάρχουν ακόμη βαθμολογίες

Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις

Το Ταξίδι των Θησαυρών του Κάρου.

Στην διαδρομή από την Ουζάκ προς την Σμύρνη, περίπου είκοσι πέντε χιλιόμετρα δυτικά της πόλης, βρίσκεται ένας οικισμός που ονομάζεται Γκιούρε. Οι στρογγυλοί λόφοι που περιβάλλουν την στενή πεδιάδα, την οποία ποτίζει ο ποταμός Γεντίζ, στην πρώτη ματιά φαίνονται σαν απλοί λόφοι. Ωστόσο, πρόκειται για τάφους της περιόδου της Λυδίας, δηλαδή για τύμβους, και η ιστορία της λαθρεμπορίας αρχαιοτήτων που έγινε γνωστή τον 20ό αιώνα ξεκίνησε εδώ. Τα ευρήματα, που ονομάστηκαν "Θησαυροί του Κάρου", ανασύρθηκαν από αυτούς τους λόφους, μεταφέρθηκαν σε αποθήκες ενός μουσείου στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και, μετά από μια μακρά νομική διαμάχη, επέστρεψαν. Αυτό το κείμενο περιγράφει αυτό το ταξίδι και πώς οι θησαυροί μπορούν να παραθεωρηθούν σήμερα στην Ουζάκ. Οι τάφοι στην πεδιάδα του Γκιούρε.

Σύμφωνα με την περιγραφή του Δήμου της Ουζάκ, κοντά στην πεδιάδα βόρεια του Γκιούρε, βρίσκονται τύμβοι που χρονολογούνται στον 6ο αιώνα π.Χ. και ανήκουν στις περιόδους της Λυδίας και της Ελληνοπερσικής. Ο τύμβος είναι μια τεχνητή κατασκευή, ένα λόφος που δημιουργείται με την στοίβαξη χώματος πάνω από ένα λιθόκτιστο τάφο. Στο εσωτερικό του τάφου, ο νεκρός τοποθετείται σε ένα είδος κλίνης και δίπλα του τοποθετούνται πολύτιμα αντικείμενα. Η Λυδία είναι γνωστή ως το πρώτο κράτος που έκοψε και χρησιμοποίησε νόμισμα, και η Ουζάκ, σύμφωνα με την περιγραφή του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, βρίσκεται εντός των συνόρων αυτού του κράτους. Οι λόφοι με τα ονόματα Τοπτέπε, Ικίζτέπε, Ακτέπε, Μπασμάτσι και Χάρτα ήταν οι τάφοι της αριστοκρατίας αυτού του πλούσιου κόσμου. Τα πρώτα χρόνια της λαθραίας ανασκαφής.

Σύμφωνα με την περιγραφή του Δήμου, οι ληστείες ξεκίνησαν το 1965 με τη λαθραία ανασκαφή του τύμβου Τοπτέπε. Σύμφωνα με την κατάθεση των ατόμων που πραγματοποίησαν την ανασκαφή, όταν εισήλθαν στον τάφο, βρήκαν ένα ασημένιο δοχείο και πολλά μαρμάρινα αλάβαστρα. Ένα ξύλινο δοκάρι που έπεσε από την οροφή είχε προκαλέσει ζημιές στον χώρο, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του θησαυρού βρέθηκε πάνω στην κλίνη όπου ήταν τοποθευμένος ο Οι λαθροκάπηλοι, πιστεύοντας ότι τα αντικείμενα ήταν κρυμμένα μέσα στον τάφο, κατέστρεψαν τον τάφο. Σύμφωνα με πληροφορίες του δήμου, ένα τμήμα αυτού του τάφου μπορεί να διακρίνεται σήμερα ως δομικό υλικό σε έναν τοίχο ενός αγροτικού σπιτιού. Την ίδια εποχή, οι αγρότες που κυνηγούσαν βρήκαν την κρύπτη του τάφου του Ακτέπε. Τα πόδια του τάφου, διακοσμημένα με τοιχογραφίες σε κόκκινο, μπλε, μαύρο και πράσινο, διαλύθηκαν με σμίλη και μεταφέρθηκαν στην Σμύρνη για να πωληθούν. Ο πίσω τοίχος της κρύπτης διαλύθηκε και πωλήθηκε σε συλλέκτες, αφού πάνω του είχαν τοποθετηθεί ψεύτικες τοιχογραφίες. Ένα μέρος αυτών των απωλειών είναι ανεπανόρθωτο. Όταν μια τοιχογραφία αφαιρείται από έναν τοίχο, χάνεται όχι μόνο το ίδιο το έργο τέχνης, αλλά και οι πληροφορίες σχετικά με το πού βρισκόταν, τι υπήρχε δίπλα του και σε ποια διάταξη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι αρχαιολόγοι θεωρούν τις παράνομες ανασκαφές ως την μεγαλύτερη απειλή.

Σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό TÜBA-AR, ο αρχαιολόγος Μαχμούτ Αϊντίν του Πανεπιστημίου Μπατμάν συνοψίζει τα επόμενα βήματα. Τα 363 αντικείμενα που αφαιρέθηκαν παράνομα από τους τάφους της Γκίρε μεταξύ 1965 και 1968 έλαβαν το όνομα "Θησαυρός του Κάρου" και όλα πωλήθηκαν παράνομα στο Metropolitan Museum της Νέας Υόρκης. Η ύπαρξη του θησαυρού αποκαλύφθηκε το 1985, όταν ο δημοσιογράφος Όζγκεν Ακάρ είδε τα αντικείμενα σε μια έκθεση. Μετά από ειδοποίηση από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, το 1986 έγινε επίσημο αίτημα για την επιστροφή των αντικειμένων. Όταν το αίτημα απορρίφθηκε, η Τουρκία υπέβαλε μήνυση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1987. Σύμφωνα με τον Αϊντίν, η διαδικασία ολοκληρώθηκε το 1993 και ο "Θησαυρός του Κάρου" επιστράφηκε στην Τουρκία. Τα αντικείμενα εκτέθηκαν αρχικά στο Μουσείο των Ανατολικών Πολιτισμών στην Άγκυρα και το 1996 μεταφέρθηκαν στο μουσείο της πόλης όπου ανακαλύφθηκαν, την Ουζάκ.

Το δεύτερο ταξίδι του θησαυρού.

Το πιο πολύτιμο κομμάτι του θησαυρού είναι το χρυσό γλυπτό της θαλά Στη συλλογή ψευδών κοσμημάτων που βρέθηκαν στην Ούσακ, η σύνθεση ενός ψεύτικου διακοσμητικού στοιχείου (broş) ήταν συμβατή με το σύγχρονο χρυσό 22 και 18 καρατίων. Το άρθρο αναφέρει ότι είναι πολύ πιθανό να είχε λιώσει χρησιμοποιώντας σύγχρονο χρυσό διαφορετικών καρατίων. Οι πλαστογράφοι, για να κάνουν το ψεύτικο στοιχείο πιο πειστικό, είχαν αφαιρέσει τις πέτρες από τα στοιχεία που κρέμονταν στο αυθεντικό και τις είχαν τοποθετήσει στο ψεύτικο. Γι' αυτό και το στοιχείο που βρέθηκε στο Χάγκεν δεν είχε πέτρες στα κρεμαστά του μέρη. Το άρθρο περιλαμβάνει, εκτός από τις χημικές μετρήσεις, και μια αρχαιολογική αξιολόγηση. Σύμφωνα με την εξέταση του Αναπληρωτή Καθηγητή Ερτέκιν Μουσταφά Ντοκσάντε από το Τμήμα Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Σελτζούκ, η μπροστινή πλευρά του στοιχείου είχε διαμορφωθεί με τη χάραξη μιας χρυσής πλάκας πάνω σε ένα καλούπι, ενώ λεπτομέρειες όπως τα φτερά και οι λέπιδες της ουράς είχαν δουλευτεί με σφυρί και σμίλη. Στο στοιχείο που βρέθηκε στο Χάγκεν, παρατηρήθηκαν επίσης υπολείμματα κεριού, τα οποία θα μπορούσαν να έχουν χρησιμοποιηθεί για τη λήψη του καλουπιού κατά την κατασκευή του ψεύτικου στοιχείου στην Ούσακ. Με αυτή τη γεωαρχαιολογική μελέτη, αποδείχθηκε ότι το στοιχείο ήταν αυθεντικό και το στοιχείο μεταφέρθηκε πίσω στην Τουρκία. Η ανακοίνωση του Υπουργείου τονίζει επίσης ότι το στοιχείο βρέθηκε στη Γερμανία μέσω πρωτοβουλιών του Υπουργείου και μεταφέρθηκε στην πατρίδα του.

Πού μπορείτε να δείτε τον θησαυρό;

Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Ούσακ μεταφέρθηκε από το κτίριο που χρησιμοποιούσε για περίπου σαράντα οκτώ χρόνια, σε ένα νέο κτίριο κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό, το 2018. Σύμφωνα με το "Κέντρο Πολιτισμού", το μουσείο αποτελείται από τρεις ορόφους, με τον τελευταίο όροφο να είναι αφιερωμένος στην περίοδο της Λυδίας και στους θησαυρούς του Κάρωνα. Σύμφωνα με την περιγραφή της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πολιτισμού και Τουρισμού, αυτός ο όροφος χωρίζεται σε δύο τμήματα. Στο πρώτο τμήμα, εκτίθενται με σειρά τα αντικείμενα που προέρχονται από τους τάφους Basmacı, Toptepe και Aktepe, και στο πίσω μέρος βρίσκεται το στοιχείο με τα φτεροπτερά. Στο άλλο Στο θησαυροφυλάκιο, μην βιάζεστε μπροστά από τις βιτρίνες. Τα κομποστούνια των κολιέ, το κενό εσωτερικό των σκουλαρίκια και οι σφίγγες στο χερούλι του κουβά γίνονται αντιληπτά μόνο όταν τα παρατηρείτε από κοντά. Εάν έχετε έρθει για να δείτε τη θαλάσσια χελώνα, να θυμάστε ότι βρίσκεται στο πιο πίσω μέρος του τμήματος. Εάν, μετά την επίσκεψη στο μουσείο, ακολουθήσετε την οδό προς την Σμύρνη, θα περάσετε από την Γκούρε. Μην ανεβαίνετε πάνω στους τύμβους και μην ανακατεύετε το χώμα. Η θέα από το δρόμο προς την πεδιάνα είναι αρκετή για να κατανοήσετε το τοπίο από το οποίο προέρχονται τα αντικείμενα που βλέπετε στο μουσείο. Η ιστορία του Θησαυρού του Κάρου είναι μια ιστορία μεταμόρφωσης: από την κορυφή προς το μουσείο, από το μουσείο στην άλλη πλευρά του ωκεανού και από εκεί πίσω στην πόλη όπου γεννήθηκε.

Πηγές:

Σχόλια

0/1000

Γράψε το πρώτο σχόλιο